AZC-Grave, een analyse

Dinsdag 31 mei dient de raad een uitspraak te doen over het AZC waar echt een stap in een richting wordt gezet die de hele raad verder als uitgangspunt kan nemen. Zoals de kaarten nu liggen zal dat met 8 tegen 7 leiden tot voortzetting over het overleg over een nieuw AZC. Ik heb al duidelijk laten blijken dat ik de aanpak van de raad niet bepaald efficiënt en effectief vindt. Daarom maak ik van het voordeel van uitstel maar gebruik om mijn analyse van de gang van zaken en de wijze waarop verder zou moeten worden geopereerd op te schrijven. Dat viel overigens nog niet mee!

Hoe het in theorie had moeten gaan

Uitgangsituatie.

• Er is een bestuursovereenkomst tussen de gemeente Grave en het COA die op 1oktober 2010 afloopt. In de overeenkomst is geen regeling getroffen voor een eventuele voortzetting. Dat was bewust omdat bij het treffen van de overeenkomst bij de gemeente het standpunt was dat na afloop van de overeenkomst de gemeente zijn aandeel in het asielzoekersbeleid wel had geleverd.
  
• Het terrein waarop het AZC is gevestigd is eigendom van het COA (of rijk in het algemeen). De gebouwen zijn voor een deel aangewezen als rijksmonument.
  
• Het huidige complex voldoet niet aan de eisen die je aan een fatsoenlijk AZC moet stellen.
  

Het proces om tot een nieuwe relatie Grave-COA te komen:

Beide partijen moeten allereerst voor zich uitspreken of een nieuw contract tot de mogelijkheden zou behoren. Beide partijen hebben op grond van de aflopende overeenkomst geen enkel recht of plicht tot voortzetting van het AZC. Dus moet eerst worden vastgelegd of een nieuw contract bespreekbaar is. In dit stadium praten over voorwaarden is zinloos als één van de partijen toch al het standpunt heeft.

Als uitkomst zijn er 2 mogelijkheden

1. Éen van de partijen spreekt zich uit dat een nieuwe overeenkomst niet bespreekbaar is.
   
2. Beide partijen zijn bereid om over een nieuw contract te praten. Daarbij doet het nog niet ter zake of één van beide partijen er zware voorwaarden aan wil verbinden (gemeente) of anderzijds er veel voor over heeft (COA).
   

In beide gevallen zal er toch door beide partijen verder moeten worden gepraat:

1. Als het AZC uit Grave verdwijnt zal er een nieuwe bestemming moeten worden gezocht, gevonden en gerealiseerd voor de Generaal de Bonskazerne. Er ontstaat dus een ontwikkelingsproces zoals er wel meer in de gemeente lopen. Denk daarbij aan het gebied van "Dichterbij" in Velp, Hof van Esteren in Escharen. De gemeente dient daarbij een actieve rol te spelen. Ik ga daar nu niet dieper op in. Elders op deze weblog zijn mijn opvattingen daarover wel terug te vinden. Ik volsta met de opmerking dat communicatie in dat proces ook, en misschien wel vooral, een verantwoording van de gemeente is.
   
2. Als voortzetting van het AZC bespreekbaar zijn er 2 varianten denkbaar:
   

• Het AZC wordt gemoderniseerd op de huidige locatie;
  
• Het AZC wordt op een andere plaats gevestigd en voor de huidige locatie wordt dezelfde weg gevolgd als hiervoor onder 1. Is beschreven.
  

Gezien de slechte conditie van de gebouwen zal ook een keuze voor moderniseren geruime tijd zijn gemoeid. Gelet op de einddatum van het contract op 1 oktober 2010 is een tijdelijk verlengen van de huidige situatie onvermijdelijk.

In een situatie waarin twee partijen onderzoeken moeten doen, plannen maken en vooral tijd moeten besteden zonder dat succes bij voorbaat is verzekerd is het gebruikelijk dat een intentieovereenkomst wordt afgesloten, waarin taken en verantwoordelijkheden van beide partijen worden vastgelegd. Ook het te bereiken eindresultaat moet zijn beschreven. Eindtijdstip van de overeenkomst en de verdeling van kosten in dit stadium horen ook in de overeenkomst thuis. Tot slot, maar zeker niet onbelangrijk dienen beide partijen de randvoorwaarden van een eventuele voortzetting in de intentieovereenkomst vast te leggen.

In beide varianten volgt na de intentieovereenkomst eventueel de ontwikkeling- en daarna de realisatieovereenkomst.

De realiteit.

Het proces is in werkelijkheid iets anders verlopen. Bij de gemeente is geen duidelijk begin te definiëren. Op een gegeven moment in 2009 ontstond in het informele circuit, inclusief pers, een discussie of het Wisseveld wellicht een goede vestigingsplaats zou zijn. Inmiddels was bekend dat landelijk werd gestreefd naar een woonwijkvorm van een AZC. De gemeenteraad wijdde er zelfs een excursie aan, waaraan overigens niet alle fracties deelnamen. Aangenomen werd dat deze fracties eigenlijk helemaal niets voor voortzetting van het AZC voelden en dat voor hen een dergelijke excursie overbodig was.

Presentatie COA 19 september 2009

Van COA-zijde begon het proces in september 2009 met een presentatie die vooral inging op het algemene beleid voor vestiging van AZC's en niet speciaal toegespitst op Grave. Wel gaf het toenmalige college aan dat er binnenkort een principiële discussie zou worden gevoerd over een eventuele voortzetting van het AZC. Dat zou dus volgens het boekje zijn geweest. Een discussie stond geprogrammeerd voor de voorbereidende vergadering van 26 januari 2010, maar werd vanwege tijdgebrek (niet ongebruikelijk) op 2 februari gehouden. Het leidde niet tot duidelijke uitspraken, wel kwam er zicht op eventueel te stellen voorwaarden. De voorzitter sloot af met de constatering dat het college wel tijd nodig zou hebben om een raadvoorstel te formuleren en dat nader overleg met de raad wellicht nog nodig zou zijn.

Aangezien de verkiezingen voor een nieuwe raad in zicht kwamen zouden de programma's van de partijen wel een aanwijzing kunnen bevatten. Heel erg duidelijk werd dat niet. Alleen de VVD had in het programma zwart op wit staan dat het nu wel genoeg was, hetgeen niet helemaal hetzelfde is als absoluut niet. Uit allerlei aanwijzingen viel wel af te leiden dat VVD, LPG en Trots het AZC graag zouden zien vertrekken, dat VPGrave en Keerpunt 2010 voor voortzetting waren en dat het CDA aan een voortzetting voorwaarden zou stellen. Na de verkiezingen leidde dat tot een verhouding 8-7 voor bespreekbaar zijn van een nieuwe overeenkomst Grave-COA. Zonder dat dit formeel werd uitgesproken was wel duidelijk dat het Wisseveld als vestigingsplaats niet de instemming van de raad zou krijgen.

Het bestuursakkoord van de nieuwe coalitie geeft geen aanwijzingen over het AZC.

Presentatie COA 8 juni 2010

Op 8 juni 2010 geeft het COA weer een presentatie. Daarbij blijkt dat het COA een plan wil ontwikkelen om op het huidige terrein nieuwe woongebouwen wil vestigen voor het AZC en voor de resterende monumentale gebouwen een nieuwe bestemming wil zoeken. Aangezien dit natuurlijk niet voor 1 oktober gerealiseerd zal zijn werd ook verlenging van het huidige contract met 1 jaar gevraagd. Over de verlenging wordt in de voorbereidende vergadering van 15 juni en de besluitvormende vergadering van 29 juni gesproken. De raadstukken voor die vergadering zijn niet meer te vinden en het was mij teveel moeite om de geluidsopnames nog eens helemaal af te luisteren.

De conclusie was dat het contract werd verlengd. Er waren 7 tegenstemmers. Daaruit kun je afleiden dat die tegenstemmers bedoelden dat het AZC op 1 oktober 2010 zou moeten verdwijnen. Dat bleek ook wel uit de discussie. De voorstemmers hadden wel eerst een amendement aangenomen waarin voorwaarden stonden voor een eventuele ontwikkeling. Eigenlijk dus een heel ander onderwerp. Bovendien mocht het COA zelf bepalen of zij aan de voorwaarden wilden en/of konden voldoen. Een heel merkwaardige constructie. Hiermee heeft de raad zich, zonder het in een besluit vast te leggen, wel in principe uitgesproken voor handhaven van het AZC. Sterker nog het COA mocht uit de verlenging niet concluderen dat de toekomst voor het AZC in Grave verzekerd was. Als het wel in een besluit was vastgelegd hadden de tegenstanders zich hierbij neer moeten leggen en hadden zij zich kunnen concentreren op de nieuwe ontwikkeling. Nu is er voor die partijen altijd nog de mogelijkheid overal tegen te zijn omdat men gewoon het AZC niet wil. In het vervolg is dat goed merkbaar.

Op de voorwaarden die in het amendement zijn gesteld ga ik niet diep in. Ze zijn in het kader van ruimtelijke ordening gebruikelijk en zullen voor het COA dan ook niet zo'n probleem zijn. Er waren ook elementen die in een intentieovereenkomst thuis zouden horen.

De belangrijkste voorwaarde was dat er alleen nieuwbouw mocht worden gepleegd voor huisvesting van asielzoekers en dat andere functies in de bestaande gebouwen moest gebeuren en voor overbodige ruimten een herbestemming moest worden gevonden, hetgeen verder gaat dan gezocht. Aan de voorwaarden moest op 1 maart 2011 zijn voldaan.

De bal werd helemaal bij het COA gelegd, ook op punten waarvoor de gemeente eigenlijk (mede)verantwoordelijk is zoals RO-aspecten (wat kan wel en wat kan niet) en de communicatie.

Presentatie 1 maart 2011

Gemeentelijk werd het nu stil (afgezien misschien van ambtelijk overleg). Precies op 1 maart 2011 kwam het COA met een nieuwe presentatie.

Allereerst bleek dat het overleg met omwonenden en anderen uiterst summier was geweest. Vervolgens was het COA nogal vaag over de voorwaarde van de herbestemming. Bij de discussie na de presentatie werd dit vanuit de raad natuurlijk naar voren gebracht. Goed beschouwd was er na 29 juni 2010 niet veel voortgang te zien.

Voorbereidende vergadering 13 april 2011

Op 13 april stond het AZC weer op de agenda van de voorbereidende vergadering met een voorstel van het college de ontwikkeling voort te zetten. Inmiddels was er wel een brief van het COA waarin men meedeelde dat men wel de bedoeling had in de geest van de gemeente te willen opereren.

De bekende tegenstelling wel of niet voortzetten van het AZC met een verhouding 8-7 speelde een belangrijke rol. De tegenstanders hanteerden als argument dat het antwoord van het COA op 1maart kwam en dat is niet voor en dus te laat. Als tweede kwam de vraag of het COA nu wel of niet aan de voorwaarde van herbestemming voldeed. Volgens de tegenstanders duidelijk niet. De voorstemmers hadden er wel vertrouwen in.

