voorbereidende vergadering 27-10-2009; parkeernota

Ook het vaststellen van de parkeernota kan worden beschouwd als een startpunt voor een concrete aanpak. De behandeling in de voorbereidende vergadering inspireerde mij nog te de volgende opmerkingen:

Uit de ambtelijke toelichting heb ik begrepen dat de cijfers betrekking hebben op “commercieel” parkeren en dus vooral op de behoefte aan kort parkeren. Heeft dat consequenties voor het parkeren ten behoeve van vaste en losse medewerkers van de scheepswerf? Als je ziet hoeveel auto’s er dagelijks staan op het voormalige CHV-terrein ligt de conclusie voor de hand dat de parkeergarage onder stadhuis c.a. (kan dat gebouw geen eigen naam krijgen?) en extra aangelegde parkeerplaatsen niet voldoende zijn voor het personeel. Klopt dat? De gedachte was toch dat er minder medewerkers van de gemeente met de auto zouden komen? Tijdens de bouw van het nieuwe Maaszicht, die hopelijk snel begint en dus voordat de parkeergelegenheid in Grave is uitgebreid, zou dit wel eens tot problemen kunnen leiden.

In het rapport wordt de mogelijkheid geopperd genomen raadsbesluiten te heroverwegen. Enkele fracties verklaarden zich daar alvast fel tegen voor zover het Bekaf en de Loswal betreft. Als dit door een meerderheid in de raad wordt gedeeld wordt de mogelijkheid tijdelijk verlies van parkeerplaatsen te beperken en te compenseren kleiner.

Ook voor wethouder Bos is het al duidelijk dat het autovrijmaken van de loswal niet kan wachten op vervangende definitieve parkeerruimte. Volgens hem is de loswal nooit bedoeld om te parkeren. In de beleidsnota toerisme & recreatie staat in bijlage 2 op pag. 47:

Loswal geschikt maken voor parkeren
Is gerealiseerd, staat wel haaks op toeristische uitstraling waarin geen auto’s passen.
Daaruit blijkt dat de loswal wel degelijk bewust geschikt is gemaakt om te kunnen parkeren.

Over het mobiliteitsfonds schreef ik al eerder. Dat de verordening, zoals die in 2008 door de raad is ingesteld, aan alle kanten rammelt is ook bij het college bekend. Het college is bij de toepassing al enkele malen van de verordening afgeweken. Al eerder is aangekondigd dat een evaluatie in september zou plaatsvinden. Die evaluatie moet nog komen. Op te verwachten vragen over de toepassing tot nu toe kon geen antwoord worden gegeven. Onbekend is dan ook hoeveel er momenteel in het fonds zit. Het college stelt nu voor de verordening vooralsnog gedeeltelijk buiten werking te stellen. Juristen moeten maar vertellen of dat wel kan.

Onduidelijk is ook wat er precies buiten werking wordt gesteld. De tekst van het conceptbesluit over het toepassen van de mobiliteitsverordening (punt 9) wijkt af van wat de wethouder stelde. De letterlijke tekst van het conceptbesluit luidt:

In te stemmen met het voornemen tot de afschaffing van de werking van de verordening op de instelling van het mobiliteitsfonds voor economische ontwikkelingen als winkels, restaurants en andere vormen van bedrijvigheid in de binnenstad en buiten toepassing zal worden verklaard voor de kerkdorpen;

Ik kan hier niets anders uit lezen dan dat het voornemen bestaat het mobiliteitsfonds voor de kerkdorpen in zijn geheel niet meer toe te passen en het in de binnenstad uitsluitend voor woningen van kracht te laten. Een voornemen is nog iets anders dan een besluit. Volgens de wethouder moeten nieuwe winkels in de binnenstad wel betalen en blijft de verordening in de kerkdorpen van kracht voor niet-commerciële bouwplannen.

Over de hamvraag: hoe gaan we het betalen is niet gesproken. In de begroting en kadernota heb ik geen ruimte kunnen vinden!

voorbereidende vergaderin 27-10-2009: Beleidsnota Toerisme en Recreatie

Het ziet er naar uit dat deze beleidsnota ongeschonden door de raad zal worden vastgesteld. Maar dat is niet meer dan het startschot. Terecht werd van VVD-zijde gewezen op de noodzaak de ontwikkeling van dichtbij te volgen om te voorkomen dat de zaak weer in elkaar zakt. Anders dan bij de parkeernota ontbreekt nu nog een lijst met actiepunten. De nota bevat weliswaar een grote lijst van lopende en gewenste zaken, maar er worden nog geen keuzes gemaakt. Wel gaf de wethouder al aan dat wat hem betreft de professionele kracht bij het SBG er niet komt. Maar dat is nog geen besluit. Zo zullen er nog wel meer punten zijn. Ik vind de gedachte om iemand aan te stellen die de processen bewaakt en de vrijwilligers ondersteunt nog niet zo gek. De kost gaat immers voor de baat uit. Aangezien de “baat” voornamelijk naar de ondernemers gaat hoeft de “kost” niet volledig voor rekening van de gemeente te komen. Alles bij elkaar is er naar mijn mening wel behoefte aan het overzicht dat nu nog lijkt op een “vrome wensenlijst” om te bouwen tot een actieprogramma, maar dat hoeft de gemeenteraad niet op te stellen. Dat lijkt mij een taak van het SBG.

Één voorbeeld dat haast heeft. De wens naar verblijfsaccommodatie wordt uitgesproken. In de vorige blog stelde ik de voor de hand liggende vraag of dat iets zou zijn voor het “Hart van Grave”. Die vraag moet wel beantwoord worden. Een volgende kans ligt in de ontwikkeling van de Prinsenstal.

Opvallend vind ik het volledig ontbreken van de 2 kerken in de binnenstad in het verhaal. Het zijn toch belangrijke monumenten die ondanks dat zij meestal zijn gesloten veel belangstelling trekken wanneer zij wel open zijn. De in de nota genoemde verbreding van het monumentenweekend in 2008 (in 2009 weer minder) kwam voor een belangrijk deel door activiteiten in die kerken. Paragraaf 3.6.4 gaat over het stimuleren van verblijfs- en dagrecreatie. Daarin valt te lezen: “Daartoe behoren activiteiten als het openstellen van historische gebouwen,…..”. In de activiteitenoverzichten is er niets meer over terug te vinden. Evenmin wordt er melding gemaakt van dat de protestantse kerk haar gebouw een grotere rol wil laten spelen in het cultureel-toeristisch aanbod van de gemeente.
Aangezien ook is opgemerkt dat het om een dynamisch beleid gaat is hier wel een mouw aan te passen…tenminste als men dat wil

voorbereidende vergadering 27-10-2009: Exploitatieberekening Bijl/Hofplein.

In feite gaat het om een kredietaanvraag. Het college heeft € 517.000 nodig om de gemeentelijke kosten voor de ontwikkeling van het Hart van Grave te bekostigen. De informatie in het raadsvoorstel is uitermate summier en de bijlage is digitaal niet beschikbaar. Hierin zou dan meer informatie moeten staan over wat er in de € 1.1000.000, die nu is weggeschreven is begrepen en wat de rol van de gemeente nog is in de ontwikkeling van het plan.

Nu heeft de wijze waarop deze exploitatieopzet is samengesteld nog geen invloed op de ontwikkeling zelf. Bij de bespreking van de complete grondexploitatie in december kan daar op worden teruggekomen. Blijft natuurlijk dat het ogenschijnlijk positieve saldo van ruim € 600.000 in feite een tekort is van € 500.000. Als dat zo blijft en er geen kosten naar elders zijn weggeschreven valt de ontwikkeling van het Hart van Grave mij mee.

Ik meende trouwens dat was afgesproken dat dit project in het vervolg “Hart van Grave” zou heten.

parkeernota

Het gaat om de actualisering van de parkeernota uit 2005. De conclusie van deze actualisering is: “in de rapportage wordt nogmaals bevestigd wat al langer bekend is: indien er geen maatregelen worden getroffen slibt de binnenstad dicht”. Heel terecht is het woord "nogmaals". Want deze conclusie stond ook al in de parkeernota die leidde tot instelling van de blauwe zone uit 1999 of daaromtrent. Het lijstje met potentiële parkeerlocaties uit die tijd heeft veel overeenkomsten met nu gegeven lijstje. “ Eigenlijk is er sinds die tijd niets gebeurd!

Als antwoord op de gebruikelijke vraag: “Waarom naar de Raad” deelt het college mee dat dit in de raadsvergadering van 21 april 2009 was afgesproken. Ik zou daar aan willen toevoegen: “omdat het hoog tijd is nu spijkers met koppen te slaan”. Dit temeer omdat vooralsnog alleen concreet wordt gewerkt aan projecten waardoor het aantal parkeerplaatsen definitief of tijdelijk wordt verminderd !!

Het college doet 11 voorstellen voor een besluit. Er is er geen bij die direct tot uitbreiding van de parkeerruimte leidt. Opmerkelijk is dat (angstvallig?) alle opdrachten in het 2e kwartaal van 2010 tot resultaat moeten leiden. Dat is na de verkiezingen. Hopelijk is hier niet mee bedoeld dat dit college het aan het volgende college overlaat. Maar dan zou dit college ook voor de verkiezingen nog moeten rapporteren.

