Misschien een wat
eigenaardige aanhef voor commentaar op zo iets belangrijks als een
raadvergadering. In dit geval toch wel tekenend voor de wijze waarop in Grave
de raad vergadert. Wat maar mis kan gaan, gaat ook mis. Zelfs de microfoons
zijn maar moeizaam aan de praat te krijgen. Dat is niet iets van de laatste
vergadering maar al een hele tijd zo. En niemand doet er wat aan.
Deze keer begon het ook al bij het vaststellen van de
agenda. Mevrouw Schuts, die toch al vaak moet optreden bij het herstellen van
fouten in agenda’s en verslagen, merkte op dat bij agendapunt 15 “Vaststelling
van de bomenverordening groene kaart van Grave” stukken veel te laat en onjuist
waren aangeleverd. Zij stelde voor het punt van de agenda af te voeren. Uit de
raad kwam instemming en dus nam de raad dit voorstel over zonder zich erg druk
te maken over de oorzaak hiervan. De agenda was toch door het presidium (= de
verzamelde fractievoorzitters onder aanvoering van de burgemeester met
ondersteuning van de griffier) vastgesteld. Helemaal oninteressant was
blijkbaar de vraag hoe dit soort onheil in de toekomst kan worden vermeden. Die
werd niet gesteld en dus zullen we wel voort blijven modderen. Ik vraag me af
hoe het zou zijn gelopen als mevrouw Schuts haar mond had dicht gehouden.
Dat op de agenda die voor het publiek op de stoel was
gelegd bij punt 16 BURAP stond vermeld dat de stukken zouden worden nagezonden
was blijkbaar geen raadslid opgevallen Eigenlijk had dit punt dus ook van de
agenda moeten worden afgevoerd. Maar hier waren de stukken nog net voor de
vergadering van de auditcommissie beschikbaar geweest en dat was de opsteller
van de raadsagenda blijkbaar ontgaan. De korte tijd was toch voldoende voor die
commissie en de raad om er over te besluiten. Je zou ook kunnen zeggen dat men
het wel geloofde. VPGrave probeerde nog even dat tot uiting te laten komen door
de BURAP voor kennisgeving aan te nemen. Dat lukte natuurlijk niet dacht
iedereen. Hij zal het niet in de gaten hebben gehad wat er werkelijk gebeurde.
Nadat de agenda was vastgesteld kwam het spreekrecht aan
de orde. En laat nu de eerste inspreekster het net over de bomenlijst willen
hebben. En omdat je alleen gebruik mag maken van het spreekrecht als het over
een onderwerp van de agenda gaat. Dus kreeg ze niet het woord en werd aldus “voor
lul gezet”. Natuurlijk had ik als nette jongen “voor schut gezet” moeten
schrijven, maar dat is een veel te nette uitdrukking voor wat hier door onze
volksvertegenwoordigers werd geflikt. Er was wat gerommel en de voorzitter
sprak haar spijt uit maar daar bleef het bij. De geplande inbreng van de
voorzitter van de wijkraad is op de site van Keerpunt 2010 en van de Kleine
Stad te lezen. Die zal ik dus niet herhalen. Een bezoek aan die sites is
sowieso al de moeite waard.
Alhoewel de bomenlijst met alles wat er aan vast hangt
dus niet aan de orde kwam is het toch wel de moeite waard nog wat dieper op het
onderwerp in te gaan. Ik heb er ook al eerder over geschreven. Uiteindelijk
stonden de lijst en de kaart vrijdag 14 december op de site. De zgn.
zienswijzennota ontbrak en lag ook niet op de normale plek ter inzage. Die nota
was wel te vinden op in de kamer voor de raadsleden. Daar heb ik die nota
gefotografeerd. Uit de nota bleek dat met name een inbreng over de bomen op het
Binnenhof en van Graeft Voort over een boom aan de Elisabethstraat zou worden
gehonoreerd. Noch op de kaart en noch in de lijst zijn deze bomen terug te
vinden. Het collegebesluit is dus niet in het raadsvoorstel terechtgekomen en
dat heeft in het stadhuis niemand gezien. Naar verluidt zou de wethouder dit
bij het begin van de behandeling van het onderwerp proberen recht te zetten.
