Wat mij is opgevallen.

Raadvergadering 25 september

De raadvergadering van 25 september heb ik gemist. Bij het afluisteren van de opname zijn mij enkele zaken opgevallen.

Bij de vragen herinnerde Trots aan een motie over webrichtlijnen, die een jaar geleden door de raad was aangenomen en nog niet uitgevoerd. De wethouder kon daar niet op reageren en zegde een schriftelijke beantwoording voor. Wat mij hierin opviel is dat de raad wel meer moties aanneemt en nogal makkelijk accepteert dat het wel lang duurt voordat het college reageert, als er al wordt gereageerd.

Vrij veel tijd werd besteed aan de “huisuitzetting in Gassel”. Een lang lopende kwestie waar vrijwel iedereen al jaren van op de hoogte was behalve de gemeenteraad. Opvallend vond ik dat er in de commissie bestuur een petitie over dit onderwerp was aangeboden. Als dat een week eerder in de commissie ruimte was gebeurd had men er toen over kunnen praten, zodat er in de raad spijkers met koppen hadden kunnen worden geslagen. Tenminste als dat zinvol zou zijn geweest. Uit de reactie van de wethouder kreeg ik de indruk dat zwijgen door de raad in dit geval het beste is.

De behandeling van het milieuverslag en –programma was een herhaling van de commissie. Wethouder Daandels wees daar fijntjes op. In de commissie gestelde vragen zijn schriftelijk beantwoord. Daar merk je als publiek dus niets van, maar dat kan de raad niet schelen. Het enige wat daaruit naar voren kwam was dat mevrouw Schuts er niet mee tevreden was. Hier viel mij vooral op dat LPG complimenten gaf omdat volgens de communicatieparagraaf het cluster milieu overleg had gepleegd met het cluster civiele en cultuurtechniek. Ik vind het al triest dat intern overleg blijkbaar zo iets bijzonders is dat het in de communicatieparagraaf wordt opgenomen. Extra triest is het dat de communicatieparagraaf daartoe is beperkt. En als de LPG dan daarvoor complimenten gaat uitdelen kun je de conclusie wel trekken dat communicatie met de burgers in Grave niet aan de orde zal zijn. Dat blijkt overig ook wel uit enkele andere ontwikkelingen, maar daarover straks. Triest, heel triest maar ook dom, heel dom.

En dan de eerste klapper van de avond. Cryptogramliefhebbers zullen het misschien uit de agenda al hebben begrepen, maar dit agendapunt ging over het bedrijf Litjens. Qua probleem is er een overeenkomst met de scheepswerf. In beide gevallen een succesvol en groeiend bedrijf dat op een verkeerde plaats ligt. Een andere overeenkomst is de  verwarrende aanpak in de gemeenteraad.

Uiteindelijk volgde de raad het college om de verdere behandeling te laten plaats vinden in de lopende procedure van het bestemmingsplan buitengebied. Dan wordt er dus inhoudelijk doorgepraat.

En dan het parkeren. Eind 2010 heeft de raad een parkeerbeleid vastgesteld. Tot nu toe is er van het daar uitgestippelde beleid nog weinig terecht gekomen. Zowel raad als college bijten zich vast in onderzoeken en rapporten. Het heeft geen zin daar nu uitgebreid op in te gaan. Het probleem is dat de raad de aanleg van parkeerplaatsen ziet als de oplossing van een probleem. Dat probleem is er in Grave inderdaad niet. Aanleg van parkeerplaatsen moet in Grave een onderdeel zijn van het aantrekkelijk maken voor bezoekers van buiten en dan zonder dat de inwoners daar last van hebben. Dan kom  je tot de aanleg van één of twee grote parkeerplaatsen nabij de invalswegen. Vervolgens moeten er regelingen zijn voor de bestaande parkeergelegenheden ten behoeve van kort-parkeerders, gehandicapten en het laden en lossen.

Ook uit dit voorstel blijkt wel weer dat het gemeentebestuur veel belang hecht aan de handhaving van genomen besluiten. Geen wonder als je kennelijk geen heil ziet in communicatie als middel om de bevolking te overtuigen van de juistheid van een besluit. Of gaat het gemeentebestuur er van uit dat er in Grave alleen maar mensen wonen die per definitie maling hebben aan alles en iedereen?

Geinig om te horen was de discussie over het (de) te nemen besluit(en). Het college vroeg om een uitspraak over 12 punten en dat betekent dus twaalf besluiten. Redelijk simpel lijkt mij. Maar dat is voor deze raad te moeilijk, zelfs na toelichting door de wethouder. Het gevolg was dat het hele voorstel werd verworpen en daarmee zijn de kinderen met het badwater weggegooid. Want als het college zich strikt aan raadsuitspraken wil houden kan het college niets meer doen. De raad heeft immers wat men niet wil en geen kaders vastgelegd voor wat men wel wil.

Het debat over de visie transitie ABWZ had iets spookachtigs. Het is vooral een rijkszaak en de gemeente hobbelt mee, maar moet nog zien wat er van terecht komt. Op de vraag na afronding van het “debat” wat er nu was besloten luidde het ferme antwoord van voorzitter Piet Vollenberg: “Aldus!!”

De prestatie van de avond was de constatering dat de vergadering redelijk op tijd kon worden afgesloten.

Bestemmingsplan buitengebied

Inmiddels is er een nieuwsbrief verschenen over het bestemmingsplan buitengebied. Dat gaat nu de formele procedure in. Dit betekent dat het klaar ligt en dus ook dat het college heeft geanticipeerd op de raadsuitspraak over de kwestie Litjens. De raad krijgt op 23 oktober er toelichting op. Wij burgers worden afgescheept met een nog niet van een datum voorziene inloopavond. Dat middel is prima voor het bespreken van niet al te ingewikkelde individuele vragen, maar niet als algemene voorlichting. Wanneer het plan ter inzage komt is nog niet bekend, maar wel dat 12 weken na het beëindigen daarvan de raad het bestemmingsplan moet vaststellen.

Datzelfde termijn is ook van kracht voor het bestemmingsplan centrum. Alleen is de termijn al ruimschoots overschreden. Dat geeft iedere indiener het recht de procedure voor een dwangsom in te zetten.

Begroting 2013

De begroting 2013 is ook op de website verschenen en ook in de bibliotheek beschikbaar. In het verleden was de behandeling van de begroting het belangrijkste politieke evenement in het jaar. Er werden pagina’s in de krant aan gewijd en er werden verschillende vergaderavonden aan besteed. In de begroting werd immers het beleid vastgelegd voor het komende jaar. De rest was weinig meer dan uitwerken. Ook binnen de fracties werd er veel energie ingestopt. In de loop van de tijd is dat anders geworden. Het beleid werd vastgelegd in de voorjaarsnota en tegenwoordig kadernota. De begroting is dan niet meer dan een financieel technische uitwerking en behoeft dan ook minder aandacht. Voorwaarde is dan wel dat de kadernota de aandacht krijgt die ze nodig heeft. En dat is zeker in Grave niet het geval. Ook dit jaar is de kadernota eigenlijk door de raad voor kennisgeving aangenomen. De discussie zou wel bij de begrotingsbehandeling komen werd gezegd. Nou maak de borst maar nat. Hier volgt het tijdschema:

·         11 oktober technische toelichting;

·         18 oktober algemene beschouwingen ingeleverd;

·         25 oktober reactie college;

·         6 november raadvergadering.

Dat is voor de raadsleden zelf al een hele klus, ook al omdat tussendoor ook nog de commissievergaderingen en de overige voorbereiding voor de raadvergadering van 13 november moet gebeuren. Voor betrekken van de achterban is nauwelijks tijd, zeker niet als er nog achterbanleden zijn die zich willen voorbereiden. En dat is wel belangrijk. We hebben nu eenmaal een democratie en geen dictatuur van gemeenteraadsleden. Ook is het noodzakelijk achterbanleden voor te bereiden op een eventueel raadslidmaatschap. Of zouden de huidige leden hebben afgesproken te blijven zitten tot de gemeente Grave wordt opgeheven? Daar doen ze wel hun best voor en kennelijk wil, blijkens de uitlatingen van de gedeputeerde in de Gelderlander van vandaag (5 oktober 2012), de provincie daar wel aan meewerken.

De technische toelichting op 11 oktober is niet publiek aangekondigd, maar ook niet vertrouwelijk. Men had daar dan ook eigenlijk een klein zaaltje voor gereserveerd. Waarschijnlijk wordt het nu de raadzaal.

Nu eerst de begroting maar eens bekijken. Wellicht dat ik er nog op terugkom.

B&W-besluiten

Het is een vaste gewoonte op donderdag eens te kijken wat het college een week van te voren heeft besloten. Deze keer waren er toch wel een paar opvallende zaken.

Allereerst, maar dat was al een vergadering eerder heeft het college een raadvoorstel goedgekeurd voor de vergadering van 13 november over bezwaren tegen het geheim houden van de Wisseveldgegevens. Die bezwaren waren los van elkaar ingediend door Louis Sparidans en mij. Allereerst verbaast het mij dat er een collegevoorstel is. Het gaat om bezwaren bij de raad tegen een beslissing van de raad. Verder verwondert het mij dat ik, en waarschijnlijk de heer Sparidans evenmin, van het voorstel van het college op de hoogte zijn gesteld. Trouwens het verslag van de hoorzitting van 2 augustus en het advies van de bezwarencommissie zijn mij ook onbekend.

Kennelijk is er een aantal jaren minder geld uitgegeven aan de openbare verlichting dan voorzien. Dat is niet gek en volgens de regels van de beheerplannen dient dat geld terug te gaan naar de gemeentekas. In de vergadering van 25 september heeft het college besloten die besparing toe te voegen aan het budget voor het Wisseveld. Daar hoort de raad niet zonder meer mee in te stemmen, maar onlangs is er een besloten bijeenkomst over het Wisseveld geweest, dus wie weet.

In diezelfde vergadering is besloten dat er nu niet jaarlijks wordt gesproken over de huisvesting van de voedselbank, maar dat het contract steeds stilzwijgend wordt verlengd. Dat is een bureaucratische besparing. De adder onder het gras is dat die verlenging steeds met een maand is. De voedselbank zit al jaren op die schopstoel, maar nu lopen ze iedere maand die schop te krijgen in plaats van eens per jaar.

De stuw krijgt zijn garantie voor de bouw van het clublokaal en de vergunning is verleend. Fijn voor de Stuw en voor Grave, al is het alleen maar omdat daarmee ook iedere discussie over de toekomst van de jachthaven van de baan is. In het kader van de toekomstige ontwikkeling van het Wisseveld is dat een goede zaak, vind ik.

In dezelfde vergadering is ook  het raadvoorstel voor de grondexploitatie goedgekeurd.

Het leuke daarvan is dat in één voorstel aan de raad wordt gevraagd over 10 punten een besluit te nemen. Gezien het gekrakeel over de 12 punten van het parkeervoorstel ben ik benieuwd hoe het voorstel nu is geformuleerd.

Bij die beslispunten zitten een paar interessante.

·         Het raadsbesluit van 20 december over het Wisseveld wordt teruggedraaid;

·         Er wordt nu ruim € 8.000.000 als verlies op het Wisseveld afgeschreven. Aangezien in de 10.000.000 van december 3.000.000 was opgenomen voor toekomstige infrastructuur is de strop dus een miljoen hoger dan toen.

·         Het is de bedoeling in 2013 € 1.200.000 aan het Wisseveld te besteden. Ik ben benieuwd waaraan;

·         Het college wil een projectplan laten opstellen  voor Esterade om inzicht te krijgen in de ontwikkelingsmogelijkheden voor deze locatie, zodra er meer duidelijkheid is over het evt. verkrijgen van plancapaciteit. Merkwaardig omdat hetzelfde college in de begroting het volgende opmerkt: “Hieraan wordt gekoppeld de instandhouding van Esterade voor de huisvesting van de wijkgebonden voorzieningen en het jongerencentrum. Hiervoor is in deze programmabegroting een bedrag van € 800.000,- opgenomen ter compensatie van het wegvallen van een gedeeltelijk bekostiging van het Multifunctioneel Centrum door de verkoop van Esterade.