Positief is dat het college heeft gedacht aan het parkeren door toeristen. In de parkeernota wordt hier niet echt aandatcht aan besteed. Waarop die 50 plaatsen zijn gebaseerd is mij niet duidelijk. Wel vind ik dat daar niet op lange termijn, maar op korte termijn aan moet worden gewerkt. De parkeerruimte moet er zijn voordat de toeristen komen. Het risico op teveel parkeerruimte is nihil. In de toerismenota staat dat in Grave evenementen met 10.000 bezoekers belangrijk zijn. Dat betekent dat er voor die gebeurtenissen extra ruimte moet worden gevonden. Daarover is in de parkeernota en het raadsvoorstel niets terug te vinden. De evenementen zijn er nu al!!

Het heeft geen zin nu al concrete plannen te maken op grond van derden zoals Sensis. Als je daarvan afhankelijk bent drijft dit de grondprijs op. Sensis en zijn voorgangers zijn ook in het verleden een onduidelijke gesprekspartners gebleken.

Tijdelijke parkeerplaatsen inrichten is per definitie geld verspillen en dat kan Grave zich niet veroorloven.

In de parkeernota wordt het Coxterrein wel voorzichtig genoemd, maar niet verder besproken. Ik vind het nou juist een kansrijke locatie. Wel moet daarvoor worden afgezien van het zogenaamde EMAB-project. Er zijn voldoende andere mogelijkheden voor woningbouw. In 2005 is EMAB ingesteld als experimentele verruiming van de strakke “Beleidslijn Ruimte voor de Rivier”. Inmiddels is die beleidslijn vervangen door de “Beleidslijn Grote Rivieren” en heeft de EMAB-status geen voordelen meer. Dat betekent waarschijnlijk weer moeizaam overleg met Rijkswaterstaat. Een parkeerterrein zal minder problemen opleveren. Bij hoog water is het natuurlijk onbruikbaar en dat is een nadeel. Ik zou deze locatie in ieder geval willen toevoegen aan de lijst.

Eindconclusie: wordt vervolgd en hopelijk spoedig.

Beleidsnota toerisme en recreatie

Zoals blijkt uit het raadsvoorstel over de parkeernota staat de beleidsnota toerisme en recreatie ook geagendeerd voor de besluitvormende vergadering van 3 november. Er is echter nog geen raadsvoorstel, zodat in ieder geval mij nog niet duidelijk is wat mogelijk wordt besloten. En eigenlijk is dat maar goed ook. De titel die aan de nota is meegegeven luidt: “Toerisme en recreatie, een kwestie van ondernemerschap en samenwerking”. In mijn ogen is dit de sterkste zin van de nota. Dat betekent wel dat besluiten ook gezamenlijk moeten worden genomen. Ik heb niet kunnen terugvinden dat de resultaten van de werkconferentie en de wijze waarop die in de beleidsnota zijn verwerkt teruggekoppeld zijn met de deelnemers aan die conferentie. Voor uitwerking van het voorgestelde beleid is de medewerking van de ondernemers, maar ook wel van bewoners van in het bijzonder de binnenstad noodzakelijk. Het heeft geen zin wanneer de raad besluiten neemt zonder dat de medewerking van andere partijen is verzekerd.

Mijn conclusie: In de voorbereidende vergadering afspreken dat het college op korte termijn samen met de ondernemers concrete besluiten voorbereidt en daar de wijkraad binnenstad bij betrekt. Natuurlijk kunnen daarbij alvast wat boodschappen worden meegegeven. Het punt hoeft dan niet voor de besluitvormende vergadering te worden geagendeerd

Van mijn kant in dat kader wat opmerkingen.

• Ook de beheerders van historische gebouwen dienen in de voorbereiding te worden betrokken, zoals “kunst in het kerkje” en de beheerders van kerkgebouwen.
  Er wordt in de bijlagen een aantal activiteiten opgesomd, die al lopen of binnenkort zouden moeten starten. Hoe staat het er mee?
  
• Is samenstelling en werkwijze van de Stichting Bezoekersmanagement Grave nog bij de tijd?
  
• Er zou moeten worden gestreefd naar verblijfsaccommodatie in de binnenstad. Is dat iets voor het “Hart van Grave”?
  
• Leerzaam is de mededeling dat wordt getracht een doorstart te maken met de fietspendelboot. Uit de cijfers blijkt duidelijk dat de voorziening een succes was voor het toerisme. Kennelijk was dat nog niet zo voor de ondernemer. Waarom is niet geprobeerd dit direct op te lossen, bijvoorbeeld door een andere verdeling van kosten. De fietsboot had 10.000 passagiers in 2008. Dat heeft ongetwijfeld geleid tot geld achterlaten in de deelnemende gemeenten. Alle reden dus om een financiële bijdrage vanuit die gemeenten te continueren. Nu is door de gemeentebesturen de stekker er uitgetrokken en dat betekent dat weer van voor af aan zou moeten worden begonnen. Jammer!
  
• Over “stekker er uittrekken” gesproken. Bij de feestverlichting doet zxich hetzelfde verschijnsel voor. De gemeente stopt de financiële bijdrage, schrikt van de reactie en gaat daarna praten om de zaak toch door te zetten. Dat lijkt op ad hoc beslissen in plaats van beleidsmatig handelen.
  
  

Huisvestingvisie maatschappelijke voorzieningen: vervolg

Wat ik in mijn vorige blog al vreesde is gebeurd. Op zijn weblog neemt Jacques Leurs al stelling tegen de geopperde variant waarbij oostelijk van de provinciale weg maar 1 complex komt en dus het schoolgebouw in Escharen wordt verlaten. Op zich mag de raad natuurlijk ongeacht de argumenten om "politieke" redenen een bepaaalde oplossing voor een probleem uitsluiten, maar dan moet dat wel van te voren gebeuren. Dan kunnen onderzoekers zich de moeite besparen de voor- en nadelen van zo'n oplossing na te gaan. Dit roept bij mij de vraag op waarom het voorstel om Esterade en de Westhoek te verkopen in de raad nauwelijks is bediscussieerd. Een wijkvoorziening is toch evengoed voor de leefbaarheid van belang? Overigens ben ik benieuwd hoe het daarmee zal gaan. Voordat er -waar dan ook- accommodaties zijn gerealiseerd zal er nog flink wat tijd verlopen. In die tijd zouden de wijkgebouwen nog in gebruik moeten blijven. Ik kan me niet voorstellen dat iemand op zo'n wankele basis een gebouw definitief koopt en laat staan betaalt. En het geld is nodig voor de financiering van het MFC.

Diversen

Er ligt bij de leden van de raad heel wat op tafel. Tijdens de voorbereidende vergadering van 20 oktober werden 3 presentaties gegeven waar de raad iets mee moet. 27 Oktober is er weer een voorbereidende vergadering met op het eerste gezicht zware stukken en dan is er nog de begroting 2010.

Eerst wat commentaar op zaken die niet direct in de beslissende fase verkeren zoals de presentaties:

Kunst in het kerkje. De stichting vraagt medewerking voor uitbreiding van de accommodatie. Gezien de huidige en geplande activiteiten een alleszins redelijk verzoek. Maar….. waar moet het geld vandaan komen? Hopelijk veel van buiten de gemeente. Tijdens de bespreking kwamen al enkele opmerkingen naar voren die toch wel aandacht verdienen. Harrie de Greeff wees op het Multifunctioneel Centrum. Op zich terecht, maar wel aan de late kant. Bij de voorbereiding van dat project hadden de andere culturele activiteiten en accommodaties zoals kerkje, protestantse kerk, Elisabeth en sociëteit al aan de orde moeten komen. Hoe het met de sociëteit is gegaan weten we inmiddels. Nu rest nog of er een verband is tussen de drie kerken. En dat is er in ieder geval tussen de protestantse kerk en het kunstkerkje . De een zoekt activiteiten voor de ruimte en de ander ruimte voor activiteiten. Dan denk je toch hé…? De toekomst van de Elisabeth is onduidelijk gelet op de plannen van het bisdom. Als de kerk minder betekenis krijgt voor de eredienst is er wellicht meer ruimte voor culturele activiteiten. Naar mijn mening alle reden om de problematiek wat breder te bekijken. Misschien zelfs in combinatie met het volgende onderwerp.

Huisvestvestingsvisie maatschappelijke voorzieningen. Maatschappelijke voorzieningen is een nogal ruim begrip. Blijkens de prima presentatie gaat het hier naast onderwijs zelf om nauw aan onderwijs gerelateerde voorzieningen zoals gymnastiek en kinderopvang en om de “wijkgebonden” voorzieningen. Deze raken hun accommodatie kwijt omdat ze worden verkocht om het multifunctioneel centrum te financieren. Kort gezegd het gaat om een heel brede school. De problematiek wordt goed aangepakt. Er is een visie ontwikkeld en er zijn mogelijke oplossingen gezocht en gevonden, vooralsnog zinnig en onzinnig dus niets bij voorbaat afgewezen. Nu moeten de voors en tegens, mogelijkheden en onmogelijkheden van de diverse scenario’s nog op een rijtje worden gezet. Daarna kan een keuze worden gemaakt. Dit riep bij mij de vraag op waarom de presentatie juist nu werd gehouden, nu de scenario’s wel worden genoemd, maar nog niet inhoudelijk beoordeeld kunnen worden. Zo bestaat het gevaar dat er vooringenomenheid en vroegtijdige weerstand ontstaat. Wat mij opviel dat het in ieder geval theoretische scenario: alles bij elkaar al dan niet op het terrein van Sensis (heet het nog zo?) bij voorbaat was afgewezen vanwege de provinciale weg. Natuurlijk is dat een minpunt, maar om daar bij voorbaat niet eens een oplossing voor te zoeken gaat mij wat ver. Ook hier rijst bij mij de vraag of de problematiek niet wat breder aangepakt kan worden. Elders in de provincie is ook samenwerking tussen onderwijs en sportverenigingen succesvol gebleken. De opstelling van Sensis vond ik wat merkwaardig en aarzelend. Het leek wel iets van “wij willen wel, maar we weten niet of we wel kunnen en mogen”.

