vrijdag 23 april 2010

Autovrije binnenstad vervolg

Inmiddels heb ik nu het hele artikel gelezen over het idee van Hans Bos. Het blijkt dat het nog geen bestuurlijk voornemen is, maar een op zich leuk idee, dat regelmatig opduikt en ook al in de negentiger jaren aan de orde was. Het antwoord zal ook nu hetzelfde zijn:
  • eerst actie en drukte in de binnenstad en dan de auto's eruit en niet omgekeerd. Daarom kan bij evenementen als pinksterfeesten, water- en smartlappenfestival de binnenstad nu ook probleemloos autovrij zijn.
  • Voor die tijd moet er voldoende vervangende parkeergelegenheid zijn met een bijpassende verkeerscirculatie. Voor een enkel weekend en met veel braak terrein op het Wisseveld is dit voor bovengenoemde festiviteiten wel op te vangen. Maar dat wordt snel anders.
  • De combinatie supermarkt-autovrij is niet erg logisch. Daar moet dus rekening mee worden gehouden.

Het zal (helaas) nog wel enige tijd duren voordat aan deze randvoorwaarden is voldaan. Van een proef tijdens de bouw van het hart van Grave kan dan ook geen sprake zijn.

Wat ik me wel afvraag hoe je deze ideeën in de krant krijgt. Belt de Gelderlander Bos met de vraag of hij nog een ideetje heeft, of belt Bos met de mededeling: "ik heb er weer een". Ik zit ook vol ideeën, maar de meeste blijken de volgende dag al onzinnig of onhaalbaar. Balonnen oplaten kan je beter aan Harrie de Greeff overlaten. Die heeft daarvoor de juiste spullen.

Of is dit toch weer regelmatig in de pers verschijnen van bijna ex-wethouder Bos toch een voorbode? Het is maar een ideetje.

donderdag 22 april 2010

Enige opvallende zaken

Vandaag twee nieuwtjes van wethouder Bos in de Gelderlander.

Het terrein aan de Koninginnedijk wordt gebruikt als tijdelijk parkeerterrein als vervanging van het CHV-terrein waar nu vooral ambtenaren parkeren. Het gevolg is dat het niet mogelijk zal zijn dit terrein als alternatief voor de loswal in te zetten. De enige manier om de loswal parkeervrij te maken is nu Bekaf daarvoor te gebruiken.

Wethouder Bos pleit ervoor de binnenstad autovrij te maken en dat tijdens de bouw van het Hart van Grave te proberen. Een binnenstad autovrij maken is iets meer dan een bord plaatsen met "verboden in te rijden". Dat betekent alternatieve routes en parkeerplaatsen. En de bouwperiode als proeftijd gebruiken is ook niet zo slim, tenzij je de proef wilt laten mislukken. Hoe zit het dan met het bouwverkeer en de bevoorrading van de winkels. Voor autovrij maken, al is het maar voor 2 jaar zijn procedures nodig en die kosten meer tijd dan beschikbaar.

De gemeenteraad van Grave heeft op 3 november een besluit genomen over het actualiseren van de parkeernota. daar stond onder ander in:

4 Voorlopig geen uitvoering geven aan plannen tot het autoluw maken van (gedeelten) van de binnenstad.

11 Burgemester en wethouders opdracht te geven tot instelling van een klankbord-/begeleidingsgroep bij de uitwerking van zijn voorstellen.

En wie was verantwoordelijk voor deze voorstellen? Juist: diezelfde wethouder. Hij handelt dus in strijd met zijn eigen door de raad bekrachtigde voorstellen

En natuurlijk wordt zo'n zaak weer, zonder enig overleg vooraf, via de pers gecommuniceerd waardoor Jan en alleman weer in de gordijnen vliegt; jacques Leurs voorop en ik er vlak achter en wie weet wie er nog meer volgen. Ideeën lanceren is prima: onderzoek alles en behoud het goede. Het college stelt herhaaldelijk dat men pas met een gedegen stuk naar buiten wil komen. Doe dat dan ook.

Nu ik toch bezig ben. Een paar weken terug wees ik al op de merkwaardige mededeling om op 3 mei met rioleringswerken op de markt te beginnen. En ook hier weer zonder overleg met de ondernemers. Die kwamen natuurlijk in actie met als gevolg dat de werkzaamheden zijn afgeblazen. OK. beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald. Ik moet aannemen dat aan de voorbereiding het nodige is gedaan. De aannemer zal het al in zijn planning hebben staan. Allemaal weer voor niets geweest. Die tijd had aan nuttiger zaklen kunnen worden besteed. Het is natuurlijk een kleinigheid vergeleken met de gang van zaken bij het Trefpunt. De basisoorzaak is hetzelfde.

impressies besluitvormende vergadering 20 april 2010

De eerste werkvergadering van de nieuwe raad verliep weer op de vertrouwde wijze.
Met het interpellatiedebat was de raad gauw klaar. De coalitie “had er geen behoefte aan” en dus werd het verzoek afgewezen. Dat de andere partijen er kennelijk wel behoefte aan hadden speelde voor de coalitie geen rol. Dat belooft veel voor de toekomstige werkwijze van deze coalitie.

Over de hele gang van zaken van het opstellen van een raadprogramma en het aantrekken van wethouders kom ik nog terug. De woordvoerder van de coalitie deelde mee dat de informatie over de situatie op de website was te vinden. Omdat hij er niet bij zei op welke website dat was ben ik genoodzaakt eerst het wereldwijde web af te zoeken.

Besluitenlijst
Bij de behandeling van de besluitenlijst beloofde de voorzitter te bekijken of wat meer namen in de lijst konden worden opgenomen. Misschien kan dan ook worden bekeken of de besluiten ook in de besluitenlijst kunnen worden vermeld. Anders is het wellicht zinvol voor dit agendapunt een andere naam te verzinnen.

Benoeming plaatsvervangend voorzitter van de raad.
De behandeling van het voorstel om Piet Vollenberg in deze functie te benoemen verliep als enige agendapunt vlekkeloos. Nou nagenoeg , want bijna werd vergeten Peter Hendriks als plaatsvervangend plaatsvervangend voorzitter aan te stellen.

Rapport Rekenkamer
Jacques van Geest vond dat de rekenkamer nogal mild was. Ik vond de conclusie van het rapport al erg genoeg. Er was geen grof geschut nodig om de boodschap over te brengen dacht ik. Maar nu geloof ik dat ik daarin ongelijk had. Gezien de nogal apathische reactie van de raad betwijfel ik of die boodschap wel is overgekomen. Het rapport was in oktober/november bij het college bekend. Dan zou je denken: mouwen opstropen en aan het werk. Dan had het college nu bij de behandeling al concrete resultaten kunnen laten zien. Nu heeft het college gewacht tot er een opdracht van de raad ligt met een actieplan te komen. Het is nog voorstelbaar dat het college formeel wacht op een opdracht van de raad en in stilte al het nodige heeft gedaan. Maar nu blijkt dat de burgemeester niet durfde toe te zeggen dat het actieplan er in drie maanden ligt.

Ook had het eindverslag van het project er moeten liggen. Het gebouw is klaar en in gebruik. Het project is afgerond. Het gebouw deugt niet. Hoe dat moet worden opgelost is een nieuw project. Er is al eerder een reparatie geweest en toen werd de vraag al gesteld of je niet eerst een totale analyse van het probleem zou moeten maken. Je moet oppassen dat de reparaties die nu worden uitgevoerd geen symptoombestrijding zijn. Als waar is, wat wel wordt gesteld, dat de fundering niet deugt blijf je ellende houden zolang dat niet is aangepakt. Ook al om te voorkomen dat er allerlei verhalen gaan rondzweven is een eindverslag van het project dringend nodig.

Principe uitspraak Litjens.
“Wordt vervolgd” was het resultaat en niemand blij. Over dit onderwerp waren kennelijk veel vragen door de raadsleden ingediend en schriftelijk beantwoord. Vandaar misschien dat de vraag van Anja Henisch naar de inhoudelijke motivering van het voorstel en de kwestie van het zoekgeraakte dossier met beslissende inhoud niet meer aan de orde kwamen. Jammer voor het publiek.