Zo kan ie wel weer.

Rechtzetting

Door mevrouw van Lieshout werd ik er op gewezen dat ik er in mijn beschrijving van de procedure die nog voor het bestemmingsplan buitengebied moet worden doorlopen naast zat. En daar heeft ze gelijk in.

In mijn verhaal over de kwestie Litjens –en niet Litjes zoals ik eveneens foutief in mijn verhaal schreef- stelde ik dat het bestemmingsplan in de formele pijplijn zou zitten en dat de raad aan zet zou moeten komen en dat het daarom vreemd was dat die gemeenteraad nog niet over de nota van zienswijzen beschikte. Mevrouw van Lieshout wees mij er op dat het hier ging om een concept voorontwerp en niet over een ontwerpbestemmingsplan. De zaak is dan ook volgens de wet nog steeds in handen van het college Striktv genomen hoeft de raad de zienswijzennota dan ook niet te krijgen. De huidige stap in de procedure is gebaseerd op de gemeentelijke inspraakprocedure en dient om de bevolking gelegenheid te geven inbreng te leveren.

Dit betekent dat het bestemmingsplan in de procedure minder ver is gevorderd dan ik had aangenomen. Het echte ontwerpbestemmingsplan buitengebied komt pas volgend jaar in procedure en daarmee komt de gemeente wel in tijdnood waar mevrouw van Lieshout tijdens het spreekrecht op wees. Ik was daar nog niet bij, maar heb de opname afgeluisterd en daaruit kwam het mij voor dat de commissie daar niet echt van onder de indruk was.

Mijn excuses voor deze misleiding en ik zal in het vervolg zorgvuldiger moeten controleren wat ik opschrijf.

Dat neemt niet weg dat ik van mening blijf dat de kwestie Litjens en alle andere zaken in het buitengebied in een procedurele pijplijn zitten en dat je daar niet van moet afwijken door individuele kwesties aan de raad voor te leggen. De nu gevolgde procedure berust weliswaar niet op de Wet Ruimtelijke Ordening, maar is net zo goed een formele procedure en moet dus correct worden gevolgd.

Dit deel van de pijplijn is een verantwoordelijkheid van het college. Dat de  gemeenteraad nu formeel bij de kwestie Litjens wordt betrokken past daar niet in. Het schept alleen maar verwarring.

De formele procedure betekent naar mijn mening niet dat die procedure zich ook moet onttrekken aan het oog van de gemeenteraad en de bevolking. Het bestuur wil toch transparant zijn. Aangezien de gemeenteraad uiteindelijk toch de beslissing moet nemen is het op zijn minst verstandig als het college op gezette tijden, bijvoorbeeld via de commissie Ruimte, aftast of het op de goede weg is en dat zeker als de gemeenteraad een duidelijke opdracht heeft meegegeven. Het verschijnen van de zienswijzennota zou daar een goede gelegenheid voor zijn geweest.

Dat de gemeente als laatste onderdeel van de voorbereiding een dergelijke procedure hanteert is prima. Maar dan niet in plaats van het overleg met betrokkenen. Het is een illusie te denken dat je het in zo’n overleg iedereen naar de zin kunt maken. Een formele procedure zoals hier is dan geschikt om uiteindelijk met een goed beargumenteerd ontwerpbestemmingsplan de WRO-pijplijn in te gaan. Gezien het strakke tijdschema van die procedure is een gedegen voorbereiding wel gewenst.

Bij het bestemmingsplan voor het centrum is geen overleg vooraf geweest en ook geen gemeentelijke inspraakprocedure gevolgd. Daar is direct een WRO-procedure ingezet. De tijd om de zienswijzen te verwerken is inmiddels voorbij en dat kan nog problemen geven.

Ontwikkeling Visioterrein

In februari heeft de raad besloten om met Visio het overleg te starten over de herontwikkeling van het Visioterrein. Na diverse veranderingen in de organisatie van  het onderwijs aan blinden en slechtzienden en ook door de tijd zijn de gebouwen en andere voorzieningen zwaar verouderd. Dat daarom wordt gedacht aan een andere opzet is volkomen logisch, ook dat zoiets in overleg tussen gemeente en betrokkene, in dit geval Visio, gebeurt. De gang van zaken bij scheepswerf, maar ook bij bestemmingsplannen heeft wel geleerd dat vroegtijdig overleg nodig is om binnen redelijke tijd tot voor beide partijen acceptabele oplossingen te komen. Dat geldt zeker als het voor één van de partijen betekent dat eigenlijk niets anders rest dan maar aanvaarden wat haalbaar is.

Essentieel in het raadsbesluit was dat de gemeente de regie zal voeren. Over wat regie voeren nu precies inhoudt kun je heel lang discussiëren. Voor mij betekent regie voeren in ieder geval dat de gemeente van te voren aangeeft wat wel en wat niet kan. Regie voeren is niet achteraf goedkeuren wat de andere partij voorschrijft.

Inmiddels is er al een krediet voor nieuwbouw van scholen verleend. Opmerkingen uit de raad dat dit krediet toch eigenlijk in het kader van de totale overeenkomst zou moeten passen werden beantwoord met de verwijzing naar de wetgeving. De raad moest het krediet wel verlenen. Dat is volkomen juist, maar een overleg waarin partijen beginnen met hun wettelijke rechten in stelling te brengen is geen fraai voorbeeld van samenwerking. Het is ook helemaal niet tegen de wet om eerst afspraken te maken over de grote lijnen. Visio wil graag de nieuwe scholen en woningen voor interne leerlingen bouwen. De gemeente wil een deel van het terrein hebben als parkeerterrein en mogelijk voor omleiding van de Elisabethstraat. Er zou niets op tegen zijn geweest daarover principeafspraken te maken en vast te leggen en dan het krediet voor de scholen te verlenen.

Nu is onlangs een Raadsleden-Nieuwsbrief verschenen met de mededeling dat Visio een deel van het terrein gaat verkopen aan de meest biedende projectontwikkelaar. Zo staat het er niet, maar met heel veel woorden komt het daar wel op neer.

Let wel het gaat om een mededeling. Nergens uit blijkt dat de gemeente ook maar enige inhoudelijke invloed heeft gehad. Nu zal ik wel vooringenomen zijn maar op mij maakt het hele verhaal de indruk dat van gemeentezijde de eenzijdige benadering door Visio wordt goedgepraat.

Van regievoering blijkt ook niets. Er wordt door Visio een “bidbook” opgesteld. Zo’n ding is een informatiebulletin waarin alle relevante informatie staat over hetgeen in de aanbieding is. In dit geval zal zeer zeker relevant zijn wat de eventuele koper wel of niet met het terrein mag doen. En laat ik nu altijd hebben gedacht dat de bestemming door de gemeente wordt bepaald en zelfs dat zoiets op basis van een raadsbesluit moet gebeuren. Een eventuele koper zal die bestemming toch wel keihard willen hebben. In de nieuwsbrief wordt daar niets over vermeld.  Dat is geen regie voeren dat is toekijken.

Het bovenstaande had ik al een paar dagen klaar liggen om te rijpen. Vanmorgen las ik in de Gelderlander dat VPGrave ook opmerkingen over de gang van zaken heeft gemaakt. Er is toch één partij wakker. Ook stond er in dat de beoogde bestemming woningbouw is. Nu is dat geen verrassende bestemming, maar volgens mij wel een problematische. De huidige markt is zodanig dat er niet echt behoefte is aan meer woningbouwplannen, en zeker niet als het de bedoeling is er zoveel mogelijk geld uit te halen. Bovendien zijn er in de gemeente al initiatieven voor nieuwe woningen voldoende. Het resultaat van het intergemeentelijk woningmarktonderzoek is ook nog niet bekend. Visio zegt wel geruststellend dat het maar om een 24 tal woningen gaat, maar dat is in Graafse verhoudingen toch een omvangrijk plan. Waarom dan deze nieuwe ontwikkeling wel toestaan en wordt de initiatiefnemer voor herontwikkeling van de marechausseekazerne afgescheept met de mededeling dat er geen tijd is voor zijn plan, dat er geen contingent voor is en dat het niet op de prioriteitenlijst staat van de raad. Volgens mij gelden al deze argumenten ook voor het Visio-initiatief.

Ik zou het nog enigszins kunnen begrijpen als er tegelijk iets werd afgesproken over hetgeen de gemeente daar wil. Of is het argument dat de gemeente dat blijkbaar zelf nog niet weet? Dan wordt het zeker tijd een gemeentelijke visie te ontwikkelen. En dat brengt mij op de vraag hoe het met de gemeentelijke structuurvisie staat.

Ik ben benieuwd of de raad dit zomaar laat lopen.

Voor mij is nog een extra complicatie dat ik niet echt weet wat het nog steeds lopende contract met GBB over het Wisseveld inhoudt. Ik denk nog steeds dat in feite GBB bepaalt wat er waar en wanneer in Grave wordt gebouwd. Dat zou een reden kunnen zijn waarom het gemeentebestuur nu maar zwijgt over andere projecten. Openlijk meewerken zou contractbreuk met GBB kunnen betekenen. De beslissing over mijn verzoek aan de raad om dat contract openbaar te maken wordt ook nog getraineerd. Al op 2 augustus heeft de bezwarencommissie hierover gesproken. Het had dus makkelijk deze keer in de raad hebben gekund, maar nee hoor. Eigenlijk ben ik stom dat ik dat accepteer, dus wie weet..

De profielschets is er!

In mijn vorig commentaar op het aanbieden van de profielschets schreef ik dat ik afzag van het inspreken aan het begin van de vergadering waarin die schets zou worden aangeboden. Als reden gaf ik op dat ik niet wilde meedoen aan een toneelstuk.

Na afloop van de vergadering die alles bij elkaar zo’n drie kwartier duurde noemde enkele raadsleden de hele procedure een poppenkast. De reden dat de bevolking niet mocht meepraten was dan ook dat de raad de bevolking deze ellende wilde besparen. Het gekke is dat ik het eigenlijk wel met hen eens ben dat het een poppenkast is. Misschien is het wel wat vriendelijker om het een ritueel te noemen. Maar dan is het ook beter, zoals tegenwoordig gebruikelijk, de bevolking aan het ritueel te laten deelnemen. Een burgemeester benoemen is voor een gemeenschap een belangrijke zaak en daar dient in de huidige maatschappij de bevolking, wat mij betreft vooral als volger, direct te zijn betrokken. Er zijn in de samenleving voor belangrijke zaken vele rituelen en daar hoef je de mensen niet tegen te beschermen. Dat kan men zelf wel.

Dat het om een ritueel ging bleek wel uit het verloop van de vergadering De opening, met de standaard agendapunten, verliep deze keer vlot volgens het draaiboek van het raadsritueel. Vervolgens werden namens de vertrouwenscommissie de hoofdzaken van het profiel toegelicht. Erg opvallend was dat profiel niet. Volgens zeggen van raadsleden achteraf week het profiel ook niet echt af van hetgeen bij de vorige burgemeestersbenoeming aan de orde was.

Opvallend vond ik dat de nieuwe burgemeester (als die inderdaad komt) binnen een jaar in Grave moet wonen en dat hij of zij zich naast met de burgemeesterlijke taken ook met toerisme en recreatie moet bezighouden. De burgemeester moet voluit meewerken aan de samenwerking met Cuijk en Mill. Dat vertaal ik dan als meehelpen zijn of haar eigen graf te graven; tenzij de nieuwe burgemeester van Grave ook de burgemeester wordt van de grotere gemeente die straks gaat ontstaan.

Vervolgens gaf de commissaris een toelichting op de procedure die gaat worden gevolgd. Nog deze maand wordt de procedure gestart en op 12 oktober moeten de sollicitaties binnen zijn. Komend voorjaar zou volgens de planning de benoeming kunnen plaatsvinden.