De discussie werd zelfs onaangenaam toen de tegenstemmers aan de wethouder een duidelijk ja of nee op de vraag of aan de voorwaarde werd voldaan. Strikt en in de meest letterlijke zin was het antwoord natuurlijk: nee, want de herbestemming was nog onduidelijk. Maar dat komt natuurlijk door de ongelukkige formulering van de voorwaarde. De voorwaarde geeft namelijk een richting aan waarin de herontwikkeling zou moeten gaan, maar het was vanaf het begin klip en klaar dat die ontwikkeling nooit voor 1 maart 2011 zover gevorderd zou kunnen zijn dat 100% zekerheid zou kunnen worden gegeven. Dat is nou net ook de reden dat moet worden gewerkt in drie fasen: initiatief, ontwikkeling en realisatie; alle drie vastgelegd in een overeenkomst. Logisch dat wethouder Adams hier niet intrapte en verwees naar het voorstel. Ook tijdens de vergadering in juni 2010 had hij gewezen op een aantal onlogische en zelfs tegenstrijdigheden in de aanpak van de raad.

De strekking van de voorwaarde is natuurlijk correct. Er moet worden gezorgd voor een herbestemming van de gebouwen en daar moet vanaf het begin aan worden gewerkt. Alleen als men bij de nieuwbouw van het stadhuis dezelfde voorwaarde had gesteld en zo strikt had gehanteerd als de tegenstanders van een nieuw AZC nu willen dan hadden de ambtenaren nu nog in het oude stadhuis gewerkt.

De discussie van 13 april was voor het college geen aanleiding met een ander of aanvullend voorstel te komen. Het zou in de besluitvormende vergadering dan ook een prolongatie van de discussie worden, maar niet vanwege het succes.

De periode tussen voorbereidende en besluitvormende vergadering

In deze periode werd wel duidelijk dat de communicatie met omwonenden en de bedrijven in de omgeving had gefaald. De gemeente heeft daarin zijn verantwoordelijkheid niet genomen. Dat leverde de tegenstanders van het AZC natuurlijk weer argumenten op, ofschoon met name de bedrijven te kennen gaven dat zij niet bij voorbaat tegen waren. Zij wilden wel dat hun belangen veilig werden gesteld, en gelijk hebben ze.

Besluitvormende vergadering 24 mei 2011

Waar ik een herhaling van het geharrewar over het voldoen aan de voorwaarden zou worden herhaald met als resultaat dat op basis van een 8:7 verhouding verder kon worden gemodderd kwam de VVD met een voorstel het punt van de agenda af te voeren. Wat daarvan de bedoeling was werd mij in ieder geval niet duidelijk. De kaarten lagen toch voor iedereen zichtbaar op tafel en daar zou niets aan worden toegevoegd. Het voorstel werd dan ook afgewezen. Vervolgens kondigde de VVD en motie aan "die betrekking had op het onderwerp" en dus bij het agendapunt moest worden behandeld. De voorzitter wil moties liever aan het eind van de vergadering behandelde en wilde de motie eerst zien en lezen. Het bleek een motie te zijn van afkeuring. De raad moest het optreden van het college in deze materie afkeuren. Kritiek op het college vastleggen in een motie van afkeuring is een nogal zwaar wapen. Als een wethouder zo'n motie serieus neemt moet hij bij aannemen zijn positie wel heroverwegen. Met die motie op tafel zou de sfeer bij de discussie over dit onderwerp wel zijn bepaald.

"Ieder nadeel heb zijn voordeel". Het zal wel duidelijk zijn dat ik voor de huidige wijze van vergaderen weinig waardering heb. Deze keer zorgde het er wel voor dat het agendapunt niet meer kon worden behandeld. Er ontstond zo een week van heroverweging. Of er in die week nog iets is gebeurd weet ik niet.

Conclusie

Mijn conclusie is dat deze kwestie vanaf het begin op een slecht gestructureerde wijze is aangepakt. Dat heeft ongetwijfeld tot vertraging geleid en tot ongewenste verhoudingen. Het publiek kan geen moties indienen anders zou ik de volgend tekst willen voorstellen die dan wellicht ook als richtlijn kan dienen voor de besluiten die op 31 mei moeten worden genomen.

Publieksmotie

Het publiek, aanwezig bij de presentaties en discussies in voorbereidende en besluitvormende vergaderingen over een eventuele voortzetting van het AZC in Grave spreekt zijn ongenoegen uit over de gang van zaken en betreurt de vertraging die als gevolg daarvan is opgetreden. Dit ongenoegen heeft vooral betrekking over de werkwijze van de raad.

Overwegende dat, gelet op de kieswet, deze raad tot maart 2014 in functie blijft en wachten tot een nieuwe raad onverantwoord is, komt het publiek tot de uitspraak dat vanaf nu een gestructureerde aanpak nodig is volgens de principes van samenwerking van overheidsorganen als de gemeente Grave en private en andere overheidsorganen zoals het COA

Deze overweging leidt tot de volgende aanbeveling voor besluiten te nemen op 31 mei 2011, waarbij de voorwaarden die op 29 juni 2010 zijn gesteld als uitgangspunt hebben gediend:

1. De raad stemt er mee in dat met het COA een intentieovereenkomst wordt afgesloten met het doel te komen tot een voortzetting van het AZC binnen het huidige eigendom;
   
2. Het college dient alvorens deze met het COA wordt afgesloten de intentieovereenkomst aan de gemeenteraad ter goedkeuring voor te leggen;
   
3. In de intentieovereenkomst dienen in ieder geval de volgende onderwerpen te worden geregeld:
   
• Het aantal asielzoekers waarvoor het complex is bestemd;
  
• Dat de gebouwen met een monumentenstatus gehandhaafd blijven en bij voorkeur in het AZC moeten worden opgenomen
  
• Als nieuwbouw noodzakelijk is, hetgeen in ieder geval voor huisvesting van asielzoekers aannemelijk is dient voor eventueel vrijkomende gebouwen een bestemming te worden gevonden
  
• De nieuwe bestemming dient te passen in het landelijk, respectievelijk provinciale en gemeentelijke beleid.
  
• In de intentieovereenkomst dient een communicatieplan te zijn opgenomen;
  
• Voor het opstellen van het AZC en de nieuwe ontwikkelingen wordt een projectorganisatie opgezet waaraan vanuit de gemeente actief wordt meegewerkt.
  
• De kosten die de gemeente moet maken in de initiatieffase dienen door het COA te worden vergoed. Indien het tot realisering komt kan een herberekening van kosten op basis van legesbepalingen plaatsvinden.
  
• Een planning van de initiatieffase met momenten van tussenrapportage aan de raad;
  
• Een globale planning van het gehele traject, waarbij onderscheid wordt gemaakt tussen AZC en hergebruik door anderen;
  
• Het risico van leegstand en het in goede staat houden van niet door het AZC te gebruiken gebouwen is voor het COA;
  
• De initiatieffase wordt afgesloten met een rapportage waarin is opgenomen
  
  • Het voorlopig ontwerp voor het nieuwe AZC inclusief de mate waarin van bestaande gebouwen gebruik wordt gemaakt.
    
  • De mogelijkheden van herbestemming van de vrijkomende gebouwen;
    
  • Een verslag van de overleggen met anderen en zeker met omwonenden en ondernemers;
    
  • Een planning van het vervolgtraject;
    

Het ligt voor de hand dat vanuit het college, gevoed door het ambtelijk apparaat, en het COA nog punten aan de intentieovereenkomst worden toegevoegd.


5. In dezelfde raadvergadering waarin over de intentieovereenkomst wordt besloten, wordt een besluit genomen over voorlopige voortzetting van het huidige AZC
   
6. Als de intentieovereenkomst wordt goedgekeurd, geldt de verlengingsovereenkomst tot het besluit over de ontwikkelingsfase. Als de intentieovereenkomst door de raad wordt afgekeurd dient het COA binnen drie maanden met een liquidatieplan te komen. Het college dient dan ook een plan van aanpak voor de herontwikkeling van het gehele gebied aan de raad te presenteren.
   
7. Als het college de intentieovereenkomst niet voor of in september 2011 aan de rad kan voorleggen dient aan de raad een voorstel tot verlenging met hoogstens één jaar te worden voorgelegd.
   

 

En gaat over tot de orde van de dag.

 

 

Werd getekend:

Het publiek op de tribune.

 

Het bovenstaande lijkt wellicht wat overdreven, maar is voor een structurele aanpak noodzakelijk. Het zal ook wel tijd kosten, maar tijd in het begin van een project geïnvesteerd win je veelal later dubbel terug.

 

Slot

Al eerder heb ik gesteld dat in mijn ogen de belangrijkste voorwaarden voor voortzetting van het AZC niet zijn gesteld. Een van die voorwaarden was voor het interkerkelijk platform zelfs reden om het gemeentebestuur van Grave in overweging te geven niet mee te werken aan een nieuwe overeenkomst.

Het gaat om 2 punten

• Ook in het huidige asielbeleid bestaat nog steeds de kans dat asielzoekers uit het AZC worden verwijderd en maar moeten zien waar ze blijven. Daarvoor moeten noodopvangen dienen. Die moeten er wel zijn en worden gefinancierd.
  
• Een groot probleem is dat asielzoekers niet mogen werken. Als daar tegenover geen goede dagbesteding staat is een klimaat geschapen dat tot verveling, onvrede en zelfs criminaliteit kan leiden.
  

Beide zaken behoren tot het rijksbeleid en kunnen dan ook niet bilateraal tussen het COA en de gemeente Grave worden geregeld. Vandaar dat het ook geen zin heeft dit in de intentieovereenkomst op te nemen. Natuurlijk kan het in het vervolgoverleg met het COA wel worden meegenomen.

 

Misschien kan zelfs in het zoeken naar een herbestemming van gebouwen worden gedacht aan een werkproject voor de asielzoekers. Als dit als landelijk experiment wordt beschouwd kan het misschien. Waar een wil is is een weg.

 

Dit hele verhaal heeft me meer tijd gekost dan ik had voorzien. Ik zet het nu ongecorrigeerd op de weblog. Mogelijk breng ik later nog correcties aan.

Nabeschouwing raadvergaderingen 24 mei 2011

De enige zekerheid bij een raadvergadering in Grave is dat om 22:30 uur met vergaderen wordt opgehouden; klaar of niet. Dus moet de raad volgende week weer bij elkaar komen om alsnog te besluiten over het AZC. De 3 uur tussen 19:30 en 22:30 uur was te weinig om zowel de voorbereidende vergadering als de besluitvormende vergadering af te werken. Dat lag niet alleen aan de voorstellen, maar zeker ook aan de wijze waarop de raad van Grave vergadert.

Ook nu kwam uit de raad zelf de opmerking dat het huidige vergadersysteem niet werkt. Zo langzamerhand gelooft niemand er meer in. Dan zou je denken dat er onmiddellijk wordt gewerkt aan een nieuw systeem. Maar nee, het presidium heeft kennelijk afgesproken dat er een tijdje met dit systeem wordt gewerkt, dat daarna wordt geëvalueerd en dat dan (eventueel) wijzigingen worden bedacht. Het spreekwoord "beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald" is kennelijk onbekend.