VPGrave kwam met een amendement dat tot doel had het besluit scherper te formuleren. Duidelijker moest zijn dat het besluit om het bestemmingsplan aan te passen niet mocht leiden tot uitbreiding van de detailhandel ten opzichte van de huidige gang van zaken, hetgeen ook wel de opzet bleek te zijn. Daar leek brede steun voor te zijn ook bij de wethouder. Maar toen zei deze dat hij dit met Litjens zou bespreken en dan eventueel bij de raad terug zou komen. Vanuit het CDA werd nog terecht werd gewezen op de gebrekkige communicatie Tot ergernis van velen bleek dat voor de coalitie voldoende om na de schorsing een voorstel tot uitstel in te dienen dat dan ook prompt werd aangenomen zij het dat daarvoor de steun van raadslid Bos nodig was. Dat wekte natuurlijk verbazing want als wethouder viel hij zijn collega’s in het college daarmee wel af. Natuurlijk zit hij theoretisch in een spagaat. Maar hij moet wel kiezen. In deze situatie had hij nooit achter de wethouderstafel mogen zitten; hij had plaats moeten nemen bij de fractie. Overigens heb al eerder opgemerkt dat wethouders standaard niet bij een besluitvormende vergadering thuis horen.
Ook bij dit punt bleek dus dat formulering van besluiten en opdrachten grote invloed heeft (zie ook rapport rekenkamer)

Krediet Legal audit
Er wordt een onderzoek nodig geacht om vast te stellen of de gemeente de juridische zaken goed op orde heeft. Dat vindt iedereen een goede zaak, vooral als er met het resultaat ook iets wordt gedaan. In mijn commentaar op de agenda voor de voorbereidende vergadering sprak ik de hoop al uit dat dit onderzoek zich ook zou uitstrekken tot de formulering van besluiten. En daarin kreeg ik steun. Jacques van Geest had in een B&W-besluit gelezen dat de opdracht al was verstrekt voordat het krediet was verstrek. Nu kan dat een bewijs van daadkracht van het college zijn, maar dat moet dan wel in het raadsvoorstel worden vermeld. Nu verklaarde de voorzitter dat de formulering van het besluit in de besluitenlijst van het college verkeerd was en dat de opdracht niet was verstrekt. Ik heb de besluitenlijst van 16 maart bekeken en daar stond het overduidelijk: opdracht verlenen. In de besluitenlijst van 23 maart staat dat de lijst van 16 maart was goedgekeurd. Dat er wat moet gebeuren aan de formulering van besluiten en voorstellen is hiermee wel aangetoond.

vrijdag 16 april 2010

Open sollicitatie door Leny van Lieshout

onderstaande bijdrage ontving ik van Leny. Natuurlijk plaats ik die. Mijn visie op de gang van zaken volgt nog wel.


Open sollicitatie

Communicatie, daar gaat het tegenwoordig om. Maar omdat in Grave altijd alles anders gebeurt, zijn die nieuwerwetse streken hier niet aan de orde. Eenvoudige zielen zouden kunnen denken dat de coalitievorming na de verkiezingen volop aanleiding zou geven tot overuren voor de communicatieve staf in het gemeentehuis: persberichten, persconferenties, briefings, alles om de burgers namens de coalitie perfect op de hoogte te houden van het verloop van de onderhandelingen die vier jaar ruzie moeten voorkomen. Maar niets daarvan! De enige die af en toe een voet tussen de deur krijgt, is Frank Houtappels van De Gelderlander, en die wordt alleen maar gebruikt om nog enigszins de schijn van openheid gaande te houden. En natuurlijk is er onze eigen Graafse trompet Jacques Leurs. Over de gemeentelijke website zullen we het maar niet hebben. Daar staat namelijk nooit wat op.

Het was in Grave vroeger niet gemakkelijk om na de verkiezingen een coalitie te vormen. Door het bestaan van plaatselijke partijen werd steeds de werkelijke aanhang van het CDA dusdanig afgeroomd dat er tenminste drie partijen nodig waren voor een nieuw college. Maar voor die drie of meer partijen waren er telkens maar twee wethouderszetels. En dat betekende dat steeds een van de deelnemende partijen de eigen wethouderskandidaat in moest slikken. Toen de strikte grens van twee wethouders bij wet werd losgelaten, was het probleem opgelost.

Volgens een even langjarige als taaie traditie gaat het in Grave altijd alleen maar over de poppetjes, en pas om vijf voor twaalf over het programma. Iedere partij had dan ook zijn eigen kandidaat en die kandidaat was onbespreekbaar. Toen dezelfde wet wethouders van buiten mogelijk maakte, was dat dus geen probleem: het deed zich eenvoudigweg niet voor.

Nu is dat kennelijk anders. Ik zeg kennelijk, want is het wel zo zeker dat de coalitie, zoals het zelf beweert, wethouders van buiten wil hebben? Kijk naar wat er gebeurt: geen advertentie in de krant, zelfs niet in de Graafsche Courant, geen advertentie in binnenlands bestuur: de coalitie roept niet om wethouders, het fluistert het alleen maar binnensmonds, in eigen kring, en vooral om het niemand van buitenaf te laten horen. Want zeg nou zelf, een advertentie op de VVD-website en Anja Henisch als adres, dat klinkt toch eerst en vooral naar 1 april? Dat er dan toch nog 14 kandidaten schijnen te hebben gesolliciteerd, zal wel het gevolg zijn van het feit dat alle werklozen van Nederland verplicht zijn minimaal een keer per week te solliciteren op straffe van korting.

Waarom maak ik me daar zo druk over? Dat zal ik u vertellen. Nadat de VVD in de persoon van Hans ‘Gerrit’ Bos acht jaar de gelegenheid heeft gehad de Graafse financiën op orde te brengen, blijkt er dit jaar desondanks een gigantisch structureel tekort op de begroting te zijn. Had u dat niet ook liever voor de verkiezingen geweten? Ik wel. Maar kennelijk was dit een natuurramp die niemand kon voorzien. Reden te meer om meteen na de verkiezingen orde op zaken te stellen. En wat ligt dan meer voor de hand dan de eerste de beste beinvloedbare post te attaqueren: de wethouderszetels? Volgens Jacques Leurs heeft Grave geld voor maar liefst 3,3 f.t.e. wethouders. Je kunt daar dus flink op bezuinigen. En vandaar dat ik als kop voor deze brief ‘open sollicitatie’ heb gekozen. Niet omdat ik mezelf kandidaat zou willen stellen; per slot van rekening heb ik niet meer ervaring dan een zesjarig raadslidmaatschap en dan ook nog voor de verkeerde partij; nee; er is een veel betere kandidaat en daar is zelfs uitgebreide Graafse jurisprudentie voor. Ik bedoel natuurlijk burgemeester Delissen. Vroeger was het in Grave doodnormaal dat ook de burgemeester een portefeuille met inhoud had. Logisch, want de burgemeester van een gemeente verdient het meest van de hele ambtelijke pyramide. Geld dat zo voordelig mogelijk moet worden ingezet. En als je burgemeester bent, dan ben je dat geworden omdat je inhoudelijk en bestuurders elders voldoende capabel bent gebleken. Onze burgemeester heeft sinds haar komst niet meer dan haar wettelijke taken; alle andere dagen van de week heeft ze eigenlijk niets bijzonder te doen. Dat is zonde van haar talenten. Mijn advies is dus: neem twee wethouders (liefst van buiten, want een frisse wind kan in Grave geen kwaad) en zet er de burgemeester bij met een portefeuille die staat. Het is ook helemaal de politieke trend, want er zijn steeds meer partijen voorstander van een gekozen burgemeester met een flinke inhoudelijke agenda. Het bijkomend voordeel in Grave is dat de VVD dan alvast een portefeuillehouder heeft van die partij. Geef haar financiën, dan is het feest compleet. En bezuinig verder door de scheidende wethouders er op te wijzen dat ze helemaal niet verplicht zijn om wachtgeld te vragen, zeker als ze er in feite niet op achteruitgaan. Ook daar is jurisprudentie over.

Niet serieus, zegt u? Waarom???

Leny van Lieshout

Impressies van de voorbereidende vergadering

Rapport rekenkamer
Voor mij was de rapportage over het Trefpunt de kern van de vergadering. In het proces van realiseren van een gemeenschapshuis in Velp is iets misgegaan en de rekenkamer heeft onderzocht wat dat ”iets” inhield. De uitkomst mag gerust schokkend worden genoemd. Ik neem dan ook maar aan dat de giegeligheid waar de behandeling in uitmondde een teken van schaamte was. Zo’n rapport is net als de aanwijzingen van de juffrouw van de Tom-Tom. Die zal nooit zeggen: “sufferd, je rijdt de verkeerde kant op: omdraaien” maar blijft altijd vriendelijk: “ indien mogelijk, maak een U-bocht”. De conclusie was: het is fout gegaan door de hele organisatie heen: ambtelijke organisatie, management, college en raad. Anders gezegd het gaat om een structurele fout en niet om een incidentele menselijke fout. En zo tussen neus en lippen door zei de voorzitter dat het Trefpunt was gekozen als casestudie (=voorbeeld), met andere woorden: het is niet alleen het Trefpunt, maar heel voorzichtig gaf de rekenkamer daarmee aan dat het goed zou zijn eens verder te kijken dan alleen het Trefpunt.
Je hoort af en toe ook wel geluiden dat er wel veel pech is geweest. De aannemer ging failliet, de constructie was slecht en zo meer. En daardoor is het fout gelopen. Die dingen kunnen voorkomen en zijn niet altijd te vermijden, maar met een goede aanpak inclusief controles is de schade in kwaliteit, geld en tijd wel te beperken. Risicomanagement is een onderdeel van projectmanagement.

