De raadvergadering van 14 september 2012

Vooraf: ik zie zojuist dat er dinsdag 4 september een presentatieavond is waarin vanuit het provinciaal opbouworgaan de Integrale Veiligheidsmonitor wordt gepresenteerd. Nog interessanter is waarschijnlijk de presentatie van het rapport Parkeren in Grave 2012. Hopelijk horen we dat er over parkeren niet alleen papier verschijnt maar dat er ook plaatsen worden aangelegd.

Nu de agenda voor 14 september. Dan komt de profielschets voor een nieuwe burgemeester aan de orde. Die is tot mijn verbazing door de vertrouwenscommissie opgesteld. De profielschets zal dan wel niet vooraf worden gepresenteerd. Wij burgers hebben dus zeer waarschijnlijk geen kans om vooraf commentaar te leveren. Dat past helemaal niet meer in deze tijd. Maar mijn verbazing gaat verder. De vergadering van 14 september is een formele raadvergadering. Dat betekent dat aan het reglement moet worden voldaan. Nu staat in het reglement:

Artikel 18. Spreekrecht

1

Na de opening van de vergadering kunnen derden bij het agendapunt “Spreekrecht” het woord voeren over de op de agenda vermelden onderwerpen.

Dit houdt in dat er een agendapunt “spreekrecht” moet zijn, hetgeen ook gebruikelijk is. Alleen ontbreekt deze keer dit agendapunt! Vanzelfsprekend ga ik een nette poging wagen dat punt alsnog op de agenda te krijgen. In het reglement staat ook dat je alleen mag inspreken over een onderwerp dat op de agenda staat. Het moet dus wel over de profielschets gaan. Zo zou ik in die profielschets willen opnemen dat we een burgemeester nodig hebben die er voor zorgt dat burgers en instellingen tijdig bij de voorbereiding van besluiten worden betrokken.

Overigens dient volgens dat zelfde reglement de raad aan het begin van de vergadering de agenda vast te stellen.

En nu ik toch bezig ben: de wijze waarop het reglement in zijn laatste versie is gepubliceerd doet wat vreemd aan. Raadsleden luisteren en lezen blijkbaar slecht maar of het dan helpt de bepalingen 2 keer op te schrijven betwijfel ik. Kijk zelf maar.

http://www.grave.nl/index.php?simaction=internet&onderdeel=cvdr&stukid=655

De raad wordt weer actief

De agenda’s voor de commissievergaderingen van september zijn op de website verschenen. Dat is prima op tijd. Merkwaardig is wel dat de agenda voor de audit commissie, waarin financiële zaken worden besproken,   van maandag 17 september worden er nog niet is.

Wat opvalt is dat op 14 september een extra vergadering van de raad is. Daarin wordt de profielschets voor een echte burgemeester aan de CdK overhandigt. Dat is dus weer een onder onsje van de raad geweest. Jacques Leurs heeft wel geprobeerd onze aandacht te trekken voor deze operatie maar werd teruggefloten omdat de raad geen interventie vanuit de burgerij wil. Het merkwaardig in Grave is dat de profielschets kennelijk door de vertrouwenscommissie is opgesteld. Nu loopt in bestuurlijk Grave alles anders dan in de rest van de wereld. De profielschets is  een zaak van ons allen; die schets wordt gewoonlijk ook publiek gemaakt zodat de sollicitanten kunnen weten wat de inwoners van Grave van een burgemeester wordt verwachten.  Bij de beoordeling van sollicitanten is hun privacy van in het geding. En daarvoor dient dan de vertrouwenscommissie. Die hoort pas in actie te komen als de sollicitatieprocedure is gestart. Nu vind ik dat er andere zaken zijn waarvoor het belangrijker is dat de raad zich met daden en niet alleen met woorden iets van haar kiezers aantrekt. Hier wind ik me dus maar niet over op. Volgens de krant is er ook al een aanbeveling om vooralsnog in NO-Brabant geen vaste burgemeesters te benoemen.

Natuurlijk ga ik de stukken eerst bestuderen en er over nadenken alvorens er iets over te beweren. Vandaar dat ik nu een aantal zaken aan de orde stel die niet op deze agenda’s staan, maar wel aandacht verdienen.

Twee vergelijkingen vooraf.

Ik vind het altijd wel aardig zaken te vergelijken. Hier twee voorbeelden.

1.    Als het gemeentebestuur van Grave een huis gaat bouwen krijgt een ambtenaar opdracht een slaapkamer te ontwerpen, een ander de woonkamer, voor de keuken wordt een bureau ingehuurd en aan de fundering wordt niet gedacht enzovoort. Als het dan op uitvoeren aankomt is men verbaasd dat de zaak niet past.

2.    Leg je aan de gemeenteraad van Grave de vraag voor of we naar Groningen of Maastricht gaan krijg je als antwoord: naar alle twee tegelijk. 

De loswal. De publicatie over de loswal heeft links en rechts nog al wat commotie teweeg gebracht. Dat de loswal wordt opgeknapt is een prima zaak en de financiën zijn geregeld. Waarom dan nog opmerkingen? Nou er zijn nog wel wat losse eindjes.

Allereerst het vervallen van de parkeermogelijkheid. Dat is al lang aan de orde en van diverse kanten is er al op aangedrongen die parkeermogelijkheid te handhaven, in ieder geval totdat de in de parkeernota beschreven langparkeergelegenheid is gerealiseerd. Daarvan is nog niets te merken. Ook de snipperparkeerterreinen, waaronder die bij de Mariakapel, zijn in tegenstelling met wat steeds werd aangekondigd ook nog niet in aanleg. Volgens de informatie is er een tijdelijk terrein “aangelegd” aan de Koninginnedijk. Nou dat “aangelegd” houdt niet meer in dan dat een braakliggend terrein bereikbaar is. Maar hoe het er gaat uitzien als er echt druk wordt geparkeerd en het  herfstweer wordt laat zich raden. Als dat zo is wordt er wel wat aan gedaan werd mij verzekerd. Het commentaar gaat dus eigenlijk niet over de loswal maar over het parkeren.

Er staat wel iets over parkeren op de agenda’s, maar dat gaat meer over regelingen. Een goede zaak overigens en een eerste echte uitwerking van de bedoelingen van de parkeernota.

Het is wel weer een voorbeeld van de wijze waarop in Grave projecten worden aangepakt. Jacques Leurs was zo vriendelijk de resultaten van het onderzoek naar de bestuurskracht van Grave openbaar te maken. Ook daaruit blijkt dat het aan planning en controle ontbreekt. Zo ook hier. Aan de ene kant blijkt dat het met de bedriegertjes nog niet is geregeld en dat er later nog iets moet worden gedaan aan het aanpassen aan de peilophoging van de Maas. Aan de andere kant is er alweer een deadline: nu beginnen of een subsidie verspelen. Die ellende is nooit helemaal te voorkomen, maar hier had het beslist beter gekund. De werkzaamheden in verband met de peilophoging worden in de jachthaven wel nu uitgevoerd.

Ik heb niet kunnen achterhalen hoe die bedriegertjes er uit komen te zien. Op de tekening die beschikbaar is heb ik ze niet kunnen vinden. Volgens mij is “bedriegertjes” een speeltuinattractie waarbij vooral kinderen zich met veel plezier laten natspuiten. Ik kan mij niet goed voorstellen dat watertoeristen door Grave op deze wijze worden verwelkomd. Een gewone fontein aan de Maaskant doet mij denken aan de muis die met een olifant over een brug liep en tegen de olifant zei: “wat lopen we lekker te stampen”. Is het ontbreken van gegevens op de tekening een signaal dat men in het stadhuis deze voorziening al heeft afgeschreven maar dat nog niet hardop zegt? Dat zou de Groningen/Maastricht aanpak zijn.

Jammer ook dat niet van te voren met initiatiefnemers is overlegd wat in de toekomst wel en niet op de loswal kan. Het beachvolley schijnt niet mogelijk te zijn. Waar hoort beachvolley thuis? Aan de waterkant.

Wisseveld.  De bespreking van het rapport van de rekenkamer over de gang van zaken bij de ontwikkeling van het Wisseveld heeft twee keer op de agenda gestaan. Iedere keer werd in de vergadering alsnog besloten de behandeling uit te stellen. Uiteindelijk werd in mei nog aan het college gevraagd een reactie te geven die de raad bij de behandeling zou kunnen meenemen. Natuurlijk heeft het college al lang een mening over het rapport en de tijd tussen mei en nu was ruim voldoende om die mening op te schrijven. Ik had dit onderwerp dus op de agenda verwacht. Nu is noch op de geluidsopname, noch in de afsprakenlijst van de commissie is iets van dit verzoek aan het college terug te vinden. Formeel weet het college dus mogelijk niets van dit verzoek.

Zo langzamerhand wordt het Wisseveld wel een ergerlijke zaak. Al jaren weten de raad en de burgerij dat er iets mis is. Er is zelfs een wethouder weggestuurd. Uiteindelijk is in december 2011 aan de raad een voorstel voorgelegd de overeenkomst met GBB te beëindigen, zodat met een schone lei kan worden begonnen. De wethouder, namens het college, beweerde bij hoog en bij laag dat er met GBB overeenstemming was over de beëindiging. Grave moest wel 10 miljoen afschrijven waarvan drie miljoen om toekomstige infrastructuur aan te leggen. De ondertekening van het beëindigingcontract, in december nog een fluitje van een cent, werd echter eerst uitgesteld tot 1 februari. Vervolgens werd een afrondend gesprek eind mei aangekondigd en daarna hebben we niets meer vernomen. Nu heeft Jacques Leurs waarschijnlijk uit de school geklapt met zijn mededeling dat er op 18 september weer vertrouwelijk met de raad wordt gesproken.