 

Als dan toch ooit wordt gedacht over een andere wijze van vergaderen hoop ik wel dat dan het hele besluitvormingsproces wordt bekeken. Het gaat niet alleen de raadsleden aan. Voorbereiding van stukken; communicatie voordat het besluit wordt genomen en na het besluit; hoe om te gaan met moties en amendementen; vastleggen van besluiten en bewaking van de uitvoering daarvan zijn allemaal onderwerpen die daarbij in ogenschouw moeten worden genomen. Dat lijkt een gigantisch karwei, maar dat valt best mee. Veel gemeenten hebben daar al met goed gevolg over nagedacht. "Beter goed gejat dan slecht zelf verzonnen" gaat ook hier op.

 

Aangezien dit keer alle onderwerpen uit de voorbereidende vergadering direct werden doorgeschoven naar de aansluitende vergadering kan de besluitvormende junivergadering vervallen, tenzij men tegen de eigen regels in ook dan weer alle punten uit de voorbereidende doorschuift. Eigenlijk kun je de vergaderstijl van Grave best een artistiek experiment noemen. Twee voorstellingen op één avond met het zelfde script en dezelfde acteurs, maar toch anders.

 

Het reglement van orde wordt ook gehanteerd zoals het uitkomt. De ene keer verwijst de voorzitter er naar maar op andere punten wordt dat reglement straal genegeerd. Zo mogen de fracties nu met 3 personen naar de voorbereidende vergadering komen in plaats van 2 zoals het reglement voorschrijft. Deze keer kwamen de fracties uitsluitend met raadsleden. Logisch want bij de aansluitende besluitvormende vergadering moesten ze allemaal aanwezig zijn en het begintijdstip was onzeker. Dan kan je beter vanaf het begin erbij zijn. Het wachten is nu op de dag dat Keerpunt standaard met een vaste adviseur komt en Trots met twee.

 

Genoeg over de vorm van de vergadering, die er wel toe leidde dat dinsdag 19:30 uur de vergadering wordt voortgezet. Ik ben benieuwd of de vertegenwoordigers van het COA de reis naar Grave nog een keer zullen ondernemen.

 

 

De Burap

 

Burap staat voor bestuurlijke rapportage. Het is dan ook een tussenmelding van het college aan het gemeentebestuur, waaruit drie conclusies mogelijk zijn:

• Alles loopt volgens plan, dus we hoeven niet in te grijpen;
  
• Het gaat niet allemaal zoals we bedoelden, maar dat kan nog wel bijtrekken in de rest van het jaar;
  
• Het gaat niet zoals gewenst, dus er moet worden bijgestuurd en dan volgen de maatregelen die het college voorstelt.
  

Een burap is dus geen gedetailleerde managementrapportage en zeker geen kascontrole. Natuurlijk wil een beetje gemeenteraad toch het naadje van de kous weten en daarom was er op 17 mei een technische toelichting. Daarin konden, ongehinderd door publiek, alle vragen worden gesteld en, omdat de deskundigen aanwezig waren, worden beantwoord. Desondanks kwam er tijdens de vergadering nog een reeks vragen die niet allemaal door de wethouder konden worden behandeld en dat gebeurt dus achteraf schriftelijk. Dat verhinderde niet dat de burap werd geaccepteerd en dan rijst de vraag wat de zin van die hele behandeling was. Er is een excuus, zelfs een drietal. Natuurlijk allereerst dat de raadsleden in dit systeem gewoon geen tijd hebben voor een goede voorbereiding. Vervolgens was de burap, die voornamelijk terugkijkt, vervuild met de jaarplanning voor de beheerplannen. Tot slot kregen de raadsleden op het laatste moment nog de financiële resultaten van de in de volgende vergadering te behandelen grondexploitatie voorgeschoteld. Dat draagt natuurlijk wel bij aan de verwarring. Ook de planning van de planning- en controlcyclus dient in het bestuurlijkproces te worden opgenomen.

 

In het voorstel waren ook nog enkele bezuinigingen meegenomen. Dat zou niet zo erg zijn geweest als ze inhielden dat de gemeente dezelfde kwaliteit zou leveren tegen lagere kosten. Het ging echter over het vervallen van een vissteiger en een aanlegplaats voor kano's. Het raakt dus anderen waar geen overleg mee is gevoerd. Dat moet nu achteraf nog gebeuren, waarbij wel eens zou kunnen blijken dat dit geen verstandige bezuinigingen zijn. Aanlegplaatsen voor kano's lijken mij een noodzakelijke voorziening in een toeristisch beleid. In de Gelderlander werd nog gewezen op de mogelijkheid voor de vissteiger een andere financiering te vinden. Ook hieruit blijkt alweer dat overleg efficiënter is als het gebeurt voordat besluiten worden genomen.

 

Bestemmingsplan Maaszicht

 

Een simpel onderwerp noodzakelijk omdat een, althans bestemmingsplantechnisch, simpele wijziging van het al lang vastgestelde bestemmingsplan noodzakelijk was: het gebouw komt 70 cm hoger te staan; een formaliteit dus. De raad had er dan ook geen enkele moeite mee en gebruikte het agendapunt voor enkele andere aspecten die in wezen niets met het onderwerp de bestemmingsplanwijziging te maken hadden, zoals het Multi-Functioneel Centrum en de afsluiting van de Koninginnedijk voor gemotoriseerd verkeer.

 

Kennelijk is het college er wat het MFC betreft bijna uit. Dat zal dan ook binnenkort wel op de raadsagenda komen. Het is een onderwerp waarbij een belangrijk deel van het gemeenschapsleven is betrokken en dat zou in de behandeling van dat onderwerp tot uiting moeten komen. Ik ben benieuwd, maar het zou me niet verbazen als het in juni op beide agenda's staat. Dat wordt weer een leuke omdat dan ook kadernota inclusief bezuinigingen aan de orde moeten komen. Dat wordt weer een hele klus omdat op één avond zowel in voorbereidende als besluitvormende vergadering voor elkaar te krijgen.

 

Het MFC zal dan waarschijnlijk ook nog tot een pittige discussie leiden. Van het spreekrecht in de besluitvormende vergadering werd namelijk gebruik gemaakt door een vertegenwoordiger van de wijkraad Estersveld die er voor pleitte dat Esterade en ook de Westhoek niet zouden worden verkocht alvorens een vervangende ruimte voor de wijkgebonden activiteiten zou zijn gerealiseerd. Ik kreeg daarbij de indruk dat hij het begrip wijkgebonden vrij ruim uitlegt en naar mijn mening terecht. Hij kreeg voor zijn inbreng applaus, ook vanuit de raad zelf. Als de raad dat applaus heeft bedoeld als ondersteuning voor de inhoud van het gesprokene en niet uitsluitend uit beleefdheid zal men hier op terug moeten komen. En dan is er een probleem. De raad heeft immers zelf al tot verkoop besloten en de opbrengst in het MFC gestopt. Over de "huid verkopen voordat de beer is geschoten" gesproken! Opmerkelijk was nog de slotopmerking van de vertegenwoordiger van de wijkraad: hij sprak de hoop uit dat er deze keer wel overleg zou worden gevoerd alvorens er een besluit zou worden genomen. Dat overleg moet dus wel op korte termijn gebeuren.

 

 

 

De afsluiting van de Koninginnedijk is een merkwaardige zaak. In mei 2010 is dat besluit genomen. Daartegen is een bezwaar ingediend. De bezwaarmaker is in december door het college niet-ontvankelijk verklaard, maar wel is besloten dat het besluit moest worden geherformuleerd; een fraaie wijze om te zeggen dat er een nieuw besluit moet komen. Dat besluit is nog niet gepubliceerd. Ook de bezwaarmaker (ben ik zelf) is nog niet geïnformeerd. De zaak werd in de raad aangekaart door de LPG. Anja Henisch wees er op dat, zoals ook in het bezwaar stond, dit weggedeelte wel degelijk een rol speelt voor het gemotoriseerd verkeer. De wethouder stelde zich open op en antwoordde dat de zaak nog bespreekbaar was, hetgeen weer voor verbazing op de publieke tribune zorgde. Bij de bespreking van een bouwproject waarbij dit weggedeelte heel goed van pas zou komen werd van ambtelijke zijde meegedeeld dat open houden onbespreekbaar was. Wordt alweer vervolgd en een voorbeeld dat eerst besluiten en dan communiceren meestal tot ellende leidt en dan is het AZC nog niet eens aan de orde geweest.

 

Het, zoals was te verwachten, positieve besluit over de bestemmingsplanwijziging leidde tot grote vreugde bij de vertegenwoordiging van Maaszicht en zelfs tot een optocht met champagne. Nu zou direct met de bouw kunnen worden begonnen. Was het maar waar! Er is een noodzakelijke stap gezet om uiteindelijk een bouwvergunning te kunnen geven, maar die bouwvergunning is er nog niet. Het bestemmingsplan is een voorwaarde, maar er zijn nog allerlei andere regelingen die nog moeten worden getoetst en dat zal echt nog wel een paar weken vergen. Alvast beginnen voordat de vergunning is gegeven zou een optie zijn en Brabant Zorg, als ontwikkelaar heeft dat ook aan het college voorgesteld. Logischerwijze heeft het college dat geweigerd (zie B&W-besluiten). Het college kan niet anders omdat handhaving hoog in het vaandel staat en illegaal bouwen is natuurlijk een doodzonde. Van meer dan wat voorbereidende werkzaamheden kan dan ook geen sprake zijn. "Roep geen hei, voordat je over de brug bent" is hier een passend spreekwoord. De optocht was natuurlijk wel een leuke activiteit en heeft veel mensen weer een paar fijne uurtjes bezorgd.

 

De jaarschijf 2011 van de parkeernota

 

De wethouder zei het zelf al. Dit voorstel kwam eigenlijk al wat laat in het jaar, maar het is nu eenmaal niet anders. Inhoudelijk kwam het college niet met aanpassingen van de nota. Er was alleen sprake van een actualisering van de kosten, maar die leidde niet tot een schrikbarende kostenverhoging. Toch was ik teleurgesteld. De klankbordgroep had immers wel enkele vraagtekens gezet bij de parkeerplaatsen die in 2011 zouden moeten worden gerealiseerd. In plaats van verdeling over enkele nu nog lege plekken werd door de klankbordgroep de voorkeur gegeven aan een, eventueel tijdelijke, geconcentreerde plaats op het terrein waar vroeger een school heeft gestaan (hoek Koninginnendijk/ Pater van den Elsenstraat stadzijde). Dit is natuurlijk een logische plaats voor woningbouw, maar hier tijdelijk parkeren leek de klankbordgroep een betere aanpak dan de voorgestelde snipperoplossing. Ook uit de raad kwamen opmerkingen over de snipperaanpak, maar de mogelijkheid van tijdelijk parkeren aan de Koninginnedijk kwam niet ter sprake. Het lijkt wel of er een taboe op dit terrein ligt. Maar vanuit VPGrave kwam wel de suggestie hier, ook tijdelijk, een redelijk geoutilleerde camperplaats in te richten. De wethouder kreeg de raad over de streep door op te merken dat de plannen nog moesten worden uitgewerkt en dat er dus nog van alles mogelijk is. Dat begint langzamerhand een eigenaardigheid van raadsbesluiten van Grave te worden. Ze worden niet uitgevoerd, maar uitgewerkt.

