2013-37 Tussen twee vergaderingen

De ene raadsvergadering is nog niet afgelopen of de volgende dient zich al weer aan.

De voortzetting van de vergadering van 19 maart heb ik niet kunnen bijwonen. Bij vorige vergaderingen was het niet zo’n probleem toch commentaar te leveren. De geluidsopname was bijna altijd nog dezelfde week beschikbaar. Dat is niet meer. Tijdens de commissievergaderingen is meegedeeld dat de gemeente wil overstappen op een systeem waarbij de raadsvergadering via internet kan worden gevolgd op het moment dat hij wordt gehouden.: live dus. Hartstikke fijn voor degenen die de vergadering niet zelf kunnen bijwonen en toch niets anders te doen hebben. Dus ziek of op vakantie zijn of iets soortgelijks. De opname is ook later af te luisteren, met een fotootje van degene die aan het woord is. Het kan ongetwijfeld een waardevolle aanvulling op de huidige voorziening worden, maar is nog niet operationeel. Op de gemeentelijke site is het systeem wel terug te vinden, maar meestal afgesloten voor ons gewone burgers. Zo ook nu.

Een oude wijsheid zegt:”gooi nooit je oude schoenen weg voordat je nieuwe hebt” en dat heeft de gemeente Grave nu juist wel gedaan. Het oude systeem stopt bij de raadsvergadering van 5 februari. Ik vind dat een heel gemis.

Het nieuwe is een bestaand systeem dat o.a. ook in Boxmeer wordt toegepast. Technisch zal het dus wel in orde zijn. Dat zo’n systeem dan nog wordt uitgetest bij de gebruikers is logisch. Dat de eerste stap dan is om de “spelers”, de raadsleden, met het systeem te laten oefenen ligt ook voor de hand. Het echte uittesten gebeurt echter bij de doelgroep: het publiek. Dat had nu mooi gekund. Ik heb een opname van Boxmeer eens beluisterd en bekeken. (daar is ook een camera ingeschakeld, in Grave is dat niet de bedoeling). Mijn eerste conclusie is al dat de raad van Grave meer zaken uit de werkwijze van Boxmeer zou kunnen overnemen, zoals bijvoorbeeld dat het spreekrecht ook open staat voor niet geagendeerde onderwerpen. Mijn indruk is dat voor naluisteren het Graafse systeem beter is. Daar kun je binnen de agendapunten per spreker naluisteren en hoef je niet het geheel nog eens te aanhoren. Het gaat dikwijls om wat er precies is gezegd.

Dat is ook van toepassing op de vergadering van 26 maart. Uit de verslagen, met name in de Arena, krijg ik de indruk dat het een voor Grave normale bijeenkomst was. Vol geharrewar en onduidelijke uitspraken. Wel duidelijk, en goed, is dat het bestemmingsplan centrum Grave is vastgesteld zonder de wijzigingsbevoegdheid om van groen en Bekaf parkeergelegenheid te maken. Dat blijft aan de raad voorbehouden.

Bij de kwestie scheepswerf heeft de raad besloten dat de rekenkamercommissie wordt ingeschakeld. Dat moet dan toch nog wel worden geregeld inclusief budget.

In dat licht is wat er nu precies in het bestemmingsplan over de scheepswerf is komen te staan minder interessant. Eerst zal toch over de toekomst van de werf moeten worden gepraat alvorens het in zinvolle bestemmingsplanbepalingen kan worden vastgelegd. De uitkomst van de andere punten was blijkbaar volgens de verwachting.