In het ambtelijk traject is de boodschap is wel aangekomen, want al een hele tijd horen we over veranderingen in de werkwijze van die ambtelijke organisatie. Naar buiten is er nog geen verschil zichtbaar. Nu komt dat misschien omdat die informatie meestal via het bestuur loopt. En daar zie ik nog niets van verbetering. Dat blijkbaar een formele opdracht van de raad moet worden afgewacht om zelfs maar een begin te maken met het zoeken naar verbeteringen is al een veeg teken, dat heb ik al enkele malen via dit medium verkondigd. De rekenkamer noemt de onduidelijke opdrachtgeving en controle door college en raad als een oorzaak van het mislopen. Nou dan zijn we direct bij de werkwijze van de raad. Ik hamer er al dikwijls op (volgens sommigen zeur ik er voortdurend over) dat vanaf het toezenden van de stukken en de inhoud daarvan via de wijze waarop vragen in de voorbereidende vergadering niet, half of achteraf schriftelijk worden beantwoord tot aan het formuleren en (niet) vastleggen van besluiten verbeteringen hard nodig zijn. Er is een sprankje hoop!!! Tijdens de fractievergadering van het CDA werd meegedeeld dat er een ad hoc commissie “anders vergaderen” is ingesteld. Die moet bekijken of en welke verbeteringen er in de wijze van vergaderen door de raad kunnen worden aangebracht. Als de commissie de taak wat uitgebreid ziet en voortvarend te werk gaat kunnen meer vliegen in één klap worden gevangen. De commissie was nog niet bij elkaar geweest.

Tijdens de discussie wees de voorzitter nog op het belang van het verkrijgen van een draagvlak voor besluiten. Dat draagvlak moet er zijn voordat het besluit is genomen. Communicatie is dan ook een belangrijk onderdeel in een projectplanning.

Over het gebrek aan communicatie heb ik het al dikwijls gehad. Zo is er voor de besluiten die de raad in november over het parkeren heeft genomen geen enkel overleg geweest met de parkeerders. Ga zo maar door. Vroegtijdig overleg met betrokkenen zou gewoon standaard moeten zijn. Momenteel zijn er 2 vaste mogelijkheden. Allereerst het spreekrecht. Dat doet mij iedere keer denken aan de bekende conference van Toon Hermans over de auditie met de duif. Echt meepraten over een onderwerp kan alleen als je wordt uitgenodigd door één van de partijen. En dan laadt die partij direct de verdenking op zich vooringenomen te zijn. En dat brengt me tot het volgende onderwerp.

Principe uitspraak bedrijf Litjens
Het begon aan het begin van de agenda met nog een “presentatie” door Litjens zelf. Na vijf minuten moest hij geheel conform het systeem verdwijnen; “zijn duif was dood”. Gelukkig had Keerpunt 2010 geheel volgens het systeem een pleitbezorger als gast uitgenodigd en die kon tijdens de behandeling de voornaamste opmerking van Litjens, die over het zoekgeraakte dossier met belangrijke inhoud, nog onder de aandacht brengen. De kritiek van het CDA op de inbreng van Keerpunt die wel erg veel leek op belangen behartigen in plaats van argumenten afwegen en beslissen was daarom wel begrijpelijk. Maar hoever moet je daarmee gaan? Mag een partij die een lid van de harmonie op de lijst heeft staan (trekt stemmen) niet meepraten over subsidie aan de harmonie?

Volgens het voorstel is er een oplossing gevonden voor dit slepende probleem waarbij de GBV-methode is gevolgd. De meest eenvoudige oplossing van een probleem is zeggen dat het geen probleem is. En dat gebeurt hier. Litjens mag volgens de bepalingen geen detailhandel uitoefenen en dat geeft problemen. Het voorstel houdt in dat het voortaan wel mag en ja daarmee is het probleem weg; ogenschijnlijk. Bij de effectiviteit van de oplossing zijn nog wel vraagtekens te plaatsen. Een gemeente bestuur werkt anders. De raad maakt beleid en legt dat in regels vast. Als er dan iemand problemen met die regels maakt is er handhaving nodig. Verbijsterend was het daarom dat er op de vraag van Anja Henisch naar de inhoudelijke argumenten om detailhandel daar toe te laten geen antwoord kwam. Het voltallig aanwezig college wist het niet en de ambtelijke ondersteuning kon het ook niet snel genoeg aandragen. Het liep dan ook al tegen half elf. De inhoudelijke motivering moet nu schriftelijk komen en er eigenlijk al zijn want op basis van dat antwoord zullen de fracties hun standpunt moeten bepalen. Dit is nou de sfeer waarin ongelukken als bij het Trefpunt kunnen gebeuren. De vraag naar eventuele precedentwerking was ook terecht en hopelijk komt er schriftelijk nog een beter antwoord dan door de wethouder werd gegeven. Hij stelde dat ieder geval op zich wordt bekeken. En dat is nou precies wat in Nederland niet de bedoeling is. Er worden algemeen geldende regels gesteld en ieder plannetje moet in die regels passen om toegestaan te worden. Zo niet dan wordt het afgewezen en als je het dan toch doet krijg je de handhaving op je dak. Als daarvoor inhoudelijke argumenten zijn kan de gemeente het beleid wijzigen, met een grote kans dat daar weer andere mensen moeilijkheden mee hebben! Ons rechtssysteem geeft wel de gelegenheid zowel de regels als de toepassing daarvan aan te vallen. Dat mag, maar kan de gang van zaken wel flink frustreren. Is dan maar geheel of gedeeltelijk toegeven de oplossing? Het zal dinsdag blijken.

Er was ook nog de kwestie van het zoekgeraakte dossier. En daar zou nou net in staan dat de gemeente het bestemmingsplan had moeten aanpassen. Nu is de bevoegdheid een bestemmingplan te wijzigen een bevoegdheid van de gemeente zelf. Provincie en rijk hebben in uiterste gevallen van dwarsliggen door de gemeente de mogelijkheid de gemeente daarvoor een aanwijzing te geven, maar zo’n aanwijzing verdwijn t niet in een zoekgeraakt dossier. Dat de Raad van State de gemeente zou hebben opgedragen het bestemmingsplan te wijzigen in de zin die Litjens zou willen lijkt mij dan ook sterk. Wat wel kan en ook meer is gebeurd dat de raad van State zegt dat wordt getoetst aan het bestemmingsplan en dat er voor wat Litjens wil een bestemmingsplan nodig is. En dat is heel wat anders. Nu zitten dergelijke stukken nooit in één dossier. Met een beetje zoeken moet die wel te vinden zijn. Als zo’n brief met die inhoud er zou zijn zou de voormalige advocaat van Litjens die vast en zeker al eerder hebben gebruikt. Maar dit zijn ook maar veronderstellingen van mijn kant. Die brief moet te vinden zijn.

Nog wat zaken

De wijze waarop met ingekomen stukken werd omgegaan verbaasde mij. De brieven zijn aan de raad gericht en moeten dus in principe door de raad worden beantwoord. Nu zijn veel brieven, zoals van de VNG, informatief en behoeven geen antwoord. Anderen horen bij het college thuis en die kunnen dus naar het college ter afdoening worden doorgegeven (voor de zekerheid wel een controle inbouwen). Maar een brief van de scheepswerf was toch heel duidelijk en bewust aan de raad gericht. In de vorige vergadering was zelfs een motie daarover aan de orde en afgewezen. Maar daarmee is de brief toch niet beantwoord? Op zijn minst had ik de vraag verwacht of het haalbaarheidsonderzoek al opschiet. Ik ben toch wel benieuwd naar het antwoord van de raad op deze brief. Voor het publiek ishet hele agendapunt een volkomen mistige aangelegenheid.



Er werd nog meegedeeld dat waarschijnlijk op 18 mei de nieuwe raadsleden en ook de rest van de raad en naar ik hoop iedereen die er belangstelling voor heeft wordt ingelicht over de stand van zaken bij de projecten. Ik ben benieuwd of het inclusief Wisseveld is. Dat daarmee tot 18 mei wordt gewacht, dat is 2 maanden na het in dienst treden van de raad vind ik merkwaardig. Die informatie moet toch paraat zijn en binnen een week in een vorm kunnen worden gegoten die voor nieuwe raadsleden hanteerbaar is. Bovendien was de noodzaak tot het geven van de informatie al lang bekend. Hiermee ben ik terug bij het begin: de organisatie van de werkwijze van de raad.

Merkwaardig was de vraag naar de “kosten van het wegsturen van wethouders” zoals Jacques Leurs het noemde. Nu is dat puur feitelijke informatie zonder enige politieke lading. Ook wethouders hebben een rechtspositie. Het antwoord is gewoon via een telefoontje naar het stadhuis veel vlugger te verkrijgen en dan hadden we nu tenminste geweten wat Keerpunt 2010 met dit gegeven wil. Streeft die partij naar het goedkoopste college? Dan weet ik nog wel een paar oplossingen, maar die bevallen mij helemaal niet.

Over wethouders en raadsprogramma werd overigens helemaal niets gezegd. Dat proces speelt zich in volkomen rust af. Wel is op enkele sites een tekst voor een advertentie te zien, maar in de krant stond weer het bericht dat er geen advertentie nodig is omdat er zich al voldoende sollicitanten hebben gemeld. Op andere geruchten ga ik maar niet in.