 

Nog meer teleurgesteld was ik toen de wethouder meedeelde dat van een breder verkeersoverleg voor 2012 geen sprake is. De klankbordgroep had gevraagd het overleg over het parkeren ook bij de uitwerking gaande te houden. Nu dit niet in een regulier overleg kan zou voortbestaan van de klankbordgroep, eventueel in aangepaste samenstelling heel zinvol zijn. In de vergadering is er niet over gesproken.

 

Het AZC

 

Over de gang van zaken bij dit onderwerp schrijf ik maar een afzonderlijk verhaal.

Nabrander AZC

Denk je dat het wat het AZC betreft een zaak van besluiten is en dan komen er weer opmerkingen die de zaak moeilijk maken. Die opmerkingen lees je dan in de krant. Een wethouder deelt dan –eveneens via de krant- ter geruststelling mee dat het besluit dat 24 mei wordt genomen geen echt besluit is en dat er bij de uitwerking nog van alles mogelijk is. Kunt u het nog volgen? Ik niet meer.

 

Dit alles had kunnen worden voorkomen als er voordat het besluitvormingstraject begon overleg was geweest met belanghebbenden en dat zijn zeker de bewoners en ondernemers in de omgeving. Het college weet dat best, zie maar naar de behandeling van de parkeernota en ook de opzet van het Idop Grave. Ook het traject dat moest worden gevolgd om het het "Hart van Grave" een bouwvergunning te geven is een schoon voorbeeld. In het voortraject kon eenieder die dat wou meedoen. Resultaat? In de formele procedure geen enkel probleem. Dat had bij het AZC ook kunnen gebeuren. Nu geloof ik zelf wel dat de wethouder gelijk heeft en dat de ondernemers in het Bonspark niets hebben te vrezen, maar daarvan hadden ze beter van te voren kunnen worden overtuigd. Nu legt het een druk op het besluit dat morgen moet worden genomen. Weer uitstellen van het besluit wordt langzamerhand lachwekkend. Dus toch maar positief besluiten en in het vervolg beter communiceren.

 

Hopelijk wordt er wel lering uitgetrokken. En dat is wel nodig. Nu al geruime tijd geleden heeft het CDA gevraagd naar de procedure voor het bestemmingsplan binnenstad en dan met name naar de inbreng van de burgerij. Het college geeft daarop als antwoord dat die aan bod komen als het bestemmingsplan in procedure gaat, dus als het plan klaar is. Als het werkelijk zo gaat als het college antwoord kun je weer rekenen op gesodemieter. Ik kan het niet netter zeggen. Wijkraad, ondernemers en anderen moeten dan weer via formele zienswijzen hun mening geven. Er is dan geen sprake van overleg maar van aanvallen en verdedigen.

 

Hoe het wel zou moeten? Kijk maar eens om mijn verhaal van 4 januari 2011 met de titel "Bestemmingsplan binnenstad; haastwerk of gedegen".

 

Gelukkig heeft het Keerpunt 2010 naar aanleiding van het antwoord op de vraag van het CDA weer nieuwe vragen gesteld. Er is nog hoop.

 

Overigens kwam ik bij het zoeken naar mijn verhaal over de binnenstad mijn opmerkingen tegen over de welstandsnota. Die had deze cyclus ook aan de orde moeten komen.

 

Het wordt tijd dat ik aan mijn weblogs een vaste rubriek "openstaande zaken" toevoeg. Of ik kan natuurlijk stoppen. Gezien het effect van mijn opmerkingen een aantrekkelijke tijdbesparende gedachte.

Vergaderingen 24 mei, vervolg

Er is over de voorstellen voor 24 mei toch nog een aantal opmerkingen te maken.

 

punt 6 besluitvormende vergadering

Verlenen ontheffing woonplaatsvereiste wethouder.

Volgens de wet dienen wethouders in de plaats te wonen waar zij wethouder zijn. Van die plicht kan telkens voor een jaar ontheffing worden verleend. Vorig jaar is dat gebeurd en kennelijk wonen onze wethouders nog niet hier en zijn zij dat, zeker op korte termijn, ook niet van plan. Op het eerste gezicht een formaliteit, maar de wet is er niet voor niets. Er moet dus wel een argument zijn en dat zou je in het voorstel verwachten. Het raadvoorstel, ondertekend door de voorzitter en de griffier van de raad (namens wie??) luidt niet meer dan: "Gelet op het feit dat wethouder G.A.J. Adams en wethouder H.A.W.M. Daandels geen ingezetenen zijn van de gemeente Grave wordt voorgesteld hen voor een jaar ontheffing te verlenen van het vereiste van ingezetenschap". Maar dat ie constatering en geen argument. Aan het eind van het voorstel staat vet gedrukt:
"Tijdens de raadsvergadering van 24 mei zal de raad moeten motiveren waarom tot verlenging van de
ontheffing wordt overgegaan".
Dat kan een leuke discussie worden. Vanuit de raad gezien zijn er 2 argumenten aan te voeren: de raad vindt het in Grave wonen, in tegenstelling tot de wet, niet zo nodig en als tweede doet een eventueel tussentijds ontslag dan niet zo'n pijn. Het is een verplichting opgelegd aan de wethouders die hoort bij de functie en die zij dus hebben geaccepteerd. Het komt mij dan ook voor dat zij de argumenten moeten aanvoeren waarom zij niet verhuizen. Dat lijkt me ook niet zo moeilijk.

 

Het was ook eleganter geweest als het presidium deze zaak met de wethouders had besproken en dan op basis van dat gesprek een voorstel had gedaan. Op deze manier krijgt het punt veel meer aandacht dan nodig. Dat ik het nu nog een beetje aandik betreur ik ook wel maar het is weer eens een voorbeeld van de onzorgvuldige wijze waarop de raad van Grave opereert.

 

Punt 5 voorbereidende en punt 7 besluitvormende vergadering

Invulling deel jaarschijf parkeren 2011

 

In de vorige blog vermeldde ik dat het alleen om een informatie over een aanvullend onderzoek ging. Dat was niet juist. Bij de schriftelijk toegezonden stukken zat namelijk een kredietvoorstel dat niet op de site stond. Inmiddels is dit, dank zij Leny van Lieshout, voor de voorbereidende vergadering hersteld. Bij de stukken voor de besluitvormende vergadering ontbreekt het nog steeds. Dat is vreemd want de wel opgenomen informatienota bevat geen besluit en waarom staat het dan wel op de agenda.

Het gevraagde krediet is onder andere nodig om in 2011 al een aantal parkeerplaatsen aan te leggen. Er wordt daarbij alleen maar na de nota zelf verwezen. Al tijdens de behandeling van die nota werd gewezen op het terrein van het voormalige Merletcollege aan de Koninginnedijk. Dat zou, eventueel tijdelijk, aangewezen zijn om de parkeerproblemen tijdens de bouw van het "Hart van Grave" op te lossen. Nu staat dat daarvoor plm. 75 parkeerplaatsen aan de Havenstraat, Lunette/
Trompetterstraat en de Arnoud van Gelderweg (locaties stadhuis en Mariakapel) worden aangelegd. Waarom voor deze versnippering wordt gekozen en niet voor het Merletterrein wordt niet gemotiveerd. De veronderstelling dat het iets te maken heeft met het wurgcontract dat de gemeente heeft voor het Wisseveld ligt voor de hand. En dan zijn er nog de planologische aspecten, zeker voor de locatie Mariakapel. De uitgewerkte plannen worden nog wel aan de raad gepresenteerd,maar ik vrees dat wij burgers daar weer naar zullen moeten zoeken.

 

Daarom heb nog eens extra naar de communicatieparagraaf gekeken. De wethouder heeft bij de behandeling in de raad van de parkeernota ook aangegeven dat hij naar een breed overleg over verkeerszaken wilde en dat daarom de klankbordgroep rustig kon worden opgeheven. Ik neem de hele communicatieparagraaf maar even over.

 

Communicatie

Goede communicatie is essentieel voor het verkrijgen van draagvlak of in ieder geval begrip voor de maatregelen. Daarom is het van belang om verschillende belanghebbendengroepen te informeren en te betrekken tijdens verschillende onderdelen in het proces. Daarnaast zal ook met aanvullend tekstmateriaal over de maatregelen informatie worden gegeven, wordt de gemeenteraad geïnformeerd in de vorm van een of meer themabijeenkomsten en wordt de mogelijkheid bezien van (algemene) informatiebijeenkomsten voor ondernemers en bewoners

 

Ik ben benieuwd wat deze geloofsbelijdenis in de praktijk gaat betekenen en of er op korte termijn zo'n verkeersoverleg tot stand komt.

 

Punt 9 Verlenging bestuursovereenkomst AZC

 

Tijdens de voorbereidende vergadering gaf het voorstel van het college ruimschoots aanleiding tot veel discussie. Van die vergadering is , afgezien van de geluidsopname, geen verslag. Je zou dus verwachten dat het college in zijn voorstel voor de besluitvormende vergadering nog wat reactie op de voorbereidende vergadering zou geven. Niets daarvan, het nu voorliggende voorstel is precies hetzelfde als in april. Dat er een voorbereidende vergadering over is gehouden wordt totaal genegeerd. Er is bij nader inzien toch een aanpassing. In de versie van het voorstel die schriftelijk is verstuurd is de datum van de raadsvergadering gewijzigd in 24 mei 2011. In de versie die op de site is te vinden staat nog steeds 12 april. Hoe je dit verschil tussen papieren en digitale versie voor elkaar krijgt is mij een raadsel. Het behandeling zal wel een herhaling van vorige maal worden. Daarbij kan de inbreng van Trots nog voor enige spanning zorgen.

 

Punt 11 Vaststelling begrotingswijziging

 

De besluiten die genomen moeten worden leiden geen van allen tot wijziging van de begroting. Desondanks is er een raadsvoorstel van 4 pagina's met een voorgesteld besluit dat op de essentiële plaats puntjes bevat. Je zou het bijna bestuurlijke porno noemen. Ik heb het niet uitgeprint.

 

De vergaderingen van 17, pardon 24 mei

In de ontwikkeling van het "vernieuwend vergaderen" is een nieuwe stap gezet. De vergadering is doodgewoon en stilletjes een week uitgesteld. Dat zou nog niet zo erg zijn als de vergadering niet het topje van een ijsberg was waar vooral veel werk vooraf onzichtbaar blijft. Niet voor niets dat er een jaarschema wordt opgesteld waaraan, als het goed is, weer allerlei afdeling- en clusterplanningen aan vast hangen. Dat schema wordt nu overhoop gehaald zeker omdat de stukken nu ook maar een week later zijn gekomen. Niet alle fracties hebben hun fractieberaad op de nieuwe situatie aangepast. Het CDA hield zo het beraad helemaal zonder vergaderstukken. VPGrave ging in de aankondiging van het fractieberaad er nog van uit dat de raadsvergadering op 17 mei plaats vindt.

Ook deze keer is er geen informatieavond, terwijl er toch wel interessante zaken aan de orde zijn. Ik denk aan het marmerrapport en de visie die Graveon onlangs aan het college heeft gepresenteerd. Wel is er een informatieavond waarbij het publiek duidelijk niet welkom is. Er wordt dan een toelichting gegeven de eerste Burap van 2011. Een onderwerp dat ook op de agenda voor 24 mei staat. Dat agendapunt is zonder de toelichting dan niet te volgen. Jammer, ik begon met de nieuwe stap in de ontwikkeling in het "vernieuwend vergaderen". Ik vind het eigenlijk meer een stap in de ondergang ervan. Ook raadsleden geloven al niet meer in de goede werking van het systeem.