Pogingen om een inzicht in de situatie te krijgen worden steevast afgehouden onder het motto dat daardoor de financiële en economische belangen van de gemeente zouden kunnen worden geschaad. Zelf heb ik vergeefs aan de raad inzage gevraagd in het contract dat in 2005 met GBB is afgesloten. Dat is een feitelijk verhaal en nog steeds bepalend voor de verhouding. Dat openbaar maken kan nooit kwaad tenzij er iets in staat dat niet door de beugel kan.

Door een andere burger is gevraagd naar een specificatie van de 10 miljoen. Ook dat bekend maken brengt financiële en economische risico’s met zich mee was hier weer het antwoord.

Als we dan toch willen weten wat er aan de hand is en onze volksvertegenwoordigers weigeren ons te informeren resteert niets anders dan zelf maar een idee opbouwen. Dat zal ik hier ook doen. Het gaat mij vooral om duidelijkheid te krijgen wat de huidige positie van de gemeente is. Dat het fout is gegaan weten we en dat opeenvolgende gemeenteraden verantwoordelijk zijn is ook bekend. Het gaat er nu om hoe we uit deze situatie moeten komen.

Het contract dat met GBB is aangegaan is een wurgcontract. De gemeente heeft in deze

publiek-private samenwerking (PPS) zich niet beperkt tot de publieke rol maar heeft zich ook de rol van ontwikkelaar aangemeten terwijl de spelregels van een gemeente dit eigenlijk verbieden.

Een tweede fout is dat kennelijk niet is gedacht aan een basisprincipe van een PPS: in iedere PPS-overeenkomst dient te zijn geregeld hoe partijen van elkaar afkunnen. En dat is nu natuurlijk een probleem.

Vervolgens zijn natuurlijk afspraken gemaakt over het tempo van woningbouw. Logischerwijze heeft de echte ontwikkelaar GBB zich bij het afsluiten van de overeenkomst wel veilig gesteld. In de huidige markt zou dat wel eens kunnen betekenen dat GBB in feite de dienst uitmaakt en dat voorlopig blijft doen.

Dat is geen vrolijke conclusie maar zolang het gemeentebestuur niet aangeeft hoe de verhoudingen werkelijk liggen neem ik maar aan dat het bovenstaande juist is.

Dat die 10 miljoen niet kan worden gespecificeerd is helemaal vreemd. Als er in de gemeente iets volkomen inzichtelijk hoort te zijn is het de financiële positie. De specificatie moet uit de jaarrekeningen blijken. Dat is natuurlijk een heel gezoek maar hier een ruwe benadering:

1.    Vanaf het begin is er van uitgegaan dat uit het Wisseveld een deel van de investeringen voor brandweerkazerne en gemeentewerf zouden worden gefinancierd. Het is me teveel werk om de precieze cijfers te achterhalen. Ik schat dat het ruwweg samen 2 miljoen zal zijn

2.    Voor de aanleg van de infrastructuur als wegen en rioleringen die de gemeente zal moeten betalen als er op Wisseveld wordt gebouwd is 3 miljoen gereserveerd.

3.    In de overeenkomst met GBB op fifty-fiftybasis is natuurlijk geregeld dat de gemeente 50% van de grondaankopen betaald. Wil Baaijens heeft op basis van openbare kadastrale gegevens inzicht gegeven in de grondaankopen. Op die basis taxeer ik het gemeentelijke aandeel op 3 miljoen.

4.    Dan resteert nog 2 miljoen. Dat is denk ik besteed aan allerlei bureaus, rentetoerekeningen en andere zaken die op de Wisseveldrekening zijn geboekt.

Ook hier geldt: als ik het mis heb hoor ik (en anderen) graag hoe het wel zit.

Voor mij is het trouwens een vraag of dit onderdeel van het besluit van 20 december 2011 nog wel van kracht is nu het hoofddoel, het beëindigen van de overeenkomst met GBB, niet is bereikt.

Tot zover vooralsnog het Wisseveld

Bestemmingsplan Buitengebied.

Op 26 juni heeft het college beslist over de ingediende zienswijze en het bureau opdracht gegeven het bestemmingsplan hierop aan te passen. De betrokken indieners zijn op de hoogte gesteld. Het betreft natuurlijk een hoop individuele zaken, maar ook de toekomst van de prinses Margriet is aan de orde. De gemeenteraad heeft daarover op 22 mei een duidelijke uitspraak gedaan. Als het goed is wordt de prinses Margriet in het bestemmingsplan positief bestemd en wel op een zodanige wijze dat de provincie er genoegen mee neemt. De raad heeft een duidelijke keuze tussen Maastricht en Groningen gemaakt. Het college en het ambtelijk apparaat zijn gewoon verplicht de juiste route naar die plaats te volgen.

De kat

In januari zijn zienswijzen ingediend over het al dan niet kappen van een aantal bomen op dit restant van de vestingwerken. Op die zienswijzen is niet gereageerd en de bomen zijn niet gekapt. Wat mij betreft een prima situatie, maar bestuurlijk gezien natuurlijk niet zo fraai.

Het MFC

Het Catharinahof schiet al aardig op, maar er is nog steeds geen duidelijkheid over de wijze waarop het gemeentelijke MFC gaat worden beheerd. Organisaties zullen zich daarop toch tijdig moeten voorbereiden. Het aloude Katrien staat al te koop. Stel je voor dat er morgen een koper opdaagt die het direct wil overnemen en betalen!

Over hoe bezoekers naar het MFC moeten gaan en waar zij hun auto en fiets dan kunnen laten zullen we het nu maar niet hebben. Ook daar zal GBB wel een belangrijke stem in hebben.

Omgeving Hart van Grave.

Vorige raadsvergadering is de beslissing over de plaats van de gedenkstenen uitgesteld. In mijn commentaar daarop heb ik al gemeld dat geen afspraken zijn gemaakt over een nieuwe datum waarbij dan ook de toekomstige wijze waarop 4 mei wordt gevierd aan de orde moet komen. En er is meer: de bestemming van de toren en historisch stadhuis en de wegen en trottoirs en wat dies meer zij rondom het Hart van Grave. Daar zijn veel mensen en organisaties bij betrokken: bewoners, ondernemers, de kerk, VVV en eigenlijk heel Grave. Het gaat toch ook letterlijk om het hart van de gemeente. Men zal het toch niet wagen weer de fout te maken een ondoordacht plan te lanceren en dan maar hopen dat er geen bewaren komen.

Nu bekend is gemaakt dat men op 12 december 2012 de winkels in gebruik gaat nemen vrees ik het ergste.

Genoeg te overdenken.

Na de vakantie

Voor de getrouwen die dagelijks voor niets hebben gekeken of ik nog iets te melden had: hier ben ik weer en ik heb genoten van de tijd dat ik mij nergens mee heb bemoeid.

De EK, de tour en de Olympische spelen zijn achter de rug. Een mooie reden om weer eens aandacht te geven aan het reilen en zeilen van het Graafse gemeentebestuur.

Eerst nog maar even een terugblik

De laatste activiteit, de raadvergadering van 26 juni, heb ik niet bijgewoond. Ik heb daarvan via de geluidsopname kennisgenomen. Gezien de inhoudsloosheid van de papieren besluitenlijst is deze geluidsopname uitermate belangrijk, ook al om te horen wat er precies is besloten. En dan is het te betreuren dat er door slecht microfoonwerk toch veel verloren gaat. Overigens is de opname heel prettig toegankelijk en is de mogelijkheid om na het antwoord de vraag nog eens af te luisteren ook wel leuk. Dan blijkt dat veel vragen wel langdurig maar niet echt inhoudelijk worden beantwoord.

Wat allereerst opviel was dat de vergadering erg (eigenlijk had ik een andere term in gedachten) slecht was voorbereid. Dat is niets bijzonders want bijna iedere vergadering begint met gesteggel over de agenda en onvolledige stukken. Zo ook deze keer. Het agendapunt over de plaatsing van de gedenkstenen werd van de agenda afgevoerd. De reden was dat de woordvoerster van LPG vond dat de plaats van de stenen afhankelijk moet zijn van de wijze waarop in het vervolg de dodenherdenking zal plaatsvinden. Een volkomen juist argument, alleen had men dat eerder moeten en kunnen bedenken. Wat weer niet gebeurde was dat men afspraken maakte over het tijdstip waarop er dan wel over zou worden gepraat. Bovendien kwam niemand op de gedachte dat er rond het Hart van Grave nog wel meer valt te regelen dan de plaats van de gedenkstenen. De toren zelf is en blijft gemeente-eigendom en zal toch wel een meer zinvolle functie krijgen dan als overblijfsel uit een vorig leven? Jacques Leurs wees al op het historisch stadhuis dat wel wordt gerestaureerd, maar waarvan ook nog steeds niet zeker is wat er mee gaat gebeuren. Volgens de straatradio zou het te duur zijn als VVV-bureau, maar leeg laten staan en voor de VVV een andere ruimte huren lijkt mij nog duurder. Niet vergeten mag worden dat ook de straten en pleinen rondom het Hart van Grave moeten worden aangepakt. Heel wat harten die op zich in uitstekende kwaliteit verkeren, laten het afweten omdat de aders en slagaders er omheen niet goed functioneren en dat heeft fatale gevolgen voor het hele lichaam.

Dan was er natuurlijk weer discussie over de volgorde van de punten. Kennelijk zag de voorzitter aankomen dat de tijd tot 22:30 uur weer te kort zou zijn om alle agendapunten fatsoenlijk af te werken en dus zou er op een andere dag moeten worden doorvergaderd. Maar dat zou weer fatale gevolgen hebben voor sommige onderwerpen waarvoor kennelijk een fatale datum gold. En als je dan nog partijen hebt die rekening willen houden met het publiek dat speciaal voor één agendapunt komt, heb je natuurlijk een probleem dat tijd vergt. Nu voorziet het reglement van orde wel in deze kwestie, maar daar houdt de raad zich alleen aan als het zo uitkomt. Dit alles was ook van te voren te voorzien.