Allereerst gaat de commissaris aan het werk om uiteindelijk de geschikte kandidaten aan de vertrouwenscommissie voor te leggen. Daaruit wordt door de vertrouwenscommissie een vijftal kandidaten geselecteerd waarmee gesprekken worden gevoerd. Aan de hand van de werkzaamheden van de vertrouwenscommissie maakt de  raad een voordracht van 2 personen, die wat de raad betreft ook werkelijk benoemd kunnen worden. Die vergadering is besloten en vertrouwelijk en dat is terecht. De namen van de voordracht worden daarna wel bekend gemaakt. Het is wel duidelijk dat het proces door de commissaris wordt begeleid. Heel sterk werd nog de nadruk gelegd op de vertrouwelijkheid.

Vervolgens gaf de commissaris een commentaar op de profielschets die hem net was overhandigd. Uit zijn reactie leidde ik af dat hij die inmiddels al kende, waarmee het rituele karakter van de vergadering nog eens werd benadrukt. Hij begon met zijn vreugde uit te spreken over het feit dat de burgers van Grave bij de opstelling van de profielschets waren betrokken. Dat gaf natuurlijk aanleiding tot enige verbazing. Hij verklaarde dat hem dit was meegedeeld, maar dat het aan de raad was. Volgens iemand die het kon zien had het zo in zijn draaiboek gestaan. Kennelijk maakt het betrekken van de bevolking gewoonlijk deel uit van het ritueel. De wensen van de raad waren voor hem heel herkenbaar wat ik weer vertaal als voor de hand liggend. En dat is geen wonder want commissarissen van de Koningin hebben veel met burgemeesters te maken en weten dus donders goed wat er van zo’n functionaris wordt verwacht.

Twee opmerkingen zijn mij bijgebleven. Allereerst de eis van de gemeente dat de burgemeester binnen een jaar in Grave moest wonen. Inhoudelijk was hij het daar volkomen mee eens, maar hij wees er wel op dat de huidige huizenmarkt het eventueel verhuizen niet zou vereenvoudigen. Dat bracht mij weer op de gedachte dat sollicitanten uit Grave een duidelijk voordeel hebben.

De tweede opmerking ging over de rol bij de portefeuille toerisme en recreatie. Hij wees erop dat de hoofdtaak van een burgemeester openbare orde en veiligheid zeker in een plaats als Grave al heel veel aandacht vraagt.

Daarna kreeg de raad nog gelegenheid te reageren op de commissaris. Mevrouw Schuts, op persoonlijke titel, sprak er nog even haar teleurstelling uit dat de bevolking niet bij de profielschets was betrokken en stelde voor de procedure te bevriezen totdat bekend is wat de nieuwe regering met gemeenten wil. Ook haalde zij de onlangs verschenen rapporten aan waaruit blijkt dat er eigenlijk geen nieuwe burgemeesters moeten worden benoemd. VPGrave wees op de mening van die partij dat er helemaal geen nieuwe burgemeester moet komen, maar zo snel mogelijk een grotere gemeente in het Land van Cuijk. Maar die partij zou loyaal meewerken aan het meerderheidsbesluit om een eigen burgemeester te laten benoemen. Trots was het niet eens met de vorige sprekers en LPG en CDA hadden geen behoefte iets aan het ritueel toe te voegen. De voorzitter van de VVD-Fractie, Harry de Greeff ging in op de vertrouwelijkheid en wees op het onderzoek waarbij fractievoorzitters op het matje werden geroepen omdat er zou zijn gelekt. Dat was voor hem reden om de “kelk van het lidmaatschap van de vertrouwenscommissie aan hem voorbij te laten gaan”, een citaat dat natuurlijk prima past in een ritueel. Namens de VVD wordt Hans Bos lid van de commissie.

Bij zijn beantwoording had de commissaris twee argumenten om zich niet in wespennesten te steken. Het eerste was dat heel veel opmerkingen betrekking hebben op een zaak van de raad en hij dient de opvatting van de raad te respecteren. Zo had de raad gevraagd de procedure te starten en dat gebeurde dan ook. Het tweede argument was dat hij weliswaar voorzitter is van Gedeputeerde Staten maar in dit geval optreedt als vertegenwoordiger van de regering. Zijn titel is niet voor niets: Commissaris van de Koningin (mijn toevoeging). Op vragen zoals over rapporten kon hij dus niet ingaan. Een tweede ronde overslaan is voor Keerpunt 2010 onmogelijk en dus wees de fractievoorzitter daarvan er nog op dat het onderzoek naar het lek niets had opgeleverd.

Niets meer aan de orde zijnde en nadat Jacques Leurs voor de zekerheid nog even bevestigd had gekregen dat de profielschets van nu af aan openbaar is werd de vergadering met vriendelijke woorden gesloten.

De notulen van deze vergadering horen bij het informatiepakket dat personen die overwegen te solliciteren krijgen toegestuurd. Ik ben benieuwd of die notulen de animo vergroten. Op 12 oktober zullen we weten.

Voor de goed orde nog even hoe ik over de procedure en het ritueel denk. Ik ben tegen een gekozen burgemeester. Het huidige takenpakket houdt veel meer in dan vergaderingen voorzitten, lintjes knippen en gouden bruiloften bezoeken. Niet dat dit onbelangrijke taken zijn; integendeel heb ik zelf ervaren. In veel landen met een gekozen burgemeester zijn dit wel de hoofdtaken en dan ligt een burgemeestersverkiezing meer voor de hand. In alle profielschetsen staat dat de kwaliteit belangrijker is dan de politieke kleur en andere toevalligheden. Kwaliteit van sollicitanten beoordelen is een vak waar je ook ervaring in moet hebben. Een functionaris als een CdK, die regelmatig met dit bijltje moet hakken, is daarvoor beter geschikt dan een gemeenteraad. Dat in de huidige maatschappij de raad het proces volgt en zelfs een mening geeft is prima, maar de beslissing dient te blijven waar hij nu is: inhoudelijk bij de regering en de laatste handeling, de handtekening, wordt gezet door de persoon die in ieder geval boven alle partijen staat, de koningin.

De profielschets begint met een beschrijving van Grave. Na lezing bekroop mij de vraag wie nu eigenlijk bij wie solliciteert. Misschien is een wervende beschrijving van Grave van meer belang om een goede burgemeester te krijgen dan zo’n algemene beschrijving van de persoon

Commentaar op commissievergadering 11 september

Inhoudelijk stelde de vergadering van de commissie Ruimte niet veel voor. Je gaat je echt afvragen wat de betekenis van die vergadering is. Het lijkt mij dat het hoofddoel moet zijn er voor te zorgen dat voor de raadvergadering, die per definitie besluitvormend is, alle aspecten bekend zijn en dat de fracties zich hierop in hun fractievergadering hebben voorbereid. Bij alle aspecten hoort ook dat amendementen op voorstellen van het college in de commissie worden toegelicht en dat eventuele direct betrokkenen bij een te nemen besluit zijn gehoord en als dat niet in de voorbereiding is gebeurd moet dat in de commissievergadering kunnen. Het kan best zijn dat de raad van Grave andere ideeën over het doel van een commissie heeft, maar ik weet ze niet. Nu is het niet meer dan een gelegenheid naar nog ontbrekende informatie te vragen waarop desnoods schriftelijk mag worden gereageerd. Ook is een commissievergadering wel handig als je een presentatieavond hebt gemist. Maar ja, als de meeste fracties hun fractieberaad na de commissievergadering houden is het onderling informatie uitwisselen natuurlijk lastig. Ik heb nog steeds de indruk dat de raad eigenlijk geen voorstander is van burgerparticipatie en transparantie en dat zelfs lastig vindt.

Helemaal voor de hand ligt dat de indieners van een burgerinitiatief de gelegenheid krijgen hun idee aan de raad toe te lichten. Nu spreekt dat in Grave niet zo vanzelf, maar deze keer had Keerpunt 2010 de indiener van het initiatiefvoorstel voor de Quaylaan als gast meegenomen. Dat kan volgens het reglement en dan mag die gast gewoon meepraten.  De (waarnemend) voorzitter snoerde hem de mond en de commissie accepteerde dat. De procedure voor zo’n initiatiefvoorstel is kennelijk zo ingewikkeld dat zelfs de commissieleden en de voorzitter niet helemaal paraat hebben hoe het moet. Dit laat onverlet dat ik de manier waarop in Grave het burgerinitiatief wordt gehanteerd een bureaucratisch monstrum vind.

De voorzitter speelde deze keer wel een heel nadrukkelijke rol. De raad heeft besloten een raadslid als technisch voorzitter aan te wijzen. Waarom het perse een raadslid moet zijn is mij niet duidelijk. De voorzitter mag geen inhoudelijke inbreng hebben en een raadslid zou dat juist wel moeten. Het enige argument dat ik kan bedenken is dat er geen extra kosten zijn. Er zijn wellicht anderen die ook geen extra vergoeding nodig hebben. Op zich is er ook niets op tegen om, als je er toch genoeg hebt, een raadslid tot voorzitter of waarnemend voorzitter te benoemen, maar dan moet je wel de consequenties aanvaarden. Je moet dan geen voorzitter of waarnemend voorzitter geen raadslid hebben die ook al commissielid of waarnemend commissielid is. Nu was voor de tweede keer op rij de VVD niet in de commissie vertegenwoordigd en dat was voor de voorzitter de gelegenheid om, toen er naar de mening van de VVD werd gevraagd, de hele discussie naar de raadsvergadering te verwijzen. Je zou er bijna wat van gaan denken. En de commissie pikte het.

Het is een belangrijke taak van een voorzitter er voor te zorgen dat de vergadering zo vlot mogelijk van opening naar sluiting verloopt. Daar slaagde deze voorzitter uitstekend in. Hij deed dat wel erg nadrukkelijk maar hij ging ook voor de commissieleden te ver toen hij tegen 21:00 uur, het tijdstip voor de rook- en plaspauze, de commissie voorstelde een tweede termijn achterwege te laten zodat de vergadering niet lang na 21:00 uur kon worden beëindigd.

Toch nog maar wat over de inhoud.

Bijna werden het milieurapport 2011 en het programma 2012 tot A-stuk verklaard. De algemene indruk was dat het hele op zich uitgebreide verhaal eigenlijk niets voorstelde. Terecht zei de wethouder dat dit nu juist de wens van de raad was. Natuurlijk is dat mijn vertaling, maar die is in dit geval toch wel goed.

Over het initiatiefvoorstel om iets aan de parkeerplaatsen aan de Quaylaan te doen wel gepraat maar er werd niets over gezegd. Als het aan de voorzitter zou liggen wordt er in de raadsvergadering van 13 november verder over gesproken aan de hand van een reactie van het college. Hij vergat dat er in de vergadering van 25 september nog moet worden besloten of de raad wel een voorstel van het college wil hebben.

Het agendapunt parkeren was natuurlijk voor veel commissieleden aanleiding te vragen naar de stand van zaken bij de aanleg van parkeerplaatsen. De voorzitter probeerde met redelijk succes deze discussie af te kappen door er op te wijzen dat volgens de stukken het alleen ging over het ontheffingbeleid in de blauwe zone, het laden en lossen en tenslotte over het parkeren voor minder validen. Kennelijk waren de commissieleden ook verbaasd over het feit dat er in deze zaken wel vooraf wordt overlegd met betrokken groeperingen. Er werd naar gevraagd terwijl het toch duidelijk in de stukken was vermeld. De wethouder ging in zijn beantwoording toch nog in op de aanleg van parkeerterreinen, maar daar kwam niets nieuws uit. Langs andere wegen heb ik wel de indruk dat zijn weergave van de situatie niet altijd overeenkomt met de visie van andere betrokkenen om het maar wat cryptisch uit te drukken.

Kernvraag van het debat was, is en blijft of de prijs van de ontheffing wordt verhoogd naar € 75.- per jaar. De mate van handhaven blijft natuurlijk een discussiepunt. Iedereen die een parkeerplek zoekt wil dat er wordt gehandhaafd en ieder die er een heeft gevonden, legaal of niet, vindt dat helemaal niet nodig.