Hoe dat in de besluitvorming zou moeten zodat het goede besluit ook is terug te
vinden werd nu natuurlijk niet duidelijk. Die bomen op het Binnenhof maken de
zaak wel ingewikkeld. Ze spelen ook een rol in het burgerinitiatief om muur en
bomen te laten staan. Daarvan zijn natuurlijk ook tegenstanders en die hebben
er ook recht op een kans te krijgen. De voorzitter van de wijkraad is in het
stadhuis gaan informeren naar de feiten; zijn er bezwaren ingediend en hoe gaat
de procedure verder ? Laat ik het maar kort houden: ze kreeg daar allerlei
tegenstrijdige berichten, waar nodig voorzien van “dit heb je niet van mij”.
Opmerkingen in het kader van de bomenlijst worden kennelijk niet
gesynchroniseerd met opmerkingen in het kader van het burgerinitiatief. En
daarmee is het plaatje niet compleet. Er zijn ook raakvlakken met de inrichting
van de open ruimte rond het Hart van Grave, met daarin de herbestemming van de
toren van het gesloopte stadhuis en van het historisch stadhuis. Maar het
college gaat die zaken voortvarend aanpakken. Terwijl de noodzaak voor het
zoeken van bestemmingen van historisch stadhuis en toren al halverwege 2002 al
zichtbaar was wordt er begin 2013 nu een klankbordgroep ingesteld voor de
herbestemming van de toren. De wethouder introduceerde voor de bomen op het
Binnenhof daarvoor in de vergadering het begrip “interactieve sessie”. Hij zal
daar, hoop ik, mee hebben bedoeld dat de leden van de klankbordgroep niet
alleen hoeven te luisteren, maar ook een inbreng mogen hebben en dat met die
inbreng ook iets zal gebeuren. De leden van de klankbordgroep parkeren hebben
niet de indruk dat dit vanzelf spreekt. Gezien het stadium waarin de bouw
verkeert is er niet veel tijd meer beschikbaar. Het is toch wel wenselijk dat
als de bewoners hun nieuwe appartement in gebruik nemen alles klaar is. De
wethouder zelf zei dat de hele zaak voor de zomer moet zijn afgerond. Als je
dan niet verder komt met de mededeling dat in het eerste kwartaal en dat zal
wel “aan het eind van” betekenen met dat overleg wordt begonnen zal het
interactieve wederom uiterst beperkt moeten zijn. De vergelijking met de gang
van zaken bij het Catharinahof (nieuwe Maaszicht) is daar een afschrikwekkend
voorbeeld van, maar daarover later. De wethouder hield bij de behandeling van
de ingekomen stukken nog betoog over de
klokkentoren. Aan het eind van dat betoog viel mevrouw Schuts in met de
opmerking dat zei alleen maar had gevraagd of de briefschrijvers iets meer
hadden gehad dan een ontvangstbevestiging. Hij zou dat navragen.
Over het historisch stadhuis weten wij burgers nog niets.
We hebben altijd gedacht dat de VVV er in zou komen en dat de bovenzaal weer
als trouwzaal zou dienen en mogelijk voor andere ontvangsten. In de krant
hebben we kunnen lezen dat het te duur is voor de VVV en dat de exploitatie
sowieso voor de gemeente te duur wordt. Inmiddels is er wel een enorme
liftkoker geplaatst die kennelijk minder storend is dan een paar
gedenkstenen en stelde het college daarom
voor de gedenksteen van oud-burgemeester Ficq binnen in het gebouw te plaatsen.