Op de agenda voor de voorbereidende vergadering staat de jaarschijf 2011 van de parkeernota. Ik was nieuwsgierig naar dat voorstel, vooral in verband met de oplossing voor het parkeren tijdens de markt. Die voorziening moet toch zeker in 2011 klaar zijn. Maar in het voorstel staat alleen iets over het onderzoek dat iets duurder wordt, maar dat heeft geen gevolgen voor het benodigde krediet. Het is dan ook alleen maar een informatienota. Ook de voortgang van het parkeerbeleid was een mooi onderwerp geweest voor de informatieavond.

 

In de voorbereidende vergadering wordt nog gesproken over het bestemmingsplan Maaszicht. Gezien de opgetreden vertraging lijkt het mij beter daar maar niet meer naar te kijken. Het is dan ook de bedoeling er dezelfde avond nog over te besluiten.

 

Op de agenda van de besluitvormende vergadering staan ook de punten waar op 12 april al is gesproken. Er zit dus nu 7 weken tussen voorbereiding en besluitvorming. Daar zal met name de VPGRave blij mee zijn. Die partij vond bij de eerste bespreking dat het tijdsverloop tussen die vergaderingen moest worden beperkt., met dit resultaat overigens. Één van die punten is natuurlijk de definitieve (?) uitspraak over het AZC. Ja en dan wordt de relatie vakantie-uitstel vergadering wel zichtbaar. Afwezigheid van raadsleden kan dan tot een totaal andere uitspraak leiden!

 

 

WAARSCHUWING

Op het jaarschema voor de raadsvergadering staat 17 mei genoemd als eerstvolgende datum voor zowel een voorbereidende als besluitvormende vergadering. Die datum is ook op de gemeentelijke website te vinden.

 

Nu zie ik net in de notulen van het college van 26 april dat een voorstel is goedgekeurd voor de raadsvergadering van 24 mei !!!!

Het is maar dat u het weet. Die datumwijziging wordt ook niet belangrijk genoeg gevonden om in de informatierubriek van de gemeente te vermelden.

Marmer stadhuis

Het rapport van Köhler-Peutz over het marmer van het "verzamelgebouw" aan de Arnoud van Gelderweg (o.a. stadhuis) is verschenen. De geconstateerde scheurvorming begin dit jaar was aanleiding voor de Vereniging van Eigenaren, waaronder de gemeente Grave, dit bureau een onderzoek te laten instellen.

Ik heb het rapport keurig van de gemeente gekregen, gelezen en een dag later nog eens gelezen. Bij zo'n tweede lezing gaan zaken opvallen. Je krijgt ook een indruk van wat de schrijver eigenlijk bedoelt, maar niet zo hard opschrijft. Ik geef toe dat die indruk verkeerd kan zijn.

 

Allereerst is natuurlijk van belang welke opdracht de onderzoeker heeft meegekregen. Daarbij viel mij op dat de opdracht vooral is gericht op de veiligheid en niet op de levensduur van de gevel. Natuurlijk is veiligheid van groot belang. Bovendien zit het marmer er nu tegen aan en daar zullen we mee moeten leven. Toch zou een uitspraak over de te verwachten levensduur en de vraag of het verval gelijkmatig zal zijn of dat de gevel het opeens zal begeven welkom zijn geweest omdat de VvE zich dan kan beraden op de kosten die met het zo lang mogelijk in stand houden zullen zijn gemoeid. Tussen de regels door geeft het rapport daar wel enig inzicht in.

 

Over de oorzaak van de scheuren zegt het rapport dat een belangrijk deel van de scheuren al is ontstaan tijdens de productie van de platen, het vervoer en de montage. Dat roept natuurlijk de vraag op waarom die platen daar niet tegen konden. In dat verband is paragraaf 6.2.3 belangrijk. Daarin wordt beschreven wat marmer eigenlijk is: een natuurlijk materiaal dat niet constant is van samenstelling. Er kan sprake zijn van natuurlijke breuken. Ook voor natuurlijke breuken is naast de oorzaak in het materiaal een aanleiding nodig. Dat zou de productie, het vervoer of de montage kunnen zijn. Daarmee wordt ook duidelijk waarom niet alle scheuren aan de bouwperiode zijn toe te schrijven. De aanleiding om deze zwakke plekken zichtbaar te maken is pas later gekomen.

 

Wat niet in het rapport staat, maar wel bekend is, dat in de loop van de tijd de kwaliteit van veel marmersoorten terugloopt. De marmerdeskundige die mij in 2007 attent maakte op de kwaliteit van dit marmer -binnen de vele marmersoorten een zwakke broeder- verwachtte dan ook dat de problemen na zo'n jaar of 2 à 3 zichtbaar zouden worden. Die voorspelling is redelijk uitgekomen.

 

In het rapport wordt, vooral op basis van eerdere papieren informatie, beredeneerd waarom wind vorst en zon de schade niet hebben veroorzaakt. Daarbij worden die oorzaken afzonderlijk behandeld in verhouding tot de oorspronkelijke sterkte van het materiaal. Geen verband wordt gelegd met de structuur van marmer. De wisseling van wind, temperatuur en zon heeft op veel materialen, waaronder marmer, een slechte invloed. Het materiaal verzwakt. En dan heeft de afgelopen winter met veel wisselingen in temperatuur, droge en natte perioden natuurlijk een flinke aanslag op het materiaal gepleegd. Geen wonder dat toch al zwakke plekken het hebben begeven. Dat aan de zonkant meer schade is zichtbaar geworden laat zich ook hieruit verklaren.

 

Zoals zo dikwijls is ook hier de vraag hoe je van een probleem af komt zeker zo belangrijk als de vraag waar een probleem vandaan komt. Het rapport is conform de opdracht vooral gericht op de veiligheid. Met de nodige slagen om de arm wordt die wel in orde gedacht, zij het dat die uitspraak vooral is gebaseerd op papieren argumenten.

 

Het rapport geeft ook enkele aanwijzingen over wat men de "esthetische" kant van de gevel noemt. Samengevat staat hier: "behandel de gevel met zachtheid".

 

Derhalve is mijn conclusie uit het rapport dat de opgetreden schade uiteindelijk is toe te schrijven aan de keuze voor dit materiaal. De bouwperiode is natuurlijk een extra zware belasting geweest, vandaar dat een relatief groot deel van de nu zichtbare schade aan die periode is ontstaan.

 

Interessant zou zijn om aan de rapporteur te vragen of hij zijn klanten zou adviseren dit materiaal als gevelbekleding toe te passen.

 

Wat niet in het rapport ter sprake komt is of de toepassing van dit materiaal een bewuste keuze is geweest van alle partijen of dat ergens in het traject "onvolledige en/of onjuiste informatie" is gegeven. Ook is het vreemd dat platen die al kapot waren toch tegen de muur zijn geplakt. Is dat door de kopers geaccepteerd? Als men zelf die antwoorden niet kan geven is een onderzoek van de rekenkamer wellicht zinvol. Gelet op de in de toekomst te verwachten problemen en kosten is duidelijkheid hierover wel belangrijk.

Impressie vergadering 12 april 2011

 

De gemeenteraad van Grave weet toch iedere keer weer voor een verrassing te zorgen. Zo dacht ik, gezien de agenda, vroeg thuis te zijn (zie ook de vorige blog), maar dat ging niet door.

APV

In de voorbereidende vergadering begon de pret bij het voorstel van het college enkele fouten in de A.P.V. te verbeteren. Simpel voorstel, dus simpele afhandeling dacht ik. Maar de VVD had de gelegenheid te baat genomen de hele APV eens door te lichten en had nog meer zaken ontdekt die verbeterd zouden kunnen worden. Daarover was blijkbaar vorige week een uitgebreid verhaal naar de fractievoorzitters en de griffier gestuurd. De voorzitter was er wat verlegen mee en zo ontspon zich een discussie die voor het publiek niet meer was te volgen. Ik ben maar even koffie gaan drinken. Uiteindelijk werd dan toch besloten het voorstel van het college te behandelen. De VVD zou dan slechts één amendement indienen en 2 moties. Alles weer rustig, maar VPGrave dreigde nog even roet in het eten te gooien omdat ook zij wel een amendement hadden. Maar omdat dat een inhoudelijk amendement was werd dat uitgesteld. Een goed verstaander had inmiddels begrepen dat de moties een opdracht zouden behelzen de hele APV nog eens te bekijken. Maar zoals gebruikelijk werden de inhoud van het amendement en de moties pas in de later volgende besluitvormende vergadering bekend gemaakt. Ik handel dat punt nu maar direct af. In de besluitvormende vergadering deed zich nu het in Nederland waarschijnlijk unieke voorval voor dat de gemeenteraad bij amendement een typefout in een besluit verbeterde! De moties hielden in dat het college opdracht kreeg de hele APV te controleren op onjuistheden en dan ook maar alle verordeningen, inclusief de subsidieverordening, daarbij zou betrekken. Er werden tijdslimieten genoemd waarvan het college direct al zei dat ze niet haalbaar waren. Tot ongenoegen van Trots liet de VVD blijken niet zo zwaar aan die tijdslimiet te tillen, als het college daar een goede verklaring voor kon geven. Het is goed dit even vast te houden omdat een tijdslimiet in de voorbereidende vergadering, dus daarvoor, bij de behandeling van het AZC-voorstel een belangrijke rol speelde.

Slim van de VVD was om 2 moties in te dienen. De eerste waarbij werd opgedragen om alle verordeningen te bekijken en een tweede die alleen een onderdeel van de APV genoeg vond. Nu de eerste motie was aangenomen kon de tweede worden ingetrokken.

 

Overigens waren beide moties eigenlijk overbodig. Want op 20 april 2010 had deze raad een krediet van € 15.000 beschikbaar gesteld voor een "Legal audit". Dat is een onderzoek naar de kwaliteit van het juridisch materiaal van de gemeente, dus ook de verordeningen. Het kostte nogal wat moeite om dat besluit terug te vinden. Maar dat kwam omdat ik het in mijn vorige blog een "juridische audit" noemde. "Legal audit" is tenminste consequent Engels.