Dan het evenzeer cryptische agendapunt Reactie op ingekomen brief met onderwerp "oplossen ruimtelijke knelpunten over planvoorschriften". Er waren op de site geen stukken bijgevoegd. Het bleek om de aloude kwestie Litjes te gaan. Nu is er, inmiddels zowat 2 jaar geleden, een deal met Litjes gesloten. De afspraken van die deal zijn door de raad goedgekeurd en zouden in het bestemmingsplan buitengebied worden verwerkt. Nu neem ik aan dat dit door het college op correcte wijze is gebeurd. Dat die deal nog niet door Litjes is ondertekend doet dan niet zoveel ter zake. Beslissend is de uitspraak van de raad. De formele vaststellingsprocedure is inmiddels gestart en daarmee zit de kwestie in de pijplijn en moet er wel een verdomd goede reden zijn om een zijweg te bewandelen door er nu in een afzonderlijk voorstel mee naar de raad te komen. Volgens de rechte weg is  het ontwerp ter visie gelegd en zijn er, onder andere door Litjes zienswijzen ingediend. Op 26 juni, nu meer dan twee maanden geleden, heeft het college zijn reactie op de zienswijzen vastgesteld. Het is normaal dat het college uiterlijk 12 weken na de termijn van indienen van zienswijzen het ontwerpbestemmingsplan met de zienswijzen en een voorstel voor afhandeling daarvan aan de raad voorlegt. Voorwaarde is dan wel dat het bestemmingsplan zo zorgvuldig is voorbereid dat er uit de zienswijzen nauwelijks nieuwe discussiepunten naar voren komen. In Grave gaat dat anders. Er zijn maar liefst 93 zienswijzen ingediend en kennelijk zijn ze nogal bewerkelijk geweest want de normale termijn is ruimschoots overschreden. Over 2 zware punten, Litjes en de Margriet heeft de raad al een uitspraak gedaan dus daar zou het niet aan moeten liggen. Kennelijk zit er in de andere 91 zienswijzen ook nog de nodige discussiestof. Merkwaardig, en als lid van de raad zou ik daar woest over zijn, is het dat de raad nu na 2 maanden kennelijk nog niet beschikt over het zienswijzenrapport, maar mevrouw van Lieshout wel. Het college heeft het bureau opdracht gegeven zijn reactie op de zienswijzen in het bestemmingsplan te verwerken. Daarmee heeft het college een groot risico genomen. De visie van het college is natuurlijk interessant maar het is de raad die er over moet beslissen (vergelijk scheepswerf). En omdat ook het college met zijn ambtenaren nogal veel tijd nodig heeft gehad kun je er donder op zeggen dat het ook voor de raad geen eenvoudige zaak zal zijn en dat de kans groot is dat de raad op een aantal punten een andere mening heeft dan het college. Het zou dan ook verstandig, en passend in de procedure, zijn geweest het hele zienswijzenrapport aan de raad voor te leggen. Als dan de raad daarover heeft beslist kan de verwerking door het bureau tot een bestemmingsplan leiden dat vlot door de raad kan lopen. Dat spaart tijd en kosten. Het college heeft voor een andere weg gekozen. Allereerst werd onlangs de uitspraak van de raad over de Margriet uit 2009 nog eens bevestigd. En nu wordt de kwestie Litjes als afzonderlijk probleem aan de raad voorgelegd. We kunnen alleen maar hopen dat dit voor de andere 91 indieners van een zienswijze geen aanleiding wordt hun kwestie ook maar afzonderlijk aan de raad voor te leggen.

Kennelijk is Litjes het niet eens met de reactie van het college op zijn zienswijze en met de wijze waarop de uitspraak van de raad in het bestemmingsplan is verwerkt. Hij heeft daarover op 18 juli een brief geschreven. Dat is zijn goed recht, maar volgens de procedure had die brief gewoon bij de behandeling van alle zienswijzen aan de orde kunnen en moeten komen. Als ik het allemaal goed heb begrepen ligt nu eigenlijk alleen maar de vraag voor of de raad de zaak gewoon, zoals het volgens mij hoort, bij de behandeling van het zienswijzenrapport wil behandelen of dat er een aparte vergadering wordt gewijd. Ik had niet de indruk dat dit dan al op 25 september zou moeten gebeuren. Als dit wel zo is dan is mij uit de discussie niet duidelijk geworden of de raad Litjes nog verder tegemoet wil komen dan al eerder is afgesproken. We zullen het wel horen. Zoals de wethouder ook nog benadrukte zijn er voor Litjes dan nog de zelfde mogelijkheden als voor iedereen om zijn zin zien te krijgen.

Bij de vragen kwam de loswal nog even aan de orde. Het model van de vesting waarvoor door Martien Koolen het ontwerp was gemaakt was door een bureau niet correct in het uitvoeringsbestek verwerkt. Dat was het stadhuis ontgaan en zoals gebruikelijk was er ook geen terugkoppeling met de ontwerper geweest. Gelukkig was hij wel attent. Nu kan de zaak, zij het met extra kosten, nog worden hersteld. Dat had kunnen worden voorkomen. Maar het is wel duidelijk dat de kritiek in de rapportage over bestuurskracht op e wijze waarop de gemeente Grave met projecten omgaat terecht is. Daar zijn vele voorbeelden van.

Aanbieden profielschets

Veertien dagen geleden leverde ik commentaar op de agenda van de vergadering van vanavond, waarin de door de raad opgestelde profielschets aan de commissaris van de Koningin wordt aangeboden. Één van mijn opmerkingen was dat er in strijd met het reglement geen spreekrecht voor burgers was en dat ik wel iets inhoudelijks had te melden.

Gisteren kreeg ik een telefoontje van de griffier dat er een gewijzigde agenda is, waarin het spreekrecht wel is opgenomen. Ik heb hem maar direct meegedeeld dat ik van dat spreekrecht geen gebruik zal maken. Onlangs zijn er provinciale rapporten verschenen waaruit duidelijk blijkt dat de gemeente Grave zo snel mogelijk moet opgaan in een grotere gemeente. Dan is het toch een vreemd toneelstuk om dan net te doen of er niets aan de hand is en een sollicitatieprocedure voor een vaste burgemeester te beginnen? Aan zo’n komedie doe ik niet mee. Ik zou dan in het spreekrecht moeten vertellen dat ik vind dat er, in ieder geval vooralsnog, geen vaste burgemeester in Grave moet komen. Maar dat onderwerp staat weer niet op de agenda en mag ik dus niet aansnijden. Bovendien staat wel op de agenda dat de commissaris een reactie geeft. Best mogelijk dat hij zelf daar al op ingaat. Dat wacht ik maar af. 

Commissie ruimte 11 september 2012

Vanwege onder andere het mooie weer slechts een korte vooruitblik op de commissie ruimte van a.s. dinsdag.

Milieuverslag en -programma

Op de agenda voor de commissie Ruimte staat als eerste inhoudelijke punt het milieuverslag 2011 en het programma 2012. Noch in het raadsvoorstel noch in de 25 pagina’s tellende rapportage staat ook maar iets waaruit blijkt dat Grave een eigen milieubeleid heeft. Er wordt alleen gedaan wat van hogerhand is voorgeschreven. Het woord “milieueducatie” komt in het verhaal niet voor. Wat dit beleidsterrein betreft heeft het voortbestaan van Grave met een eigen gemeenteraad dus geen enkel nut. Meer kan ik er ook niet over zeggen. Dat is wel jammer.

Burgerinitiatief parkeersituatie de Quaylaan.

Weer een voorbeeld hoe je de inbreng vanuit de burgerij kunt bureaucratiseren.

Tijdens een wijkbijeenkomst op 19 april, dus 5 maanden geleden, waarbij het gemeentebestuur is vertegenwoordigd wijst een burger op een parkeerprobleem en geeft direct een oplossing. Kennelijk vindt het gemeentebestuur dit een goed idee. Maar in plaats van dat de vertegenwoordiger van de gemeente zegt: “Hartelijk dank; we kijken nog even of er adders onder het gras zitten en anders zorgen we dat het voor elkaar komt”, wordt aangeraden er een burgerinitiatief van te maken. Dat betekent dat de initiatiefnemer handtekeningen moest verzamelen. Die gaan nu naar de raad en dan zegt de raad op 25 september: “Dat is een goed idee, college wat vindt u ervan?”. Het college vindt er al lang iets van want men stelt voor dat op 23 oktober de zaak inhoudelijk in de commissie wordt behandeld en dan moet het college in de B&W-vergadering van 2 oktober zijn mening al hebben vastgesteld. Bovendien heeft het college al op 19 april zijn instemming betuigd. Het systeem van geformaliseerde burgerinitiatief is eigenlijk niet meer dan wat een reserveband voor een auto is. Als de normale niet werkt heb je die reserve achter de hand. Zo’n opmerking uit een wijkbijeenkomst moet het gemeentebestuur toch uit zich zelf ter harte nemen. Daar hoeft toch geen stapel handtekeningen aan te pas te komen??

Parkeren

Volgens het voorstel ligt de gemeente goed op koers om de doelstellingen van de parkeernota uit december 2010 te halen. Naar mijn idee moet er dan wel een tandje worden bijgezet als het gaat om het realiseren van de nodige parkeerplaatsen. En daarbij gaat het niet alleen om het aantal vierkante meters, maar ook om de plaats en de bereikbaarheid voor bezoekers van buiten de gemeente.  Maar daar gaat het nu niet over. Nu zijn drie facetten aan de orde.

a.    De ontheffingen voor aanwonenden in de blauwe zone, en dan met name over de hoogte van de vergoeding. Die wordt volgens het voorstel van het college zodanig opgeschroefd dat de verdenking wordt gewekt dat het niet alleen gaat om het dekken van de kosten, maar ook om het onaantrekkelijk maken van het aanvragen van zo’n ontheffing. Ik vrees dat de discussie vooral over deze kosten zal gaan en dat de inhoudelijke kant aan de aandacht ontsnapt. Zelf ben ik nooit voorstander van zo’n ontheffing geweest. Het wonen in het centrum heeft voor- en nadelen. Het voordeel is dat je boodschappen te voet kunt doen en het nadeel is dat je de auto overdag niet voor de deur kunt laten staan, als je dat al erg vindt. En zelfs met een ontheffing mag je in een redelijk groot deel van de blauwe zone je auto toch niet neer zetten. Voor invaliden geldt sowieso al dat ze binnen die zone onbeperkt mogen parkeren. Als er voldoende langparkeergelegenheid is op redelijke afstand van de binnenstad (maar ja!!) heeft zo’n ontheffing voor mij niet veel waarde. Van ’s middags 16:00 uur tot de volgende morgen 11:00 uur mag ik de auto toch al voor de deur zetten, als er plaats zou zijn.

b.    Het laad- en losprobleem is in beeld gebracht en er zijn suggesties voor oplossingen. Het moet nog wel worden geconcretiseerd.

c.    Hetzelfde geldt eigenlijk ook voor het “beleid parkeren voor mindervaliden”

Wat positief is, dat dit voorstel is voorbereid met inbreng vooraf van de betrokken partijen uit de samenleving. Daarmee is de kans dat het ook tot realisering komt natuurlijk enorm toegenomen. Voorwaarde is dan wel dat die samenwerking blijft.

Er is ook nog een paragraaf over digitalisering. Natuurlijk is iedere maatregel om de uitvoering van beleid te vereenvoudigen welkom en dat geldt dus ook voor het parkeren. Tegenwoordig komt dat neer op digitaliseren wat mogelijk is. Vandaar dat we nog steeds op 12 september met een rood potlood gaan stemmen en er met de hand wordt geteld. Waarom zouden we eigenlijk consequent moeten zijn?

Wisseveld aanvulling door Wil Baaijens

Van Wil Baaijens ontving ik de volgende reactie, die ik u mede op zijn verzoek niet wil onthouden.

Beste Leo.

Graag wil ik reageren op het artikel “Wisseveld” in je weblog nr. 45  d.d. vrijdag 31 augustus 2012.

De grondpositie waarover de GBB ten tijde van de opzegging van de intentieovereenkomst tussen de Gemeente en Ballast Nedam kon beschikken, kan bepaald worden aan de hand van een notariële verklaring van notariskantoor Dangremond te Barneveld (dossier nr. 9135/3CH) aan de gemeente Grave (brief van 12-01-2004).