Dan de komende vergaderingen. Het presidium heeft besloten, en de gemeenteraad heeft het geaccepteerd, dat stukken alleen nog in het stadhuis kunnen worden ingekeken. Een duidelijke achteruitgang. Het motief is dat de stukken toch op de website staan. Dat is soms waar en vaak niet. Zo ook deze keer. De raadsvergadering van 23 april staat al keurig geagendeerd, zij het zonder stukken en dat is ook logisch. Van de commissievergaderingen is alleen de vergadering van de commissie ruimte op 15 maart aangekondigd met de stukken. De normale commissievergaderingen staan nog niet eens op de agenda. In de agenda voor het fractieberaad van het CDA staan ze wel vermeld, compleet met agendapunten. Stukken zijn nog niet beschikbaar. Voor de vergadering van 16 april, dit keer commissie Ruimte in plaats van Inwoners en Bestuur valt daar niets over te zeggen. Het is alleen lastig om fractieberaad te houden zonder stukken. Je kunt dan wel vrijuit over het onderwerp praten, niet gehinderd door informatie. Voor de vergadering van Inwoners en Bestuur is dat wel in strijd met de eigen reglementen. Kennelijk is er maar één agendapunt: extra budget oude handhavingzaken. Dat wordt vast een B-stuk.

Goed en verstandig is dat aan het bestemmingsplan buitengebied een afzonderlijke commissievergadering wordt gewijd. Er zijn nog teveel hangpunten. Daar wijd ook ik een afzonderlijk commentaar aan.

Op het moment dat de vergaderingen van de commissie Ruimte worden gehouden moeten de stukken voor de raadsvergadering van 23 april al zijn gepubliceerd. Een eventueel resultaat van de commissievergadering kan dus niet worden verwerkt. Dat betekent herhaling -en als het meevalt in samenvatting- van de discussie in de raadsvergadering. Eventuele aanpassingen van het besluit moeten via amendementen worden ingebracht en omdat amendementen en moties pas op het laatste moment worden ingediend is er ook geen gelegenheid daar orde in te scheppen. De kans is dus groot dat er gelijkluidende of bijna gelijkluidende amendementen worden ingediend. Dat kost schorsingen overleg en herschrijven. Dikke kans op chaos.

2013-36 De loswal

Zojuist stuurde de voorzitter van de wijkraad mij de raadsleden nieuwsbrief over de loswal.

Dat de bedriegertjes (nu waterelement geheten) er niet komen was inmiddels via de pers al bekend en ook te verwachten. De uitgestelde voorzieningen in verband met de peilopzet zijn nu ook bekend. Het worden schanskorven. Voor wie dit woord niet kent: het is een lekke muur. Hoe lek die muur is hangt af van de grote van de gebruikte vulstenen. Het voornaamste doel zal zijn de golven te dempen. Dat werkt beter naarmate de stenen fijner zijn. Maar daardoor wordt de kans dat de korven zelf wegspoelen weer groter. Ergens is een optimum. De tekening op de nieuwsbrief geeft daarover geen uitsluitsel. Ook wordt niet vermeld hoeveel deze voorziening kost en of daar in het krediet rekening mee is gehouden.

Er staat dat het waterschap akkoord is. Kennelijk worden de belangen van het rijk, de voorziening ligt immers in het winterbed dat door Rijkswaterstaat wordt beheerd, behartigd.

Gezien de nodige omgevingsvergunning lijkt het mij sterk dat de zaak op 1 juni klaar kan zijn.

We zullen zien.

Dit had ook direct goed gekund.

2013-35 Nog drie opmerkingen over de raadsvergadering

De stemmen over het amendement scholen staakten omdat er één lid afwezig was. Nu kon de agenda niet worden afgewerkt. Daarom wordt de vergadering op 26 maart voortgezet. Let wel het is geen nieuwe vergadering (dus geen nieuw spreekrecht). Als men volgens de regels had gehandeld en er dus nog niet was besloten over de scholenkwestie zou bij de voortzetting van de vergadering de raad kunnen beslissen het agendapunt te heropenen. Voorwaarde is natuurlijk dat de raad dan wel volledig is. Het is geen fraaie aanpak, maar ik heb geen regels gevonden die het verbieden.