Verbreed Gemeentelijk Rioleringsplan. Dit onderwerp was van een heel ander karakter. Ook hier een uitstekende presentatie met één maar. Ik vond dat nogal nadrukkelijk werd gewezen op de wettelijke verplichting. De wethouder vond zelfs dat de gemeente wordt “opgezadeld” met verplichtingen. Zo langzamerhand is toch wel duidelijk hoop ik dat water, zowel kwalitatief als kwantitatief, in al zijn aspecten heel belangrijk is voor de samenleving. Daarvoor is een rolverdeling nodig tussen de bestuursorganen als rijk, provincie, waterschappen en gemeenten. En zo’n rolverdeling wordt nu eenmaal vastgelegd in wetten. Nu leek het ook alsof het louter om een financieel probleem gaat. De riolering blijkt in Grave nu redelijk op niveau te zijn, maar het kan beter en zeker op het voor de gemeente nieuwe terrein van het grondwater valt inhoudelijk wel wat te doen.
Het plan moet nog in behandeling worden genomen; er is dus nog redding mogelijk. Daarbij is publieksvoorlichting ook belangrijk.

Het is duidelijk dat de rioolrechten, voortaan rioolheffing geheten, aanzienlijk omhoog gaan. Daarvoor zijn rekensommen gemaakt, maar die zijn rijkelijk voorzien van aannames, waarbij de te verwachten levensduur van de riolering een invloedrijke is. Er is momenteel een flinke financiële buffer en ieder jaar dat je minder uitgeeft dan je van plan was wordt die buffer groter. Ik wil daarom pleiten voor een ander scenario. Nu is een schema opgesteld om over 5 jaar als dit VGRP afloopt kostendekkend te zijn. Ik voorspel dat de buffer dan flink zal zijn opgelopen. Nu hoeven we opvolgende generaties niet op te zadelen met tekorten, maar we hoeven ze ook geen kapitalen te laten erven. Ik zou dus best eens berekend willen zien hoe het zou gaan als je bij voorbeeld mikt op over 10 jaar kostendekkend zijn en die berekening ieder jaar opnieuw te maken. Als je het rekenmodel hebt is dat een fluitje van een cent. Op die manier streef je naar het volmaakte, maar houd je rekening met de werkelijkheid. Bij het volgende VGRP kun je dan bekijken of het nodig is sneller in te halen of dat je rustig kunt blijven volgen. Van hardloopwedstrijden kun je leren dat het verstandig is pas in de laatste ronde te versnellen.

Loswal. De loswal is van de agenda afgevoerd dat het voorstel niet rijp is. Het lijkt mij gewenst dat je een agenda maakt op basis van stukken die wel rijp zijn en niet op basis van “waar zullen we het eens over hebben”. Jacques Leurs was benieuwd naar de hobbels die er nog zijn. In een vorige weblog over dit onderwerp noemde ik er drie:

• Past dit plan ook in een eindbeeld, waarbij de scheepswerf niet wordt verplaatst? Dit zal niet de zwaarste hobbel zijn.
• Wat vindt Rijkswaterstaat van het plan. Mijn inschatting is dat dit een flinke hobbel is die ook tijd zal vergen.
• Het verlies aan parkeerruimte op de loswal zal daadwerkelijk gecompenseerd moeten zijn alvorens je met de uitvoering kunt beginnen. De parkeernota die nu is verschenen doet weinig meer dan de oplossingen vooruitschuiven.
  

Zo lang deze drie punten niet zijn opgelost is krediet verlenen niet zinvol. De vraag of de loswal met grote dan wel kleine tegels moet worden bestraat is meer van praktische dan van politieke aard.

voorbereidende vergadering 20 oktober 2009: eindrapportage nieuwe stadhuis

Deze vergadering was boeiend, vooral door de presentaties die werden gegeven. Deze presentaties gaven geen directe aanleiding tot spoedige besluitvorming. Dat was wel het geval met het laatste agendapunt: de eindrapportage over het nieuwe stadhuis, inclusief fietsenstalling en buitenruimte. Daarom geef ik eerst commentaar op dit voorstel. Op de andere zaken en die voor de extra vergadering 27 oktober staan geagendeerd kom ik later deze week terug. Het is alles bij elkaar nog al wat.

Het is natuurlijk maar wat je van een eindrapportage over een project verwacht, maar dit rapport is weinig meer dan een boekhoudkundige verantwoording. Peter Hendriks begon dan ook met zich af te vragen wat de raad nu nog moest besluiten. Wethouder Bos beaamde dat eigenlijk door te stellen dat alles was afgedekt en dat er toch een pracht stadhuis staat met een minimale overschrijding. Hij zei nog net niet: “wat heb je nog te zeuren?” Vandaar waarschijnlijk dat hij op enkele toch voor de hand liggende vragen het antwoord niet wist.

Het eindrapport roept bij mij een groter aantal vragen op dan door de raadsleden zijn gesteld. Dat komt ook omdat je –zeker tussen de regels door- in het rapport kunt lezen dat het project niet zo rooskleurig is verlopen als in het raadsvoorstel wordt gesuggereerd. Die strubbelingen hebben aanleiding gegeven tot hogere kosten (staat zo in het rapport). Die hogere kosten zijn weliswaar nu gedekt, maar mede daardoor is in de begroting wel minder ruimte ontstaan voor andere zaken.

• Wat grepen:
  Mijn eerste vraag is waarom dit rapport nu pas wordt aangeboden. In een goed geleid project duurt dit niet zo lang.
  
• Het zoek zijn van afspraken of misverstanden daarover is tekenend waarop het project, ook door de gemeente, werd aangestuurd.
  
• Er is inderdaad een op het eerste gezicht betrekkelijk geringe overschrijding van de verleende kredieten. Onderweg is er echter nog al een aantal aanvullende kredieten verleend. Het is maar waar je mee vergelijkt. Hier kom ik nog op terug.
  
• De vraag of het extra krediet dat door de raad was gelimiteerd tot € 150.000 op een slinkse wijze toch was opgeschroefd door bijdragen uit het rioolfonds en fonds onderhoud wegen kon niet worden beantwoord. Een blik in het raadsvoorstel voor 12 juni 2007 (leve het digitale archief) toont aan dat die bijdragen al eerder waren goedgekeurd door de raad en dus terecht in rekening zijn gebracht. Niets aan de hand in dit geval. Blijft de vraag hoe het mogelijk is dat zo’n redelijk drastische beperking van het budget door de raad geruisloos kon worden verwerkt. Of was maar flink overvraagd om zo voldoende geld te krijgen en de raad tevreden kon zijn over de flinke houding?
  
• Een deel van de overschrijding wordt geweten aan “achteraf noodzakelijk gebleken voorzieningen”. Dan mag je de vraag stellen of je die voorzieningen niet had kunnen en moeten worden voorzien. Zeker geldt dat voor klimaatbeheersing. Dit is vrijwel altijd de eerste post waarop voor de uitvoering van een project wordt bezuinigd. En vrijwel altijd moeten er later aanvullende maatregelen worden getroffen. Het zou mij niet verbazen als dit op tactiek berust. Door op klimaatvoorzieningen te bezuinigen kun je andere leuke zaken wel doorzetten en er is geen bestuur dat weigert achteraf verbeteringen in de klimaatvoorziening aan te brengen.
  
• “Als gevolg van buiten de invloedsfeer van de gemeente liggende redenen heeft de nieuwbouw van het stadhuis de nodige vertraging opgelopen.” Wat was er nodig aan deze vertraging? Belangrijker is de vraag waarom de gemeente mede moet opdraaien voor de extra kosten. De woonmaatschappij was toch bouwheer. In plaats van een bijdrage in de kosten ligt een schadeclaim wegens te late oplevering meer voor de hand. Wat zegt de overeenkomst tussen woonmaatschappij en gemeente hierover?
  
• Dat geldt zeker voor de extra kosten als gevolg van een ingebruikname in februari 2008 in plaats van augustus 2007 (wat ook al veel te laat was). Als je half mei nog volhoudt dat begin augustus wordt verhuisd, terwijl dat uiteindelijk februari 2008 wordt is er wel iets goed mis met de interne informatie over dit project.
  
• Hetzelfde geldt voor de prijsstijging als gevolg van de vertraging. Op welke grond konden die bij de gemeente in rekening worden gebracht.
  
• De gemeente vond dat diverse kostenposten tot een bedrag van € 210.000 betrekking hadden op bouwaanhorigheden en dus voor rekening van Mooiland Maasland kwamen. Die wilde niet meer dan €113.000 voor haar rekening nemen. En dan gebeurt er iets vreemds. In plaats van dat dit met de woonmaatschappij wordt uitgevochten (met mededeling aan de raad van het eventueel juridisch onderbouwde resultaat) wordt gesteld dat aanvullende bezuinigingen onontkoombaar zijn. Betekent dit dat de gemeente nu voor € 97.000 minder heeft gekregen, maar wel heeft betaald?
  