GBB kon (binnen een samenwerkingsverband met andere partijen, waaronder Deltano, Trustor en Skanwing) beschikken over 5 kavels in het projectgebied Koninginnedijk/ Wisseveld. De kavels hebben een totale oppervlakte van  21.194 m² en zijn aangekocht in de periode 2001 tot en met 2003. Er was een investering mee gemoeid van € 4.402.836.-. De prijzen per m² scheelden nogal per kavel: € 47.-, 328.-, 386.-, 423.-, en 632.-.

De notariële verklaring gaf eveneens aan dat GBB kon beschikken over gronden waarover een koopovereenkomst was gesloten. Te weten:

• Betreffende Koninginnedijk 32 en de kavels A 1374/1493, Koninginnedijk 34. (totaal 5930 m²) een koopovereenkomst tussen een Graafse ondernemer  (tevens raadslid) enerzijds als verkoper en GBB c.s. als koper anderzijds,
• Met betrekking tot kavel A 2046, Koninginnedijk 1 en kavel 2050 (betoncentrale, totaal 25.405m²) een koopovereenkomst tussen Harry Cox Grave B.V als verkoper en Daltano, Trustor en Skanwing als koper.

Uit bovenstaande valt de conclusie te trekken dat Ballast Nedam al in een vroegtijdig stadium  niet de enige private partij was die geïnteresseerd was in de ontwikkeling van het project Koninginnedijk/Wisseveld. Dit gegeven geeft aanleiding tot de gerede vraag of deze concurrentie er de oorzaak van is dat Ballast Nedam en de gemeente hun intentieovereenkomstover de (her-)ontwikkeling Koninginnedijk Grave (d.d. 22 december 2000) op 16 december 2003 per direct beëindigde?  Het beëindigen van deze samenwerking kwam de gemeente en GBB (uit hoofde van de aangegane PPS: Gemeente en GBB) op een schadeloosstelling te staan van € 725.000,- (Zie rapport Rekenkamercommissie Feitenreconstructie blz.3).

Op 9 juni 2004 werd er een nieuwe Intentieovereenkomst tot gezamenlijke ontwikkeling van het Koninginnedijk-/Wisseveldproject gesloten tussen de gemeente en GBB. Op 25 januari 2005 werd deze opgewaardeerd tot een PPS-samenwerkingovereenkomst (Publieke Private Samenwerking).

Op zichzelf is daar niets mis mee, ware het niet dat, voordat de PPS-samenwerking op 25 januari 2005 werd gesloten, de koopovereenkomst van de kavels van de Graafse ondernemer (Koninginnedijk 32 en 34) en GBB nietig werd en de gemeente de kavels op 30 december 2004 voor  € 711.527,38 van de ondernemer kocht. Bekend was/is dat er op kavel Koninginnedijk 32 asbestverontreiniging was/is vastgesteld, hetgeen ook blijkt uit de koopovereenkomst. Het rapport Pouderoyen (030-005 november 2005) constateert daarnaast dat er op Koninginnedijk 32 olievervuiling aangetroffen was/is. In de koopovereenkomst geeft de gemeente aan, dat beide verontreinigingen geheel voor haar rekening en risico komen, ongeacht de mate waarin het verkochte is verontreinigd. Uiteraard komen de opruimkosten op kosten van de Graafse Gemeenschap.

Het is  dan ook een interessante vraag waarom GBB, ondanks de koopovereenkomst, de kavel niet kocht en de gemeente vlak voor het tekenen van de samenwerkingsovereenkomst  de  vervuilde kavel Koninginnedijk 32 dat wel deed?

De voormalige terreinen van Harry Cox Grave B.V. bestaande uit de kavels 2046, Koninginneweg 1 (2485 m²) en kavel 2050, de betoncentrale in de uiterwaarden,

( 21.920 m² ) werden op 7 oktober 2005 aan de GBB verkocht voor € 589.914,28.

Volgens de feitenreconstructie van de Rekenkamer (blz 2) zou de GBB de gronden van Ballast Nedam hebben overgenomen. De vraag is dan wel: welke kavels en tegen welke prijzen.

M.v.g. Wil Baaijens

De raadvergadering van 14 september 2012

Vooraf: ik zie zojuist dat er dinsdag 4 september een presentatieavond is waarin vanuit het provinciaal opbouworgaan de Integrale Veiligheidsmonitor wordt gepresenteerd. Nog interessanter is waarschijnlijk de presentatie van het rapport Parkeren in Grave 2012. Hopelijk horen we dat er over parkeren niet alleen papier verschijnt maar dat er ook plaatsen worden aangelegd.

Nu de agenda voor 14 september. Dan komt de profielschets voor een nieuwe burgemeester aan de orde. Die is tot mijn verbazing door de vertrouwenscommissie opgesteld. De profielschets zal dan wel niet vooraf worden gepresenteerd. Wij burgers hebben dus zeer waarschijnlijk geen kans om vooraf commentaar te leveren. Dat past helemaal niet meer in deze tijd. Maar mijn verbazing gaat verder. De vergadering van 14 september is een formele raadvergadering. Dat betekent dat aan het reglement moet worden voldaan. Nu staat in het reglement:

Artikel 18. Spreekrecht

1

Na de opening van de vergadering kunnen derden bij het agendapunt “Spreekrecht” het woord voeren over de op de agenda vermelden onderwerpen.

Dit houdt in dat er een agendapunt “spreekrecht” moet zijn, hetgeen ook gebruikelijk is. Alleen ontbreekt deze keer dit agendapunt! Vanzelfsprekend ga ik een nette poging wagen dat punt alsnog op de agenda te krijgen. In het reglement staat ook dat je alleen mag inspreken over een onderwerp dat op de agenda staat. Het moet dus wel over de profielschets gaan. Zo zou ik in die profielschets willen opnemen dat we een burgemeester nodig hebben die er voor zorgt dat burgers en instellingen tijdig bij de voorbereiding van besluiten worden betrokken.

Overigens dient volgens dat zelfde reglement de raad aan het begin van de vergadering de agenda vast te stellen.

En nu ik toch bezig ben: de wijze waarop het reglement in zijn laatste versie is gepubliceerd doet wat vreemd aan. Raadsleden luisteren en lezen blijkbaar slecht maar of het dan helpt de bepalingen 2 keer op te schrijven betwijfel ik. Kijk zelf maar.

http://www.grave.nl/index.php?simaction=internet&onderdeel=cvdr&stukid=655

De raad wordt weer actief

De agenda’s voor de commissievergaderingen van september zijn op de website verschenen. Dat is prima op tijd. Merkwaardig is wel dat de agenda voor de audit commissie, waarin financiële zaken worden besproken,   van maandag 17 september worden er nog niet is.

Wat opvalt is dat op 14 september een extra vergadering van de raad is. Daarin wordt de profielschets voor een echte burgemeester aan de CdK overhandigt. Dat is dus weer een onder onsje van de raad geweest. Jacques Leurs heeft wel geprobeerd onze aandacht te trekken voor deze operatie maar werd teruggefloten omdat de raad geen interventie vanuit de burgerij wil. Het merkwaardig in Grave is dat de profielschets kennelijk door de vertrouwenscommissie is opgesteld. Nu loopt in bestuurlijk Grave alles anders dan in de rest van de wereld. De profielschets is  een zaak van ons allen; die schets wordt gewoonlijk ook publiek gemaakt zodat de sollicitanten kunnen weten wat de inwoners van Grave van een burgemeester wordt verwachten.  Bij de beoordeling van sollicitanten is hun privacy van in het geding. En daarvoor dient dan de vertrouwenscommissie. Die hoort pas in actie te komen als de sollicitatieprocedure is gestart. Nu vind ik dat er andere zaken zijn waarvoor het belangrijker is dat de raad zich met daden en niet alleen met woorden iets van haar kiezers aantrekt. Hier wind ik me dus maar niet over op. Volgens de krant is er ook al een aanbeveling om vooralsnog in NO-Brabant geen vaste burgemeesters te benoemen.

Natuurlijk ga ik de stukken eerst bestuderen en er over nadenken alvorens er iets over te beweren. Vandaar dat ik nu een aantal zaken aan de orde stel die niet op deze agenda’s staan, maar wel aandacht verdienen.

Twee vergelijkingen vooraf.

Ik vind het altijd wel aardig zaken te vergelijken. Hier twee voorbeelden.

1.    Als het gemeentebestuur van Grave een huis gaat bouwen krijgt een ambtenaar opdracht een slaapkamer te ontwerpen, een ander de woonkamer, voor de keuken wordt een bureau ingehuurd en aan de fundering wordt niet gedacht enzovoort. Als het dan op uitvoeren aankomt is men verbaasd dat de zaak niet past.

2.    Leg je aan de gemeenteraad van Grave de vraag voor of we naar Groningen of Maastricht gaan krijg je als antwoord: naar alle twee tegelijk. 

De loswal. De publicatie over de loswal heeft links en rechts nog al wat commotie teweeg gebracht. Dat de loswal wordt opgeknapt is een prima zaak en de financiën zijn geregeld. Waarom dan nog opmerkingen? Nou er zijn nog wel wat losse eindjes.

Allereerst het vervallen van de parkeermogelijkheid. Dat is al lang aan de orde en van diverse kanten is er al op aangedrongen die parkeermogelijkheid te handhaven, in ieder geval totdat de in de parkeernota beschreven langparkeergelegenheid is gerealiseerd. Daarvan is nog niets te merken. Ook de snipperparkeerterreinen, waaronder die bij de Mariakapel, zijn in tegenstelling met wat steeds werd aangekondigd ook nog niet in aanleg. Volgens de informatie is er een tijdelijk terrein “aangelegd” aan de Koninginnedijk. Nou dat “aangelegd” houdt niet meer in dan dat een braakliggend terrein bereikbaar is. Maar hoe het er gaat uitzien als er echt druk wordt geparkeerd en het  herfstweer wordt laat zich raden. Als dat zo is wordt er wel wat aan gedaan werd mij verzekerd. Het commentaar gaat dus eigenlijk niet over de loswal maar over het parkeren.

Er staat wel iets over parkeren op de agenda’s, maar dat gaat meer over regelingen. Een goede zaak overigens en een eerste echte uitwerking van de bedoelingen van de parkeernota.

Het is wel weer een voorbeeld van de wijze waarop in Grave projecten worden aangepakt. Jacques Leurs was zo vriendelijk de resultaten van het onderzoek naar de bestuurskracht van Grave openbaar te maken. Ook daaruit blijkt dat het aan planning en controle ontbreekt. Zo ook hier. Aan de ene kant blijkt dat het met de bedriegertjes nog niet is geregeld en dat er later nog iets moet worden gedaan aan het aanpassen aan de peilophoging van de Maas. Aan de andere kant is er alweer een deadline: nu beginnen of een subsidie verspelen. Die ellende is nooit helemaal te voorkomen, maar hier had het beslist beter gekund. De werkzaamheden in verband met de peilophoging worden in de jachthaven wel nu uitgevoerd.

Ik heb niet kunnen achterhalen hoe die bedriegertjes er uit komen te zien. Op de tekening die beschikbaar is heb ik ze niet kunnen vinden. Volgens mij is “bedriegertjes” een speeltuinattractie waarbij vooral kinderen zich met veel plezier laten natspuiten. Ik kan mij niet goed voorstellen dat watertoeristen door Grave op deze wijze worden verwelkomd. Een gewone fontein aan de Maaskant doet mij denken aan de muis die met een olifant over een brug liep en tegen de olifant zei: “wat lopen we lekker te stampen”. Is het ontbreken van gegevens op de tekening een signaal dat men in het stadhuis deze voorziening al heeft afgeschreven maar dat nog niet hardop zegt? Dat zou de Groningen/Maastricht aanpak zijn.

Jammer ook dat niet van te voren met initiatiefnemers is overlegd wat in de toekomst wel en niet op de loswal kan. Het beachvolley schijnt niet mogelijk te zijn. Waar hoort beachvolley thuis? Aan de waterkant.