Van Leny van Lieshout ontving ik een stuk dat ik hierna en dus hierboven zal zetten. Zelf heb ik nog wat op te merken over de randverschijnselen en dat komt daarna wel weer. Zo tonen we onze belangstelling voor het besturen van Grave; ik door het te schrijven en u door het te lezen. Misschien dat er ook nog iemand iets mee doet al is het alleen maar aantonen dat ik het bij het verkeerde eind heb.

vrijdag 9 april 2010

Voorbereidende vergadering 13 april

Op de agenda voor de eerste vergadering van de nieuwe raad staat al een aantal belangwekkende punten. Het gaat nog om een voorbereidende vergadering dus zoals gebruikelijk kan er nog wezenlijke informatie tijdens en na deze bijeenkomst komen. Daarom nu en paar zaken die mij zo al zijn opgevallen.

Ingekomen stukken
Bij de ingekomen brieven zitten een paar interessante. De brief van de scheepswerf, die aanleiding was voor de afgewezen motie van toen nog de fractie Jacques Leurs, staat nu formeel op de lijst. Ik heb geen reactie of advies van het college daarover gezien, maar volgens eerdere uitlatingen van wethouder Bos zouden de resultaten van het haalbaarheidsonderzoek nu ongeveer bekend moeten zijn. Ik ben benieuwd naar de mededelingen die ongetwijfeld zullen komen. Zeker nu er ook een brief ligt van de omwonenden. Inhoudelijk heb ik over dit onderwerp niets nieuws te melden.

Ook ben ik benieuwd naar de reactie op de brief van Graveon over het beeldkwaliteitplan en de wijkraad Binnenstad.

Maar misschien zijn dit wel controversiële onderwerpen en dan horen we er niets van.

Kwestie Litjens
Blijkbaar is dit geen controversiële zaak, want het college heeft voor deze zaak waarvoor “controversieel” jarenlang een understatement was een oplossing gevonden. Of althans meent dat het een oplossing is. Op mij maakt het vooral de indruk van accepteren wat je eerst niet goed vond. Als ook de raad vindt dat detailhandel op die plaats goed is dan zou het echt een oplossing zijn. Maar misschien ook voor een aantal anderen die soortgelijke wensen maar hebben begraven omdat het beleid nu eenmaal anders was. Een vraag naar de precedentwerking dus.

Een tweede vraag is of deze “oplossing” niet direct de aanleiding is voor volgende meningverschillen. Detailhandel zou worden toegestaan mits het verkoop betreft “in het klein als een niet-zelfstandig onderdeel van het bedrijf en mits de verkoop beperkt blijft tot in het bedrijf (zijnde grondverzet-, sloop en transportbedrijf) geproduceerde, bewerkte of verwerkte goederen”. Wat is “in het klein”? Wat zijn bewerkte of verwerkte goederen van een transportbedrijf. Valt een aangevoerde container met blikken tomatensoep die wordt uitgepakt en per niet meer dan 6 blikken per klant wordt verkocht onder de term van “in het klein verkochte verwerkte goederen van het transportbedrijf”? De bij mij bekende vroegere advocaat van Litjens zou van deze bepaling hebben gesmuld.
Het probleem bij Litjens zat veelal niet eens in het stellen van regels zelf. Uiteindelijk won de gemeente vrijwel altijd (volgens mijn herinnering zelfs altijd), zij het dat wel tot hoogste instantie moest worden doorgegaan. Handhaven was het grote probleem. Litjens was (of is?) nu eenmaal een vrijbuiter. Hij is nu ouder en heeft kennelijk andere adviseurs. Het blijft een aandachtspunt. In het voorstel is niets terug te vinden over de milieuvergunning. Past dit daar allemaal in?
Litjens moet het risico van planschade bij derden voor zijn rekening nemen. Maar wordt het bedrijf door deze verruiming niet veel meer waard en zou dit later niet een eerste stap richting weilandwinkel blijken te zijn?
Ik ben benieuwd wat de raad er van vindt.

Oh ja, In het stuk waren pagina 4/5 nagenoeg letterlijk hetzelfde als pag ½. Ik had liever wat meer diepgang in de plussen en minnen gezien dan deze herhaling van zinnen.

Rapport rekenkamer
Het voorstel is, net als de eerste reactie van het college in het najaar van 2009 wel erg mager. Het college vraagt aan de raad een opdracht om een actieplan op te stellen. Het rapport zelf biedt legio aangrijpingspunten voor het college verbeteringen in de aanpak van projecten aan te brengen. Het actieplan had al op tafel kunnen en dus moeten liggen en zelfs voor een belangrijk deel al zijn uitgevoerd. Ik heb al eerder als mijn mening gegeven dat de gang van zaken bij het “Trefpunt” geen incident was, maar symptomatisch voor de manier waarop de gemeente (=raad tot en met ambtelijk apparaat) werkt. Al diverse malen hebben we kunnen horen dat aan verbetering wordt gewerkt, maar resultaat zien is iets anders.

Benoeming plaatsvervangend voorzitter van de raad
Waarom dit onderwerp op de agenda van de voorbereidende vergadering staat is mij niet duidelijk. Ik neem toch aan dat van te voren is gepolst of hij voor de raad aanvaardbaar is. Het is niet netjes en niet goed voor de sfeer de komende vier jaar als hierover nog discussie zou ontstaan. Het zou wel zo elegant zijn hierover direct te beslissen en ook een veilig gevoel geven direct over een plaatsvervangend voorzitter te kunnen beschikken.

Krediet legal audit
Het is een goede zaaak de gemeente eens door te lichten op de juridische kwaliteit. Ik hoop dat ook contracten zoals voor het Wisseveld en de formulering van besluiten –inclusief amendementen- onder de toetsing vallen. Een concept voor de opdracht had daar inzicht in kunnen geven. Wel vraag ik mij af waar het bedrag van € 15.000 op is gebaseerd. Offertes of ervaringen van andere gemeenten?


Alles bij elkaar zal het wel een avondvullende vergadering worden. Want alle vragen zullen moeten worden beantwoord om een week later de besluitvormende vergadering te kunnen houden.

Wederom vertrouwelijkheid,

Als het vertrouwen in het gemeentebestuur niet erg groot is vlucht je als bestuur maar in vertrouwelijkheid en zo heeft de Graafse soap over het lek bij het Wisseveld weer een vervolg.

Geheel volgens verwachting van ieder logisch denkend mens heeft de politie geen dader(s) of daderes(sen) gevonden van het lekken van vertrouwelijk informatie over het Wisseveld. Heel verstandig stopt de politie dus met het onderzoek. Jammer, maar zaak gesloten zou je denken. Maar nee. Eerst spreekt de burgemeester haar teleurstelling uit en vervolgens vindt Keerpunt 2010 weer dat de burgemeester daarmee de raadsleden tekort doet. Hopelijk wil hij niet zover gaan dat het onderzoek moet worden uitgebreid van directeur tot koffiejuffrouw. (Laat ik ook maar eens verwijzen naar zijn weblog. Hij doet dat ook regelmatig naar de mijne: www.jacquesleurs.nl). Dat zal ook tot niets leiden. De enige mogelijkheid is nog Frank Houtappels van de Gelderlander op de pijnbank leggen. Voor die aanpak zijn wij nog te beschaafd. Stoppen met deze soap dus.

Wat dan wel? Allereerst er voortaan rekening mee houden dat zaken niet langer dan een week geheim kunnen blijven. Jammer, maar daarvoor zijn we weer te onbeschaafd geworden.

Kom vlug naar buiten met wat er met het Wisseveld aan de hand is. Er zijn nu 7 raadsleden die, als het goed is, op dit terrein nog van niets weten en er lopen 7 ex-raadsleden die er wel mee op de hoogte zijn. Zeer binnenkort is het aantal ingewijden dan ook sterk vergroot.

Belangrijker is echter dat zeer binnenkort toch over het Wisseveld moet worden gesproken. Scheepswerf, AZC en parkeernota zijn onderwerpen waar het Wisseveld en rol zal spelen. Ook in het raadsprogramma 2010-2014 en de kadernota 2010-2014 zal toch moeten worden opgenomen hoe daarmee verder wordt gegaan. Volgens een uitlating van Peter Hendriks, toenmalig fractievoorzitter van de VVD, in de vergadering van 2 februari zou het onderwerp in april/mei op de agenda komen. Op de net verschenen agenda voor april staat het niet. Ik neem toch aan dat het niet weer een vertrouwelijke behandeling wordt. Er is een rottig contract met de Grondbank en dat zal vervelende consequenties hebben. Misschien is openheid dan juist goed. Veel ondernemingen zijn daar gevoelig voor.