 

AZC

Dan nu de hoofdmoot van de avond. Gaat de gemeente Grave een nieuwe overeenkomst aan met het COA over het in betere vorm voortbestaan van het AZC of moet het AZC Grave verlaten? Al eerder heb ik gesteld dat de raad door het stellen van een lijst van 13 voorwaarden al "blijf maar, mits aan die voorwaarden wordt voldaan" had gezegd. Nu was eigenlijk alleen maar de vraag of aan de voorwaarden werd voldaan. Enkele voorwaarden waren zodanig geformuleerd dat pas duidelijk is of er echt aan wordt voldaan wanneer de plannen zijn uitgewerkt en er een overeenkomst op tafel ligt. Tijdens de presentatie op 1 maart werd het niet helemaal duidelijk of wel aan alle voorwaarden zou worden voldaan. Het COA heeft daarop in een brief bevestigd dat men van plan is in de uitwerking alle voorwaarden mee te nemen. Die brief kwam na 1 maart en laat nu in de voorwaarden hebben gestaan dat er voor die datum aan moest worden voldaan. En dat was voor VVD, daarbij gesteund door Trots, voldoende om een uitgebreide discussie op touw te zetten, voornamelijk over de vraag of het COA op tijd was. Nu was dat voor mij vrij duidelijk. Op 1 maart was daar nog wat onduidelijkheid over en dat werd daarna tot genoegen van college recht getrokken, zoals in het raadvoorstel stond vermeld. Voor het CDA, waarvan volgens velen het standpunt nog niet bekend zou zijn, ook voldoende om zich voor verlengen te verklaren. VPGrave wees er nog op dat de datum 1 maart een datum van orde was en geen fatale. Maar in tegenstelling tot de datum die later op de avond aan de APV als limiet werd gesteld was de VVD nu onvermurwbaar. Trots hield ook bij de APV vast aan de datum in de motie; in ieder geval consequent. Het college hield zich ook strak aan de tekst van het voorstel.

 

Toen de discussie begon rond te zingen greep de voorzitter in en werd de zaak naar de besluitvormende vergadering op 17 mei verwezen. Weer uitstel dus en ik kan me niet goed voorstellen dat er in die tijd nog nieuwe feiten komen, dus had afhandeling ook nog wel dezelfde avond gekund. Maar vermoedelijk had de voorzitter al gezien dat de stemmen deze keer zouden staken. En dan was direct doorsturen naar de volgende cyclus toch onvermijdelijk, tijdbesparend en bovendien helemaal volgens de eigen gestelde regels.

 

Ik merk nog wel even op dat deze keer enkele opmerkingen werden gewijd aan de inbreng van de inspreker.

 

Eigenlijk was de hele discussie een schijnvertoning. De kaarten zijn al lang geschud. Keerpunt is voor verlengen. VPGrave eveneens, zij het kritisch. Ook het CDA heeft nu alle twijfel weggenomen en is voor. LPG was tegen, blijft dat en had dus ook geen behoefte aan discussie over voorwaarden. Trots vindt dat Grave zijn plicht heeft gedaan en bevestigde dat standpunt nog eens. De VVD had zelfs in het verkiezingsprogramma staan dat het AZC maar moest vertrekken. In de raad is dit nooit zo keihard gezegd. Zo in het vuur van de discussie bleek wel dat de VVD het AZC helemaal niet zitten. In plaats van dit duidelijk zo te stellen klampt men zich vast aan het overschrijden van de datum als argument om tegen te stemmen. Als de raad voltallig is wordt het dan ook 8-7 voor.

 

Is de discussie daarmee afgelopen? Welnee, er moet nog een overeenkomst met het COA komen. Dat is een taak van het college. Dat heeft al toegezegd dat de raad bij die overeenkomst wordt betrokken en dat kan alleen door de concept-overeenkomst ter goedkeuring aan de raad voor te leggen. Ook bij projectontwikkeling was dat altijd een goede gewoonte.

 

Bij die overeenkomst zal de raad goed letten op de communicatie. Die voorzet werd alvast gegeven. Het COA is nooit sterk geweest in een soepel omgaan met directe en wat verder wonende buren. Dat bleek ook nu weer en dan met name uit de inbreng van de inspreker. Het college stelt zich op het standpunt dat de gemeente alleen de regie voert en dat het COA ook voor de communicatie de eerst verantwoordelijke is. Ik vind dat men zich daarmee er wat makkelijk vanaf maakt. Regie voeren is geen passieve, maar een actieve taak. Een regisseur geeft aanwijzingen en ziet er op toe dat die worden uitgevoerd. Waar nodig grijpt hij in en doet zelfs voor hoe het moet. Een regisseursstoel is geen luie stoel. Bovendien dient het college het belang van de burgers te behartigen, in dit geval zeker van de omwonenden en ook omliggende bedrijven. Naar mijn mening zou het ook verstandig zijn bijvoorbeeld met Graveon een gesprek over het AZC te hebben.

 

Hoe dan ook: wordt nogmaals vervolgd.

Vergadercyclus 12 april vervolg

Ingekomen brieven

De 2 ingekomen stukken die mogelijk nog bespreekstof voor 12 april zouden opleveren heb ik nu gezien. Ze zijn interessant, maar op dit moment niet rijp voor bespreking in de raad.

De brief van de provincie over het Hart van Grave is interessant omdat allereerst blijkt dat de provincie niet moeilijk doet, en dat is fijn. Formeel is het plan in strijd met de provinciale richtlijnen, maar gelukkig is de verwachting dat er in juni dit jaar nieuwe van kracht worden en dan is de zaak wel in orde. De vertraging die dit project ondervindt heeft dus toch een goede kant.

 

De brief over de marechausseekazerne bevat een nieuw voorstel voor dit project. Daarover heeft de Gelderlander al aandacht aan gewijd. Alvorens de raad hierover een uitspraak kan doen moet er toch een advies van het college liggen. Overigens hoort deze zaak naar mening thuis in de voorbereiding van het bestemmingsplan binnenstad

 

Wel bevestigt dit mijn opvatting dat de ingekomen brieven op de agenda van de besluitvormende vergadering moeten staan. Het zijn brieven, terecht of onterecht, gericht aan de gemeenteraad. De gemeenteraad zal dan ook moeten reageren en zich daarom over de wijze van behandelen uitspreken in de raad en dus in de besluitvormende vergadering. Er zijn dan 3 mogelijkheden:

• Voor kennisgeving aannemen. Het zijn dan brieven die een mededeling bevatten. In veel gevallen hoeft daar niet eens op te worden geantwoord. Je zou daarvoor als criterium kunnen hanteren dat circulaires niet worden beantwoord. Ook zou je uit principe alle mededelingen van Graafse inwoners en instellingen wel kunnen beantwoorden.
  

De afdoening kan aan het college of griffier worden opgedragen.

• Ter afdoening aan het college overdragen. Veel brieven aan de raad gericht horen eigenlijk bij het college thuis en zijn dan ook verkeerd geadresseerd. Logisch dat die dan worden doorgezonden naar het goede adres en dus het college. De briefschrijver moet daarvan natuurlijk wel bericht krijgen. In de huidige duale bestuursvorm zou dat briefje door de griffier kunnen worden verstuurd. Het is wel denkbaar dat een dergelijke brief met opzet aan de raad is gericht om er extra aandacht voor te krijgen. Vandaar dat er wel een raadsbesluit nodig is om deze brieven aan het college over te dragen. De meeste brieven van de VNG vallen in deze categorie.
  
• Het college of de griffier om een advies vragen. Zaken waarover de raad zelf wil of moet beslissen moeten wel worden voorbereid en daarvoor hebben we ambtenaren die of door de griffier of door het college worden aangestuurd.
  

 

Het bovenstaande oogt erg bureaucratisch maar bij een goede organisatie valt dat wel mee. Van de meeste brieven is het zonder meer duidelijk wat er mee moet gebeuren. De lijst van ingekomen brieven hoeft alleen te worden uitgereid met een kolommetje waarin wordt vermeld of het idee is dat de brief voor kennisgeving wordt aangenomen of dat één van de twee andere mogelijkheden van toepassing zijn.

 

Fractievergaderingen

 

Vandaag en morgen vergaderen de meeste fracties. Daarvoor hebben aankondigingen in de krant gestaan en Keerpunt 2010 heeft een uitgebreide agenda op de site staan.

 

Mij viel op dat onderwerpen als bezuiniging en opvolging burgemeester niet in de aankondigingen zijn vermeld.

 

Dat in de aankondiging van het VVD-fractieberaad staat dat die partij wil praten over de voortzetting van het Wisseveld is ook mij opgevallen. Op zich een onderwerp waarover de fracties zeker een standpunt moeten innemen, maar de vraag is wel waarover de raad op dit moment zonder nadere gegevens kan praten. Keerpunt denkt dan direct aan informatie waarover de coalitie wel zou beschikken en de oppositie niet. Ik ben wel redelijk achterdochtig maar dit gaat mij toch te ver. Ook keerpunt heeft een aantal interessante onderwerpen op de agenda staan. Over de meeste daarvan kun je wel vragen aan het college stellen, maar zonder de antwoorden daarop valt op dit moment over die toch wel belangrijke onderwerpen niets zinnigs te zeggen.

 

Mijn conclusie is dat er in de voorbereidende vergadering tijd genoeg is om eens over de gang van zaken van gedachten te wisselen.

De raadvergadering van 12 april

Volgens het nieuwe vergaderschema van de raad is dinsdag 5 april de informatieavond en zijn op 12 april de voorbereidende en de besluitvormende vergadering. De agenda's en stukken zijn nu op de website verschenen en dus is het tijd voor een voorbeschouwing.

Algemeen

• Eigenlijk zou deze cyclus moeten beginnen met een informatievergadering op 5 april. Daarvoor is geen agenda verschenen en die vergadering zal dus wel niet doorgaan. Misschien ga ik voor de zekerheid toch maar even kijken. Je weet nooit.
  

Veel bewondering voor het nieuwe vergadersysteem had en heb ik niet. De toevoeging van de informatieavond vond ik nou juist wel een verbetering. Dat die dit keer niet doorgaat vind ik jammer en onjuist. Er viel best iets mee te delen, zij het inderdaad wellicht niet zozeer over de punten die nu op de agenda staan voor de voorbereidende en besluitvormende vergadering van 12 april.

 

Waarom is een extra informatievergadering in dit systeem zinvol?

Voor voorbereidende en besluitvormende vergadering is in dit systeem maar de helft van de tijd beschikbaar is dan in het oude systeem. Dat betekent dat veel vragen die raadsleden zouden kunnen stellen al in de stukken bij voorbaat moeten zijn beantwoord. Dat is natuurlijk onmogelijk. Er moet dus voldoende gelegenheid zijn voor raadsleden om in het openbaar aanvullende vragen te stellen en beantwoord te krijgen. Daarbij zou ook de mening van externe belanghebbenden kunnen worden gehoord. De informatieavond is daar een ideale gelegenheid voor. Ook is de informatieavond geschikt om vragen van de raad, die niet direct leiden tot formele uitspraken van de raad te behandelen.

 

Een volgende mogelijkheid is om op de agenda van de informatieavond als vast punt "stand van zaken projecten" op te nemen. Dat kan weer vragen voorkomen.

Ik denk daarbij nu aan het MFC, bestemmingsplan binnenstad, "we have a dream" en nog wat andere zaken.

 

De informatieavond was ook een mooie gelegenheid geweest om de inbreng van de 19 burgers over de bezuinigingsoperatie aan de orde te stellen.

 

Er hoeft niet altijd een rapport beschikbaar te zijn om een informatieavond te vullen. Ik geloof er heilig in dat deze avonden zeker voor het publiek heel aantrekkelijk zullen zijn en bijzonder nuttig voor de raadsleden.