Wisseveld.  De bespreking van het rapport van de rekenkamer over de gang van zaken bij de ontwikkeling van het Wisseveld heeft twee keer op de agenda gestaan. Iedere keer werd in de vergadering alsnog besloten de behandeling uit te stellen. Uiteindelijk werd in mei nog aan het college gevraagd een reactie te geven die de raad bij de behandeling zou kunnen meenemen. Natuurlijk heeft het college al lang een mening over het rapport en de tijd tussen mei en nu was ruim voldoende om die mening op te schrijven. Ik had dit onderwerp dus op de agenda verwacht. Nu is noch op de geluidsopname, noch in de afsprakenlijst van de commissie is iets van dit verzoek aan het college terug te vinden. Formeel weet het college dus mogelijk niets van dit verzoek.

Zo langzamerhand wordt het Wisseveld wel een ergerlijke zaak. Al jaren weten de raad en de burgerij dat er iets mis is. Er is zelfs een wethouder weggestuurd. Uiteindelijk is in december 2011 aan de raad een voorstel voorgelegd de overeenkomst met GBB te beëindigen, zodat met een schone lei kan worden begonnen. De wethouder, namens het college, beweerde bij hoog en bij laag dat er met GBB overeenstemming was over de beëindiging. Grave moest wel 10 miljoen afschrijven waarvan drie miljoen om toekomstige infrastructuur aan te leggen. De ondertekening van het beëindigingcontract, in december nog een fluitje van een cent, werd echter eerst uitgesteld tot 1 februari. Vervolgens werd een afrondend gesprek eind mei aangekondigd en daarna hebben we niets meer vernomen. Nu heeft Jacques Leurs waarschijnlijk uit de school geklapt met zijn mededeling dat er op 18 september weer vertrouwelijk met de raad wordt gesproken.

Pogingen om een inzicht in de situatie te krijgen worden steevast afgehouden onder het motto dat daardoor de financiële en economische belangen van de gemeente zouden kunnen worden geschaad. Zelf heb ik vergeefs aan de raad inzage gevraagd in het contract dat in 2005 met GBB is afgesloten. Dat is een feitelijk verhaal en nog steeds bepalend voor de verhouding. Dat openbaar maken kan nooit kwaad tenzij er iets in staat dat niet door de beugel kan.

Door een andere burger is gevraagd naar een specificatie van de 10 miljoen. Ook dat bekend maken brengt financiële en economische risico’s met zich mee was hier weer het antwoord.

Als we dan toch willen weten wat er aan de hand is en onze volksvertegenwoordigers weigeren ons te informeren resteert niets anders dan zelf maar een idee opbouwen. Dat zal ik hier ook doen. Het gaat mij vooral om duidelijkheid te krijgen wat de huidige positie van de gemeente is. Dat het fout is gegaan weten we en dat opeenvolgende gemeenteraden verantwoordelijk zijn is ook bekend. Het gaat er nu om hoe we uit deze situatie moeten komen.

Het contract dat met GBB is aangegaan is een wurgcontract. De gemeente heeft in deze

publiek-private samenwerking (PPS) zich niet beperkt tot de publieke rol maar heeft zich ook de rol van ontwikkelaar aangemeten terwijl de spelregels van een gemeente dit eigenlijk verbieden.

Een tweede fout is dat kennelijk niet is gedacht aan een basisprincipe van een PPS: in iedere PPS-overeenkomst dient te zijn geregeld hoe partijen van elkaar afkunnen. En dat is nu natuurlijk een probleem.

Vervolgens zijn natuurlijk afspraken gemaakt over het tempo van woningbouw. Logischerwijze heeft de echte ontwikkelaar GBB zich bij het afsluiten van de overeenkomst wel veilig gesteld. In de huidige markt zou dat wel eens kunnen betekenen dat GBB in feite de dienst uitmaakt en dat voorlopig blijft doen.

Dat is geen vrolijke conclusie maar zolang het gemeentebestuur niet aangeeft hoe de verhoudingen werkelijk liggen neem ik maar aan dat het bovenstaande juist is.

Dat die 10 miljoen niet kan worden gespecificeerd is helemaal vreemd. Als er in de gemeente iets volkomen inzichtelijk hoort te zijn is het de financiële positie. De specificatie moet uit de jaarrekeningen blijken. Dat is natuurlijk een heel gezoek maar hier een ruwe benadering:

1.    Vanaf het begin is er van uitgegaan dat uit het Wisseveld een deel van de investeringen voor brandweerkazerne en gemeentewerf zouden worden gefinancierd. Het is me teveel werk om de precieze cijfers te achterhalen. Ik schat dat het ruwweg samen 2 miljoen zal zijn

2.    Voor de aanleg van de infrastructuur als wegen en rioleringen die de gemeente zal moeten betalen als er op Wisseveld wordt gebouwd is 3 miljoen gereserveerd.

3.    In de overeenkomst met GBB op fifty-fiftybasis is natuurlijk geregeld dat de gemeente 50% van de grondaankopen betaald. Wil Baaijens heeft op basis van openbare kadastrale gegevens inzicht gegeven in de grondaankopen. Op die basis taxeer ik het gemeentelijke aandeel op 3 miljoen.

4.    Dan resteert nog 2 miljoen. Dat is denk ik besteed aan allerlei bureaus, rentetoerekeningen en andere zaken die op de Wisseveldrekening zijn geboekt.

Ook hier geldt: als ik het mis heb hoor ik (en anderen) graag hoe het wel zit.

Voor mij is het trouwens een vraag of dit onderdeel van het besluit van 20 december 2011 nog wel van kracht is nu het hoofddoel, het beëindigen van de overeenkomst met GBB, niet is bereikt.

Tot zover vooralsnog het Wisseveld

Bestemmingsplan Buitengebied.

Op 26 juni heeft het college beslist over de ingediende zienswijze en het bureau opdracht gegeven het bestemmingsplan hierop aan te passen. De betrokken indieners zijn op de hoogte gesteld. Het betreft natuurlijk een hoop individuele zaken, maar ook de toekomst van de prinses Margriet is aan de orde. De gemeenteraad heeft daarover op 22 mei een duidelijke uitspraak gedaan. Als het goed is wordt de prinses Margriet in het bestemmingsplan positief bestemd en wel op een zodanige wijze dat de provincie er genoegen mee neemt. De raad heeft een duidelijke keuze tussen Maastricht en Groningen gemaakt. Het college en het ambtelijk apparaat zijn gewoon verplicht de juiste route naar die plaats te volgen.

De kat

In januari zijn zienswijzen ingediend over het al dan niet kappen van een aantal bomen op dit restant van de vestingwerken. Op die zienswijzen is niet gereageerd en de bomen zijn niet gekapt. Wat mij betreft een prima situatie, maar bestuurlijk gezien natuurlijk niet zo fraai.

Het MFC

Het Catharinahof schiet al aardig op, maar er is nog steeds geen duidelijkheid over de wijze waarop het gemeentelijke MFC gaat worden beheerd. Organisaties zullen zich daarop toch tijdig moeten voorbereiden. Het aloude Katrien staat al te koop. Stel je voor dat er morgen een koper opdaagt die het direct wil overnemen en betalen!

Over hoe bezoekers naar het MFC moeten gaan en waar zij hun auto en fiets dan kunnen laten zullen we het nu maar niet hebben. Ook daar zal GBB wel een belangrijke stem in hebben.

Omgeving Hart van Grave.

Vorige raadsvergadering is de beslissing over de plaats van de gedenkstenen uitgesteld. In mijn commentaar daarop heb ik al gemeld dat geen afspraken zijn gemaakt over een nieuwe datum waarbij dan ook de toekomstige wijze waarop 4 mei wordt gevierd aan de orde moet komen. En er is meer: de bestemming van de toren en historisch stadhuis en de wegen en trottoirs en wat dies meer zij rondom het Hart van Grave. Daar zijn veel mensen en organisaties bij betrokken: bewoners, ondernemers, de kerk, VVV en eigenlijk heel Grave. Het gaat toch ook letterlijk om het hart van de gemeente. Men zal het toch niet wagen weer de fout te maken een ondoordacht plan te lanceren en dan maar hopen dat er geen bewaren komen.

Nu bekend is gemaakt dat men op 12 december 2012 de winkels in gebruik gaat nemen vrees ik het ergste.

Genoeg te overdenken.

Na de vakantie

Voor de getrouwen die dagelijks voor niets hebben gekeken of ik nog iets te melden had: hier ben ik weer en ik heb genoten van de tijd dat ik mij nergens mee heb bemoeid.

De EK, de tour en de Olympische spelen zijn achter de rug. Een mooie reden om weer eens aandacht te geven aan het reilen en zeilen van het Graafse gemeentebestuur.

Eerst nog maar even een terugblik

De laatste activiteit, de raadvergadering van 26 juni, heb ik niet bijgewoond. Ik heb daarvan via de geluidsopname kennisgenomen. Gezien de inhoudsloosheid van de papieren besluitenlijst is deze geluidsopname uitermate belangrijk, ook al om te horen wat er precies is besloten. En dan is het te betreuren dat er door slecht microfoonwerk toch veel verloren gaat. Overigens is de opname heel prettig toegankelijk en is de mogelijkheid om na het antwoord de vraag nog eens af te luisteren ook wel leuk. Dan blijkt dat veel vragen wel langdurig maar niet echt inhoudelijk worden beantwoord.

Wat allereerst opviel was dat de vergadering erg (eigenlijk had ik een andere term in gedachten) slecht was voorbereid. Dat is niets bijzonders want bijna iedere vergadering begint met gesteggel over de agenda en onvolledige stukken. Zo ook deze keer. Het agendapunt over de plaatsing van de gedenkstenen werd van de agenda afgevoerd. De reden was dat de woordvoerster van LPG vond dat de plaats van de stenen afhankelijk moet zijn van de wijze waarop in het vervolg de dodenherdenking zal plaatsvinden. Een volkomen juist argument, alleen had men dat eerder moeten en kunnen bedenken. Wat weer niet gebeurde was dat men afspraken maakte over het tijdstip waarop er dan wel over zou worden gepraat. Bovendien kwam niemand op de gedachte dat er rond het Hart van Grave nog wel meer valt te regelen dan de plaats van de gedenkstenen. De toren zelf is en blijft gemeente-eigendom en zal toch wel een meer zinvolle functie krijgen dan als overblijfsel uit een vorig leven? Jacques Leurs wees al op het historisch stadhuis dat wel wordt gerestaureerd, maar waarvan ook nog steeds niet zeker is wat er mee gaat gebeuren. Volgens de straatradio zou het te duur zijn als VVV-bureau, maar leeg laten staan en voor de VVV een andere ruimte huren lijkt mij nog duurder. Niet vergeten mag worden dat ook de straten en pleinen rondom het Hart van Grave moeten worden aangepakt. Heel wat harten die op zich in uitstekende kwaliteit verkeren, laten het afweten omdat de aders en slagaders er omheen niet goed functioneren en dat heeft fatale gevolgen voor het hele lichaam.

Dan was er natuurlijk weer discussie over de volgorde van de punten. Kennelijk zag de voorzitter aankomen dat de tijd tot 22:30 uur weer te kort zou zijn om alle agendapunten fatsoenlijk af te werken en dus zou er op een andere dag moeten worden doorvergaderd. Maar dat zou weer fatale gevolgen hebben voor sommige onderwerpen waarvoor kennelijk een fatale datum gold. En als je dan nog partijen hebt die rekening willen houden met het publiek dat speciaal voor één agendapunt komt, heb je natuurlijk een probleem dat tijd vergt. Nu voorziet het reglement van orde wel in deze kwestie, maar daar houdt de raad zich alleen aan als het zo uitkomt. Dit alles was ook van te voren te voorzien.

Heel bont werd het toen de scheepswerf aan de orde kwam. Op dat moment bleek dat een nogal belangrijk stuk, namelijk de aanvraag van de werf zelf, niet bij de stukken zat en dus in  ieder geval door één partij niet was bestudeerd. Op zich was dat al merkwaardig omdat ik zelf die aanvraag gewoon van de website van de gemeente heb gehaald en ik kan me niet voorstellen dat men de agenda en stukken op de site na de vergadering nog heeft aangepast. Ook Jacques Leurs was er mee bekend. Dat werd dus schorsen en uiteindelijk werd afgesproken dat men in een extra vergadering niet op dinsdag 3 juli (conform het reglement) en niet op woensdag 27 juni om 19:00 uur (volgens de wens van de voorzitter en sommige raadsleden), maar op donderdag 28 juni om 20:00 uur over de scheepswerf zou praten onder voorzitterschap van Piet Vollenberg, die daardoor  zelf monddood zou zijn.