Dat station is nu voorbij en strikt genomen moet nu de volgende vergadering worden afgewacht. Het college moet dan met een nieuw voorstel zijn. Dat kan het oude zijn, waarop de VVD weer met een amendement komt. Slim zou zijn als het college het amendement in het voorstel inbouwt. Ik had in ieder geval de indruk dat de meeste fracties wel zouden instemmen, al was het maar omdat een half ei beter is dan een lege dop. Vraag is natuurlijk wat de raad echt wil, want het amendement is behoorlijk vaag. Het CDA is duidelijk: doorgaan met het oorspronkelijke plan. Trots is ook duidelijk: in oost alleen renoveren: VPGrave wil eigenlijk voor oost heel iets anders en zal dus wel tegen blijven. Vraag blijft wat de overblijvende partijen VVD en Keerpunt werkelijk willen. Keerpunt neigt naar renovatie. Kan het college ze alsnog over de streep trekken? Gaat het door de knieën en wordt het renovatie met de tegenstem van het CDA of krijgen we een ontkoppeling van oost en west; doorgaan met west en afwachten met oost. Hoe denken de scholen en andere betrokkenen daarover?

Het wordt spannend.

Tijdens de behandeling van het rekenkamerrapport gaf het CDA als verklaring voor het fout lopen dat Grave te klein is voor dergelijke projecten. Ik ben het daar niet mee eens. Kijk maar eens naar Estersveld, Zittert en Stoof. Allemaal van ongeveer diezelfde omvang. Alleen moet je als gemeente niet proberen een te grote broek aan te trekken. Een gemeente, en zeker een kleine moet geen ontwikkelaar willen spelen. Aan de andere kant moet een ontwikkelaar er rekening mee houden dat in Grave niet hetzelfde bouwtempo kan worden aangehouden als in Amsterdam of zo. Die vraag heeft in het begin van het Wisseveld ook een rol gespeeld. De eerste fase waarin een haalbaarheidsonderzoek werd gedaan zou daar antwoord op hebben moeten geven. Als eerste bleek dat de provincie wel bereid was Grave een hoger bouwtempo toe te staan, maar dan moest de bouwactiviteit in de hele gemeente wel op het Wisseveld worden geconcentreerd. Uiteindelijk is daar het bouwen binnen contouren uit voort gekomen.

In een reactie van Louis Paridans op mijn opmerking dat een specificatie van de 10 miljoen wel uit de gemeentelijke boekhouding was te halen schreef hij dat dit nog niet zo eenvoudig zal zijn Daarom is het nodig dat het college daaruit een voor iedereen leesbaar en begrijpelijk verhaal zou destilleren. Hij heeft dat niet voor elkaar gekregen Dat is helemaal waar. Ik bedoelde vooral dat de basis voor de informatie in openbare stukken staat. De geheimhouding kan daar geen invloed op hebben. Het college kan en moet dus de motie uitvoeren en dan heeft dhr Paradans alsnog waar hij om vroeg en heel Grave in is geïnteresseerd.

2013-34 Raadsvergadering 19 maart

Er is een gezegde: “ze dronken een glas, ze deden een plas en alles bleef zo het was”. Na afloop van de vergadering werd een glas gedronken. Alhoewel het in het stadhuis een eind weg is zal menigeen ook een plas hebben gedaan; er waren genoeg schorsingen voor. En het resultaat was niet zodanig dat je kunt zeggen dat de raad spijkers met koppen heeft geslagen of knopen doorgehakt. Alles bleef dus zoals het was.

Zoals werd verwacht kon de agenda niet in zijn geheel worden afgewerkt. Van de negen punten waarover nog discussie plaats vond konden er slechts 3 worden afgewerkt. En van die drie was er nog maar één waarbij een werkelijk besluit werd genomen. En dat betrof dan nog alleen het goedkeuren van overeenkomsten die het college het gesloten.

Oorzaak is natuurlijk de voortdurende slechte planning en voorbereiding van de raadsvergaderingen.