• In het rapport staat een keurig tabelletje waarin staat vermeld wie, wanneer vragen heeft gesteld. Niet staat erbij wat er werd gevraagd en wat het antwoord was. Van een aantal vragen weet ik dat zij gingen over de geleverde kwaliteit. Met name de gevel zou van mindere kwaliteit zijn dan in het bestek was voorgeschreven en waar de gemeente dus recht op had. Echt duidelijke antwoorden zijn er bij mijn weten niet gekomen behalve dan dat alles in goed overleg tussen gemeente en woonmaatschappij was gebeurd. Minder kwaliteit voor hetzelfde geld is synoniem met duurder dan aanvankelijk afgesproken.
  

Bij het derde bolletje heb ik aangekondigd nog terug te komen op waarmee je het eindresultaat zou moeten vergelijken. Ik begeef me daarbij wat op glad ijs omdat ik indertijd zelf nogal bij dit project was betrokken. Een opmerking over zure druiven ligt dan voor de hand. Gelukkig was Léon Kamps zo vriendelijk een voorzet te geven. Hij merkte op dat hij nog steeds trots was op het besluit van de raad in 2002 om de stadhuisfunctie te verplaatsen naar het complex van de woonmaatschappij. Hij vergelijkt dus het eindresultaat met de verwachting uit 2002. En dat ben ik helemaal met hem eens. Dat had in het rapport moeten gebeuren. Ik vind wel dat er een cijfermatige onderbouwing moet komen van de enthousiaste uitlating van Léon. Maar dan wel compleet. Het voor vernieuwbouw op de huidige plaats nodige bedrag was afgerond ƒ 11.000.000 inclusief BTW en tijdelijke voorzieningen voor huisvesting. Volgens mij, maar dat kan worden nagegaan, was het meubilair nog niet meegerekend. In euro’s komt kwamen de kosten neer op € 5.000.000. Bij de kosten van het nieuwe stadhuis ad € 6.906.000 (grotendeels exclusief BTW en inclusief meubilair) moeten nog worden opgeteld de kosten om het oude stadhuis in bedrijf te houden, huur van artsenpraktijk, projectbureau Koninginnnedijk, huur externe vergaderruimten etc. Het zou mij verbazen als dan nog aangetoond kan worden dat we nu een goedkoper stadhuis hebben dan bij vernieuwbouw.

Feestverlichting

De laatste dagen is er nog al wat te doen over de feestverlichting. De gemeente heeft haar bijdrage ingetrokken en dat was voor Graveon mede aanleiding letterlijk de stekker uit het stopcontact te trekken. En dat vlak voordat de nota toerisme en recreatie verscheen. Reden om eens in die nota te zoeken naar wat de gemeente met feestverlichting wil. Ga maar eens zoeken in liefst 257 pagina's !! Gelukkig is dat in de digitale versie redelijk simpel en zo waar: op pagina 48 wordt vol trots het volgende vermeld:

Feestverlichting centrum en bloembakken
Beiden zijn gerealiseerd.

Bij even doorzoeken bleek dat pagina 48 ook nog op pagina 108,168 en 228 is te vinden!

De vraag is nu wat het college bezielt zomaar de bijdrage in te trekken. Dat is toch regelrecht in strijd met het voorgestane beleid. Kennelijk is er ook geen overleg over geweest met Graveon. Tot slot kun je je afvragen of het geen zaak van de raad is. Wethouder Bos stelt regelmatig dat het budgetrecht aan de raad toebehoort.

Ik ben benieuwd hoe de raad gaat reageren.

Begroting 2010: opmerkingen

In afwachting van de algemene beschouwingen van de diverse partijen geef ik hier alvast wat opmerkingen over zaken in de begroting 2010, die mij zijn opgevallen. Er zijn nog wel meer punten, maar mogelijk worden die vanavond bij de toelichting beantwoord. Wat ik komende dagen wel wil doen is een overzicht maken van zaken die het college nog dit jaar in de raad aan de orde wil of moet stellen. Dat is niet weinig.

• Het college geeft aan wat er moet gebeuren om weer financieel gezond te worden: bezuinigen op beheerplannen (dus kwaliteit inleveren), ingehuurd personeel en bestaand beleid. Voor mij is ook de vraag belangrijk hoe het zover heeft kunnen komen. Er wordt gewezen op de huidige crisis en de lagere algemene uitkering, maar dat is mij te makkelijk. Ik ben er van overtuigd dat er ook binnen de gemeente oorzaken voor de achteruitgang zijn te vinden. Zoals met projecten de laatste jaren is omgegaan was vragen om problemen.
  
• De bezuinigingen hoeven pas in 2010 in te gaan en de OZB gaat maar met een kleine inflatiecorrectie omhoog. Uit het inmiddels verschenen raadvoorstel over het nieuwe “Verbreed Gemeentelijk RioleringsPlan” (VGRP) blijkt dat al met ingang van 2010 een deel van de personeelskosten naar dit plan wordt geschoven. Dat is een besparing op de begroting, maar de burger zal de gevolgen terugvinden in een verhoging van het rioolrecht. Dus toch een lastenverzwaring voor de burger. Ik ben het er op zich wel mee eens dat deze personeelskosten naar het rioolrecht worden overgeheveld, maar de volgorde moet zijn: eerst de beleidsbeslissing en daarna de verwerking in de begroting. Nu gaat het omgekeerd. Het VGRP is gepland voor de decembervergadering.
  
• Een soortgelijke ingreep heeft een positief gevolg van € 215.000. Personeelskosten tot dit bedrag worden overgeheveld naad de grondexploitatie. Dat heeft natuurlijk een even groot nadelig gevolg voor die exploitatie. De grondexploitatie komt ook in de decembervergadering aan de orde. (Met al het andere dat dit jaar nog moet worden behandeld kan dat een interessante vergadering worden.) De informatie over de grondexploitatie geeft geen aanleiding tot optimisme.
  
• In die grondexploitatie zijn 10 projecten opgenomen. Daarvan heeft de raad er in de kadernota liefst 9 prioriteit gegeven. Daar schiet je echt wat mee op! Blijft natuurlijk de vraag waarom die ene (Hoeve Gassel) minder belangrijk is.
  
• In de meerjarenbegroting is er van uitgegaan dat het asielzoekerscentrum in Grave blijft!
  
• In mijn allereerste reactie op de begroting merkte ik op dat de brug in Escharen en het parkeerterrein bij de Sprankel niet in de begroting zijn opgenomen. Ik werd er op attent gemaakt dat in juli al was besloten dat de brug zou worden betaald uit het batig saldo van de BURAP 2009-1. Jacques Leurs had dat ook al opgemerkt. Ik was bij die vergadering en et was mij niet opgevallen dat dit besluit was genomen. Ik heb niet meer gehoord dan dat de wethouder opmerkte dat hij wel een manier zag om de kosten te dekken. In de besluitenlijst van de vergadering staat het, dus is het zo. Hert staat wel bij de behandeling van de kadernota en niet bij de besluiten over het BURAP en zonder vermelden van bedragen; heel slordig dus. De manier van doen is ook volkomen fout. Een Burap is een tussentijdse rapportage en geen afrekening met een saldo. Dat de eerste rapportage meevalt wil nog niet zeggen dat de tweede dat ook doet. Als het nou ging om een gering bedrag zou je het risico van een tussentijdse begrotingswijziging zonder nieuwe dekking nog kunnen nemen. Nu gaat de hele positieve uitkomst van de rapportage op aan de brug. Een duidelijk voorbeeld van de huid verkopen voordat de beer is geschoten.
  
• Over het parkeerterrein van de Sprankel is in de begroting niets terug te vinden Tijdens de voorbereidende vergadering van 15 september verwees de wethouder naar de begrotingsbehandeling. Dat werd in de raad als een positief resultaat beschouwd. Ik ben benieuwd, zeker naar de bespring die men er tegenover wil zetten. Voor de manier waarop gewoon willekeurig gelden worden vrijgemaakt en andere voorzieningen worden afgewezen heb ik geen goed woord over.
  
• In de aanbiedingsbrief wordt een aantal zaken genoemd die wel in de begroting 2010-2013 zijn verwerkt, maar nog niet in de jaarschijf 2010 tot uiting komen. Genoemd wordt daarbij het MFC ad € 144.000 Die kosten staan toch wel in de jaarschijf 2010. Daarmee wordt ook voorbijgegaan aan de opdracht van de raad dit bedrag terug te brengen tot € 91.000. Als de raad consequent is gebeurt dit alsnog en dan is meteen geld gevonden voor het parkeerterrein bij Jumbo en Sprankel.

Tot zover, wordt waarschijnlijk vervolgd.

Begroting 2010 gevolg voor verkiezingsprogramma's

De begroting 2010 is voor iedereen beschikbaar via de website of internet. Ik heb een hoop commentaar op de communicatie van het gemeentebestuur, maar wanneer stukken eenmaal verschijnen zijn ze ook goed bereikbaar.

Een eerste conclusie is dat de verkiezingsprogramma's voor de gemeenteraadsverkiezingen in maart 2010 zullen moeten beginnen met: "Er moet direct worden begonnen met het zoeken naar € 700.000 besparingen". In mijn reactie op de aankondiging van Jacques Leurs over de begroting veronderstelde ik dat die bezuinigingen nog door deze raad zouden moeten worden gevonden. Uit de aanbiedingsbrief is mij echter gebleken dat die operatie pas nodig is voor de kadernota en begroting 2011. Ik vrees dat de programmacommissies, die natuurlijk al lang bezig zijn andere ideeën hebben over de opzet van hun verkiezingsprogramma

De behandeling van de begroting 2010 wordt daarmee een stuk makkelijker; er hoeft nog niet te worden gesneden en er is geen ruimte voor nieuwe leuke dingen, behalve de paar die ik vorige keer al noemde. Waar moet je dan nog over discussieren? Misschien dat op incidentele basis nog wat ruimte kan worden gevonden voor de brug in Escharen en het parkeerterrein bij de Sprankel.