Dat zou natuurlijk bij de behandeling van dat onderwerp in de vergadering
aanleiding kunnen geven tot allerlei vragen waarop het college waarschijnlijk
schuldig zou moeten blijven. Dat is in de commissie weliswaar niet gebeurd,
maar die commissievergaderingen stellen nu eenmaal niets voor. In de discussie
over de gedenkstenen kwam dat onderwerp helemaal niet aan de orde. Ik vond dat
verdacht. Na afloop van de vergadering bleek dat de raad de avond van te voren
in vertrouwelijkheid had gesproken over de toekomst van het gebouw. De algemene
mening was dat het in gemeentehanden moest blijven. Geen verwonderlijke
uitspraak want dat was al in 2002 de opvatting. Herbestemming in gemeentehanden
een logische consequentie is van verplaatsen van het stadhuis. Vandaar de
algemeen opvatting: VVV en trouwzaal. De financiële gevolgen zouden niet
opwegen tegen de voordelen van de herontwikkeling van het hele gebied. Nu maar
afwachten hoe het verder gaat
De gedenksteen komt in ieder geval tegen de buitenmuur.
Alles bij elkaar een heel gehannes en dat was het
onderwerp van de 5-minutenpreek van mevrouw van Lieshout. Zij was zo slim
geweest om aan te kondigen dat zij over alle agendapunten wilde spreken.
Daarmee is dan ook een precedent geschapen waar toekomstige insprekers gebruik
kunnen maken.
Het betoog van mevrouw van Lieshout is de moeite waard op
de site van de gemeente Grave af te luisteren. Haar toespraak begint na 8
minuten en 35 seconden van het begin van de opname. Zij wees nog eens op het
totale falen van de informatievoorziening. Opvallend was dat na haar toespraak
de burgemeester 1 minuut stilte inlaste. Zij had van schrik de microfoon
uitgeschakeld. Dat was dan ook de enige reactie vanuit de raad.
Bij de beantwoording van de vragen over één van de
ingekomen brieven gaf de wethouder aan dat er systemen waren, maar dat hij er
niet van overtuigd is dat die werken. Die bewuste brief kunt u helemaal vinden
op de site van Jacques Leurs.
Ook zo’n fraai voorbeeld. “We zullen het blijven volgen”
was de uiteindelijke reactie uit de raad. Aan het slot gaf de wethouder nog een
antwoord waarvan mevrouw Schuts zei dat ze het al had gekregen !! Genoeg
gehannes
De behandeling van de A-stukken verliep zoals het hoort
vlot. Ook de start van het voorstel over de parkeerschijf 2013 was positief.
Naar aanleiding van de commissievergadering was het voorstel aangepast. De
voorzitter constateerde dat het weer vragen stellen werd en geen inhoudelijke
discussie waar de vergadering eigenlijk voor bedoeld is. De rest van de
discussie was niets anders dan herhalen van wat al eerder was gezegd en
verwijzen naar genomen besluiten waarbij de wethouder nog eens zei dat ook het
college voorstander is van 2 grote parkeerterreinen. Hoe dat uitwerkt hebben we
inmiddels gezien. Uiteindelijk werd het
voorstel gewoon en ongewijzigd aangenomen.
Het voorstel van het college over het burgerinitiatief om
de parkeerchaos in de omgeving van de Quaylaan aan te pakken werd eveneens
aangenomen. Iedereen gelukkig, maar het komt er op neer dat dit probleem wordt
ingepast in het totale parkeerbeleid. Dat had veel eenvoudiger gekund als de
wethouder dit bij de bespreking met de wijkraad, nu dik driekwart jaar geleden,
had gezegd in plaats van hem naar de methode van het burgerinitiatief te
verwijzen. Ook gehannes dus.