Werkzaamheden markt

Woensdag trof ik in de Graafche Courant de mededeling aan dat vanaf 3 mei rioleringswerkzaamheden op de markt worden uitgevoerd en dat daarvoor de markt 2 vrijdagen naar de Lunette wordt verplaatst en twee dagen het kruispunt Rogstraat/markt wordt afgesloten. Die mededeling verbaasde mij. Natuurlijk is het fijn dat de riolering in orde wordt gebracht en daarvoor zal af en toe een straat moeten worden afgesloten. Waarom dan mijn verbazing? Diezelfde middag sprak ik nog een lid van de wijkraad en ondernemers over parkeren in de binnenstad. Daar kwamen natuurlijk ook andere zaken over de binnenstad aan de orde, maar dit onderwerp niet. De verklaring was eenvoudig. Diezelfde avond bleek mij dat zij van niets wisten. U begrijpt dat daarmee het vertrouwen van wijkraad en ondernemers in het gemeentebestuur niet is toegenomen, hetgeen alle politieke partijen toch wel willen. Als je wilt dat wijkraden de verbinding vormen tussen gemeentebestuur en bevolking zul je die wijkraden op zijn minst moeten informeren. Voor de winkels in het gebied zijn de gevolgen aanzienlijk. Je zult maar net in die tijd een actie hebben gepland of misschien kan het juist een reden zijn om een actie te gaan voeren zodat klanten de onvermijdelijke overlast voor lief nemen en naar jouw winkel komen in plaats van direct naar Wijchen door te rijden. En sowieso is het netjes als je zoiets niet uit de krant hoeft te lezen. De raad zelf wordt ook altijd pissig als zij nieuws niet rechtstreeks te horen krijgen. Wat gij niet wilt .....enz.

Gelukkig waren de marktkooplieden wel op de hoogte. Iedere verandering in het gebruikelijke stramien is nadelig voor de omzet, maar bijeen houden van de markt is dan nog het beste, dus verplaatsen naar de Lunette is dan voor hen aanvaardbaar. Dat kost natuurlijk op de meest drukke dag wel een flink aantal parkeerplaatsen terwijl Hofplein al is weggevallen. Gelukkig kun je de auto nog kwijt op het huidige CHV-terrein en omgeving. Maar dan moet niet net in die tijd worden begonnen met het bouwrijp maken van dat terrein voor het nieuwe Maaszicht, hetgeen zoals ik weer ergens anders hoorde, wel de bedoeling is.

Volgens de mededeling is alles op 19 mei weer in orde, maar er hoeft bij het werk of met het weer niet zo heel veel mis te gaan of je verzeilt in het Pinksterweekend en dan zijn de rapen natuurlijk echt gaar. Uiteindelijk valt het lange Hemelvaartweekend ook in de werkperiode.

Alsnog overleg is dan ook wel gewenst.

maandag 29 maart 2010

Coalitievorming-wethoudersverkiezing-raadsprogramma

Al enkele malen werd mij gevraagd waar mijn commentaar blijft op de gang van zaken na de gemeenteraadsverkiezingen. Direct daarna moet er toch een nieuw college komen en een programma voor de komende vier jaren. Het probleem is dat ik nog steeds niet goed weet waar ik commentaar op moet leveren. Hoe ik vind dat zo’n proces moet verlopen heb ik voor de verkiezingen al opgeschreven.

Dan maar een analyse van de gang van zaken.
Je kunt zoals vroeger ook nodig was zo spoedig mogelijk een combinatie zoeken die de meerderheid in de raad heeft. Dan kunnen uit die partijen wethouders worden gekozen en die gaan dan aan de gang om hun programma op te stellen. Op die manier heb je snel een college. Dit scenario kun je het poppetjes-eerst scenario noemen. De andere manier is dat er eerst alle verkiezingsprogramma’s naast elkaar worden gelegd en gekeken of daar een programma uit kan worden samengesteld. En hoe meer partijen met dat programma instemmen des te beter is het. Daarna worden bij dat programma passende wethouders gezocht. En daarin bestaat alle vrijheid. Het kan uit de eigen kring van de deelnemende partijen, maar ook via een volkomen open sollicitatie.

Het enige dat nu na bijna een maand openbaar is geworden via een persbericht is dat VVD, CDA en LPG -de coalitie uit het laatste deel van de vorige raadsperiode- samen verder willen gaan. Zij hebben samen 9 zetels, een meerderheid met een kleine reserve en dus de macht. Maar naar eigen zeggen is niet de macht de reden voor het samengaan, maar de overeenkomst in programma´s. Ik heb de programma´s, ook van de andere partijen, nog eens doorgenomen. Het kan aan mij liggen, maar ik vind in de verkiezingsprogramma´s van de partijen die nu aan de zijlijn zijn gezet nog steeds geen punten die je ook niet in het programma van het trio terugvindt. Met een beetje goede wil zou je zelfs kunnen zeggen dat het VVD/standpunt over het AZC het enige punt is dat afwijkt van alle anderen.

Het “never change a winning team” zou een goede reden kunnen zijn om samen door te gaan, maar je kunt bij het vorige college toch moeilijk van een winning team spreken. Dat blijkt ook wel uit de uitspraak dat om een nieuw college samen te stellen een open sollicitatieprocedure worden gevolgd. In de krant stond nog dat huidige wethouders niet mee mogen solliciteren. Of die beperking zover gaat dat ook andere raadsleden of kandidaten of zelfs andere Gravenaren kansloos zijn is niet duidelijk. Je hoort daar verschillende meningen over.

Op zich juich ik het toe dat voor wethouders wat verder wordt gekeken dan het beperkte rijtje eigen kandidaten. Maar zo’n zoekproces moet zorgvuldig verlopen. Je zult toch moeten aangeven wat je als raad van plan bent (een raadsprogramma) en wat je van de wethouders verwacht (profielschets). Gaat het hele proces zich afspelen tussen de drie samenwerkende (sommigen zullen liever spreken van samenzwerende) partijen of vraag je andere partijen om mee te doen? Dat kan het werken straks aanzienlijk verbeteren en de sfeer in de raad zal ook prettiger worden. Wat wordt de rol van de burgemeester in het proces? Zij heeft toch ook eigen taken die in het programma moeten worden ingebracht. Zo is er nog veel meer. Dat alles kost tijd, die niet beschikbaar is bij deeltijdraadsleden. Je zou er eigenlijk een projectorganisatie op los moeten laten. Intussen moet Grave wel worden bestuurd. Laat je dat door het huidige college doen waarop je al het etiket “ongeschikt voor de volgende periode” hebt geplakt? Een aantal zaken moet doorlopen en ook de raad kan zelf initiatieven ondernemen zoals verbeteren van het systeem van raadsvergaderingen.

En hiermee ben ik uitgepraat. Ik kan nog wel een hoop opschrijven vanuit mijn eigen denkwijze, maar veel belangrijker is te vernemen hoe de drie partijen er over denken. Een wekelijks communiqué over de stand van zaken zou niet misstaan en allerlei geruchten voorkomen. Het is niet alleen de eigen directe achterban die is geïnteresseerd. Verbeteren van het vertrouwen van de burger in het gemeentebestuur wilden alle partijen. Begin daar dan mee!

Scheepswerf aanvulling

Vanmorgen heb ik even contact gehad met de provinciale ambtenaar die de milieuvergunning van de scheepswerf behandelt. De gemeente heeft in het advies aangegeven dat de plannen niet in het bestemmingsplan passen en daarbij niets opgemerkt over een eventuele bereidheid het bestemmingsplan aan te passen. Dan rest de provincie niets anders dan aan te nemen dat de gemeente “niet overweegt het bestemmingsplan aan te passen” en dus moet de milieuvergunning worden geweigerd. Om practische redenen is de inhoudelijke toetsing, die er wel is, niet in het ontwerpbesluit opgenomen.
Als de gemeente alsnog bereid is, afhankelijk van de milieuvergunning, een bestemmingsplanwijziging te overwegen kan de aanvraag opnieuw worden ingediend op basis van dezelfde stukken. Het is dan niet zonder meer een gelopen race. De plannen lijken in de milieuruimte te passen, maar dat zal wel tot in hoogste instantie moeten worden aangetoond en dus tijd kosten.

Alle reden dan ook om die weg zo snel mogelijk te verkennen.

zondag 28 maart 2010

Parkeren

Tijdens een bijeenkomst met de wijkraad binnenstad werd meegedeeld dat begonnen wordt met de nieuwe nota, die zou moeten voorzien in parkeermaatregelen voor de toenemende stroom bezoekers aan onze binnenstad met een nieuw hart. Die stroom blijft nog wel een paar jaar weg, maar vinden en realiseren van parkeergelegenheid kost ook tijd. Meer haast heeft het vinden van nieuwe parkeerplaatsen voor het definitief wegvallen van de loswal als parkeerterrein en de plaatsen die door de bouw van het Hart van Grave verloren gaan. Dat moeten wel definitieve plaatsen zijn. Daarnaast is tijdens de bouw een aantal huidige plaatsen niet bruikbaar waarvoor tijdelijke oplossingen moeten worden gevonden. Alles bij elkaar een hele klus en het is echt hoog tijd dat er iets aan wordt gedaan. Er komt een klankbordgroep met vertegenwoordigers van ondernemers en bewoners. Die klankbordgroep gaat morgen aan de slag. Prima, maar het is wel de bedoeling dat de raad in juni de nota en dus de concrete maatregelen vaststelt. Ik ben benieuwd hoe men dat denkt voor elkaar te krijgen.