Het is trouwens maar goed dat er geen zware begrotingsbehandeling is te verwachten, want er is weinig tijd voor uitgetrokken. Het college verwacht ook niet veel problemen te zullen hebben met de algemene beschouwingen, die op donderdag 29 oktober ingeleverd moeten zijn. Dinsdag 3 november zijn ambtenaren en college al klaar met de reactie. Aan de andere kant hebben de raadsleden ook niet veel tijd nodig om daar weer op te reageren. De meeste tijd is beschikbaar voor het versturen van de repliek aan de raad. Die wordt pas op vrijdag 6 november toegestuurd en dan moet de raad op dinsdag 10 november de begroting behandelen en vaststellen. Van overleg met geïnteresseerde burgers is dus geen tijd. Waarom de algemene beschouwingen pas op vrijdag 4 november worden verspreid snap ik niet. Dat kan toch direct na binnenkomst op 29 oktober. Ik hoop nu maar dat de fracties zelf hun inbreng direct publiceren, tenzij men natuurlijk geen prijs stelt op commentaar, bijvoorbeeld van mij.

Begroting 2010: eerste opmerkingen

De begroting 2010 is uit. Jacques Leurs heeft zijn eerste indrukken al gegeven. Zelf heb ik er nog geen kennis van kunnen nemen. Op de site van de gemeente was nog niets te vinden. De opmerkingen van Jacques zijn echter al voldoende om wat aandachtspunten te signaleren.

Dat de begroting sluitend is zegt niet veel. Dat is een voorschrift. Dat hij sluitend is komt omdat er € 500.000 wordt bezuinigd op beheerprogramma’s. Nu beschrijven beheerprogramma’s activiteiten die nodig zijn om de betreffende voorziening langdurig in stand te houden. Voor die activiteiten is geld nodig. Daarvoor wordt dan jaarlijks een vast bedrag in de begroting opgenomen. Als je voor al die beheerprogramma’s nu minder geld beschikbaar stelt, zul je daarvoor ook minder kunnen doen. Bezuinigen op beheerprogramma’s betekent dus dat je die beheerprogramma’s opnieuw moet vaststellen. Nu is het grote gevaar dat je de eerste jaren net kunt doen of er niets aan de hand is, maar dan kom je over een paar jaar gruwelijk in de nesten. Zo’n gedrag lijkt erg veel op de wijze waarop de huidige financiële crisis is ontstaan: geld uitgeven dat je eigenlijk niet hebt.

Daarnaast moet op bestaand beleid ook nog € 100.000 structureel worden bezuinigd. Waar en met welke gevolgen?

Een volgende 100.000 euro’s worden gevonden door minder externe krachten in te huren. Nu zijn die mensen niet ingehuurd om rond te wandelen, maar om iets –en dan veelal specialistisch- werk te doen. Dat kan straks niet meer. Hoe wordt dat opgevangen?

Alles bij elkaar moet er € 700.000 worden gevonden om de begroting sluitend te krijgen. Daarvan is € 320.000 nodig om nieuwe zaken te financieren, opgenomen op basis van eerder genomen raadsbesluiten. Een manier van doen waar ik wel bezwaar tegen heb. Bij voortzetting van het huidige beleid zou dan een tekort van € 380.000 zijn ontstaan. Daarbij ga ik er vanuit dat er nu geen greep in de reserves wordt gedaan om de begroting sluitend te krijgen.

Blijkbaar moet voor de WMO meer geld worden uitgetrokken dan eerst aangenomen. Dat soort dingen gebeuren en kun je geen nieuw beleid noemen. Wel mag je nu aannemen dat die € 100.000 bezuiniging bestaand beleid niet uit de WMO zal komen.

Voor het MultiFunctioneel Centrum is € 144.000 extra opgenomen. Stilzwijgend wordt daarmee voorbij gegaan aan de opdracht van de raad dit bedrag terug te brengen tot € 91.000.

Tijdens de laatste informatie over de loswal werd nogal geheimzinnig gedaan over de kosten. Die geheimzinnigheid is nu weg. Aan het voorstel om een jaarlast van € 26.000 op te nemen ligt nog geen raadsbesluit ten grondslag. In theorie zou de raad deze voorziening nog kunnen afwegen tegen andere, of in vermindering brengen van de bezuinigingen. Kennelijk is dit een dwingende eis van de LPG geweest bij het toetreden van de coalitie. Overigens de verbetering van de loswal ook bij mij hoog. Wel wil ik het eindresultaat zien bij handhaven van de scheepswerf op de huidige plaats.

Volgens Jacques heeft de raad besloten de kosten van de brug over de Raam ten laste van het batig saldo te brengen van de Burap. Hoe dat kan begrijp ijk niet. Een burap is een tussentijdse rapportage om te bezien in hoeverre de begroting nog van kracht is. Buraps worden uiteindelijk verwerkt in begroting en jaarrekening. Met het verschijnen van deze begroting zijn voorgaande buraps achterhaald. Er is dus geen saldo en dus vooralsnog geen geld. Verdwijnt de parkeervoorziening bij de Sprankel nu weer geruisloos uit het beeld?

Op andere zaken kom ik wel terug als ik de begroting heb gelezen.

projectbesluit Mariëndaal

In zijn weblog maakte Jacques Leurs gewag van een besluit in de B&W-besluitenlijst van 15 september. Mij viel in die lijst een ander besluit op nl. dat over het verlenen van een projectbesluit inzake Mariëndaal. Aan dat besluit is voor een bedrag van € 278.617 aan leges verbonden. Dat is een leuk bedrag aan inkomsten. In het besluit staat ook vermeld dat die leges pas zullen worden geïnd als het bestemmingsplan is aangepast. Een gevraagd voorschot van € 220.000 wordt terugbetaald. Dit is op grond van bepalingen in de nieuwe wet RO die sinds 1 juli 2008 van kracht is. Wat er niet bij staat is dat volgens diezelfde wet de leges volledig vervallen als de bestemmingsplanwijziging niet binnen 1,5 jaar door de raad is vastgesteld. En dat geldt voor alle plannen waarvoo een projectbesluit nodig is, zoals de binnenstad. Er staat dus een flinke boete op het niet tijdig gereed hebben van bestemmingsplannen. Iets voor de raad om goed in de gaten te houden.

Besluitvormende vergadering 22 september 2009

De wereld en speciaal Grave zullen als gevolg van deze vergadering weinig veranderen. Soms denk ik dat de raadsleden beter samen naar een therapiesessie kunnen gaan dan een raadsvergadering houden. In het inmiddels donkergrijze verleden kende de gemeenteraad de sherrykuur als middel om plooien glad te strijken.
Op de agenda van een besluitvormende vergadering staan A en B stukken. Het is de bedoeling dat over A-stukken niets meer wordt gevraagd en niet wordt gediscussieerd. Dat weerhield fracties niet om toch vragen te stellen over de wijziging van het bestemmingsplan buitengebied en opheffen van de provinciale welstandszorg. Die vragen hadden geen invloed op het besluit en hadden net zo goed of beter in de voorbereidende vergadering aan de orde kunnen komen. Achteraf is mij gebleken dat in Grave, tegen de bedoeling van het dualisme in, de wethouders hun voorstellen toch in de raad mogen verdedigen. Dat belemmert wel de inhoudelijke discussie tussen de fracties. Nu heeft de raad van Grave zo te zien meer behoefte aan onderling gekissebis dan aan inhoudelijke discussie. Veel verschil met het verleden is er niet. Toen is het ook nooit gelukt te voorkomen dat de raadsvergadering voor een deel een herhaling werd van de commissievergaderingen.

Ik blijf van mening dat wethouders bij de besluitvormende vergadering niet aanwezig mogen zijn. Behalve natuurlijk als zij zelf onderwerp van gesprek zijn en dat was deze keer het geval. Wethouder Opsteegh begon de discussie met ruiterlijk te erkennen dat hij niet slim had gehandeld en bood excuses aan. Daarmee was de angel er natuurlijk uit. Een paar fracties uit de oppositie probeerden nog wel de aanval op de wethouder voort te zetten, maar gelukkig gingen de meeste fracties snel over naar de vraag of de raad van Grave wel verstandig omgaat met vertrouwelijkheid. Nee dus. Het heeft geen zin iets in het geheim te bespreken, terwijl het onderwerp door even te googlen in alle aspecten op het beeldscherm verschijnt zoals Koevoets aantoonde. Het is dan ook goed dat daar -en hopelijk op niet al te lange termijn- een discussie aan wordt gewijd. Een vorige maal heb ik al betoogd dat vertrouwelijke raadsvergaderingen uitzondering moeten zijn. Dat bereik je niet door vertrouwelijke vergaderingen te boycotten. Verbeteren doe je van binnen uit. In dit geval was de boycot zelfs ironisch. Want als er één zinvolle vorm van een vertrouwelijke vergadering is, is het wel die waarin vertrouwelijkheid wordt opgeheven. En dat was hier het geval. Gelukkig is de vertrouwelijkheid over de wensen van de Raad voor de ontwikkeling van het “Hart van Grave” nu opgeheven en mag een raadslid rustig zeggen of hij of zij het carillon wil handhaven om maar iets te noemen. Nu ik over die lijst van uitgangspunten beschik bleek mij weer dat alleen de raadsleden van die vertrouwelijkheid last zullen hebben gehad. Daar stond nu echt niets nieuws in.