Het afluisteren van dit gedeelte van de opname van de vergadering van het hoogste bestuursorgaan in onze gemeente was ronduit ontluisterend.

Het zou wel handig zijn wanneer de voorzitter bij het begin van de vergadering zou zeggen wie er wel en niet aanwezig zijn en begin en eindtijdstip van schorsingen zou aangeven. Uit de informatie bij de opname zijn deze zaken wel te reconstrueren maar waarom moeilijk doen als het ook makkelijk kan? Ik heb zo uitgerekend dat de schorsingen vanwege problemen met de procedures in totaal 48 minuten hebben geduurd en dat is 27% verloren vergadertijd. Van de overblijvende vergadertijd van 132 minuten is nog eens bijna 17 minuten alleen besteed aan geharrewar over de procedure, dus alles bij elkaar 65 minuten verloren tijd. De hele netto vergadertijd op de donderdag was 55 minuten; conclusie: bij een zorgvuldige voorbereiding had de hele zaak in één avond kunnen worden afgewerkt. En dan te beseffen dat de 38 minuten besteed aan de scheepswerf onnodig en zinloos waren. Dat vraagt natuurlijk om een toelichting.

Zo langzamerhand weet iedereen wel dat de scheepswerf zo’n succesvol bedrijf was dat het uit zijn jasje is gegroeid. De lengte van de schepen waarvoor een markt is werd 135 m in plaats van 110 m. Die lengte werd een probleem dat met kunst en vliegwerk enkele keren kon worden opgelost, want het bestemmingsplan kende geen beperking op dat gebied. Een betere bedrijfsvoering (en minder consequenties voor de omgeving) zou mogelijk zijn door in de Maas een aanlegmogelijkheid te bouwen. Dat liet het vigerende bestemmingsplan niet toe. Volgens mijn informatie hebben zowel Rijkswaterstaat (rivierbeheerder) als de provincie (milieuvergunning) verklaard in te stemmen onder voorwaarde dat de gemeente op planologisch gebied zou meewerken door het bestemmingsplan in deze zin te wijzigen. Nu was al lang bekend dat het bestemmingsplan zou moeten worden herzien en kennelijk ook bij de scheepswerf. Want op 2 september 2010 diende de scheepswerf bij de gemeente een verzoek in om in dat bestemmingsplan een aantal wijzigingen ten behoeve van de scheepswerf aan te brengen. Op 14 december 2010 wees het college het verzoek van de scheepswerf af. Ik heb toen al opgemerkt dat het college daartoe niet was bevoegd omdat beslissingen over een bestemmingsplan door de gemeenteraad moeten worden genomen. Uiteindelijk heeft de rechter het besluit van het college onterecht verklaard en het college opgedragen de kwestie aan de gemeenteraad voor te leggen. Niets meer dan dat; inhoudelijk heeft de rechter geen enkele uitspraak gedaan.

Nu was inmiddels de formele procedure voor het bestemmingsplan binnenstad door het college gestart. Het ontwerp heeft ter inzage gelegen en er zijn zienswijzen ingediend.

In dit ontwerp bestemmingsplan werd geen woord gewijd aan het verzoek van de scheepswerf. Sterker nog: de lengte van te bouwen schepen zou worden beperkt tot 110 m. Wat daarvan de gevolgen waren hebben we afgelopen maanden allemaal gezien en gehoord.

Normaal staat er 4 maanden voor de verwerking van dergelijke zienswijzen tot een voorstel voor de gemeenteraad om het bestemmingsplan vast te stellen. Die periode is nu zo ongeveer voorbij, maar in Grave duurt dat altijd wat langer. Op basis van de rechterlijke uitspraak had het college het verzoek van de scheepswerf in de behandeling van de zienswijzen moeten meenemen zodat de raad over de scheepswerf zou kunnen beslissen in het gehele kader van het centrum.

Waarom dan toch eind juni in de raad over dit onderwerp? Omdat Jacques Leurs het vorige keer op de agenda had laten zetten en je toch ergens over moest praten? Er werd gedaan alsof de raad vanwege de beroepstermijn nog voor de vakantie zou moeten beslissen. Dat is je reinste flauwe kul. Wethouder Adams, namens het college, heeft in de vergadering zelf gezegd dat de rechter alleen maar heeft uitgesproken dat het college het verzoek van de scheepswerf aan de raad moest voorleggen. Nou dat vonnis heeft het college keurig opgevolgd, dus is van beroep geen sprake meer. En als het college zelf nog kansen zag om het vonnis van de rechter terug te draaien had het college en niet de raad in beroep moeten gaan. Daar was de raad niet voor nodig.

Zijn we er nu klaar? Welnee, allereerst kan de scheepswerf nog bezwaar maken tegen het besluit van de raad. Vervolgens loopt de procedure van het bestemmingsplan nog. We mogen aannemen dat ook door de scheepswerf een zienswijze is ingediend en het zou mij sterk verbazen als in die zienswijze niet ook de plannen voor aanlegmogelijkheid in de Maas aan de orde is gekomen. Sterker nog; het zou dom zijn geweest van de scheepswerf om dat niet te doen. Bovendien is deze scheepswerf wel failliet, maar wat gaat er gebeuren met het terrein en de gebouwen? Die vertegenwoordigen een waarde, waarvan de hoogte afhankelijk is van de bestemming die de gemeenteraad er aan gaat geven. Als de bestemming bijvoorbeeld openbare weg wordt, zoals Maasboulevard bijvoorbeeld, wordt die waarde aanzienlijk minder dan de huidige als scheepswerf, met alle gevolgen van dien. Met alleen maar “nee” zeggen op 28 juni over een onderdeeltje is de raad er niet mee klaar en daarom was de behandeling op 28 juni onnodig en zinloos.

En nou heb ik het nog niet gehad over de wijze waarop de betrokkenen bij de scheepswerf op de twee vergaderdagen zijn misleid. Gewoon schandalig. Alleen LPG heeft er nog enige aandacht aan gewijd. Van excuses of een nadere uitleg over wat er wel ging gebeuren heb ik op de opname niets teruggevonden. Ook aan de inspreker van dinsdag werd geen aandacht meer besteed. Nu ging zijn betoog niet over het onderwerp dat aan de orde was, maar dat was ook niet zijn schuld.

Er is natuurlijk een oorzaak waarom het in Grave bij bestemmingsplannen zo mis loopt. Al eerder het ik gesteld dat je zo’n proces moet beginnen met een inventarisatie van wat er allemaal in de maatschappij leeft. In overleg kunnen de problemen dan in het ontwerp bestemmingsplan worden verwerkt. In de zienswijzen komen dan geen belangrijke nieuwe problemen aan de orde en dan is 4 maanden voldoende voor verwerking. Het gemeentebestuur kiest er echter steeds voor inbreng van buiten pas in de zienswijzenprocedure aan de orde te laten komen en dan krijg je natuurlijk problemen.

Tot zover deze terugblik. Een beschouwing over wat ons komende maanden te wachten staat- en dat is meer dan Jacques Leurs al heeft opgesomd, volgt.

Commissievergaderingen en raadsvergadering 26 juni 2012

Het is verstandig bij de bespreking van vergaderingen van het gemeentebestuur van Grave onderscheid te maken tussen randverschijnselen en inhoudelijke bespreking. Dat doe ik deze keer dan ook maar.

Randverschijnselen

Zoals gebruikelijk waren er tijdens de commissievergaderingen weer wat verrassingen die niet veel met de inhoud te maken hadden.

Op de oorspronkelijke agenda voor de commissie ruimte stond een presentatie van het plan voor de loswal. Op de digitale versie van de agenda was dat punt al een paar dagen van te voren geschrapt omdat de stukken niet gereed waren. Bij aanvang van de vergadering hadden de raadsleden de informatie inmiddels ontvangen en op de uitgereikte agenda was de loswal weer als agendapunt opgenomen. Als verklaring werd gegeven dat nadat de agenda’s eenmaal waren verspreid de agenda alleen nog aan het begin van de agenda kon worden veranderd. Waarom dan wel de digitale agenda was aangepast bleef een raadsel. De loswal werd niet gepresenteerd, maar de raad heeft wel een informatienota gekregen waarin staat dat de wijkraad en de ander burgers wel in de krant zullen lezen wat er gaat gebeuren. Natuurlijk is er wel het nodige over bekend geworden. Dat de loswal wordt opgeknapt vindt iedereen een goede zaak. Dat het minder kost dan waarop was gerekend is ook fijn maar er gebeurt ook veel minder dan in het oorspronkelijke plan was gedacht. Ook de subsidie van de provincie helpt. De toevoeging aan het plan van “bedriegertjes” is natuurlijk aanleiding voor commentaar dat in een pronkzitting een enorm succes zou zijn. Smaken verschillen natuurlijk maar wat deze speeltuinattractie op de loswal moet als onderdeel van de poging het karakter van de vesting zichtbaar te maken. Waar de brede stroom der Maas statig zeewaarts vloeit nog een paar waterstraaltjes. Stel je voor: je legt als watertoerist aan bij de loswal en wilt de stad bezoeken. Als welkomstattractie wordt je vervolgens natgespoten. Dat is een hartelijk welkom! Er zijn denk ik ook nog wel practische problemen. Het zal wel de bedoeling zijn met water uit de waterleiding te werken en niet met Maaswater. Dat betekent dat er een waterleiding door de waterkering heen moet en dat gezien de overstromingskans er direct contact tussen oppervlaktewater en drinkwater mogelijk is en daar is de waterleidingmaatschappij niet blij mee. U begrijpt dat ik nog een besparing zie.

Er waren wel meer akkefietjes met stukken. Zo bleek in de commissie Inwoners en Bestuur dat stukken wel op de site stonden, maar niet bij met de papieren versies waren verspreid. Zo had ieder de helft van het verhaal. Mooie aanleiding om tot uitwisseling van informatie te komen, maar het wordt anders opgelost. De raadsleden krijgen de spullen gecompleteerd en dus zitten de geïnteresseerde burgers zonder. Door dit geharrewar werd het wel een B-stuk en wordt er over gesproken, terwijl de gemeente eigenlijk geen keus heeft. Wat het college voorstelt is wettelijk voorgeschreven.

Er waren meer van dat soort voorstellen. Vooral op sociaal gebied zijn er veel regelingen waarover de gemeenteraad een beslissing moet nemen, maar geen enkele keuzevrijheid heeft. De commissieleden noemde het “weinig in te brengen”. Ik zeg gewoon “niets in te brengen” en dan vraag ik me af wat het nog voor zin heeft dit aan een gemeenteraad voor te leggen. Frank Stoffers deed nog een poging met een voorstel om via creatief omgaan met de regels een eigen draai aan de zaak te geven; vergeefs.

Bij gemeenschappelijke regelingen waarbij alle deelnemende gemeenten afzonderlijk over de begrotingen en jaarrekeningen moeten beslissen kent men het begrip adoptiegemeente. Één gemeente doet voor alle anderen het werk en brengt dan advies uit. Als je die gemeente vertrouwt volg je het advies bijna ongezien op en dan heb je een hamerstuk. Heel efficiënt. Als één gemeente het waagt van het advies af te wijken is er iets mis. Alle anderen zullen dan ook argwanend worden en je ondergraaft het systeem. Nu was dat in deze serie het geval. De vraag vanuit de commissie naar het hoe en waarom lag dus voor de hand en daarom was het vreemd dat vanuit het college niet direct kon worden geantwoord. De meeste vragen vanuit commissie en raad zijn voorspelbaar en dus kan het college het antwoord al bij zich hebben. Veel beter is natuurlijk via ambtelijk overleg met de adoptiegemeente deze situatie te vermijden.

Ik snij dit onderwerp aan omdat bij de behandeling van de jaarrekening 2011 de situatie al aan de orde kwam van na 1 januari 2014. Één ambtelijk apparaat voor drie gemeenten maar drie gemeenteraden en colleges dus ook drie kadernota’s, begrotingen en jaarverslagen. Dat is vragen om problemen.