Opvallend is dat niet wethouder Opsteegh, maar wethouder Bos de kar trekt.

Direct verband met het realiseren van parkeerterreinen is de financiering en daarvoor is de mobiliteitsverordening van belang. De raad heeft daar een tijdje terug een geamendeerd besluit genomen dat er toe zou moeten leiden dat er een andere, door de raad vast te stellen, regeling voor deze bijdrage zou komen. Die is er nog niet. En wat lees ik in de besluitenlijst van het college van 23-2-2010?

“Er wordt besloten dat de initiatiefnemer van het project Boreel de Mauregnaultstraat 3 een bedrag van € 80.000,-- dient te storten in het mobiliteitsfonds gezien het besluit van het college van augustus 2006, hiertoe dient een overeenkomst te worden getekend.”

Het raadsbesluit van 3 november 2009 is blijkbaar alweer vergeten.

Twitteren: tijdverspilling

Ik heb nu een paar dagen het getwitter uit het stadhuis gevolgd. Ik stop er mee. Dit is, in ieder geval voor mij, geen zinvolle informatie. Of het is al langs andere weg bekend of kretologie of gewoon geleuter. Dat laatste is ook leuk, maar dan wel aan de bar. Soms wekt het zelfs ergernis op zoals de mededelingen van wethouder Bos dat er moet worden bezuinigd. Dat heeft hij bij de begrotingsbehandeling al gezegd, maar als wethouder financiën had hij de weg moeten aangeven. Ik heb de afgelopen begroting niet voor niets een “Na ons de zondvloed”-begroting genoemd. De weinige reserves die nog over waren werden gauw nog even besteed. En die reserves waren hard nodig om tijd te winnen de nog onbekende bezuinigingsmaatregelen operationeel te maken. Ik zou me kunnen voorstellen dat hij zichzelf niet graag zal opvolgen. Door te schieten met losse flodders raak je in ieder geval geen enkel doel.

Ik merk dat ik pissig word; dus voor mij einde getwitter, nou ja nog één tip: Niet meer dat één tweet per dag. In de beperking toont zich de meester en dat wordt het misschien nog wat.

vrijdag 26 maart 2010

Wederom de scheepswerf

Vanaf 22 maart ligt in het stadhuis, Hofplein 1 te Grave de ontwerpbeschikking van de provincie in zake de aanvraag van de scheepswerf voor een nieuwe milieuvergunning.

De provincie is voornemens de vergunning te weigeren omdat de gemeente niet voornemens is het bestemmingsplan aan te passen. De maatregelen die de werf wil nemen om de overlast binnen de wettelijke perken te houden passen niet binnen het huidige bestemmingsplan. Dat wordt in de adviezen van de gemeente op de vergunningaanvraag wel vermeld maar van een weigering om mee te werken aan een bestemmingsplanwijziging is niets terug te vinden. Overigens wordt ook niets gezegd over wel meewerken. Ook in besluitenlijsten van B&W heb ik hier niets over kunnen vinden. Bij de provincie is men maandag weer beschikbaar. Misschien dat men mij daar kan vertellen waar de weigering van de gemeente mee te werken aan bestemmingsplanwijziging is terug te vinden.

Dus maar geluisterd naar de opname van de behandeling van de motie van Jacques Leurs in de vergadering van 2 februari. De kern van de motie was dat het college werd opgeroepen aan die bestemmingsplanwijziging mee te werken. Dat werd een warrig half uur luisteren. Dat afluistersysteem zit prima in elkaar, maar het is ook wel ontluisterend.

De motie werd afgewezen, maar om daar nu uit af te leiden dat de gemeente daarmee bestemmingsplanwijziging afwijst gaat veel te ver. Integendeel: vanuit het college werd herhaaldelijk opgemerkt dat “alle plannen serieus worden bekeken” en dat er hard wordt gewerkt met alle partijen aan tafel. Maar wat er nu precies gebeurt werd niet duidelijk. Wethouder Bos had het nog over een tekst in voorbereiding die naar de provincie zou gaan op basis waarvan de vergunning al dan niet zou kunnen worden verstrekt. Het gemeenteadvies over deze vergunning, dat ter inzage lag dateert al van november 2009. In de ontwerpbeschikking wordt niet gesproken over een eventueel aanvullend advies van de gemeente. Terecht daarom dat Koevoets vroeg om een bestuurlijke rapportage over het geheel. Maar daar werd gladjes over heen gepraat.

Wethouder Bos deelde nog mee dat een haalbaarheidsonderzoek naar verplaatsing “naar de plek waar we het over hebben gehad” –het Wisseveld dus- 3 à 4 maanden zou duren. Een korte tijd later liet hij via de krant weten dat de resultaten van het haalbaarheidsonderzoek eind maart, begin april bekend zouden zijn. Volgens het gerucht –en dat is in bestuurlijk Grave bij gebrek aan beter een vrij betrouwbare bron is er nog niet eens een opdracht voor een haalbaarheidsonderzoek verstrekt. In de B&W-besluiten is hierover ook niets terug te vinden.

De stemming over de motie was kenmerkend: in een stemverklaring gaven alle partijen te kennen dat zij sympathiek stonden tegenover de motie, maar op 2 na stemde iedereen toch tegen.

Maar wat nu? Eigenlijk heb ik een tijdje geleden mijn visie op de aanpak al gegeven. Alle denkbare oplossingen zover uitwerken dat een verantwoorde keuze voor een “snelle” oplossing mogelijk is.

Dan hebben we:

  1. Verplaatsen naar het Wisseveld: voor het college kennelijk de voorkeurvariant, maar alle politieke partijen hebben een voorkeur voor een woonbestemming van dat gebied met wat lichte bedrijvigheid. Een zware industrie als de scheepswerf past daar niet en niemand zal dat kunnen of willen financieren. Maar vooruit, als een haalbaarheidonderzoek dat moet bevestigen laat dat onderzoek dan eindelijk ook echt gebeuren. Als dat werkelijk 3 maanden moet duren (ik denk dat het sneller kan) is het resultaat 1 juli beschikbaar.
  2. Verbeteringen ter plaatse zoals waarvoor de scheepswerf nu een milieuvergunning heeft aangevraagd. Daarnaast is een bouwvergunning nodig en daarvoor weer een bestemmingsplanwijziging. Milieuvergunning en bestemmingsplanwijziging zijn gekoppeld. Door bij voorbaat de bestemmingsplanwijziging te weigeren is voor de provincie de noodzaak milieuaanvraag inhoudelijk te toetsen weggevallen. Dat is jammer, want dat de plannen van de scheepswerf werkelijk een verbetering inhouden voor de omwonenden moet nog wel worden aangetoond. Wijziging van het bestemmingsplan is ook alleen zinvol als de milieuvergunning ook wordt verleend. Een impasse dus? Nee, voor een bestemmingsplanwijziging is ook een procedure nodig, die te allen tijde kan worden gestopt en ook kan leiden tot weigering. Maar je moet de procedure wel starten. Kortom de scheepswerf moet formeel een aanvraag indienen het bestemmingsplan te wijzigen. Het college zal daarop antwoorden dat daarvoor een projectprocedure nodig is en dat de scheepswerf daarvoor een ruimtelijke onderbouwing moet leveren. Dat geheel moet worden beoordeeld, ook o.a. op de consequenties voor de invaart van de haven en de loswalplannen. Daarmee zijn ook enkele maanden gemoeid en pas dan kan de gemeente definitief beslissen of men kan meewerkten aan bestemmingsplanwijziging. Dat zal dus ook rond juli zijn.
  3. Het derde scenario is: niets doen. Dat betekent dat de werf de activiteiten zodanig moet beperken dat binnen de huidige vergunningen kan worden gewerkt. Of dat een reële optie is kan ik niet beoordelen. De terechte vrees is natuurlijk dat het een lijdensweg wordt met ondergang van de werf als resultaat.
  4. Niet in beeld is tot nu toe de optie de activiteiten van de werf naar buiten Grave te verplaatsen. De werf gaat dan voor Grave verloren, maar weegt het vrijkomen van die ruimte daar niet tegen op?

Wat nu moet gebeuren is dat het college aan de provincie laat weten dat de gemeente alsnog bereid is de aanpassingen zoals door de werf voorgesteld, naast andere oplossingen, in overweging te nemen en dat daarvoor een aanvraag voor een projectprocedure door de scheepswerf wordt ingewacht. Aangezien milieuvergunning en bestemmingsplan/bouwvergunning zijn gekoppeld moeten beide aanvragen inhoudelijk worden beoordeeld.
Als er dan toch een haalbaarheidonderzoek wordt gedaan zouden daarin de consequenties van het derde scenario: nietsdoen kunnen worden meegenomen en ook de mogelijkheden en consequenties van het verplaatsen naar elders.