Ik heb het pand verlaten alvorens de andere punten uit de vertrouwelijke vergadering aan de orde kwamen.

Voorbereidende vergadering 19 september 2009

Deze vergadering stonden vooral het AZC en de loswal in de schijnwerper. Over die onderwerpen is een apart artikel gewijd. Er was nog een drietal zaken die mij opvielen. daarover hier mijn commentaar.

Spreekrecht

Een vertegenwoordiger van de wijkraad vroeg aandacht voor de parkeerplaats bij de Sprankel en Jumbo. Al eerder heb ik hier aandacht aan besteed. Ik constateerde daarin dat deze verbetering kan worden beschouwd als een noodzakelijk gevolg van de uitvoering van eerdere werkzaamheden. Het college kan daarom direct tot uitvoering overgaan. De kosten worden ten laste van dat project gebracht. Dat leidt waarschijnlijk tot een overschrijding van het budget van dat project en daar zal het college verantwoording over moeten afleggen en dat is wel even moeilijk. Deze benadering is binnen college en raad kennelijk niet in overweging genomen. Er kwam nu uit dat het plan wel uitvoeringsgereed is en dat er nu subsidie is aangevraagd, maar dat de raad geld beschikbaar moet stellen voordat de verbetering kan worden uitgevoerd. Jacques Leurs vond in zijn weblog dat de wijkraad met het pleidooi een succes boekte. Mijn idee is dat de wijkraad weer met een kluitje in het riet werd gestuurd. Dat de raad geld beschikbaar moet stellen is geen nieuws. Zoals de wethouder zelf al stelde is dat juist de taak van de raad en dat moet nu bij de begrotingsbehandeling gebeuren. Daarmee ben ik meteen bij het volgende aspect.

Financiële zaken

Op de vraag naar de kosten van de loswal werd ontwijkend geantwoord. Toch zal de raad moeten weten hoeveel geld er beschikbaar moet worden gesteld. Hier wreekt zich weer het feit dat de raad geen duidelijke kadernota heeft vastgesteld. Daarin had een lijst van uit te voeren projecten kunnen zijn opgenomen met een totaal beschikbaar budget (nu is er slechts een lijst met projecten waar geen geld voor is). Dat past ook in de taak van de raad om te besturen op hoofdlijnen en de details aan het college over te laten. Het door wethouder Bos aangedragen probleem dat door nu de kosten van de loswal bekend te maken de aanbesteding wordt gefrustreerd zou dan niet aan de orde zijn. Overigens kun je bij de opmerking van de wethouder ook nog wel wat kanttekeningen zetten. Allereerst kun je in de kredietaanvrage zorgen voor een verschil tussen budget en raming van de aanneemsom. In het verleden was het voorzichtig zijn met ramingen gebruikelijk omdat inschrijvers veelal overleg pleegden alvorens in te schrijven. Tegenwoordig mag dat niet meer en daarmee is die noodzaak weg. Als de opdrachtgever zorgt voor een goede raming kan die zelfs als maximum worden beschouwd en is bekend zijn van dat bedrag juist een voordeel. En laat dat nu net de methode zijn die wordt gevolgd bij de aanbesteding in het kader van de WMO die ook nog even ter sprake kwam. In de voorwaarden wordt een maximum inschrijvingsbedrag genoemd! Overigens moet die aanbesteding nog plaatsvinden. Uit de opmerking van wethouder Opsteegh dat de inschrijving in het Land van Cuijk niet beneden de kostprijs lag in tegenstelling tot die elders had ik begrepen dat de aanbesteding al had plaats gevonden.

Zoals hierboven vermeld vindt de discussie over het beschikbaar stellen van geld voor de parkeerplaats bij de Sprankel plaats in het kader van de begroting. Datzelfde geldt voor de brug in Escharen en de loswal en wie weet voor welke andere zaken. Dat zou niet zo erg zijn als de begroting zou gaan over het verdelen van beschikbare gelden. Dan kun je nieuwe zaken aanpakken zonder oude te stoppen. Helaas heeft de wethouder al laten doorschemeren – zeg maar gerust luidkeels verkondigd- dat de begrotingsbehandeling vooral moet gaan over bezuinigingen, schrappen van uitgaven dus. En dan is beginnen met het aandragen van nieuwe projecten die om nieuw geld vragen niet zo’n leuke start.
De begrotingsbehandeling zal daarom dan ook veel voorbereiding vragen van de fracties en daarvoor moeten ze de gegevens tijdig hebben om via overleg met de achterban prioriteiten te kunnen stellen. En dat brengt me bij het derde onderwerp.

Communicatie

Opvallend was dat noch bij de bespreking van de loswal noch bij die van een toekomstig AZC publieksvoorlichting ter sprake kwam. En dat mag in de huidige tijd en gelet op de uitspraken van raad en college toch merkwaardig worden genoemd. Daarnaast is herhaaldelijk sprake van communicatiestoringen: bij het MFC zelfs zodanig dat het bestuur van Quadrant is afgetreden. Ook deze vergadering moest excuus aan het participatieplatform worden aangeboden omdat het niet was geïnformeerd over de aanbesteding.
Ook de wijze waarop burgers invloed uit kunnen oefenen op raadsbeslissingen is verre van optimaal. Dat heeft te maken met de planning van de raadswerkzaamheden die inbreng via de politieke partijen nagenoeg onmogelijk maakt.
Het spreekrecht bij raadsvergaderingen is ook sterk beperkt. De beschikbare tijd is daarin vanzelf zeer beperkt en de inbreng blijft beperkt tot een betoog en beantwoorden van mogelijke vragen. Een gesprek met de raad kun je dit noemen. Wat dat betreft was de situatie met de commissies uit het verleden beter. Belanghebbenden konden in de commissie meepraten. De huidige voorbereidende vergadering is niets meer dan drie commissievergaderingen op één avond inclusief de stoelendans als afscheiding tussen onderwerpen. Dat spaart twee avonden en dan is er natuurlijk weinig tijd voor inbreng van buiten.

Deze vergadering viel mij ook op dat het omgaan met raadsvragen ook bijzonder geheimzinnig is op het vertrouwelijke af. Er werd meegedeeld dat er schriftelijke raadsvragen waren en dat die schriftelijk beantwoord worden. Dat gaat dus helemaal aan het publiek voorbij. In het verleden waren raadsvragen dingen waarmee een fractie zich kon profileren en kon je er via de pers kennis van nemen. Nu is de site van Jacques Leurs de enige bron. Het zou een idee zijn raadsvragen op de site van de gemeente te publiceren en dan met de antwoorden erbij. Dan kun je ook zien of vragen ook altijd worden beantwoord.

Toch kun je niet zeggen dat de gemeente niet wil communiceren. Het project “Gast van de Raad” is een succes waar de burgemeester terecht trots op is. Dat moet gewoon blijven. Het lijkt wel dat communicatie als zelfstandig project prima verloopt, maar dat communicatie binnen andere disciplines steeds minder belangrijk wordt. Iets voor de verbetering van de organisatie. Ook de raad heeft daar helaas weinig oog voor.

Voorbereidende vergadering 19-09-2009, Eerste fase loswal.

Na een presentatie aan de raad van plannen voor het gehele waterfront van Grave, volgde nu een uitwerking voor de loswal en directe omgeving. Het ziet er niet gek uit. Simpel, geen overbodige luxe en functioneel. Wat dat betreft snel naar de volgende stap. De loswal is een belangrijke entree van de stad en die ziet er nu niet uit. Toch heb ik een aantal opmerkingen:

• Het plan moet in 2 stappen worden uitgevoerd. Het ontwerp gaat namelijk uit van het verdwijnen van de scheepswerf. De eerste fase bestaat uit werken die in de huidige situatie kunnen worden wordt uitgevoerd en passen in het bestemmingsplan. Aan de gang dus. En dat is de vraag die op korte termijn aan de raad zal worden gesteld. Toch was de opmerking van Léon Kamps terecht of niet eerst zou moeten worden beslist over de totaal visie. Als de raad daar nu niets over zegt zou je kunnen denken dat de raad al heeft besloten tot het in ieder geval op die plek laten verdwijnen van de scheepswerf. Dat lijkt mij wat voorbarig. Een alternatief plan voor de loswal met handhaving van de scheepswerf is daarom nodig om te kunnen beoordelen of deze eerste fase ook daarin past. Overigens ben ik daar niet bang voor.
  
• Volgens het duale stelsel moet de raad zich uitspreken over hoofdlijnen en zich niet bemoeien met details. Nu kun je twisten over de vraag wat details zijn, maar de keuze van de grootte van tegels is in mijn ogen een detailkwestie. Bovendien zijn er nog een hoop technische aspecten die invloed hebben op die keuze. Wel ter zake is de opmerking dat de loswal prettig toegankelijk moet zijn voor iedereen, dus geen kinderkopjes zoals in de straten.
  