Heel bont werd het toen de scheepswerf aan de orde kwam. Op dat moment bleek dat een nogal belangrijk stuk, namelijk de aanvraag van de werf zelf, niet bij de stukken zat en dus in  ieder geval door één partij niet was bestudeerd. Op zich was dat al merkwaardig omdat ik zelf die aanvraag gewoon van de website van de gemeente heb gehaald en ik kan me niet voorstellen dat men de agenda en stukken op de site na de vergadering nog heeft aangepast. Ook Jacques Leurs was er mee bekend. Dat werd dus schorsen en uiteindelijk werd afgesproken dat men in een extra vergadering niet op dinsdag 3 juli (conform het reglement) en niet op woensdag 27 juni om 19:00 uur (volgens de wens van de voorzitter en sommige raadsleden), maar op donderdag 28 juni om 20:00 uur over de scheepswerf zou praten onder voorzitterschap van Piet Vollenberg, die daardoor  zelf monddood zou zijn.

Het afluisteren van dit gedeelte van de opname van de vergadering van het hoogste bestuursorgaan in onze gemeente was ronduit ontluisterend.

Het zou wel handig zijn wanneer de voorzitter bij het begin van de vergadering zou zeggen wie er wel en niet aanwezig zijn en begin en eindtijdstip van schorsingen zou aangeven. Uit de informatie bij de opname zijn deze zaken wel te reconstrueren maar waarom moeilijk doen als het ook makkelijk kan? Ik heb zo uitgerekend dat de schorsingen vanwege problemen met de procedures in totaal 48 minuten hebben geduurd en dat is 27% verloren vergadertijd. Van de overblijvende vergadertijd van 132 minuten is nog eens bijna 17 minuten alleen besteed aan geharrewar over de procedure, dus alles bij elkaar 65 minuten verloren tijd. De hele netto vergadertijd op de donderdag was 55 minuten; conclusie: bij een zorgvuldige voorbereiding had de hele zaak in één avond kunnen worden afgewerkt. En dan te beseffen dat de 38 minuten besteed aan de scheepswerf onnodig en zinloos waren. Dat vraagt natuurlijk om een toelichting.

Zo langzamerhand weet iedereen wel dat de scheepswerf zo’n succesvol bedrijf was dat het uit zijn jasje is gegroeid. De lengte van de schepen waarvoor een markt is werd 135 m in plaats van 110 m. Die lengte werd een probleem dat met kunst en vliegwerk enkele keren kon worden opgelost, want het bestemmingsplan kende geen beperking op dat gebied. Een betere bedrijfsvoering (en minder consequenties voor de omgeving) zou mogelijk zijn door in de Maas een aanlegmogelijkheid te bouwen. Dat liet het vigerende bestemmingsplan niet toe. Volgens mijn informatie hebben zowel Rijkswaterstaat (rivierbeheerder) als de provincie (milieuvergunning) verklaard in te stemmen onder voorwaarde dat de gemeente op planologisch gebied zou meewerken door het bestemmingsplan in deze zin te wijzigen. Nu was al lang bekend dat het bestemmingsplan zou moeten worden herzien en kennelijk ook bij de scheepswerf. Want op 2 september 2010 diende de scheepswerf bij de gemeente een verzoek in om in dat bestemmingsplan een aantal wijzigingen ten behoeve van de scheepswerf aan te brengen. Op 14 december 2010 wees het college het verzoek van de scheepswerf af. Ik heb toen al opgemerkt dat het college daartoe niet was bevoegd omdat beslissingen over een bestemmingsplan door de gemeenteraad moeten worden genomen. Uiteindelijk heeft de rechter het besluit van het college onterecht verklaard en het college opgedragen de kwestie aan de gemeenteraad voor te leggen. Niets meer dan dat; inhoudelijk heeft de rechter geen enkele uitspraak gedaan.

Nu was inmiddels de formele procedure voor het bestemmingsplan binnenstad door het college gestart. Het ontwerp heeft ter inzage gelegen en er zijn zienswijzen ingediend.

In dit ontwerp bestemmingsplan werd geen woord gewijd aan het verzoek van de scheepswerf. Sterker nog: de lengte van te bouwen schepen zou worden beperkt tot 110 m. Wat daarvan de gevolgen waren hebben we afgelopen maanden allemaal gezien en gehoord.

Normaal staat er 4 maanden voor de verwerking van dergelijke zienswijzen tot een voorstel voor de gemeenteraad om het bestemmingsplan vast te stellen. Die periode is nu zo ongeveer voorbij, maar in Grave duurt dat altijd wat langer. Op basis van de rechterlijke uitspraak had het college het verzoek van de scheepswerf in de behandeling van de zienswijzen moeten meenemen zodat de raad over de scheepswerf zou kunnen beslissen in het gehele kader van het centrum.

Waarom dan toch eind juni in de raad over dit onderwerp? Omdat Jacques Leurs het vorige keer op de agenda had laten zetten en je toch ergens over moest praten? Er werd gedaan alsof de raad vanwege de beroepstermijn nog voor de vakantie zou moeten beslissen. Dat is je reinste flauwe kul. Wethouder Adams, namens het college, heeft in de vergadering zelf gezegd dat de rechter alleen maar heeft uitgesproken dat het college het verzoek van de scheepswerf aan de raad moest voorleggen. Nou dat vonnis heeft het college keurig opgevolgd, dus is van beroep geen sprake meer. En als het college zelf nog kansen zag om het vonnis van de rechter terug te draaien had het college en niet de raad in beroep moeten gaan. Daar was de raad niet voor nodig.

Zijn we er nu klaar? Welnee, allereerst kan de scheepswerf nog bezwaar maken tegen het besluit van de raad. Vervolgens loopt de procedure van het bestemmingsplan nog. We mogen aannemen dat ook door de scheepswerf een zienswijze is ingediend en het zou mij sterk verbazen als in die zienswijze niet ook de plannen voor aanlegmogelijkheid in de Maas aan de orde is gekomen. Sterker nog; het zou dom zijn geweest van de scheepswerf om dat niet te doen. Bovendien is deze scheepswerf wel failliet, maar wat gaat er gebeuren met het terrein en de gebouwen? Die vertegenwoordigen een waarde, waarvan de hoogte afhankelijk is van de bestemming die de gemeenteraad er aan gaat geven. Als de bestemming bijvoorbeeld openbare weg wordt, zoals Maasboulevard bijvoorbeeld, wordt die waarde aanzienlijk minder dan de huidige als scheepswerf, met alle gevolgen van dien. Met alleen maar “nee” zeggen op 28 juni over een onderdeeltje is de raad er niet mee klaar en daarom was de behandeling op 28 juni onnodig en zinloos.

En nou heb ik het nog niet gehad over de wijze waarop de betrokkenen bij de scheepswerf op de twee vergaderdagen zijn misleid. Gewoon schandalig. Alleen LPG heeft er nog enige aandacht aan gewijd. Van excuses of een nadere uitleg over wat er wel ging gebeuren heb ik op de opname niets teruggevonden. Ook aan de inspreker van dinsdag werd geen aandacht meer besteed. Nu ging zijn betoog niet over het onderwerp dat aan de orde was, maar dat was ook niet zijn schuld.

Er is natuurlijk een oorzaak waarom het in Grave bij bestemmingsplannen zo mis loopt. Al eerder het ik gesteld dat je zo’n proces moet beginnen met een inventarisatie van wat er allemaal in de maatschappij leeft. In overleg kunnen de problemen dan in het ontwerp bestemmingsplan worden verwerkt. In de zienswijzen komen dan geen belangrijke nieuwe problemen aan de orde en dan is 4 maanden voldoende voor verwerking. Het gemeentebestuur kiest er echter steeds voor inbreng van buiten pas in de zienswijzenprocedure aan de orde te laten komen en dan krijg je natuurlijk problemen.

Tot zover deze terugblik. Een beschouwing over wat ons komende maanden te wachten staat- en dat is meer dan Jacques Leurs al heeft opgesomd, volgt.

Commissievergaderingen en raadsvergadering 26 juni 2012

Het is verstandig bij de bespreking van vergaderingen van het gemeentebestuur van Grave onderscheid te maken tussen randverschijnselen en inhoudelijke bespreking. Dat doe ik deze keer dan ook maar.

Randverschijnselen

Zoals gebruikelijk waren er tijdens de commissievergaderingen weer wat verrassingen die niet veel met de inhoud te maken hadden.

Op de oorspronkelijke agenda voor de commissie ruimte stond een presentatie van het plan voor de loswal. Op de digitale versie van de agenda was dat punt al een paar dagen van te voren geschrapt omdat de stukken niet gereed waren. Bij aanvang van de vergadering hadden de raadsleden de informatie inmiddels ontvangen en op de uitgereikte agenda was de loswal weer als agendapunt opgenomen. Als verklaring werd gegeven dat nadat de agenda’s eenmaal waren verspreid de agenda alleen nog aan het begin van de agenda kon worden veranderd. Waarom dan wel de digitale agenda was aangepast bleef een raadsel. De loswal werd niet gepresenteerd, maar de raad heeft wel een informatienota gekregen waarin staat dat de wijkraad en de ander burgers wel in de krant zullen lezen wat er gaat gebeuren. Natuurlijk is er wel het nodige over bekend geworden. Dat de loswal wordt opgeknapt vindt iedereen een goede zaak. Dat het minder kost dan waarop was gerekend is ook fijn maar er gebeurt ook veel minder dan in het oorspronkelijke plan was gedacht. Ook de subsidie van de provincie helpt. De toevoeging aan het plan van “bedriegertjes” is natuurlijk aanleiding voor commentaar dat in een pronkzitting een enorm succes zou zijn. Smaken verschillen natuurlijk maar wat deze speeltuinattractie op de loswal moet als onderdeel van de poging het karakter van de vesting zichtbaar te maken. Waar de brede stroom der Maas statig zeewaarts vloeit nog een paar waterstraaltjes. Stel je voor: je legt als watertoerist aan bij de loswal en wilt de stad bezoeken. Als welkomstattractie wordt je vervolgens natgespoten. Dat is een hartelijk welkom! Er zijn denk ik ook nog wel practische problemen. Het zal wel de bedoeling zijn met water uit de waterleiding te werken en niet met Maaswater. Dat betekent dat er een waterleiding door de waterkering heen moet en dat gezien de overstromingskans er direct contact tussen oppervlaktewater en drinkwater mogelijk is en daar is de waterleidingmaatschappij niet blij mee. U begrijpt dat ik nog een besparing zie.