Het moet zo mogelijk zijn in september 2010 een verantwoorde keuze te maken.

Gemiste kans

Een bijeenkomst met ondernemers is afgelast wegens te geringe belangstelling vanuit de ondernemers. Dat is jammer, want ook vijf positieve reacties is een begin.

donderdag 11 maart 2010

Bij het afscheid van de oude raad

Dinsdag was de laatste vergadering van de oude raad een het afscheid van liefst 7 raadsleden; de grootst mogelijke minderheid keert niet terug. Dat betekent veel nieuw bloed, maar betekent het ook een nieuwe aanpak? Ik hoop het wel, want dan is deze weblog overbodig. Toen ik begon hoopte ik dit voor de raadsverkiezingen het geval zou zijn. Helaas is dat niet zo.

De burgemeester had het in haar afscheidstoespraak over “stuurlui aan de wal”, die wel commentaar leveren, maar geen actieve inbreng hebben. Ik voelde me aangesproken en was het roerend met haar eens. Commentaar leveren is makkelijk. Meedoen is veel beter. Maar…………dan moet je wel de kans krijgen. En dat lukt bij de huidige werkwijze van de raad juist niet. In mijn eerste weblog onder deze titel heb ik uiteengezet waarom ik ermee ben begonnen. Puur uit frustratie.

Er zijn gelukkig wel aanwijzingen dat de partijen voornemens er verbetering in te brengen. VPGrave wil de voorbereidende vergadering in zijn huidige vorm vervangen en de burgemeester wil bekijken of in de besluitenlijst ook de tekst van het besluit kan worden opgenomen. Ze verwees daarbij nog naar de geluidsopname. Maar als je alleen behoefte hebt aan de tekst van het uiteindelijk genomen besluit is het ondanks de prima zoekmogelijkheden toch een tijdrovende bezigheid en niet altijd is het voldoende alleen de laatste opmerking van de voorzitter af te luisteren.

Ik ben benieuwd wat de nieuwe raad voor nieuws gaat brengen. Hopelijk wordt mijn weblog dan overbodig.

Wat ruist daar in het Twitterbos?

De gemeente Grave is nu ook actief in dat woud van informatie. Leuk, maar is het een bijdrage aan de verbetering van de communicatie? Ik denk dat er veel uit verveling wordt getwitterd. Kijk maar eens naar het publiek bij Buitenhof, De wereld draait door en soortgelijke programma’s. Er komt dan veel non-informatie en ga daartussen het zinvolle maar eens zoeken. En er zijn best zaken die je in 140 tekens snel bekend kunt maken. Met een mededeling dat er met iemand ergens over wordt gepraat kan ik niets. In het resultaat van het overleg ben ik wel geïnteresseerd.

Nee, ik sta nog niet te juichen bij het gemeentelijk getwitter, maar ik gun ieder zijn pretje. Juichen doe ik pas als ik het volgende twitterbericht lees: Het college heeft zo juist besloten de besluitenlijst aan te passen: de tekst van besluiten, amendementen en moties wordt volledig opgenomen Precies 140 tekens, als ik het uitroepteken aan het eind van de mededeling weglaat. Het staat de volgende dag ook wel in de krant, maar dit vreugdevolle bericht kan mij niet vlug genoeg bereiken.

Wat ik wel betreur dat wordt beweerd dat met Twitter en andere automatisering het contact tussen mensen wordt verbeterd en dus de eenzaamheid wordt bestreden. Wat wel waar is dat het aantal mensen waar je tegelijkertijd contact kunt hebben wordt vergroot, maar het wordt veel oppervlakkiger. Juist in de massa heerst grote eenzaamheid. Twitteren, emailen is vaak efficiënt en snel, maar voor goed contact gaat er niets boven een gesprek, een brief of een telefoontje (in die rangorde). Het is ook hier: ieder voordeel heb zijn nadeel en omgekeerd.

zondag 7 maart 2010

laatste raadsvergadering van deze periode

9 Maart is de laatste vergadering van de huidige raad. Naast het onderzoek van de geloofsbrieven staat er ook nog een tweetal inhoudelijke punten op de agenda. Toch voldoende voor mij om weer wat commentaar te leveren.

Dan begin ik met de besluitenlijst van de vergadering van 2 februari. Ik kon toen niet aanwezig zijn en was dus reuze benieuwd naar de genomen besluiten, want het was een besluitvormende vergadering. Ik weet nu wel wie allemaal ergens voor of ergens tegen waren, maar heb geen flauw idee over de inhoud van de beslissingen.

Er was een motie van dhr.Leurs over de scheepswerf. Over de inhoud werd niets vermeld, mogelijk omdat de motie toch werd verworpen. Uit de site van Jacques heb ik afgeleid dat de motie het college opriep mee te werken aan het onlangs ingediende verzoek van de scheepswerf. Betekent dit nu ook dat die medewerking is afgewezen? Van de volgens de media wel aanwezige sfeer van “Redt de scheepswerf” is in de besluitenlijst niets terug te vinden.

Het raadsvoorstel m.b.t. delegatie projectbesluit Bijl/Hofplein aan Burgemeesters en Wethouders. Volgens de besluitenlijst werd het voorstel aangenomen. Maar wat? Volgens de kop ging het over het vaststellen van het raadsvoorstel en dus niet over de delegatie zelf. Natuurlijk begrijp ik ook wel dat de delegatie is gegeven, maar in een besluitenlijst is juiste formulering belangrijk. Van de voorwaarden aan de delegatie is in het besluit niets terug te vinden.

Zo is het met alle punten. Bont wordt het gemaakt bij de energiekosten voor de voedselbank. Er zijn blijkbaar 2 amendementen ingediend. Over de inhoud van de amendementen is niets terug te vinden, terwijl er toch één is aangenomen. Het besluit wijkt dus af van het voorstel. Zoek dat later maar eens terug.

Dan nu de voorstellen voor deze keer.

Er komt een verordening inrichting antidiscriminatievoorziening. Uit de toelichting zou je kunnen afleiden dat het de bedoeling is dat het RMC als zodanig gaat functioneren, maar in de besluitvorming is dat niet terug te vinden.


Het carbidschieten wordt kennelijk een groot probleem. Dat is tenminste wel 4 keer in het voorstel te lezen. Helemaal verboden wordt het niet want:

“Het verbod in het tweede lid geldt niet indien het carbid schieten plaatsvindt op Oudejaarsdag en -nacht 10.00 uur en 20.00 uur , mits:……..”

Die (on)zin staat we een paar keer in het voorstel en in het ontwerp besluit. Je vraagt je wel af hoe zo’n zin, die toch de kern van het voorstel vormt, management, college en presidium passeert.

woensdag 3 maart 2010

uitslag verkiezingen eerste reactie

Voor een waarnemer is dit een prachtige uitslag. Met collegevorming kan het nog alle kanten op. Je kunt 5 blokken van 3 zien. VVD, CDA,LPG en VPGrave ieder met 3 zetels en als vijfde Trots oN met Keerpunt 2010 ook met 3. Alle reden dus om eerst naar en brede samenwerking te kijken. Daarnaast zijn er liefst 10 combinaties van 3 blokjes mogelijk. Daarbij zou Trots oN zelfs nog niet mee hoeven doen. Er zijn er wel altijd 3 nodig. Getalsmatig is niemand zeker en ook niemand kansloos.

Het zou mij niet verbazen als dit weekend wel duidelijk wordt welke kant het op gaat.

Mijmeringen op verkiezingsdag

In de Stadskrant Grave was nog een hele pagina gewijd aan de reactie van de lijsttrekkers op een zestal stellingen. Ik kan de verleiding niet weerstaan daar toch even op te reageren.

Stelling 1 De scheepswerf moet hoe dan ook behouden blijven voor Grave.
Niemand durft hard op te zeggen dat het beter is dat de werf uit Grave verdwijnt, maar evenmin dat “de mee leren leven” variant de aanpak moet zijn. Resteert dus verplaatsen, maar daarbij komt men niet verder dan uiterste inspanningen. Opvallend is dat geen van de lijsttrekkers het Wisseveld noemt als mogelijkheid. Merkwaardig vind ik dat de lijsttrekker van VPGrave een aantal mogelijkheden noemt in de uiterwaarden van de Maas. In die partij is toch het “groen” sterk vertegenwoordigd. Het rijks- en provinciebeleid op het gebied van industrievestiging is inmiddels wel zover in groene richting geëvalueerd dat de suggestie van van Geest tot de onmogelijkheden moeten worden gerekend.
Wat er door de partijen is gezegd gaat over de langere termijn. Over wat er nu direct moet gebeuren spreekt niemand zich uit. En toch ligt er een concrete aanvraag om de situatie, ook voor de omgeving, te verbeteren. Zo lang je niet actief werkt aan verwijderen van de werf op die plek moet je op die aanvraag wel positief reageren tenzij de bezwaren groter zijn dan hette verwachten resultaat.