Om raadsvergaderingen goed te laten verlopen zijn er regels, deels in de gemeentewet en voor de rest in gemeentelijke regelgeving. Er zijn drie van die gemeentelijke regelingen:

·         Reglement van orde voor de vergaderingen en andere werkzaamheden van de gemeenteraad;

·         Reglement betreffende de werkwijze en bevoegdheden van het presidium;

·         Verordening op de raadscommissies

Voor een goed verloop van de vergaderingen is het natuurlijk wel nodig dat men zich aan deze regelingen houdt en gebruik maakt van de mogelijkheden. En juist daar schort het in Grave nogal aan. Nu maakt de planning van de raadscyclus het al onmogelijk om aan alle voorschriften te voldoen. Agenda en stukken kunnen gewoon niet volledig op tijd zijn en dat heeft iedere keer weer gevolgen.

Aan twee regels wordt wel strikt de hand gehouden. Vergaderingen eindigen, klaar of niet, om 22:30 uur en degenen die zich hebben aangemeld voor het spreekrecht mogen het woord niet voeren als de raad besluit het betreffende  onderwerp van de agenda af te voeren. De striktheid op die punten treft vooral het publiek. Zo waren er deze keer nogal wat mensen met belangstelling voor de behandeling van het bestemmingsplan centrum Grave.  Die zijn voor niets gekomen. Het burgerinitiatief Binnenhof is al een paar maal van de agenda afgevoerd waardoor de insprekers op dat onderwerp voor joker werden gezet. Soepel wordt met de regels omgegaan als het de leden goed uitkomt.

Toch maar even een terugblik op de wel behandelde punten.

De eerste zes zijn standaard: opening;vaststellen agenda;vragen; algemeen spreekrecht; ingekomen stukken en mededelingen en vaststellen besluitenlijst vorige vergadering(en). Bij een goede en volledige voorbereiding kunnen die afgezien van het spreekrecht snel worden afgewerkt. Het agendapunt “vragen” is alleen bedoeld voor zaken met een politiek karakter die zich plotseling hebben voorgedaan. Dat doet zich niet zo vaak voor. Aangezien in Grave van nogal wat raadsvragen het antwoord uitblijft of blijkbaar in de mist verdwijnt wordt dit agendapunt veelal gebruikt om daar navraag naar te doen. De vraag deze keer om de raad spoedig in te lichten over het al of niet open blijven van de penitentiaire inrichting van Grave, om te voorkomen dat de raad het uit de krant zou vernemen, zou overbodig moeten zijn en vond ik zelfs komisch. Zou de burgemeester vrijdag een alert-sms hebben uitgestuurd? ’s-Avonds was het antwoord al openbaar.

Voor het spreekrecht had zich één persoon aangemeld met als onderwerp: het bestemmingsplan centrum. Hopelijk onthouden de raadsleden zijn woorden tot volgende week. De gemeentewet laat nadrukkelijk toe dat inspreken vlak voor het agendapunt plaatsvindt.

Over A- en B- stukken is in de regelgeving niets terug te vinden. Ik vind dat onderscheid zinloos en ook de raad zelf heeft er moeite mee. Want het wezen van A-stukken is dat er niet over wordt gepraat en dat er niet hoofdelijk wordt gestemd. Het zijn niet voor niets “hamerstukken”. Dat is niets voor Grave. Dus worden er toch “stemverklaringen afgelegd” en dus gestemd. Een stemverklaring is eigenlijk iets anders dan beargumenteren waarom je voor of tegen bent. Een compliment uitdelen is geen stemverklaring,maar misstaat in een raadsvergadering niet. Afschaffen van het onderscheid dus. De commissies zullen dan ook genoodzaakt zijn iets zinnigs als conclusie te geven.

Deze keer waren er liefst 3 burgerinitiatieven als A-stuk. Dat komt omdat er voor het vaststellen van de inhoudelijke behandeldatum kennelijk een raadsbesluit nodig is en als die niet wordt gehaald moet een nieuw besluit worden genomen. Zo kwam een initiatief voor de tweede keer aan de orde en een ander zelfs voor de derde maal. De raad is kennelijk nogal optimistisch bij het plannen. Ik vind het meer onrealistisch.