Er waren wel meer akkefietjes met stukken. Zo bleek in de commissie Inwoners en Bestuur dat stukken wel op de site stonden, maar niet bij met de papieren versies waren verspreid. Zo had ieder de helft van het verhaal. Mooie aanleiding om tot uitwisseling van informatie te komen, maar het wordt anders opgelost. De raadsleden krijgen de spullen gecompleteerd en dus zitten de geïnteresseerde burgers zonder. Door dit geharrewar werd het wel een B-stuk en wordt er over gesproken, terwijl de gemeente eigenlijk geen keus heeft. Wat het college voorstelt is wettelijk voorgeschreven.

Er waren meer van dat soort voorstellen. Vooral op sociaal gebied zijn er veel regelingen waarover de gemeenteraad een beslissing moet nemen, maar geen enkele keuzevrijheid heeft. De commissieleden noemde het “weinig in te brengen”. Ik zeg gewoon “niets in te brengen” en dan vraag ik me af wat het nog voor zin heeft dit aan een gemeenteraad voor te leggen. Frank Stoffers deed nog een poging met een voorstel om via creatief omgaan met de regels een eigen draai aan de zaak te geven; vergeefs.

Bij gemeenschappelijke regelingen waarbij alle deelnemende gemeenten afzonderlijk over de begrotingen en jaarrekeningen moeten beslissen kent men het begrip adoptiegemeente. Één gemeente doet voor alle anderen het werk en brengt dan advies uit. Als je die gemeente vertrouwt volg je het advies bijna ongezien op en dan heb je een hamerstuk. Heel efficiënt. Als één gemeente het waagt van het advies af te wijken is er iets mis. Alle anderen zullen dan ook argwanend worden en je ondergraaft het systeem. Nu was dat in deze serie het geval. De vraag vanuit de commissie naar het hoe en waarom lag dus voor de hand en daarom was het vreemd dat vanuit het college niet direct kon worden geantwoord. De meeste vragen vanuit commissie en raad zijn voorspelbaar en dus kan het college het antwoord al bij zich hebben. Veel beter is natuurlijk via ambtelijk overleg met de adoptiegemeente deze situatie te vermijden.

Ik snij dit onderwerp aan omdat bij de behandeling van de jaarrekening 2011 de situatie al aan de orde kwam van na 1 januari 2014. Één ambtelijk apparaat voor drie gemeenten maar drie gemeenteraden en colleges dus ook drie kadernota’s, begrotingen en jaarverslagen. Dat is vragen om problemen.

Grappig was nog even de reactie vanuit het college toen de commissie dreigde dit hele agendapunt zonder meer tot A-stuk te verklaren. Enige positieve reactie over de samenwerking zou toch wel op prijs worden gesteld. Opgemerkt werd dat zoiets ook via een stemverklaring zou kunnen. Aldus werd besloten en dat vind ik nou weer vreemd. Dat je voor stemt omdat je het een goed voorstel vindt lijkt mij logisch en dat heeft geen nadere verklaring nodig. Een stemverklaring dient juist om uit te leggen waarom je anders stemt dan voor de hand zou liggen. Bovendien dient over een A-stuk helemaal niet meer te worden gesproken. In een vorige vergadering werd het uitvoeringsplan voor de fusie van de ambtelijke apparaten om die reden tot B-stuk verklaard. Consequentie is in Grave een vreemd begrip.

De gemeenteraad van Grave weet anders toch wel hoe je creatief met de eigen regels kunt omgaan. Volgens de verordening op de commissies bestaat een raadscommissie uit een zodanig aantal leden dat vanuit of namens iedere in de raad vertegenwoordigde fractie één persoon in de commissie is vertegenwoordigd. Dat mag ook een niet-raadslid zin. Naast de vaste leden kent de commissie ook plaatsvervangende leden die optreden als het vaste lid is verhinderd. Heel normaal allemaal. Iedere fractie mag ook een “gast” uitnodigen zoals een deskundige of een belanghebbende. Dat mag geen raadslid zijn. Kortom één fractievertegenwoordiger en eventueel een gast. In de commissie Inwoners en bestuur deden van LPG zowel het vaste lid als de plaatsvervanger mee. De verklaring was natuurlijk dat het plaatsvervangende lid niet plaats verving maar gast speelde. Even later verdween het vaste lid-tevens raadslid en kwam een echte gast. En het plaatsvervangend lid nam nu echt waar. Een vorm van creativiteit of politieke schizofrenie? Even later werd weer geruild.

Voor de behandeling van het betreffende agendapunt (de plaats van de Gedenkstenen) maakte het niets uit. De initiatiefnemer zette wat foutjes uit het voorstel recht en het was vermakelijk de omzichtigheid  gade te slaan waarmee de vraag naar de visie van de familie van oud-burgemeester Ficq werd beantwoord. Het probleem is natuurlijk dat het voorstel van het college om de gedenkstenen op de toren van het voormalige stadhuis te plaatsen niet was gebaseerd op argumenten vóór die toren, maar op argumenten tegen plaatsing op het historisch stadhuis. Die argumenten waren niet sterk en bovendien vrij makkelijk te ontmaskeren hetgeen het gastlid van de commissie ook gedocumenteerd deed. En dus komt er een amendement.

Dit is weer zo’n voorbeeld van “eerst behang kopen en dan een huis ontwerpen”. Er zijn een paar gedenkstenen die een plek moeten hebben en dan moet een keuze gemaakt worden tussen 2 lege plekken. Zoiets moet je bekijken in het kader van de totale inrichting van het openbaar gebied van het Hart van Grave, de toekomstige functie van de toren en de wijze waarop men in de toekomst de 4 mei herdenking wil organiseren. Daaruit volgt dan de beste plaats voor de gedenkstenen: toren, historisch stadhuis of toch ergens anders?

Nu ligt de vraag voor de hand wat de functies van de toren en van het historisch stadhuis gaan worden. Komt de VVV er nu wel of niet in?

Zo zijn we dicht bij een ander onderwerp: het MultiFunctioneel Centrum (MFC). In 2009 werd hiertoe besloten, het is in aanbouw en nog steeds weten we met z’n allen niet hoe dat centrum zal worden geëxploiteerd. Zeker voor verenigingen is dit toch wel belangrijk en betrokkenheid van die verenigingen is wel van belang. Het heeft weinig zin een systeem op te zetten waarmee de gebruikers niet uit de voeten kunnen. We hebben al kunnen lezen dat de ontwikkelaar al ongeduldig begint te worden. Vandaar dat ik blij was dat na de auditcommissie er een overleg met de raad over het MFC zou plaatsvinden. Helaas was die bespreking niet toegankelijk voor niet-raadsleden. Ik kan dan niets anders concluderen dan dat er weer stront aan de knikker is.

Over geheimzinnigheid gesproken. De kadernota staat wel op de agenda van de raadsvergadering, maar kwam in de openbare commissies niet aan de orde. De raadsleden waren, u raadt het al, in een besloten bijeenkomst geïnformeerd en vonden het blijkbaar niet nodig daar ook in het openbaar over te praten. En dat terwijl de dienstverlening van de gemeente afneemt, maar de belasting wel wordt verhoogd.

Het mooiste, nou ja merkwaardigste, randverschijnsel was de bespreking van het rekenkamerrapport over het Wisseveld. Na twee maal uitstel zou het eindelijk gebeuren maar….. Voor de duidelijkheid eerst een situatieschets. Voorzitter van de commissie Theo Reijnen was het vaderland aan het redden en dus had waarnemend voorzitter Harrie de Greeff de leiding. Hij deed dit als een goede scheidsrechter onopvallend en hanteerde de nogal starre regels soepel. Dat maakte de vergadering wel wat levendiger. Toen het agendapunt over het Wisseveld aan de orde zou komen laste hij een pauze in voor de plassers en rokers. Na die pauze bleek de vertegenwoordiger van de VVD Hans Bos verdwenen. Hij had kennelijk andere bezigheden. De waarnemend voorzitter constateerde dat de VVD nu niet was vertegenwoordigd en dat hij daardoor in een spagaatpositie zat. Als voorzitter kon hij geen inhoudelijke inbreng hebben en als VVD-fractielid wel. Maar naar zijn mening was het rapport na de voorlichting in de vergadering van maart en het 2 keer uitstellen wel voldoende had nagedacht en dus het onderwerp zonder nader overleg in de commissie wel naar de raadsvergadering kon. Hij vergat daarbij dat in de vergadering van maart geen inhoudelijke vragen mochten worden gesteld. Deze ingreep inspireerde Leon Kamps tot onaardige maar wel voor de hand liggende insinuaties. Vanuit diverse fracties werd de behoefte aan een reactie vanuit het college naar voren gebracht. Die suggestie had ik in maart ook al gedaan, maar beter laat dan nooit zullen we maar zeggen. Vanuit het college kwam als reactie dat het een onderzoek van de raad was geweest en dat in het rapport niet meer stond dan dat het college desgewenst een reactie kon geven. Die behoefte had het college kennelijk niet gevoeld. Daarbij zakte mijn broek toch echt figuurlijk af. Er ligt een rapport over een weinig succesvolle zaak waarin je grote verantwoordelijkheid had en je hebt geen behoefte aan een reactie???? Ik ben zelf bij het begin van het project, nu 10 jaar geleden betrokken geweest en sta te springen om een reactie te geven. Alleen moet ik dan wel de stukken hebben gezien en dat mag niet. Vreemd dat ik nog steeds niet achterdochtig wordt. Uiteindelijk werd afgesproken dat de bespreking in de raad zou worden uitgesteld totdat het college een reactie heeft gegeven. Het begint er op te lijken dat ook dit rapport langzaam onderweg is naar de vergetelheid. In de wandelgangen werd nog opgemerkt dat het budget voor de rekenkamer te gering is voor een diepgaand onderzoek. In de kadernota wordt voorgesteld dit budget nog verder te verlagen. Gesproken wordt al over slapend maken. Je hebt toch niets aan de rapporten. Dat vind ik toch wel een heel kromme redenering; iemand de kleren van het lijf rukken en hem dan verwijten dat hij naakt loopt.