Bij de behandeling van de actualisering van het rioleringsplan gaf VPGrave nog eens aan
die partij het niet eens was met de gang van zaken. Ook hier bleek weer dat de
kwestie in de commissie niet voldoende was uitgepraat. De raad vond dat VPGrave
maar met een amendement had moeten komen. Ook de voorzitter merkte op dat het
aankondigen van amendementen in de commissie thuis hoorde en daar ben ik het
helemaal mee eens. Maar laat nu juist de raad altijd tot gewoonte hebben dat
amendementen pas tijdens de behandeling in de raad worden ingediend. Vreemd dat
er voor de stemm9ing een schorsing werd ingelast waarin niet mocht worden
gerookt. Wat er dan wel is gebeurd weet ik nu nog niet want VPGrave was al snel
terug en er kwam geen amendement.
Bij het begin van de behandeling van de parkeerverordening was weer gehannes,
pardon discussie, over de stukken. Daar bleef het ook bij en het voorstel, wat
dat dan ook moge wezen werd aangenomen. Op de gemeentelijke site stond bij dit
agendapunt dat het voorstel nog niet beschikbaar was.
De discussie over het paraplubestemmingsplan seksinrichtingen gaf natuurlijk aanleiding
tot hilariteit en misverstanden over de betekenis van het voorstel en de rol
van de raad. Het is niets meer dan een methode om aan te geven dat Grave geen
seksinrichting wil terwijl volgens de wet een gemeente dat niet mag zeggen.
Seksinrichtingen kunnen dus niet worden verboden net zo min als je kunt
verbieden dat het gaat regenen. Daarom neem je een paraplu mee en zo zorgt een
paraplubestemmingsplan ervoor dat je niet nat gaat als er toch een verzoek voor
zo’n instelling komt. Rest nog om in het kader van gehannes op te merken dat de
voorzitter het betreurde dat de vragen
in de commissie niet voldoende waren besproken.
De BURAP gaf reden tot het wederom maken van enkele
opmerkingen. Hier en daar gaf het aanleiding om alvast aan te geven dat men bij
de jaarrekening of/en de kadernota dieper op de geschetste problemen zou
ingaan. Men wilde zich beperking tot chagrijnige opmerkingen, noodkreten en
dergelijke. De voorzitter gaf nog even een uitleg over de commissies die
openbaar zijn en voor iedereen toegankelijk. Dat is juist, maar zoals zo vaak
geldt ook voor de BURAP dat de stukken altijd te laat zijn en omvangrijk zijn.
Dan is de toegankelijkheid voor het publiek meer theorie dan praktijk.
Bij de stemming gaf de heer van Geest namens VPGrave aan
dat zijn partij niet verder wilde gaan dan de BURAP voor kennisgeving aannemen.
De vorozitter zei dat hij de keuze had tussen voor of tegenstemmen. Daarop
stemde zijn partij tegen. Hieronder geef ik de letterlijke tekst van het eerste
deel van het voorstel:
Op basis van het voorliggende stuk
stellen wij u voor:
1. De 2e Bestuursrapportage (Burap)
2012 voor kennisgeving aan te nemen;
Aldus werd besloten. Lust u nog peultjes?
Bij de behandeling van het voorstel over de plaats van de gedenkstenen en die van
oud-burgemeester Ficq bleek duidelijk dat de raad was voorbewerkt in de richting
van binnen het historisch stadhuis plaatsen. Het amendement van LPG, Trots en
Keerpunt 2010 om die gedenksteen tegen de buitenmuur te plaatsen ging daar
dwars doorheen. Uit de discussie kwam eigenlijk niets nieuws naar voren. Tot
verrassing van velen stemden, terwijl hun fractievoorzitter een gloedvol betoog
had gehouden ter ondersteuning van het collegevoorstel, 2 leden van de
VVD-fractie voor het amendement dat daardoor met 8 tegen 7 stemmen werd
aangenomen. In mijn voorbeschouwing gaf ik te kennen dat afhankelijk van de
betekenis die je aan deze gedenkstenen hecht er 2 mogelijkheden zijn. In het
museum als de steen alleen nog een historische betekenis heeft en in de
buitenlucht en in dit geval aan de muur van het historisch stadhuis. de steen
is een typische buitenluchtsteen. Het argument van beschermen tegen vandalisme
vind ik erg gezocht. Dan zou je alle gedenkstenen en nog veel andere zaken ook
binnen moeten plaatsen. De stemming verliep na het aannemen van het amendement
niet helemaal vlekkeloos. Positief was dat de Greeff van VVD en Peters van het
CDA het amendement als een feit erkenden en dus het geamendeerde voorstel
steunden. Eerlijkheidshalve moet ik erkennen dat het gehannes zich niet
beperkte tot de raad. Zelf was ik ervan overtuigd dat het amendement met 8
tegen 7 was verworpen. Blijkbaar had ik het stemgeluid van twee naast elkaar
zittende raadsleden verwisseld.