Stelling 2 Het AZC is belangrijk voor Grave , maar hoort niet op het Wisseveld
Over het belang wordt verschillend gedacht, maar alleen de VVD is duidelijk tegen een nieuw contract. Bij de anderen is een nieuw contract met nuanceverschillen bespreekbaar. Een interessant punt voor het raadprogramma en de collegevorming.

Stelling 3 Grave moet een zelfstandige gemeente blijven.
Grappig is dat Trots enz. , Keerpunt 2010 en LPG –dus de vooral lokaal gerichte partijen- hun antwoord beginnen met “Ja!” en daarna samenwerken als middel om dat te bereiken noemen. De anderen zijn minder uitgesproken. Hoe dan ook een goed punt om in het raadprogramma de voordelen van een zelfstandige gemeente Grave goed uit te werken.

Stelling 4 (Betaalbare) woningbouw voor starters moet de hoogste prioriteit krijgen om vergrijzing tegen te gaan.

Stelling 5 Grave moet zijn (bouw)ambities drastisch bijstellen.
Er is een duidelijke relatie tussen deze 2 stellingen. Op zich ligt het voor de hand met name stelling 4 te onderschrijven en dat gebeurt dan ook netjes. De VVD wijst er wel op een aantal geleerden inmiddels vindt dat er inmiddels teveel wordt gebouwd. Feit is dat woningbouw de laatste jaren werd gebruikt om lege plekken te vullen en daar geld aan te verdienen. De reactie van VPGrave op stelling 5 ademt ook die sfeer. Er zijn inmiddels gaten geslagen die moeten worden gevuld. Een goed afgewogen bouwprogramma voor de komende jaren past dan ook in een raadprogramma. Alleen kost het opstellen well wat meer tijd.

Stelling 6 Bij een krimpende economie is het vooral van belang het sociaal beleid in ere te houden.
Geen van de partijen is op deze vraag ingegaan. Jammer, want het had kort gekund met één woord. Dit is namelijk geen stelling maar een axioma, een wiskundige term een vanzelfsprekendheid die niet hoeft te worden bewezen. Het antwoord had dus kunnen zijn: vanzelfsprekend.


De noodzakelijke bezuinigingen waren geen stelling meer waard. Aan hetgeen ik er al over schreef wil ik nog iets toevoegen. Tijdens het sociëteitdebat werd de stofkam weer ten tonele gevoerd en het CDA kwam met het grasmachinevoorbeeld: 100.000 m2 maaien in de begroting opnemen terwijl je maar voor 50.000 m2 machines hebt. In vaktermen wordt de bezuinigingsmethode “lucht uit de begroting persen” dan wel realistisch begroten genoemd. Nu is de noodzaak tot zuinig aan doen al een paar jaren aan de orde. Ik mag daarom toch hopen dat raad, college en ambtenaren die lucht er al lang uit hebben gehaald. Tijdens de behandeling van de laatste jaarrekening heb ik geen raadslid erover gehoord.

dinsdag 2 maart 2010

Scocieteitdebat nabeschouwing

Het was, en zeker vooral door de leiding van Harry Peppinck, een geslaagde middag. Wat mij betreft had de zaaldiscussie nog wat langer mogen duren; nu moest ik wel aan de bar blijven zitten om nog wat door te praten.
Zoals te verwachten was het moeilijk om uit de lijsttrekkers concrete antwoorden los te weken. Ook wel logisch. Op één na zijn alle lijsttrekkers hetzij direct of bijna direct bij de huidige raad betrokken en dan zou de reactie op een concreet voornemen wel eens kunnen zijn: “waarom heb je dat niet eerder gedaan?”

Vertrouwen
Heel boeiend was de vraag die aan alle lijsttrekkers werd voorgelegd: “Hoe win je het vertrouwen van de bevolking terug ?” Het merendeel van de antwoorden was voorspelbaar. “Afspraken nakomen” en “plannen ook uitvoeren” waren veel voorkomende antwoorden. Afspraken nakomen is natuurlijk belangrijk. Maar de omstandigheden veranderen nu eenmaal zo dikwijls dat je redelijk snel moet bijsturen. Niet voor niets maak je voor ieder project een stappenplan dat je na iedere stap zo nodig weer bijstelt. Heel weinig hoorde ik het toch het meest voor de hand liggende antwoord: als de burgers geen vertrouwen hebben in het bestuur zal het bestuur zijn werkwijze moeten veranderen. Het CDA kwam in die richting door te stellen dat wijk- en dorpsraden meer bij het bestuur moeten worden betrokken, maar hoe dat gaat gebeuren kwam er nog niet uit. De VPGrave ging nog iets verder met het voornemen de voorbereidende vergadering weer te verlaten en terug te keren naar de commissieaanpak. Duidelijk het publiek meer bij de voorbereiding van besluiten te betrekken. Degenen die mijn eerdere opmerkingen hierover hebben gelezen zullen begrijpen dat ik daar wel vrolijk van werd.

Collegevorming
Tijdens de bijeenkomst was er geen partij die toegaf te zullen strijden om een eigen kandidaat aan een wethouderszetel te helpen. Het CDA had dat wel gedaan tijdens een verkiezingsavond afgelopen donderdag in Escharen. Daar werd Harry Opsteegh als enige CDA-wethouderskandidaat naar voren geschoven. In het CDA is het verschil tussen “beschikbaar” en “kandidaat” groot. Kijk maar naar de positie van Balkenende in de discussie over de president van Europa. Zondagmiddag waren alle partijen van plan de uitslag van de verkiezingen af te wachten. Dat haalt je de koekoek, je zult wel moeten! Maar de algemene stemming was toch wel om eerst te bezien of er een zo breed mogelijk programma kon worden opgesteld en om daarbij dan geschikte wethouders te zoeken. Enkele partijen gaven al te kennen daarvoor meerdere mensen beschikbaar te hebben. Peter Hendriks ging zover dat hij veronderstelde dat de door hem geschetste aanpak mij plezier zou doen. En dat was ook zo. Merkwaardig vond ik wel de opmerking van VPGrave dat als 2 partijen heel sterk uit de bus kwamen zij dan de zaak samen moesten regelen. Naar mijn mening is juist het wezen van democratie dat het niet gaat om een getalsmatige meerderheid, maar om een zo groot mogelijke samenhang. Maar misschien bedoelde hij alleen maar dat er in dat geval geen informateur(s) nodig zouden zijn. Toen al ging het gerucht dat CDA, VVD en LPG het al eens waren en dat de enige belemmering nog de verkiezingsuitslag was. 8 Zetels voor die drie partijen samen en het college is gevormd. Aan de bar na afloop werd dat gerucht versterkt en de opmerking in de Gelderlander dat de drie partijen hun werk graag willen afmaken geeft ook te denken. Dat hoeft niet direct te betekenen dat het met hetzelfde college en in dezelfde samenstelling moet. Ik heb nog hoop. Nou ja donderdag zullen we het wel weten. Iedereen gaf duidelijk te kennen dat het anders moet. Nu wist Baron van Münchhausen al dat je jezelf niet aan je haren uit het moeras kunt trekken. Daar is een buitenstaander voor nodig (geen ingehuurde kracht svp). In ieder geval zal vasthouden aan de huidige poppetjes het vertrouwen in het bestuur niet onmiddellijk doen toenemen, om het vriendelijk uit te drukken.

AZC
Duidelijk is wel dat het Wisseveld voor geen van de partijen een echte optie is. Dan blijft eigenlijk alleen de huidige locatie over. Het Sensisterrein is niet op tijd beschikbaar en ik zie de voordelen boven het Wisseveld niet.
Scheepswerf
Opvallend vond ik het gebrek aan enthousiasme voor het Wisseveld als nieuwe locatie voor de werf. Dat maakt de zin van een haalbaarheidsonderzoek helemaal twijfelachtig. Als ook ik concreet moet zijn dan is een haalbaarheidsonderzoek naar verplaatsen naar het Wisseveld onzinnig. Aan de bar werd er doorgepraat en daaruit kwamen 2 oplossingsrichtingen: verplaatsen naar buiten Grave -er zijn blijkbaar scheepswerven beschikbaar – of “leren leven” met een scheepswerf op een verkeerde plaats. Want dat de scheepswerf voor iedereen verkeerd ligt staat niet ter discussie, al veertig jaar niet. Misschien dat het haalbaarheidsonderzoek hierop is gericht of gericht kan worden. In ieder geval moet op korte termijn duidelijk worden of de huidige plannen van de werf kunnen worden uitgevoerd.

Bezuinigingen
Trots op Nederland was de enige die een concrete bezuiniging noemde. Vereniginegn kleiner dan 15 personen krijgen geen subsidie meer. Hoeveel van die verenigingen zijn er? Deze personen konden ook niet concreet zijn, anders hadden zij dat al bij de begrotingsbehandeling moeten aangeven.
Naar mijn inzicht is het onmogelijk de bezuiniging van € 1.000.000 per 1 januari 2011 operationeel te hebben. Mogelijk dat je dat rekenkundig wel lukt – in feite is dat al gebeurd- maar in de begroting opnemen is wat anders dan realiseren. Dat hebben we inmiddels toch wel door.

Tot zover.