Inhoudelijke bespreking agendapunten

Daar ben ik gauw mee klaar. De grondexploitatie baart evenals de vorige jaren zorgen met het Wisseveld in de hoofdrol. Meegedeeld werd nog dat op 26 juli weer een overleg tussen gemeente en GBB is afgesproken. Na dat gesprek zou de zaak duidelijk moeten zijn. Druk werd gesproken over de mogelijkheden op diverse plaatsen te bouwen door slim gebruik te maken van contingenten en “bouwen binnen strakke contouren”. De vraag of die te bouwen huizen ook zouden kunnen worden verkocht kwam niet aan de orde.

Volgens de toelichting die nog op de jaarrekening werd gegeven zijn de cijfers niet ongunstiger dan bij de begroting aangenomen. Vanuit het college werd aangegeven dat de regels voorschrijven dat mogelijke tegenvaller direct in de cijfers moeten worden verwerkt, maar meevallers eerst geconcretiseerd moeten zijn. Dan kan de jaarrekening ook alleen maar meevallen. Desalniettemin zijn we achteruitgeboerd en hebben een aantal kosten doorgeschoven. Vooralsnog zijn we daarmee doorgegaan. De kadernota moet nu redding brengen.

Het voorstel om Visio een krediet te geven voor de bouw van een nieuwe school was natuurlijk aanleiding om te vragen naar de overeenkomst met Visio over de algemene plannen voor het terrein. Vanuit het college werd de boot bekwaam afgehouden. De gemeente is gewoon verplicht volgens vastgestelde normen het krediet te verlenen en het college stelt dan ook voor dit te doen en niets meer of minder.

De raadsagenda

De agenda voor de raad die overigens pas vandaag echt op de site stond en niet 7 werkdagen voor de vergadering bevat nog enkele punten die niet in de commissie zijn behandeld.

Allereerst natuurlijk de kadernota. Ik heb die dank zij de LPG wel kunnen bekijken, maar ga er nu maar niet op in. Het is geen vrolijk verhaal en als de raad het kennelijk niet nodig vind de burgers te informeren waarom zou ik dan als brenger van de slechte boodschap fungeren? Ik interpreteer daarbij wel de opmerking in de paragraaf communicatie van het raadsvoorstel ”dit vind plaats via de gebruikelijke kanalen” als ”Er wordt geen informatie gegeven”

De raad wordt ook gevraagd de resultaten van de tweede raadsconferentie Land van Cuijk over de samenwerking vast te stellen. Ook daarin heb ik natuurlijk gekeken wat er over communicatie wordt gezegd. Er is een vrij uitgebreide paragraaf communicatie met o.a. de volgende zin :

“Tot slot is gesproken over de communicatie met de burgers over de samenwerking in het Land van Cuijk. Boodschap daarbij is dat de burger meegenomen moet worden in de stappen die worden gezet.”

Bij de te nemen besluiten staat:

“10. de colleges op te dragen de burgers actief te informeren over en waar mogelijk te betrekken bij de samenwerking in het Land van Cuijk.”

Ik ben benieuwd.

Er is ook nog een voorstel voor een verordening op de vertrouwenscommissie. Het zoeken naar een nieuwe eigen burgemeester wordt dus serieus. Ik hoop maar dat de fracties in de gaten hebben dat zij ieder ook nog een lid in die commissie moeten benoemen. Anders moet mevrouw Schuts er na het besluit weer op wijzen en is er een extra schorsing nodig. En de tijd is die avond toch al kort.

Want ook de scheepswerf staat nog geagendeerd zonder dat helemaal duidelijk is waarover de raad het wil hebben. Het zal wel gaan over de uitspraak van de rechter dat het verzoek van de werf om het bestemmingsplan door de raad moet worden behandeld. Maar daarvoor zal het college dit verzoek eerst aan de raad moeten doorsturen. Zolang dat niet is gebeurd kan de raad er niets zinnigs over zeggen als dit nog opportuun is. Waar wel over moet worden nagedacht is wat er met de huidige werf gaat gebeuren, maar daar zal het college toch eerst met de eigenaar van dat gebied moet spreken. Ik heb niet de indruk dat dit al is gebeurd. Nu dreigt dat het een gesprek wordt in de ruimte in plaats van over de ruimte van de werf.

Tot slot is er nog een agendapunt met de titel: Vaststellen notitie samenhang transities

Er is geen stuk bijgevoegd dus ik heb geen idee wat het inhoudt. Hopelijk heeft de raad dat wel want het is een B-stuk dus er moet over worden gepraat.

Wisseveld, bijdrage

Vorige week ontving ik een mail van Louis Sparidans over het Wisseveld met het verzoek die te plaatsen. Aangezien het rekenkamerrapport over het Wisseveld was geagendeerd voor de commissievergadering van gisteravond (12 juni) heb ik gewacht met publiceren omdat ik toch nog hoopte dat in de vergadering de antwoorden op de vragen van Louis zouden komen. Helaas is dat niet gebeurd. Alvorens ik mijn visie op de “behandeling” in de commissie geef ga ik heel langzaam tot 10 tellen. De mail van Louis Sparidans is daarvoor een mooie aanloop. Ik hoop voor hem en heel Grave dat men zijn vragen ook leest, ter harte neemt en beantwoordt.

GEEN KATTEPIES

Beste Leo,

Tussen alle ‘hete hangijzers’ in Grave, waaronder die van de Scheepswerf en de

Prinses Margriet, leek die van het Wisseveld even in de vergetelheid te geraken.

Daarom ben ik ‘blij’ dat jij er op jouw weblog weer aandacht voor hebt gevraagd. Het

is immers ‘geen kattepies’, het bedrag van € 11,8 miljoen dat jij noemt. Weet jij

meer?

Behalve aan een tweetal raadsleden heb ik ongeveer zes weken geleden ook aan

wethouder Daandels om een nadere specificatie van de ‘schadepost Wisseveld’

gevraagd.

Tot dusver heb ik nog van niemand te horen gekregen hoe dit bedrag is samengesteld.

Weet jij het wel? Of ‘mogen’ we dat als Graafse burgers niet weten?  Of zou het de

Gemeente zelf niet goed weten?

Onderstaand mijn e-mail aan wethouder Daandels d.d. 25 april j.l.:

Geachte heer Daandels,

Graag vraag ik uw aandacht voor het volgende.

Ik richt mij tot u als bezorgde inwoner van de Gemeente Grave. Het gaat over het

Wisseveld resp. uw partner in dezen, afgekort GBB.

Mijn bijzondere interesse hierin is vooral afgelopen maand december ontstaan, toen

ik las dat onze Gemeente onverwacht (althans voor mij) werd opgezadeld met een

verlies van ca.  €  10 miljoen op dit project. Voorwaar geen gering bedrag, zeker

niet voor een betrekkelijk kleine gemeente als Grave.

Tot nu toe heb ik geprobeerd meer inzicht in dit bedrag te krijgen (naar aard en

omvang) maar ook raadsleden hebben me hierin niet verder kunnen helpen. Het gaat mij

hierbij niet om ‘de laatste euro’ maar het moet toch op z’n minst mogelijk zijn, ook

voor leken lijkt me, om in ronde bedragen van 10- of 100 duizenden euro weer te

geven hoe dit bedrag is ontstaan resp. waaruit het bestaat resp. hoe het is

opgebouwd.

Ook het RKC-rapport geeft hierin geen inzage. Kunt u mij dit inzicht wel verschaffen?

Voorts ben ik (via Google) gedoken in de achtergronden van uw partner GBB. Ik tref

daarbij het adres Heuvelskamp 2 en/of 4 in Scherpenzeel aan, waarbij ene heer Pieter

van der Heide (zo lijkt het althans) vanuit zijn privé-adres (no. 2) als directeur

optreedt voor zowel ‘Grond en Bouw Bureau’ als ‘Grond en Bouw Bank’. (Het

RKC-rapport noemt ze beide).

Overigens zonder een eigen website. Ook geen referenties?

Grote namen voor een wellicht slechts kleine onderneming, ofschoon ik altijd dacht

dat het om een grote gerenommeerde instelling handelde.

Waarschijnlijk beschikt u (al dan niet via de KvK) over meer gegevens zoals

jaarrekeningen, aantal werknemers, grootte van het werkkapitaal, enz. Kunt u mij

daarover ook iets meer inlichten?  Zijn er naast de heer van der Heide c.q. zijn

partner nog (veel) meer personeelsleden?  Of kunt u mij aanwijzingen verschaffen

waarop ik een en ander zelf kan vinden, of via een van uw ambtenaren?

Voorts zie ik dat nog veel meer bv’s op dezelfde adressen zijn gevestigd, zoals

Beleggingsmij R.M.E. BV, Pejod BV, Higg BV, Acara Properties BV, Vastgoed Bedrijven

Scherpenzeel BV enzovoorts. Dat is niet mis, ofschoon zulks ook wel vragen oproept,

vind ik.

Ik zal het zeer op prijs stellen als u hierop wilt reageren, bij voorkeur

schriftelijk of per e-mail, waarvoor op voorhand mijn hartelijke dank!