 

 

• Vorige keer was er nog al wat verwarring en onvrede over het begintijdstip van de besluitvormende vergadering. Dat was vastgesteld op 21:30 uur en dus viel er een gat. Dat is nu opgelost door de besluitvormende vergadering aansluitend aan de voorbereidende vergadering te laten beginnen. Aangezien de besluitvormende de enige echte raadvergadering is mag dat gerust merkwaardig worden begonnen. Stel je voor dat een vereniging de ledenvergadering "ergens in de loop van de avond" zou beginnen. Ook is de agenda van de besluitvormende vergadering nogal vaag en onder het nodige voorbehoud. Een toetsing aan het reglement van orde lijkt mij ook zinvol en dat herinnert mij opeens aan de juridische audit waartoe al een hele tijd geleden is besloten. Hoe zit het daarmee?
  

 

 

 

De agenda's

Op de agenda van de voorbereidende vergadering staan natuurlijk de vaste punten waaronder de lijst ingekomen stukken. Ik ben benieuwd hoe die deze keer wordt behandeld. Moeten de raadsleden eventuele vragen schriftelijk stellen zodat het publiek er nooit meer iets over hoort of kunnen ze in de vergadering (waarvoor dus maar weinig tijd beschikbaar is) aan de orde komen. In ieder geval zijn een brief van de provincie met een zienswijze over het Hart van Grave en van een architect over de marechausseekazerne waarschijnlijk interessant. Ik ga ze maar eens bekijken.

 

Ter voorbereiding van een besluit staan eigenlijk maar 2 punten op de agenda.

Als eerste een voorstel om enkele fouten in de A.P.V. die in juli 2010 is vastgesteld te herstellen. Eigenlijk een puur technisch verhaal met in mijn ogen geen politieke en bestuurlijke aspecten. Hoogstens zou opgemerkt kunnen worden dat waar wordt gewerkt ook fouten worden gemaakt. Er staan echter slordigheden in die wel erg opvallend zijn. Vreemd dat nog management – noch bestuurlijke lagen die hebben opgemerkt.

 

Het punt van de agenda is natuurlijk het voorstel van het college om een nieuwe overeenkomst met het COA voor te bereiden en dus het AZC langer in Grave te laten blijven. Nu gaat het voorstel niet verder dan de uitspraak dat het AZC mag blijven. Er ligt nog geen uitgewerkt plan en nog geen ontwerpovereenkomst. Ook geeft het voorstel geen nieuwe informatie. Ook politiek gezien is er geen nieuws te verwachten. De meeste fracties hebben al duidelijk laten blijken of zij voor of tegen zullen stemmen. Alleen van het CDA moet nog een duidelijk ja of nee komen. Het fractieberaad van die partij is daarom van meer betekenis dan de voorbereidende vergadering. Ik kan me niet voorstellen dat er nog nieuwe argumenten worden toegevoegd. Dit punt is dus heel snel afgehandeld of eerdere discussies worden nog eens dunnetjes overgedaan. Tenzij….

 

Al naar aanleiding van de eerste presentatie van het COA en de 13 voorwaarden die de raad heeft geformuleerd heb ik een punt aan de orde gesteld dat in ieder geval voor mij wezenlijk is voor de vraag of ik voorstander dan wel tegenstander van het houden van het AZC in Grave ben.

Het landelijk asielbeleid is nog steeds zo dat asielzoekers de kans lopen op een gegeven moment op straat te worden gezet. Daardoor kan een gemeente met een AZC geconfronteerd worden mensen of gezinnen die in die gemeente op straat komen te staan. Daar zul je als gemeentebestuur toch een voorziening voor moeten hebben. Vluchtelingenwerk en kerken hebben, soms gesteund door gemeenten, voor noodopvang gezorgd, maar gemeenten mogen dat niet meer. Volgens mij is daar nog steeds een impasse. Tot nu toe is dat in de discussie over het vernieuwen van het contract niet aan de orde geweest. Het is ook geen zaak die in het overleg met het COA kan worden opgelost. Je had als gemeente wel de keus om of voortzetting van het AZC af te wijzen omdat het risico van mensen op straat niet acceptabel is of om bij voortzetting van het contract direct vast te leggen hoe het gemeentebestuur gaat handelen als er inwoners van het AZC op straat dreigen te worden gezet. Gezien het verloop van de discussie kan de gemeente Grave dit aspect niet meer als reden aanvoeren om langer verblijf van het AZC af te wijzen.

 

Op de agenda van de besluitvormende vergadering staan geen punten die ook in de voorbereidende vergadering zijn behandeld. Dat is keurig volgens de regels, maar……

 

Wel komt natuurlijk de besluitenlijst van 15 maart aan de orde en daar heb ik een opmerking over.

 

Er is een motie van Trots aan de orde geweest van Trots om het mobiliteitsfonds te veranderen. De besluitenlijst vermeldt wel dat de motie is aangenomen, maar niets over de inhoud van de motie. De tekst van die motie stond deze keer gelukkig in het voorstel en dat gebeurt lang niet altijd. Alleen is de tekst van de motie in de vergadering veranderd en dat staat niet in de besluitenlijst, dus waarom zou iemand nog de band afluisteren om daar te ontdekken dat er een andere motie is aangenomen dan ingediend? Ook is de reactie van de wethouder niet meegenomen. Gelukkig moet het college nog reageren en gehoord (niet gelezen) de reactie van het college zal de motie niet zonder meer kunnen worden uitgevoerd en dat betekent een herhaling van de discussie met dezelfde wederzijdse argumenten. Dat wordt dan de derde keer(=scheepsrecht). Met deze opmerking wil ik nog eens onderstrepen dat de besluitenlijst van de gemeente Grave een waardeloos en soms misleidend stuk is.

 

Er moet nog worden beslist of de andere punten over het intrekken van de verordening peuterspeelzalen en de herbenoeming van leden van de rekenkamer A- dan wel B-stukken zijn. Ze komen niet in de voorbereidende vergadering aan de orde en dan kan het niet anders zijn dan dat het A(kkoord)-stukken worden. De verordening peuterspeelzalen moet gewoon worden ingetrokken omdat peuterspeelzalen en kinderopvang nu in één organisatie zitten. Kennelijk vindt het presidium in de noodzakelijke herbenoeming van de rekenkamerleden geen aanleiding het werk of de resultaten van die commissie aan de orde te stellen.

 

Geen enkel probleem dan ook om bij die voorstellen alleen maar een hamerslag te horen.

 

En nu ben ik benieuwd wat er gaat gebeuren met de 2 punten uit de voorbereidende vergadering. Wat mij betreft had die aanpassing van de APV ook in één keer naar de besluitvormende vergadering gekund. En zelfs mag van mij ook over het AZC direct een uitspraak van de raad volgen. De kaarten liggen na de informatie op 1 maart voldoende op tafel en het is nog steeds een "ja mits" en al eerder heb ik als mening gegeven dat de raad vorig jaar die uitspraak eigenlijk al had gedaan.

 

En daarmee ben ik bij mijn slotopmerking. Op deze wijze kun je beter de voorbereidende en besluitvormende vergadering samenvoegen. Als tijdens de bespreking blijkt dat het stuk niet besluitrijp is kun je het alsnog naar de volgende cyclus sturen. Dan ben je af van de zotte situatie dat één agendapunt 2 keer op dezelfde avond aan de orde komt.

Bezuiniging en IDOP : tegenstrijdig?

 

Twee processen die in Grave lopen en ogenschijnlijk niets met elkaar te maken hebben.

 

Bezuinigingen

Dat de gemeente Grave moet bezuinigingen zal langzamerhand bij iedereen bekend zijn. In 4 jaar moeten we € 2.000.000 hebben bijgestuurd. De burgers hebben suggesties gedaan en nu is het gemeentebestuur aan zet. We hebben het in de krant kunnen lezen en in de B&W-besluiten stond het ook: de door de gemeente gesubsidieerde instellingen krijgen een brief met de mededeling dat zij in de komende 4 jaar naar 10% minder subsidie zullen afslanken. Nu weet ik zo niet hoeveel subsidie de gemeente jaarlijks geeft, maar dat zal minder dan 20 miljoen zijn. Dus is de subsidieverlaging één van de stappen in de gewenste richting en blijven we nieuwsgierig naar de rest van de wandeling. Het is ook een nogal ongenuanceerde stap. Voor de ene instelling is 10% minder subsidie iets van "jammer, maar we redden het wel"; voor anderen kan het de ondergang betekenen. Een vraag is ook hoe deze uitspraak van het college rijmt met eerdere besluiten van college en raad. Zo heeft het college onlangs een overeenkomst met Graeft Voort ondertekend over het museum. Ook zal een aantal verenigingen worden geconfronteerd met de hogere kosten die zullen zijn gemoeid met het gebruik van het MFC. Die zullen eerder meer subsidie willen hebben dan bereid zijn met minder genoegen te nemen. In de discussie over dat MFC is herhaaldelijk de mogelijkheid van compensatie voor de hogere gebruikslasten geopperd.

 

Nu mag je het verlagen van alle subsidies met 10% best een kaderstellende uitspraak noemen en ik meen toch dat dit de bevoegdheid van de raad is. Nu zou het kunnen zijn dat de brief van het college aan de instellingen niet meer is dan een mededeling van het college aan de gesubsidieerden dat het college dit wel een goed idee vindt en het van plan is aan de raad voor te leggen. De toelichting van wethouder Adams, zoals die in de Gelderlander stond geeft geen duidelijkheid over de status van de brief. Zelfs is het niet uitgesloten dat niet alle verenigingen en vergelijkbare Graafse organisaties onder het hier bedoelde begrip "gesubsidieerde instellingen" vallen. Hoe het ook zij; de bezuinigingen zullen de Graafse instellingen niet voorbij gaan en daar zouden ze zich nu wel van bewust kunnen zijn.

 

 

iDOP GRAVE

En dan wordt nagenoeg gelijkertijd het project opstellen "Integraal DorpsOntwikkelingsplan Grave" gestart. (iDOP GRAVE). Over de inhoud van het project is het nodige door de gemeente gepubliceerd. Kort gezegd komt het er op neer dat de bewoners en organisaties in een dorp of stad(sdeel) zelf aangeven wat er in hun leefomgeving moet gebeuren om het nog leuker te maken dan het al is. Bij het plan hoort een uitvoeringsprogramma. In onze gemeente wordt gestart met een iDOP voor stad Grave inclusief de wijken. Voor de kerkdorpen Escharen, Gassel en Velp wordt in een later stadium met een dergelijk iDOP begonnen.

 

Nu ligt er in de Graafse kasten al een flinke stapel rapporten met toekomstvisies over dit deel van de gemeente en onlangs is daar nog de visie van de denktank van de Graafse ondernemers bijgekomen. Gelukkig is duidelijk geworden dat alle bestaande informatie en ideeën zullen worden verwerkt.

Nadat al enkele sessies met groeperingen zijn gehouden en andere zijn geprogrammeerd vond op 31 maart de eerste inwonersbijeenkomst plaats in Merlet. Daar werd nog eens de bedoeling van het geheel uiteengezet en konden de aanwezigen hun inbreng leveren. Ik kon slechts het begin bijwonen, maar was er lang genoeg om de eerste vraag en het antwoord daarop van de wethouder te horen. Die vraag was voor de hand liggen: is er een budget? Het antwoord was uitvoerig, waarbij de wethouder wel zei dat de raad door deze procedure te starten wel voornemens was de door de inwoners opgestelde plannen serieus te nemen, maar dat het niet was uitgesloten dat een uitvoeringsproject voor 2013 mogelijk zou worden doorgeschoven naar 2016. Als troost werd nog de mogelijkheid geopperd dat een ander (waarschijnlijk goedkoper LdV) plan naar voren gehaald zou kunnen worden. Het feitelijke antwoord gaf hij niet. Natuurlijk is er geen budget; Grave moet dik bezuinigen. Dat betekent dat alle extra kosten die uitvoeringsplannen volgend uit een iDOP moeten worden gecompenseerd.