Grappig was nog even de reactie vanuit het college toen de commissie dreigde dit hele agendapunt zonder meer tot A-stuk te verklaren. Enige positieve reactie over de samenwerking zou toch wel op prijs worden gesteld. Opgemerkt werd dat zoiets ook via een stemverklaring zou kunnen. Aldus werd besloten en dat vind ik nou weer vreemd. Dat je voor stemt omdat je het een goed voorstel vindt lijkt mij logisch en dat heeft geen nadere verklaring nodig. Een stemverklaring dient juist om uit te leggen waarom je anders stemt dan voor de hand zou liggen. Bovendien dient over een A-stuk helemaal niet meer te worden gesproken. In een vorige vergadering werd het uitvoeringsplan voor de fusie van de ambtelijke apparaten om die reden tot B-stuk verklaard. Consequentie is in Grave een vreemd begrip.

De gemeenteraad van Grave weet anders toch wel hoe je creatief met de eigen regels kunt omgaan. Volgens de verordening op de commissies bestaat een raadscommissie uit een zodanig aantal leden dat vanuit of namens iedere in de raad vertegenwoordigde fractie één persoon in de commissie is vertegenwoordigd. Dat mag ook een niet-raadslid zin. Naast de vaste leden kent de commissie ook plaatsvervangende leden die optreden als het vaste lid is verhinderd. Heel normaal allemaal. Iedere fractie mag ook een “gast” uitnodigen zoals een deskundige of een belanghebbende. Dat mag geen raadslid zijn. Kortom één fractievertegenwoordiger en eventueel een gast. In de commissie Inwoners en bestuur deden van LPG zowel het vaste lid als de plaatsvervanger mee. De verklaring was natuurlijk dat het plaatsvervangende lid niet plaats verving maar gast speelde. Even later verdween het vaste lid-tevens raadslid en kwam een echte gast. En het plaatsvervangend lid nam nu echt waar. Een vorm van creativiteit of politieke schizofrenie? Even later werd weer geruild.

Voor de behandeling van het betreffende agendapunt (de plaats van de Gedenkstenen) maakte het niets uit. De initiatiefnemer zette wat foutjes uit het voorstel recht en het was vermakelijk de omzichtigheid  gade te slaan waarmee de vraag naar de visie van de familie van oud-burgemeester Ficq werd beantwoord. Het probleem is natuurlijk dat het voorstel van het college om de gedenkstenen op de toren van het voormalige stadhuis te plaatsen niet was gebaseerd op argumenten vóór die toren, maar op argumenten tegen plaatsing op het historisch stadhuis. Die argumenten waren niet sterk en bovendien vrij makkelijk te ontmaskeren hetgeen het gastlid van de commissie ook gedocumenteerd deed. En dus komt er een amendement.

Dit is weer zo’n voorbeeld van “eerst behang kopen en dan een huis ontwerpen”. Er zijn een paar gedenkstenen die een plek moeten hebben en dan moet een keuze gemaakt worden tussen 2 lege plekken. Zoiets moet je bekijken in het kader van de totale inrichting van het openbaar gebied van het Hart van Grave, de toekomstige functie van de toren en de wijze waarop men in de toekomst de 4 mei herdenking wil organiseren. Daaruit volgt dan de beste plaats voor de gedenkstenen: toren, historisch stadhuis of toch ergens anders?

Nu ligt de vraag voor de hand wat de functies van de toren en van het historisch stadhuis gaan worden. Komt de VVV er nu wel of niet in?

Zo zijn we dicht bij een ander onderwerp: het MultiFunctioneel Centrum (MFC). In 2009 werd hiertoe besloten, het is in aanbouw en nog steeds weten we met z’n allen niet hoe dat centrum zal worden geëxploiteerd. Zeker voor verenigingen is dit toch wel belangrijk en betrokkenheid van die verenigingen is wel van belang. Het heeft weinig zin een systeem op te zetten waarmee de gebruikers niet uit de voeten kunnen. We hebben al kunnen lezen dat de ontwikkelaar al ongeduldig begint te worden. Vandaar dat ik blij was dat na de auditcommissie er een overleg met de raad over het MFC zou plaatsvinden. Helaas was die bespreking niet toegankelijk voor niet-raadsleden. Ik kan dan niets anders concluderen dan dat er weer stront aan de knikker is.

Over geheimzinnigheid gesproken. De kadernota staat wel op de agenda van de raadsvergadering, maar kwam in de openbare commissies niet aan de orde. De raadsleden waren, u raadt het al, in een besloten bijeenkomst geïnformeerd en vonden het blijkbaar niet nodig daar ook in het openbaar over te praten. En dat terwijl de dienstverlening van de gemeente afneemt, maar de belasting wel wordt verhoogd.

Het mooiste, nou ja merkwaardigste, randverschijnsel was de bespreking van het rekenkamerrapport over het Wisseveld. Na twee maal uitstel zou het eindelijk gebeuren maar….. Voor de duidelijkheid eerst een situatieschets. Voorzitter van de commissie Theo Reijnen was het vaderland aan het redden en dus had waarnemend voorzitter Harrie de Greeff de leiding. Hij deed dit als een goede scheidsrechter onopvallend en hanteerde de nogal starre regels soepel. Dat maakte de vergadering wel wat levendiger. Toen het agendapunt over het Wisseveld aan de orde zou komen laste hij een pauze in voor de plassers en rokers. Na die pauze bleek de vertegenwoordiger van de VVD Hans Bos verdwenen. Hij had kennelijk andere bezigheden. De waarnemend voorzitter constateerde dat de VVD nu niet was vertegenwoordigd en dat hij daardoor in een spagaatpositie zat. Als voorzitter kon hij geen inhoudelijke inbreng hebben en als VVD-fractielid wel. Maar naar zijn mening was het rapport na de voorlichting in de vergadering van maart en het 2 keer uitstellen wel voldoende had nagedacht en dus het onderwerp zonder nader overleg in de commissie wel naar de raadsvergadering kon. Hij vergat daarbij dat in de vergadering van maart geen inhoudelijke vragen mochten worden gesteld. Deze ingreep inspireerde Leon Kamps tot onaardige maar wel voor de hand liggende insinuaties. Vanuit diverse fracties werd de behoefte aan een reactie vanuit het college naar voren gebracht. Die suggestie had ik in maart ook al gedaan, maar beter laat dan nooit zullen we maar zeggen. Vanuit het college kwam als reactie dat het een onderzoek van de raad was geweest en dat in het rapport niet meer stond dan dat het college desgewenst een reactie kon geven. Die behoefte had het college kennelijk niet gevoeld. Daarbij zakte mijn broek toch echt figuurlijk af. Er ligt een rapport over een weinig succesvolle zaak waarin je grote verantwoordelijkheid had en je hebt geen behoefte aan een reactie???? Ik ben zelf bij het begin van het project, nu 10 jaar geleden betrokken geweest en sta te springen om een reactie te geven. Alleen moet ik dan wel de stukken hebben gezien en dat mag niet. Vreemd dat ik nog steeds niet achterdochtig wordt. Uiteindelijk werd afgesproken dat de bespreking in de raad zou worden uitgesteld totdat het college een reactie heeft gegeven. Het begint er op te lijken dat ook dit rapport langzaam onderweg is naar de vergetelheid. In de wandelgangen werd nog opgemerkt dat het budget voor de rekenkamer te gering is voor een diepgaand onderzoek. In de kadernota wordt voorgesteld dit budget nog verder te verlagen. Gesproken wordt al over slapend maken. Je hebt toch niets aan de rapporten. Dat vind ik toch wel een heel kromme redenering; iemand de kleren van het lijf rukken en hem dan verwijten dat hij naakt loopt.

Inhoudelijke bespreking agendapunten

Daar ben ik gauw mee klaar. De grondexploitatie baart evenals de vorige jaren zorgen met het Wisseveld in de hoofdrol. Meegedeeld werd nog dat op 26 juli weer een overleg tussen gemeente en GBB is afgesproken. Na dat gesprek zou de zaak duidelijk moeten zijn. Druk werd gesproken over de mogelijkheden op diverse plaatsen te bouwen door slim gebruik te maken van contingenten en “bouwen binnen strakke contouren”. De vraag of die te bouwen huizen ook zouden kunnen worden verkocht kwam niet aan de orde.

Volgens de toelichting die nog op de jaarrekening werd gegeven zijn de cijfers niet ongunstiger dan bij de begroting aangenomen. Vanuit het college werd aangegeven dat de regels voorschrijven dat mogelijke tegenvaller direct in de cijfers moeten worden verwerkt, maar meevallers eerst geconcretiseerd moeten zijn. Dan kan de jaarrekening ook alleen maar meevallen. Desalniettemin zijn we achteruitgeboerd en hebben een aantal kosten doorgeschoven. Vooralsnog zijn we daarmee doorgegaan. De kadernota moet nu redding brengen.

Het voorstel om Visio een krediet te geven voor de bouw van een nieuwe school was natuurlijk aanleiding om te vragen naar de overeenkomst met Visio over de algemene plannen voor het terrein. Vanuit het college werd de boot bekwaam afgehouden. De gemeente is gewoon verplicht volgens vastgestelde normen het krediet te verlenen en het college stelt dan ook voor dit te doen en niets meer of minder.

De raadsagenda

De agenda voor de raad die overigens pas vandaag echt op de site stond en niet 7 werkdagen voor de vergadering bevat nog enkele punten die niet in de commissie zijn behandeld.

Allereerst natuurlijk de kadernota. Ik heb die dank zij de LPG wel kunnen bekijken, maar ga er nu maar niet op in. Het is geen vrolijk verhaal en als de raad het kennelijk niet nodig vind de burgers te informeren waarom zou ik dan als brenger van de slechte boodschap fungeren? Ik interpreteer daarbij wel de opmerking in de paragraaf communicatie van het raadsvoorstel ”dit vind plaats via de gebruikelijke kanalen” als ”Er wordt geen informatie gegeven”

De raad wordt ook gevraagd de resultaten van de tweede raadsconferentie Land van Cuijk over de samenwerking vast te stellen. Ook daarin heb ik natuurlijk gekeken wat er over communicatie wordt gezegd. Er is een vrij uitgebreide paragraaf communicatie met o.a. de volgende zin :

“Tot slot is gesproken over de communicatie met de burgers over de samenwerking in het Land van Cuijk. Boodschap daarbij is dat de burger meegenomen moet worden in de stappen die worden gezet.”

Bij de te nemen besluiten staat:

“10. de colleges op te dragen de burgers actief te informeren over en waar mogelijk te betrekken bij de samenwerking in het Land van Cuijk.”

Ik ben benieuwd.

Er is ook nog een voorstel voor een verordening op de vertrouwenscommissie. Het zoeken naar een nieuwe eigen burgemeester wordt dus serieus. Ik hoop maar dat de fracties in de gaten hebben dat zij ieder ook nog een lid in die commissie moeten benoemen. Anders moet mevrouw Schuts er na het besluit weer op wijzen en is er een extra schorsing nodig. En de tijd is die avond toch al kort.

Want ook de scheepswerf staat nog geagendeerd zonder dat helemaal duidelijk is waarover de raad het wil hebben. Het zal wel gaan over de uitspraak van de rechter dat het verzoek van de werf om het bestemmingsplan door de raad moet worden behandeld. Maar daarvoor zal het college dit verzoek eerst aan de raad moeten doorsturen. Zolang dat niet is gebeurd kan de raad er niets zinnigs over zeggen als dit nog opportuun is. Waar wel over moet worden nagedacht is wat er met de huidige werf gaat gebeuren, maar daar zal het college toch eerst met de eigenaar van dat gebied moet spreken. Ik heb niet de indruk dat dit al is gebeurd. Nu dreigt dat het een gesprek wordt in de ruimte in plaats van over de ruimte van de werf.

Tot slot is er nog een agendapunt met de titel: Vaststellen notitie samenhang transities

Er is geen stuk bijgevoegd dus ik heb geen idee wat het inhoudt. Hopelijk heeft de raad dat wel want het is een B-stuk dus er moet over worden gepraat.