Helaas heb ik tot dusver nog geen reactie op deze e-mail ontvangen, ook geen

ontvangstbevestiging.

Misschien helpt het als jij dit op je weblog plaatst?

Met een hartelijke groet,                                                          

                                                       

Louis Sparidans

Commissievergaderingen juni 2012

De agenda’s voor de komende commissievergaderingen zijn verschenen.

Alvorens op de inhoud van de onderwerpen in te gaan een paar opmerkingen vooraf.

Het eerste dat opvalt is dat de commissie Audit een week naar achter is geschoven. Dat betekent dat er nu een week zit tussen die vergadering en de raadvergadering. Een verbetering, maar in Grave is ook een week ruimte niet voldoende.

In afwijking van de andere commissie kent de commissie audit deze keer geen algemeen spreekrecht; sterker nog het daarvoor gereserveerde agendapunt 4 bestaat helemaal niet. Foutje? Op de agenda van de vorige vergadering stond dit punt wel! Volgens de verordening op de commissies hoort het spreekrecht op de agenda.

Aanvankelijk stond op de agenda voor de commissie ruimte ook een presentatie van het opknapplan van de loswal. Een plan waar al lang op wordt gewacht en waarover  inmiddels ook al allerlei verhalen in de stad de ronde doen met als belangrijkste punt dat met het werk wordt begonnen op de dag na het waterfestival, dus 20 augustus (van dit jaar). De reden waarom het is afgevoerd is blijkbaar dat de stukken voor de presentatie niet tijdig bij elkaar kunnen worden gevonden!! Dan vraag je je toch af op welke basis onderwerpen op de agenda worden gezet.

De behandeling van de Idops staat op de agenda van de commissie Ruimte. Nu zitten in die Idops veel ruimtelijke projecten en projectjes. Maar als je naar het voorstel kijkt zijn dat veelal reeds in behandeling zijnde zaken of, vanwege de financiën, vrome wensen. Toch staan er veel behartigenswaardige zaken in die vooral op het terrein van de commissie Inwoners en bestuur liggen.

Ondanks dat de kadernota al in het college is goedgekeurd en ook voor de raadsleden is verschenen staat behandeling niet op de agenda van welke commissie dan ook. Of wordt dit stuk, het belangrijkste politieke beleidstuk van de raad, als een interne aangelegenheid beschouwd waarmee je de bevolking niet mee moet lastigvallen?

Er zijn nog andere onderwerpen die eigenlijk wel in een commissievergadering aan de orde hadden moeten/kunnen komen, al was het maar informatief. Ik noem de voortgang met het bestemmingsplan buitengebied; de consequenties van het faillissement van de scheepswerf voor die locatie; de plaats van de markt wanneer het Hart van Grave klaar is; de herinrichting van de Hoofschestraat; de aanleg van de parkeerterreintjes en de opknapbeurt van de Kat waarvoor een reeks zinswijzen is ingediend.

Over het MFC wordt de raad in beslotenheid nader geïnformeerd. Dat de tijd kennelijk niet rijp is om de bevolking te informeren over het toekomstig gebruik baart mij wel zorgen. Als alles koek en ei was zou het college toch wel met informatie komen. Zeker nu Westhoek wordt gesloten en ook Katrien in de verkoop is gedaan zijn de verenigingen er wel nieuwsgierig naar. Stel je voor dat er morgen kopers zijn.

Commissie Ruimte.

Grondexploitatie

De grondexploitaie 2012 zou een ander aanzicht moeten hebben dan de voorgaande jaren omdat een aantal projecten, waaronder het Wisseveld, uit de grondexploitatie is overgeheveld naar de Algemene Dienst. Toch komen ze aan de orde. Op zich is dat fijn want ik heb al eerder beweerd dat in plaats van projecten te verwijderen omdat er geen gemeentegrond bij is betrokken (en het dus niet om grondexploitatie gaat) het beter zou zijn geweest dit onderwerp om te dopen in “gemeentelijke ontwikkelingsprojecten”. Dan staan vergelijkbare problemen bij elkaar. Opvallende nieuwigheden heb ik nog niet ontdekt. De actuele situatie voor het Wisseveld was denk ik bij het opstellen van dit stuk niet, of niet volledig bekend. De situatie is uiterst verwarrend. Hopelijk komt er in de vergadering meer duidelijkheid. Wel blijkt al dat er weer een ton meer is uitgegeven dan waar op was gerekend.

In de laatste raadvergadering is een deel bouwcapaciteit van de Stoof overgeheveld naar Vennedaal. Wat daarvan de consequenties zijn voor de exploitatie van de Stoof heb ik nog niet kunnen vinden.

Wel is in het voorstel bevestigd dat Esterade niet wordt verkocht, maar door de gemeente herontwikkeld. Wat daarvan de gevolgen zijn voor de financiering van het MFC is misschien uit de jaarrekening van 2011 of de kadernota af te leiden.

Idops

Er is een hele hoop informatie en ideeën bij elkaar geschreven. Ik hoop maar dat het lukt de zaak uit de bureauladen vandaan te houden. Ik wacht de behandeling maar even af.

Rapport Rekenkamer Wisseveld

De eerste (gemene) vraag is natuurlijk of dit onderwerp nu wel behandeld gaat worden. Er wordt nog steeds uitgegaan van de oorspronkelijke stukken. Die riepen bij mij meer vragen op dan er antwoorden werden gegeven. Weet de raad al meer? Wat ik vooral mis is een reactie van juist dit college. Zij hebben de hele zaak geërfd van hun voorgangers en kunnen dus vrij commentaar leveren en aangeven hoe projecten als dit beter kunnen worden aangepakt. De gemeente opheffen is een iets te makkelijk antwoord. Ook hier maar even afwachten.

Wijziging bouwverordening

Een technische zaak waarbij het verheugend is dat in ieder geval Mill en Grave op dezelfde manier wijzigen.

Commissie Audit

De agenda is niet lang maar wel hevig: de jaarrekening 2011.

Ogenschijnlijk een positief resultaat. Er gaat € 849.000 naar de vrij besteedbare ruimte. Maar de adder kwam al vrij snel onder het gras vandaan. De normale uitgaven van de gemeente waren € 822.000 hoger dan de inkomsten en dus moest een beroep worden gedaan op de reserves en voorzieningen. We hebben nog al wat van die potjes voor allerlei doeleinden en daarmee is dusdanig geschoven dat het tekort van € 822.000 was gedekt en er € 849.000 naar de vrij besteedbare reserve is gegaan. Waarom die ingewikkelde constructie? De vrije reserve was rekening houdend met aangegane verplichtingen niet meer dan € 155.000. Uit allerlei andere reserves is uiteindelijk die € 849.000 naar de vrije reserve geschoven. Alles bij elkaar is Grave er in 2011 € 893.000 armer op geworden. We teren dus in en gaan daar vooralsnog vrolijk mee door. Want inmiddels is in 2012 alweer € 589.000 uit die vrije reserve gehaald. Potverteren met het oog op opheffen van de gemeente klinkt zo onvriendelijk.

Een ander aspect is dat een rekening ten opzichte van de begroting heel veel voor- en nadelen heeft. Dat is normaal. Nu blijkt dat heel veel van de voordelen incidenteel zijn. Meestal betekent dit dat de kosten zijn doorgeschoven naar 2012 of later. En daar is in de meerjarenbegroting van 2012 natuurlijk niet op gerekend. Een zorgelijke situatie waarvoor in de kadernota 2013 een aanpak zou moeten staan.

Commissie inwoners en bestuur

Heel veel formele punten waar de raad wel aandacht aan moet besteden, maar waar ik aan voorbij ga.

Nieuwbouw Visioschool

Een belangrijk punt is wel het voorstel om in te stemmen met nieuwbouw voor de Visioscholen. Financieel was daar al op gerekend, dus wat dat betreft niet zo’n probleem. Wel is de vraag hoe deze instemming past in het geheel van de onderhandelingen met Visio over de toekomst van het gebied. Visio haalt hier een flinke vis mee binnen. Wat wint de gemeente ermee? Er zou toch een traject met Visio worden ingegaan gebaseerd op overeenkomsten?

Plaatsing gedenkstenen

Het college laat de beslissing over de herplaatsing van de gedenkstenen die op de tussenmuur van het voormalige stadhuis zaten aan de raad over. De vraag is of de toren die over is gebleven (wat gebeurt er verder mee?) of het historisch stadhuis de aangewezen plaats is. Het college is voor de toren. Een groot aantal Gravenaren vindt het historisch stadhuis de beste plek. Een echte voorkeur heb ik zelf niet. Belangrijk is dat er voldoende ruimte is voor een stijlvolle herdenking. De raad mag beslissen.

Burgemeester gezocht

Grave mag op zoek naar een “vaste” burgemeester. De gebruikelijke gang van zaken is dat de raad een profiel opstelt en er vervolgens een sollicitatieprocedure start. Een heikel punt daarbij is in hoeverre de bevolking daarbij wordt betrokken. Er is dan ook stof genoeg voor een discussie en dat leidt weer af van de werkelijke problemen waar Grave mee zit.

Laten we wel wezen, het is goed dat er in Grave een vaste burgemeester is. Een waarne(e)m(st)er zit eigenlijk op een schopstoel en dat is niet lang leuk. Maar moet dat dan ook een ander zijn dan de huidige waarneemster? Als je van mening bent dat Grave nog heel lang bestuurlijk zelfstandig blijft is het logisch dat je op zoek gaat naar een burgemeester die langer blijft dan slechts enkele jaren zoals bij de huidige waarneemster het geval is.

Ik heb het al meer betoogd: wanneer de ambtelijke apparaten van Cuijk, Grave en Mill worden samengevoegd heeft het geen zin die gemeenten wel bestuurlijk zelfstandig te laten bestaan. De raad beweert dit wel, maar handelt er zelf ook niet naar. Men heeft al 2 jaar nodig gehad om de Commissaris van de Koningin zover te krijgen dat hij de burgemeestersprocedure wil starten. Als je echt zelfstandig had willen blijven had er wat harder aan moeten worden getrokken.