• Ik vond het merkwaardig te horen dat pas nu met Rijkswaterstaat wordt gepraat. Logisch zou zijn geweest dat aan deze beheerder van de Maas van te voren zou zijn gevraagd wat de randvoorwaarden zijn. En het zou mij niet verbazen als de steiger tot problemen gaat leiden. Het huidige beleid is dat zo’n constructie voor een hoogwaterperiode moet zijn verwijderd en dan wordt gevraagd die steiger voor 1 november weg te halen. Waar blijf je dan met dat ding. Als je de steiger toch zou mogen laten liggen moeten de meerpalen op zijn minst tot de hoogte van de kademuur reiken. Anders drijven de steigers misschien weg. Dan is wel de vraag naar vlaggenmasten opgelost. De architect deed wat luchtig over het voorkomen van hoogwaterperioden: eens per enkele jaren. De verwachting is dat het aantal extreme afvoeren van de Maas, zowel hoog als laag gaat toenemen. Dit is ook een punt van overweging bij de keuze van het verhardingsmateriaal.
  
• Het parkeren op de loswal is bij uitvoering van dit werk afgelopen! Dat werd afgedaan met de mededeling dat er wel een tijdelijke parkeergelegenheid komt op het Wisseveld of aan de Koninginnedijk aansluitend aan de woningen. Ik ben benieuwd hoe de scheepswerf daar over denkt. Tijdelijke voorzieningen, in afwachting van definitieve zijn per definitie weggegooid geld en moeten dan ook zoveel mogelijk worden vermeden. De raad zou deze vergadering over het parkeerplan hebben moeten praten. Geen raadslid heeft gevraagd waarom dat is uitgesteld, of het moet zijn in de schriftelijke vragen.
  
• Alles staat of valt natuurlijk met het beschikbaar zijn van geld voor de uitvoering. Dat is er nog niet. Vragen naar de hoeveelheid geld die nodig is werden afgedaan met een beroep op vertrouwelijkheid van dat soort gegevens. Nu is er verschil tussen budget en aanneemsom. Het is best mogelijk een budget aan te vragen zonder de raming van de aanneemsom prijs te geven, als je dat al zou willen. Ik kom daar nog op terug. Ook deze kwestie zal wel naar de begrotingsbehandeling worden verwezen. Dat kan leuk worden.
  
• Er werd weer een subsidieworst voorgehouden. Het is wel gewenst dat daar bij de behandeling van het budget in de raad zekerheid over bestaat, anders mag je daar geen rekening mee houden. Overigens is het ophogen van de loswal nodig omdat Rijkswaterstaat het Maaspeil gaat opzetten. Een bijdrage van het rijk in de kosten ligt dan ook in de rede. Je moet dan wel praten over ophogen en niet over uitvlakken.
  
• Geen woord werd gewijd aan informatie van de bevolking over dit plan. Ik ben er van overtuigd dat heel wat Gravenaren zo hun ideeën hebben over hoe de loswal er uit moet komen te zien. En dan kun je daar beter van te voren over praten. Maak de mensen maar enthousiast voordat met de uitvoering wordt begonnen. Over communicatie kom ik naar aanleiding van deze vergadering nog terug.

Voorbereidende vergadering 19 september 2009. Presentatie COA

Veel duidelijkheid gaf de presentatie van het COA niet. Dat werd wat beter door de vragen vanuit de raad. Uiteindelijk werd afgesproken dat het presidium binnenkort (en dat zal wel de volgende vergadering zijn) een debat zal wijden aan de vraag of het COA in Grave mag blijven, en zo ja hoelang, in welke vorm en waar. Dat is een goede zaak, maar het lijkt mij verstandig van te voren alvast een aantal vragen door het COA te laten beantwoorden en van gemeentewege te laten uitzoeken.

• Hier alvast wat suggesties van mijn kant.
  Op een vraag om hoeveel plaatsen het gaat antwoordde de directeur van het COA dat een AZC pas “rendabel” is bij 400 plaatsen. Een interessante informatie, maar geen antwoord op de vraag. Ze noemde ook een centrum met 2000 plaatsen. Dat is voor het COA natuurlijk financieel gunstiger. Gevraagd moet worden, hoeveel plaatsen het COA in Grave wil hebben. Aangezien het voor de hand ligt dat het COA, gezien de problemen die men heeft, zal antwoorden met “hoe meer hoe liever” zal Grave zelf daar ook een idee over moeten hebben. Geen eenvoudige zaak.
  
• Er was een woordenspel over uitzetcentrum, vertrekcentrum of terugkeercentrum. Hoe je het noemt, het gaat over asielzoekers die niet mogen blijven. De achtergrond van deze discussie is natuurlijk dat het belangrijk is te weten wat de asielzoekers gaan doen. Als zij geen zinvolle bezigheden hebben is de stap naar zinloze of schadelijke bezigheden niet groot. Nu is het landelijk beleid wat dat betreft niet hoopvol. Aan het COA moet dus worden gevraagd, hoe het leven in een nieuw AZC eruit gaat zien.
  
• De directeur merkte nog op dat de staatssecretaris geen categorale AZC’s meer wil, maar blijvers en niet-blijvers in hetzelfde centrum wil huisvesten. Dat lijkt mij een moeilijke zaak. Niet-blijvers hebben minder voorzieningen dan blijvers. Die in één centrum laten wonen lijkt mij een bron van problemen. Hier mag ook wel wat nadere informatie van het COA over komen.
  
• Het COA gaf te kennen dat de deur van het huidige centrum in oktober 2010 dicht gaat. Een nieuw centrum is voor die tijd gegarandeerd niet gereed. Betekent het sluiten dat de bewoners dan tijdelijk elders worden ondergebracht? Waarom dan niet definitief is een voor de hand liggende vraag. Het zou mij niet verbazen dat het COA als de gemeente Grave wil meewerken aan een nieuw centrum zal vragen het huidige centrum nog een tijdje te mogen gebruiken.
  
• Het huidige centrum is eigendom van het COA. Herbestemmen is dus een probleem van het rijk. De gemeente moet over de nieuwe bestemming wel een oordeel hebben, maar ze hoeft niet actief mee te zoeken. Heeft het rijk al ideeën daarover?
  

Van gemeenteweg zou voor het debat in de volgende informatie moeten worden voorzien:

• De gemeente zal zelf voor het debat een inzicht in de mogelijke vestigingsplaatsen moeten hebben. Als er nergens plaats is heeft de discussie geen zin. Het Wisseveld is al genoemd. Kamps noemde al een alternatief zonder de naam te noemen, maar hij bedoelde Mariëndaal. Er zijn er meer, natuurlijk met voor en veel tegens. In Gassel is onlangs nog gevraag naar mogelijkheden om woningen te bouwen.
  
• Daarom is de vraag aan welke bestemming de gemeente denkt als de asielzoekers gaan verdwijnen nu al belangrijk. Het COA noemde “zorgwoningen” als mogelijkheid. Heeft Grave na het tot stand komen van het nieuwe Maaszicht daar nog behoefte aan?
  
• Om te kunnen beoordelen of het Wisseveld geschikt is zal de gemeente toch een idee moeten hebben hoe het Wisseveld er uiteindelijk uit komt te zien; een masterplan dus. Het gevaar van ad hoc beslissingen is dat het Wisseveld een allegaartje wordt.
  
• En tot slot en heel belangrijk is de vraag hoe en wanneer over deze problematiek met de bevolking wordt gecommuniceerd. Nu al aannemen dat het Wisseveld niet zal worden geaccepteerd, zoals Jacques Leurs op zijn website voorstelt vind ik voorbarig.
  
• De omgekeerde Wildersvraag niet wat kost het, maar wat levert het op is wel interessant maar althans voor mij niet doorslaggevend.
  

Kortom het voorbereiden van het debat in de raad vereist een gedegen voorbereiding.

Monumentenweekend reactie Graeft Voort.

De heer Jan Timmermans stuurde mij namens Graeft Voort onderstaande reactie:


De heer De Vreede steekt niet onder stoelen of banken dat hij ontevreden
Is over de invulling van het monumentenweekend in Grave, te meer dat het
Thema “op de kaart zetten” voor Grave een goede kans is om aan naamsbekendheid
te doen.

Over het algemeen onderbouwt de heer De Vreede zijn opvattingen, ongeacht
Of men het daarmee eens is of niet, maar daar heeft hij deze keer op enkele
punten blijkbaar geen tijd voor gehad. Op welke punten?

“Het historisch stadhuis, toch een belangrijk monument, bleef gesloten.
Het was zelfs teveel moeite de vlag uit te steken”. Bij een korte navraag
had hij kunnen weten dat al het meubilair, vaandels, historische prenten etc.
uit het stadhuis zijn verwijderd en dat zelfs de deuren naar de trouwzaal
zijn verwijderd. Dit alles ter bescherming van het meubilair, omdat alle
energievoorzieningen zijn afgesloten vanwege een toekomstige verbouwing.
Of je dan met het uithangen van een vlag een aardig compromis weet te
bereiken, trekt ik sterk in twijfel.

“Natuurlijk kost het open houden van museum en VVV moeite en inzet vooral
van vrijwilligers. Waarom lukt dat de kerken wel en anderen die zich op
dit terrein bewegen niet?” Sprekend voor het Graafs Museum kan ik met
zekerheid stellen dat moeite en inzet van vrijwilligers voor het museum
nooit een punt van discussie is geweest om met het Monumentenweekend
geopend te zijn. Als de heer De Vreede de kranten goed had gelezen, dan had hij
kunnen weten dat het Graafs Museum eind augustus een uiterst succesvolle
tentoonstelling heeft afgesloten over 150 jaar blindenwezen en dat de
vrijwilligers van het Graafs Museum meteen daarna druk in de weer waren om
een nieuwe tentoonstelling op te zetten over de bevrijding van Grave, die
op 17 september geopend zal worden. Dan kunnen de veteranen, Graafse
reünisten en andere bezoekers aan de 65e Bevrijdingsdag die naar Grave een kijkje
nemen in het Graafs Museum.