 

Kunnen bezuinigingen en iDOP's samen gaan?

 

De vraag is al eerder gesteld of het wel zin heeft een iDOP op te stellen nu er zo bezuinigd moet worden. Desondanks is met het iDOP Grave gestart. Is dat wel slim.

 

Terugfietsend van Merlet heb ik daar naar aanleiding van die eerste vraag weer over nagedacht en kwam tot de conclusie dat het wel goed is die iDOP-weg te bewandelen. Voorwaarde is wel dat het het opstellen van iDOP's en het opstellen van een bezuinigingsplan worden geïntegreerd. In het iDOP Grave dient te worden verwerkt dat het uitvoeringsprogramma een besparing oplevert van minstens de kosten van hetr iDOP zelf. Dat betekent dat naast de vraag wat er moet gebeuren om Grave leuker te maken ook de vraag aan de orde moet komen wat we kunnen missen zodat Grave leuk genoeg blijft.

Als we het zo aanpakken wint het iDOP aan realisme en wordt de gemeenschap optimaal betrokken bij de bezuinigingen.

Het wordt er niet eenvoudiger door.

Maar weer eens de bezuinigingen

Deze week kwam er nieuws uit het stadhuis over de bezuinigingen. Enkele maanden geleden werden de burgers van Grave opgeroepen ideeën aan te dragen om er voor te zorgen dat het huishoudboekje van de gemeente er over 4 jaar € 2.000.000 gunstiger uitziet. Nu blijkt dat er 19 mensen een suggestie hebben gedaan en dat die suggesties goed overeenkomen met wat de ambtenaren ook al hadden gedacht. Nu weet ik dat ook de raadsleden suggesties hebben gedaan, maar of die ook daarbij aansluiten weet ik niet. Dit alles moet er toe leiden dat in de kadernota, die al zeer binnenkort moet verschijnen wordt aangegeven hoe de opdracht 2 miljoen te bezuinigen wordt uitgevoerd. De eerste half miljoen zal in 2012 al moeten worden gerealiseerd. Naar mijn gevoel een zware opgave en ik vrees dat de bekende boekhoudkundige truc van "taakstellende bezuiniging" een grote rol gaat spelen. De bezuiniging wordt wel in de begroting opgenomen, maar hoe die wordt gerealiseerd blijft onbekend.

Al eerder heb ik laten blijken voorstander te zijn van een meer gestructureerde aanpak van de opgave. De burgers van Grave dienen daarbij een belangrijke rol te spelen. Hoe je het wendt of keert zal de bezuiniging toch ergens bij de burgers terecht komen. Het artikeltje in de Graafsche Courant heeft een beetje een ondertoon dat de inbreng vanuit de burgers niet veel soelaas biedt. Dat kon bij deze aanpak ook niet worden verwacht. Het artikel suggereert ook dat de burgers nu zijn uitgepraat.

 

Het college had wel wat enthousiaster mogen reageren op de inbreng vanuit de burgers. Uit het feit dat ook de ambtenaren zelf een aantal van die ideeën hadden blijkt al dat het geen onzinnige voorstellen zijn. Sterker nog: de boodschap van de Graafse burger is heel simpel en makkelijk op te volgen. Begin met zuinig aan doen. Daarmee hoeft niet te worden gewacht op kadernota's en andere fraaie beleidstukken. Het zou recht doen aan de burgerinbreng als er direct maatregelen in die richting worden getroffen. Napraten na de vergadering hoeft niet te worden afgeschaft, maar het kan ook met een frisdrankje en zonder hapjes. Nieuwjaarsreceptie afschaffen hoeft niet; het kan wel soberder. Natuurlijk worden daar geen tonnen mee gewonnen, maar direct klein beginnen levert direct geld op en dat is beter dan lang blijven praten over groot geld. Zo zijn er nog wel meer spreuken die de zin van kleine bezuinigingen aanduiden.

 

 

Wat de omvangrijke bezuinigingen betreft ben ik bang dat daar nog wel wat tijd mee zal zijn gemoeid. Daarvoor is de materie te complex. Alles hangt met alles samen.

 

Ik heb de oplossing ook niet voorhanden, maar wil wat ideeën opperen als start voor een "brede Graafse maatschappelijke discussie".

 

• Er is nog ruimte de OZB te verhogen. Dat wil zeggen dat eigenaren van onroerend goed meer gaan betalen en dat zullen ze niet leuk vinden. In plaats van de OZB met bijvoorbeeld € 20.000 te verhogen kun je natuurlijk ook de subsidie voor sportverenigingen met dat bedrag verlagen. Dat vinden andere mensen dan weer niet aardig. Pijn gaat het in ieder geval doen. De vraag is dan ook hoe je de pijn het beste kunt verdelen. Misschien kun je inwoners met een lage financiële pijndrempel ontzien. Ook in het verleden zijn daar wel ideeën over geopperd. Zo zou je in plaats van verenigingen ook de (jeugd)leden kunnen subsidiëren. Dat komt neer op het rugzakjesidee. De gemeente stelt voor ieder beneden de 18 een bedrag beschikbaar. Men moet dan zelf maar zien of men daarmee de contributie van de hockeyclub of de muziekles betaalt. Dat er heel wat haken en ogen aan zo'n systeem zitten hoef je mij niet te vertellen, maar je moet toch ergens mee beginnen.
  

 

• Mogelijk dat er fiscaal ook wat valt te bereiken. Giften zijn onder voorwaarden aftrekbaar. Verenigingen zouden daar misschien meer mee kunnen. Kind lid van de club en Pa en Ma donateur. Op die manier zouden de verenigingen misschien een verlaging van de subsidies kunnen compenseren. Dat komt ook tegemoet aan een dikwijls uitgesproken wens het profijtbeginsel meer te hanteren. Dat doet wel een beroep op solidariteit van de burgerij
  

 

• Eigenlijk zou op dit moment niets en niemand van bezuinigingen moet zijn uitgesloten. En dan lees ik dat het college met Graeft Voort een contract heeft afgesloten dat de subsidie waarborgt. Fijn voor die stichting, maar ik denk dat een hele hoop organisaties ook wel zo'n overeenkomst zouden willen hebben.
  

 

De grote bulk van de bezuinigingen zal toch wel uit het gemeentelijk reilen en zeilen moeten komen. Ik heb het al eerder gesteld. Je zou dan moeten beginnen of je op voorgenomen uitgaven kunt terugkomen. We hebben nogal wat van dat soort plannen.

 

• Het Multifunctioneel Centrum
  Allereerst is natuurlijk de vraag of de gemeente zich niet al zover heeft verbonden dat er geen weg meer terug is. Als het nog wel mogelijk is zou het best kunnen zijn dat afzien van dat plan en handhaven van zeker Katrien en Esterade in ieder geval financieel aantrekkelijk is. Bovendien blijkt er over het nuttig effect van het MFC ook nog al wat onzekerheid te bestaan. Ook zou het best kunnen dat de financiering van het MFC en de vervanging van Esterade ten behoeve van wijkgebonden activiteiten ook nog tegenvallers oplevert. En tot slot ligt er nog steeds de opdracht om de jaarlijkse exploitatiekosten met zo'n € 70.000 te verlagen. Dat we daar nog niets over hebben gehoord is al een veeg teken. Bij de begrotingsbehandeling eind vorig jaar werd al aangekondigd dat begin dit jaar over de hogere kosten van het MFC zou worden gesproken. Als de raad daarover al vertrouwelijk is geïnformeerd –en omdat geen raadslid er naar vraagt heb ik het idee dat het zo is- is die vertrouwelijkheid een veeg teken.
  
• "We have a dream". Realiseren van deze droom vraagt een hoop geld dat we niet hebben. Niet realiseren heeft weer consequenties voor de vervanging van Esterade als wijkvoorziening. Al maanden wachten we op een keuze van de raad uit een aantal scenario's, waarbij de keuze voor de goedkoopste aanpak nu voor de hand ligt. Maar daarmee valt de droom wel in scherven.
  
• Visio. In de droom kwam ook de toekomst van dit instituut aan de orde. De gemeente zou daarvoor dan € 3.000.000 in een nieuwe school moeten investeren. En dat roept de vraag op of Grave niet beter af is wanneer Visio uit Grave vertrekt. Natuurlijk is dat in strijd met de historie van Grave in de laatste honderd jaar. Maar harde matregelen zijn onvermijdbaar. Herontwikkeling van dat gebied zal ook niet eenvoudig zijn. Het is ook een kostbaar gebied, maar Visio mag zich wel realiseren dat de huidige waarde wel aan de overheid is te danken.
  
• De beheerplannen. Eind vorig jaar heeft de raad de beheerplannen voor een aantal sectoren vastgesteld. In de begroting 2011 was daarvoor een bedrag van € 1.3 miljoen opgenomen. Nu zou je verwachten dat in het kader van bezuinigingen geprobeerd zou worden of we niet met een lager jaarlijks bedrag zouden kunnen volstaan. Het tegendeel bleek het geval. De komende vier jaar vragen de beheerplannen rond € 2.5 miljoen. Dik een miljoen meer dus. Nu is door het niet uitvoeren van wel afgesproken werk een flinke spaarpot ontstaan, waardoor dat jaarlijkse tekort uit de spaarpot kan worden gehaald. De raad is hier vrij geruisloos mee akkoord gegaan. Dat betekent dat die spaarpot niet kan worden ingezet om bijvoorbeeld een deel van het MFC te financieren nu Katrien en Esterade minder opbrengen dan waarop was gerekend. Bovendien zal de raad over vier jaar alsnog flink op de beheerplannen moeten bezuinigingen omdat dan de spaarpot leeg is. Er is een lichtpuntje, als je dat tenminste zo mag noemen. De gemeente is er nog nooit in geslaagd het voorgenomen jaarprogramma uit te voeren. Dat komt ook omdat men niet klakkeloos te werk gaat, maar eerst nog even kijkt of het werk wel echt nodig is. De wethouder heeft ook toegezegd dat hij de uitvoeringsprogramma's nog in de raad aan de orde stelt. Afgesproken zou kunnen worden dat het geld dat dan overblijft op de jaarbudgetten terug gaat naar de algemene reserve en dus kan worden gebruikt om elders bezuinigingen in ieder geval te kunnen uitstellen.
  
• Het zal op korte termijn geen resultaat opleveren, maar onderwerpen als centraliseren van sportcomplexen en andere onaangename zaken zullen toch aan de orde moeten komen.
  

  
   

Zo zijn er ongetwijfeld nog meer bespreekpunten op te sommen. De passieve houding van de gemeenteraad verwondert mij en dat alleen omdat ik nog steeds als één van mijn lijfspreuken heb: "erger u niet, verwonder u slechts".