Zelfstandig blijven betekent ook dat er iedere vier jaar een raad moet worden gekozen. Daarvoor zijn weer kandidaten nodig en wel kandidaten waarvan de kennis en belangstelling iets verder gaat dan het eigen belang. Dat is in de huidige maatschappij sowieso al moeilijk. Ook verenigingen kunnen moeilijk bestuursleden vinden. Het is dus zaak, wil de gemeenteraad overleven, dat er voor wordt gezorgd dat er opvolgers komen. Nu maakt de gemeenteraad van Grave het in de praktijk voor belangstellende burgers het wel erg moeilijk het raadswerk te volgen. Deze raad opereert al alsof dit de laatste periode is. Nou vooruit: één na laatste periode.

Ook uit andere overwegingen ben ik er heel sterk voor de burgers te laten meedenken en –praten. Beslissen is dan aan de gemeenteraad. Maar dan moet je er als raad wel voor zorgen dat die burgers goed zijn geïnformeerd want inspraak zonder inzicht leidt tot uitspraak zonder uitzicht. En er zijn onderwerpen die zich niet lenen voor directe betrokkenheid van de burgers. Zolang er wordt gestreefd naar de beste burgemeester en niet naar de meest populaire is de keuze van een nieuwe burgemeester zo’n onderwerp. Privacy van sollicitanten is ook een argument.

Mijn conclusie is dan ook dat het voor Grave het best is wanneer de gemeenteraad zo spoedig mogelijk de huidige waarnemende burgemeester als enige kandidaat voordraagt en overgaat tot de orde van de dag. Zij zal geen volledige periode van zes jaar volmaken, maar het heeft ook geen zin Grave zolang als zelfstandige gemeente te laten voortbestaan. De procedure kan dan kort zijn en de raad kan zich bezighouden met de werkelijke bestuurlijke problemen.

Het bezwaar dat dan het hele college buiten de gemeente woont is er natuurlijk wel en ik vind ook dat de raad bij de wethouders wat makkelijk over dat probleem is heengestapt. Aan de andere kant is het in de huidige woningmarkt en het risicovolle bestaan van een bestuurder niet reëel te verlangen dat zij op stel en sprong met hun hele gezin naar Grave verhuizen. Maar met wat creativiteit van beide kanten zijn er wel oplossingen denkbaar.

Een vraag die nu bij mij opeens opkomt is of Grave ook niet leuk is om te wonen als je geen wethouder (meer) bent. Voor mij is het antwoord wel duidelijk.

Nog even verzoek scheepswerf

Zojuist de reactie van het college gelezen op het verzoek van de scheepswerf. Blijkbaar was er onduidelijkheid over wat de werf bedoelde. Dan neem je direct toch even contact op met de werf. Dat zou ook voor de hand hebben gelegen als je het wel goed had begrepen'. Over zo'n zaak ga je toch in overleg, zeker als je van plan bent negatief te beslissen.
maar zo is tegenwoordig de bestuurstijl. Praten doe je wel bij de rechter.

Wisseveld: dromenland of nachtmerrie?

Dat het met de ontwikkeling van het Wisseveld niet goed gaat is al jaren lang bekend. De wildste geruchten gingen de ronde variërend van geld opleverend tot 30 miljoen verlies. De rekenkamer kreeg van de raad opdracht het eens uit te zoeken.

Op 20 december 2011 leek met de zonnewende ook licht in de Graafse duisternis te komen. De gemeenteraad nam het besluit een eind te maken aan de relatie met GBB. Er moest wel een bitter pil van € 10.000.000 afschrijven worden geslikt, grondeigendom moest alsnog aan GBB worden overgedragen en er zou nog € 300.000 moeten worden geïnvesteerd in de nieuwe rol van de gemeente. Maar daarmee zouden verdere risico’s voor de gemeente zijn verdwenen en kon de gemeente zich beperken tot het voeren van de regie, wat dat ook zou mogen inhouden. De raad moest het besluit wel nemen want het was nu of nooit. Voor het publiek bleef veel onduidelijk en of de gemeenteraad, die wel alle stukken mochten zien, het allemaal snapte betwijfel ik nu toch ook. Het ondertekende “onderhandelingsresultaat” moest nog wel worden omgewerkt tot een beëindigingovereenkomst maar dat zou een fluitje van een cent zijn. Inhoudelijk was alles geregeld en het was dan ook niet nodig dat de raad die beëindigingovereenkomst nog zou zien. De raad stemde in en heel Grave ging gelukkig de feestdagen in.

Vervolgens gebeurde er een tijdje niets. Half januari kwam het bericht dat de ondertekening van de stukken was uitgesteld tot 1 februari. In een daarop volgende vergadering werd meegedeeld dat de zaak voor 99% rond was, maar toch nog fout kon lopen. En uiteindelijk vernamen we via de pers dat de scheiding van GBB en de gemeente was afgesprongen.

Intussen is de behandeling van het rapport van de rekenkamer al twee keer uitgesteld. Dat schiet dus ook niet echt op. Wat mij hogelijk verbaast en eigenlijk ergert dat er zelfs nog geen reactie van het college is. Het bestuurlijk rapport laat heel veel vragen over waar het college duidelijkheid in kan en moet verschaffen.

Vraag is natuurlijk ook op welke grond het college, bij monde van de wethouder, in december gloedvol betoogde dat er overeenstemming is met GBB en dat Grave daarmee van een knellend contract wordt verlost en geen oneigenlijke taken meer heeft uit te voeren. De raad moest dan wel snel beslissen, hetgeen geschiedde.

Nu stelt het college en weer bij monde van diezelfde wethouder dat GBB steeds aanvullende eisen stelde en dat dit de gemeente te ver ging. En als klap op de vuurpijl is Daandels van mening dat dit wellicht beter voor Grave is dan verbreken van het contract.

Weet men in december en nu niet wat men zegt, houdt het college ons voor de gek of wordt het college zelf voor de gek gehouden?

Het belangrijkste is nu wat de positie van de gemeente werkelijk is. Veel is duister, maar op basis van de informatie die ik wel heb is Grave nu € 11.800.000 kwijt, heeft wat grond in eigendom, moet jaarlijks 3 ton aan GBB betalen en heeft niets over het Wisseveld te vertellen. Ik hoop dat ik het mis heb en wil dan graag snel weten hoe het wel zit.

En dan wat gaat er gebeuren? De wethouder wil dat er snel huizen worden gebouwd. De gemeente heeft alvast een studie laten verrichten waaruit blijkt dat het best mooi kan worden, maar veel schieten we er niet mee op. Het probleem van huizen bouwen is dat je ze ook moet verkopen of verhuren en daar zit nu het probleem. Bovendien zijn er in Grave zat plaatsen en ontwikkelaars die hetzelfde willen. GBB heeft, net als Mooiland voor de Prinsenstal, al laten weten dat afwachten voorlopig het parool is. Hoe denkt de wethouder dan dat die huizen wel snel worden gebouwd?

Raadsels zat dus. Één ding is nu wel duidelijk: bijna raak is hetzelfde als helemaal mis.

Postuum (?) de scheepswerf

Er is tijdens de pinksterdagen in bestuurlijk Grave nogal wat commotie ontstaan over de rechterlijke uitspraak betreffende het afwijzen door het college van een bestemmingsplanwijziging ten behoeve van de scheepswerf. De Geest is blijkbaar weer in Grave gearriveerd, want verrassend kun je deze uitspraak van de rechter niet noemen.

De uitspraak van het college dateert van 14 december 2010 en op 24 december citeerde ik in deze weblog het B&W-besluit en concludeerde:

“Wat het college betreft dus "einde verhaal", maar zo simpel is het niet. Het is interessant te vernemen dat het college alleen bereid is de scheepswerf conserverend op te nemen, maar het is de raad die het bestemmingsplan vaststelt en of de raad zonder enige discussie ook "einde verhaal" tegen de scheepswerf zegt moet nog maar worden afgewacht.”

Er zijn wetten waarvoor je drie juristen nodig hebt om te bepalen wat er wordt bedoeld; één die beargumenteert dat het de ene kant op moet, een tweede die juist het tegenovergestelde beweert en een derde, de rechter, die dan bepaalt welke kant het echt op gaat. En zelfs dan bestaat er vaak nog een beroepsmogelijkheid. Er zijn ook wetten die uit te leggen zijn als 1+1= 2. En dat is hier het geval. De raad beslist over verzoeken om een bestemmingsplan te wijzigen; geen vraagtekens en discussie mogelijk. Ook dient de raad daar op redelijke termijn een beslissing over te nemen. Om dat te waarborgen hebben we tegenwoordig de Wet dwangsom en beroep bij niet tijdig beslissen. Allemaal glashelder. De scheepswerf had het verzoek dus verkeerd geadresseerd, maar dan vereist zelfs het bestuurlijk fatsoen dat je als college de brief op het goede adres bezorgt, hetgeen de rechter nu ook op juridische basis heeft uitgesproken.

En laat nu de raad niet beweren dat ze er niets van af wisten. Allereerst ga ik er van uit dat zij wekelijks de B&W-besluiten lezen. Ook staat in het besluit dat de raad over het standpunt van het college zal worden geïnformeerd. Heel wat raadsleden hebben mij ook herhaaldelijk gezegd dat zij mijn stukjes lezen. Bovendien zijn de plannen van de werf in de wandelgangen vaak genoeg ter sprake geweest.

Hier is gewoon sprake van een bestuurlijke blunder. Die moet je zoveel mogelijk voorkomen maar ze zijn er nu eenmaal. Het wezen van een blunder is dat er geen redelijke verklaring voor te vinden is. Wat ik wel ergerlijk vind is dat het college niet in staat is geweest zelf 1 en 1 bij elkaar op te tellen en het tot een rechterlijke uitspraak heeft laten komen. De fout had al veel eerder kunnen worden hersteld. Het zou wat arrogant van mij zijn te beweren dat men dat al op 2 januari 2011 had kunnen doen nadat men tijdens het kerstreces mijn weblog had gelezen. De smoes van “niet-ontvankelijk” omdat het besluit geen juridische betekenis zou hebben is te gek om los te lopen.