Het zou een aanfluiting zijn geweest om tijdens het monumentenweekend de
deuren van het museum te openen, omdat er toen nog hard gewerkt werd aan
de nieuwe tentoonstelling. Of had het Graafs Museum met het uitsteken van een
vlag mogelijk een wezenlijke bijdrage kunnen leveren aan het monumentenweekend?



Het moge duidelijk zijn dat die vrijwilligers van het Graafs Museum zich met veel enthousiasme en met inlevering van veel vrije tijd inzetten om aansprekende tentoonstellingen over de Graafse geschiedenis op te zetten.
Zo wisten in enkele weken tijd zo?n 1200 bezoekers uit alle delen van
Nederland de weg te vinden naar Grave en het Graafs Museum om de tentoonstelling
Over het blindenwezen te bezoeken.

Deze bezoekers hebben ons te kennen gegeven dat zij zeker nog terug komen
naar Grave om de stad nog eens goed te bekijken en de gezellige sfeer te
proeven.
Om nu het museum eenvoudig neer te zetten zoals in het commentaar van 14
september j.l. is wel al te gemakkelijk en vraagt op zijn minst om een
geduchte nuancering.



Jan Timmermans

Stichting Graeft Voort.

Mijn antwoord hierop.

In mijn commentaar op het monumentenweekend heb ik onrecht gedaan aan het vele werk dat door de vrijwilligers van Graeft Voort wordt gedaan en dat was geenszins de bedoeling; mijn excuses daarvoor. Je mag rustig stellen dat het “inhoud geven aan het cultuur-historisch beleid” in Grave voor een heel groot deel afhankelijk is van het werk van deze organisatie. Mijn commentaar is ook niet gericht op alle anderen die zich het afgelopen weekend hebben ingespannen. Ik blijf echter van mening dat er meer uit het monumentenweekend had kunnen worden gehaald. Dat vereist natuurlijk meer samenwerking en meer inspanning en dat moet je willen. Ter toelichting daarom nog het volgende.

De verklaring die de heer Timmermans geeft over het gesloten zijn van museum en historisch stadhuis niet het gehele monumentenweekend open waren is begrijpelijk en logisch, maar was niet bekend bij de bezoekers die nu enigszins teleurgesteld Grave verlieten. Daardoor is in Grave toch de kans gemist zich ook tijdens het monumentenweekend "op de kaart te zetten".

Met wat creativiteit, extra moeite en vooral tijdig overleg met alle betrokkenen hadden naar mijn mening alternatieven kunnen worden gevonden. In het historisch stadhuis had een kleine tentoonstelling kunnen worden ingericht over hetgeen Grave op cultuur-historisch gebied te bieden heeft. Tegelijkertijd had kunnen worden verwezen naar de komende activiteiten in het museum. Nu regelt iedere organisatie zijn eigen monumentenweekendprogramma. Samenwerken betekent ook elkaar helpen.

Ik besef dat dit praten achteraf is en dat ik daar in de voorbereiding van het monumentenweekend mee had moeten komen. Dat is juist, maar....

De betekenis van het monumentenweekend wordt in Grave al jaren onderschat. Zo waren er alleen op de zaterdag activiteiten Vorig jaar, toen het religieus erfgoed speciale aandacht kreeg, hebben de kerken zelf extra inspanningen geleverd en met zodanig succes, dat men daar mee door wilde gaan. Tijdens een evaluatie met gemeente en bezoekersmanagement werd duidelijk gemaakt dat dit een taak was van het bezoekersmanagement die het initiatief zou moeten nemen voor eventueel opwaarderen van het monumentenweekend. Dat is niet gebeurd en dat betreur ik.

Natuurlijk kun je de keuze maken dat pinksterfeesten, smartlappen- enwaterfestival van groter toeristisch belang zijn dan een monumentenweekend, maar roep dan niet van de daken dat Grave het cultuur-historisch erfgoed graag met de rest van de wereld wil delen. Dat bedoelde ik met mijn laatste zin: "Een beleid moet je niet alleen formuleren, maar ook inhoud geven."

De bedoeling van mijn weblog is wat knuppels te gooien in vooral het gemeentelijk hoenderhok. Wat het monumentenweekend betreft is dat gelukt, alleen heb ik daarbij het verkeerde hoen geraakt. Hopelijk stuitert de knuppel ook naar degenen die zich echt geraakt moeten voelen: de beleidsmakers in onze gemeente.

Monumentenweekend.

Het jaarlijkse monumentenweekend is weer achter de rug. Dit keer met als thema "op de kaart zetten”. Een geweldige gelegenheid om de status van Grave als cultuur-historische gemeente met een schat aan monumenten aan de wereld duidelijk te maken. Nu ben ik nooit kapot geweest van de wijze waarop in Grave van deze gelegenheid gebruik wordt gemaakt. Maar dit jaar was het toch wel weer aanzienlijk minder. Het historisch stadhuis, toch een belangrijk monument, bleef gesloten. Het was zelfs teveel moeite de vlag uit te steken. Het thema leende zich toch uitstekend voor een wat ruimere aanpak dan alleen maar deuren open te zetten. Bijvoorbeeld zou het gemeentelijk monumentenbeleid en de plannen met de binnenstad kunnen worden gepresenteerd. Natuurlijk kost het open houden van museum en VVV moeite en inzet vooral van vrijwilligers. Waarom lukt dat de kerken wel en anderen die zich op dit terrein bewegen niet? En dat het zinvol is bleek wel uit de reacties van de bezoekers aan de kerken en de beeldentuin. Het waren er meer dan 300 en velen kwamen van ver, ook uit het buitenland, naar Grave, juist omdat het monumentenweekend was. “Prachtige kerk en leuke activiteit, maar jammer dat andere zo op het oog belangwekkende monumenten gesloten waren” was een veel gehoorde reactie. Gelukkig kon een bezoeker die dacht dat het historisch stadhuis ook een kerk was van de juiste informatie worden voorzien. Aangezien op zondag ook het VVV gesloten was konden veel anderen niet worden geholpen. Jammer, want of deze bezoekers nog terugkomen en aan hun buren zullen vertellen dat het de moeite waard is Grave een bezoek te brengen moet worden betwijfeld. Een beleid moet je niet alleen formuleren, maar ook inhoud geven.

We zijn weer aan de gang

De vakantie is voorbij. De gemeenteraad kan –en moet- dan ook weer met volle kracht aan het werk. U begrijpt misschien dan ook mijn verbazing toen ik uiteindelijk de agenda voor de voorbereidende vergadering van 15 september zag. De agenda voor de besluitvormende vergadering van 22 september is helemaal nog niet bekend. Die vergadering kan en mag inhoudelijk dan ook niet veel om het lijf hebben.

Op de agenda alleen een voorstel om de gemeenschappelijke regeling welstandszorg Noord-Brabant op te heffen. Dat is een logisch gevolg van een eerder genomen besluit van het algemeen bestuur van die regeling. Eigenlijk is het besluit al genomen. Het gaat vooral over de consequenties en het vervolg. De gemeente Grave wil een welstandsbeleid blijven voeren. De informatie over de wijze waarop dat wordt georganiseerd is nog mager. Mijn indruk is dat de nieuwe organisatie weliswaar kleiner van omvang is, maar inhoudelijk veel zal lijken op de huidige. “Welstand” en “kwaliteit van de ruimte” klinken wel anders, maar beogen hetzelfde: er voor zorgen dat er geen rommel wordt gebouwd. Dat was altijd al een moeilijk te beredeneren zaak en zal dat ook altijd blijven. Ik ben benieuwd.

Er staan 2 presentaties op het programma:
Allereerst komt de staatssecretaris (?) uitleggen wat het COA wil met het AZC in Grave. Een goede start van die discussie, alhoewel de raad door die presentatie te organiseren aangeeft dat over een nieuw contract wel met Grave valt te praten. Bij het afsluiten van het vorige contract werd toch de uitspraak gedaan dat het daarmee voor Grave wel genoeg was.

Met belangstelling zal ik de presentatie van het plan voor de loswal volgen. De loswal is een belangrijke entree voor bezoekers over het water. Die moeten als ze langs varen het idee krijgen dat het de moeite waard is in Grave aan te leggen. Een paar vlaggenmasten zonder vlag wekken die indruk niet.

In de besluitvormende vergadering zal wel uitgebreid worden gepraat over het schenden van aan de raad opgelegde vertrouwelijkheid door een collegelid. Voor de vakantie heb ik naar aanleiding van het artikel in de Gelderlander al het een en ander hier over geschreven. Het wordt tijd dat de raad zich eens uitspreekt over het opleggen van geheimhouding aan de raad. Eigenlijk zijn er gezien de huidige verhouding tussen raad en college maar weinig zaken die in vertrouwen aan de raad hoeven te worden meegedeeld. Onderhandelingen zijn aan het college voorbehouden. Zolang die niet zijn afgerond hoeft het college hier niets over te vertellen aan de raad. Ik kan maar één onderwerp bedenken waarover de raad vertrouwelijk moet debatteren: het benoemen van een ereburger. Ook ontgaat mij nog steeds de reden waarom het idee een AZC op het Wisseveld te zetten in vertrouwen aan de raad moest worden meegedeeld.