Nu maar afwachten hoe in het vervolg de dodenherdenking
wordt georganiseerd, wat de bestemming van het historisch stadhuis wordt, wat
we met de toren gaan doen en of er trottoirs rond het Hart van Grave komen en
of alles op tijd klaar is. Maar de plaats van de gedenksteen staat nu vast,
toch? Ik ben daarom benieuwd hoe dit besluit in de besluitenlijst terecht komt.
De schuldhulpverlening bleek zonder nadere discussie te
kunnen worden verwerkt waaruit blijkt dat je ook over B-stukken niet hoeft te discussiëren.
Bij de behandeling van de belastingvoorstellen deed
mevrouw de Zoete nog een poging iets aan de hondenbelasting te doen maar de
rest van de raad was daarin niet geïnteresseerd. Het ging over een hele reeks
afzonderlijke regelingen. Deze raad heeft de merkwaardige gewoonte in
dergelijke gevallen niet over afzonderlijke onderdelen te besluiten maar over
het hele pakket in één keer. Het gevolg was dat de hondenbelasting voor 2 leden
reden was het hele voorstel af te wijzen, hetgeen eigenlijk niet kan omdat de
raad gewoon de verordening moet vaststellen. Als de raad het hele voorstel zou
afwijzen, hetgeen tegenstemmers toch willen, zou de gemeente in 2013 geen eigen inkomsten
hebben en dat zal ook niet de bedoeling zijn.
Nabeschouwing
Misschien is na het betoog van mevrouw van Lieshout de
tijd eindelijk rijp om de werkwijze van de raad eens grondig aan te pakken.
Vooralsnog erkent iedereen de problematiek maar wijst iedereen naar iedereen en
dus blijft alles zoals het was. Je kunt hier niet één schuldige aanwijzen. Het
grote probleem is de samenwerking en het synchroniseren van het werk van
ambtenaren, college en gemeenteraad. Het is dus een zaak van alle betrokkenen
met de raad als uiteindelijk verantwoordelijke. En daar begint de ellende ook.
Mevrouw van Lieshout ging er in haat betoog van uit dat de gemeente een
jaarplanning heeft. Misschien hebben sommige afdelingen zoiets maar de gemeente
als zodanig heeft juist de taak van het presidium om een jaarprogramma op te
stellen geschrapt.. Al vele malen heb ik opmerkingen gemaakt over de werkwijze
van de raad die betrekking hebben op het gehannes en daar ook wel instemmende
geluiden over gehoord. Maar niemand in de organisatie voelt zich geroepen er
daadwerkelijk iets aan te doen, terwijl dat wiel al lang door anderen is
uitgevonden. Zou het nu wel gebeuren.
De raad ging na afloop van de vergadering nog ergens iets
drinken. Om daar over na te praten of om invulling te geven aan het gezegde: “ze
dronken een glas, ze deden een plas en alles bleef zoals het was”. Ik weet het
niet want het publiek werd niet uitgenodigd mee te doen aan het napraten.
Misschien onbewust want het betrekken van geïnteresseerde burgers bij het
raadswerk is in Grave helemaal niet vanzelfsprekend.