De belangrijkste vraag is echter wat de consequenties zijn. Gelukkig is het aan anderen om de eerste zet te doen. Het boetekleed en nederig afwachten lijken mij voorlopig het beste.

Wat nu met de "Margriet"?

Het besluit dat de raad op 22 mei heeft genomen is uit meer oogpunten merkwaardig., al is het alleen maar vanwege de dubbele ontkenning die er in zit. En met zo’n taalkundige constructie is moeizaam te formuleren.

·         De raad besloot, via een amendement op een voorstel van het college, iets dat al op 16 juni 2009 was besloten. Men had gewoon kunnen volstaan met het voorstel van het college af te wijzen. Het besluit van 2009 was gebaseerd op argumenten die aannemelijk maakten dat de zo gewenste medewerking van de provincie zou worden verkregen. Het nu genomen besluit mist die inhoudelijke onderbouwing. Het besluit van 16 juni 2009 is echter niet ingetrokken, dus nog steeds van kracht en ook niet in strijd met het nu genomen besluit. Dubbel genaaid houdt beter zullen we maar zeggen.

·         Het besluit van 16 juni 2009 was gebaseerd op een voorstel, dus informatie, van het college. Ook het college was dus toen van mening dat opnemen van de Margriet in het bestemmingsplan door de provincie zou worden geaccepteerd. Het heeft weliswaar een hele tijd geduurd, maar uiteindelijk is de Margriet wel in het concept voorontwerpbestemmingsplan opgenomen en ter inzage gelegd. Ook toen was het college dus nog van mening dat de weg begaanbaar was. Er zijn zienswijzen ingediend, die voor een groot deel nog niet geopenbaard zijn. Wel blijkt uit het voorstel van het college voor 22 mei dat er in ieder geval 2 zienswijzen zijn die argumenten aanvoeren tegen opnemen van de Margriet in het bestemmingsplan. Van de “appellanten” was dat natuurlijk te verwachten, maar het college heeft kennelijk uit de zienswijze van de provincie geconcludeerd dat die niet zonder meer voor opnemen is. Op zienswijzen die voor de Margriet pleiten wordt niet inhoudelijk ingegaan. En er is zeker één zo’n zienswijze, namelijk namens de Margriet zelf. In die zienswijze worden argumenten aangevoerd waarom er wel een gerede kans is dat de provincie meewerkt. (Ik formuleer het wat voorzichtig, want in dit stadium van de procedure zijn er nog geen zekerheden; sterker nog ze mogen er eigenlijk niet zijn. Zekerheden ontstaan pas wanneer het bestemmingsplan door de raad wordt vastgesteld.). Omdat er wel wordt verwezen naar overleg met de provincie, maar geen verslagen zijn bijgevoegd kan ik niet beoordelen waarom het college nu plotseling de eigen procedure doorkruist door op basis van twee  zienswijzen en met voorbijgaan van alle andere op één onderdeel van het gehele bestemmingsplan buitengebied de raad een uitspraak laat doen. Dat riekt naar paniek

·         Het huidige besluit past niet in de procedure. Na de ter visielegging en het indienen van zienswijzen dient het college het voorontwerp en de zienswijzen te verwerken tot een formeel ontwerpbestemmingsplan. Afhankelijk van de intensiteit van vooral het overleg in de voorbereiding is dit een minder of meer complexe aangelegenheid. Gelet op het tijdsverloop zou het in dit geval eenvoudig moeten zijn en zou het ontwerpbestemmingsplan zeer binnenkort ter inzage moeten kunnen worden gelegd. Er is dan 6 weken tijd om opnieuw een zienswijze in te dienen. Daarna moet de raad na vier maanden het bestemmingsplan vaststellen. Dat lijkt mij geen aanleiding voor een overhaaste beslissing.

·         Het college wekte met het voorstel de indruk dat opnemen van de Margriet in het bestemmingsplan een onhaalbare kaart zou zijn en dat daarom tijdverspilling er nog aandacht aan te besteden. Dat is natuurlijk mijn interpretatie, maar waarom zou het college anders nu met dit voorstel zijn gekomen? Als je het voorstel goed leest is het toch niet zo absoluut. Zo wordt gesproken over “onwaarschijnlijk” maar niet over “uitgesloten” of woorden van gelijke strekking. Zelfs de wethouder heeft gezegd dat hij een geamendeerd besluit (dat alleen maar kon neerkomen op een afwijzing van zijn voorstel) zou uitvoeren. Dus het college gaat nu gewoon zijn stinkende best doen de provincie te overtuigen van de juistheid van het opnemen van de Margriet in het bestemmingsplan.

·         Mevrouw de Zoeten lichtte nog toe dat zij eigenlijk de Margriet als rivierpleisterplaats wel zag zitten, maar toch tegen het amendement zou stemmen, en dus tegen opnemen van de Margriet. Het collegevoorstel had haar aangetoond dat deze weg onbegaanbaar zou zijn. De raad als geheel koos er echter voor die weg toch in te slaan en het college zelf gaat voorop. Iedereen is er wel van overtuigd dat het geen asfaltweg is en dat er nog wel wat hobbels zijn te nemen, maar als je niet gaat lopen kom je zeker nergens.

Genoeg over het besluit. Het ligt er en wat nu. Formeel is gewoon het college weer aan zet om concept ontwerpbestemmingsplan en zienswijzen om te werken tot formeel ontwerpbestemmingsplan. Voor de Margriet betekent het dat vooral de aandacht moet worden gericht op de zienswijze van de provincie. Blijkbaar is die nog afwijzend. Daar hoeft de gemeente niet bij voorbaat bang te zijn. Nog niet zolang geleden had de provincie ook een negatieve zienswijze op een woningproject in Escharen. Na één goed gesprek met de provincie stemde de provincie alsnog in. Bovendien is in de huidige regelgeving de provincie niet meer zo machtig als vroeger. Tegenwoordig is de gemeente leidend en heeft de provincie dezelfde gereedschappen als iedere burger: een zienswijze indienen en eventueel later een beroep op de Raad van State. Natuurlijk moet je wel met goede argumenten komen om de provincie te overtuigen en zou ik bij een beroep van de provincie op de Raad van State ook geen weddenschap op de gemeente afsluiten. Een bestuurlijk aanval vanuit de gemeente op het provinciebestuur is dan ook nodig.

De zienswijze van de “appellanten” is voor een belangrijk deel gebaseerd  op het provinciaal beleid. Daarnaast wordt nog een aantal andere regels genoemd waar de Margriet eventueel zou moeten voldoen. Op zich is dat wel juist, maar spelen die regels in de bestemmingsplanprocedure geen rol. Blijft over de invloed op het uitzicht van de “appellanten” op het landschap en andere opvattingen op wat wel en niet daar past. Die bezwaren moeten natuurlijk worden afgewogen. Daarbij speelt natuurlijk een rol of er 2 appellanten zijn of dat een groot aantal mensen vindt dat de Margriet daar niet hoort. Zo werkt nu eenmaal een democratie. Democratie is ook accepteren dat besluiten worden genomen waar je het zelf niet mee eens bent.

De “appellanten” wijzen ook nog op uitspraken van de Raad van State dat de Margriet daar ten onrechte ligt. Dat is juist, maar de raad van State baseert zijn uitspraken op twee facetten:

·         Is de aangevochten beslissing op de juiste wijze tot stand gekomen? Indien dit niet het geval is, moet de procedure over. (Dit speelt bij de vraag van de scheepswerf om het bestemmingsplan te wijzigen. Het was weliswaar een rechterlijke uitspraak, maar de RvS is in dit geval ook een rechtbank).

·         Is de aangevochten bestemming niet in strijd met het beleid van hogere organen? Indien dit het geval is een nieuwe poging alleen zinvol als eerst het beleid van dat hogere orgaan wordt.

Dit laatste speelt nu bij de Margriet. Alle uitspraken van de Raad van State zijn gebaseerd op het huidige bestemmingsplan en volgens die regels kan de Margriet echt niet. Maar het gaat nu om het vaststellen nieuwe beleidsregels. Oude uitspraken van de Raad van State zijn hierbij wel leerzaam maar niet maatgevend.

Alles bij elkaar genomen doe ik hierbij geen uitspraak over de zienswijze van wie dan ook. Wel geloof ik er bij een voortvarende en zorgvuldige aanpak zeker in dat de Margriet in het bestemmingsplan buitengebied kan worden opgenomen.

Rest nog het plan van de “appellanten” het besluit van de raad aan de Kroon voor te leggen voor vernietiging. Daarmee zou het besluit van de baan zijn en de komische situatie ontstaan dat het besluit van 16 juni 2009 van kracht blijft. En dat is inhoudelijk precies hetzelfde. Dat schiet voor de “appellanten” ook niet op. Dit neemt echter niet weg dat het recht om het te proberen wel bestaat. Ik zie de aankondiging dan ook niet als een bedreiging maar als een aansporing zorgvuldig te werk te gaan.

Naast de bestemmingsplanprocedure loopt ook nog het handhavingtraject. Nu heb ik van de aanpak van de scheepswerfproblematiek overgehouden dat je alvorens een eventueel gedoogbesluit te nemen in afwachting van legaliseren of verdwijnen ook nog een besluit kunt nemen tijdelijk niet te handhaven. Ik zou de stukken eens moeten bestuderen of in combinatie met de weg naar een nieuw bestemmingsplan dit niet een begaanbare weg is ondanks de uitspraak van de Raad van State op dit terrein. Het is toch te zot dat je tegelijk werkt aan het bouwen en het slopen van een huis?