Dan nu het echte werk, te beginnen met het krediet voor de brede scholen. Een herhaling van de vorige raadsvergadering, nu aangevuld met een memo van het college. Het werd werkelijk een herhaling. Het memo van het college lichtte nog eens toe waarom de raad het voorstel zou moeten aannemen. Bij het begin van de behandeling kwam de VVD met informatie waarom je dat voor een deel niet zou moeten doen. Dat werd vastgelegd in een amendement dat eigenlijk een motie was. Je moet erbij zijn geweest om het ook maar een beetje te kunnen volgen. Kort samengevat komt het op het volgende neer.

·         Het college stelt voor zowel in Oost (Sprankel en Hartenaas) als in West (Raamdonk en Wegwijzer) nieuwbouw te plegen in de vorm van wat ik uitgeklede brede scholen noem.

·         Alle fracties zijn het eens met de aanpak voor West, maar niet die voor Oost. Daar is het alternatief opknappen van de bestaande scholen nog in beeld. Voor een enkele fractie is dat al een zekerheid, anderen willen het nog eens nader onderzocht hebben.

Eigenlijk is de zaak dus nog niet rijp. Het amendement hield in dat tegelijk bij het nemen van het volledige besluit, dus zowel west als oost nieuwbouw, zou worden besloten dat het college voor Oost met een nieuw voorstel zou moeten komen. Over de strekking van dat nieuwe voorstel werd niets vastgelegd. Dat betekent dat het zowel het oude voorstel van het college met nieuwe onderbouwing zou kunnen zijn als toch het renoveren van de bestaande scholen. Dus leek het alsof iedereen met deze aanpak zou kunnen leven. Natuurlijk zou het een monster zijn. Een besluit nemen en tegelijk zeggen dat een deel van het besluit moet worden heroverwogen is natuurlijk kolderiek. Mij werd niet duidelijk waarom uitstel voor West rampzalig zou zijn, maar voor Oost kennelijk niet. Nadat was toegelicht dat met West “voortvarend” kon worden doorgewerkt en na een aantal schorsingen een voor iedereen, behalve het publiek, duidelijke omschrijving was gevonden kon worden gestemd. Om één of andere reden staakten de stemmen bij het amendement dat toch zo zorgvuldig was opgesteld. Na een nieuwe schorsing kwam de uitspraak: doordat de stemmen staakten was het amendement niet aangenomen en kon het oorspronkelijke voorstel in stemming worden gebracht. Dat werd verworpen en daarmee was dus het zelfde resultaat als vorige vergadering bereikt. Er zal nu wel een derde poging moeten worden gedaan. Wordt het “driemaal is scheepsrecht” of dat je net als bij het hoogspringen de wedstrijd moet verlaten.

Overigens was de aanpak meer praktisch dan conform de regelgeving. In de gemeentewet staat duidelijk dat bij het staken van de stemmen in een vergadering waarbij niet alle leden aanwezig zijn de beraadslaging in de volgende vergadering wordt voortgezet. En aangezien er één lid niet aanwezig was deed deze situatie zich voor.

Overigens verloopt de stemming in Grave ook dikwijls in strijd met de regelgeving. In Grave is het gebruikelijk dat ieder lid tijdens de stemmingsprocedure als hij of zij aan de beurt is een stemverklaring aflegt. Volgens de regels, die de raad zelf heeft opgesteld moet dat voordat de stemming begint en mag men tijdens de stemming alleen maar “voor”of “tegen” zeggen.

Over de overeenkomsten met Visio was iedereen behalve VPGrave enthousiast. Maar daar heb ik bij de voorbespreking al het nodige over geschreven.

De discussie over het rapport van de rekenkamer kwam moeilijk op gang. Toen de VVD-vertegenwoordiger opmerkte dat volgens het raadsvoorstel alleen maar de vraag aan de orde was of de raad het memo van het college bij de behandeling zou betrekken dreigde de discussie te verzanden. Strikt genomen had hij nog gelijk ook. Het ging toch door, maar het werd meer een zoeken naar personen die in de fout waren gegaan dan dat er een analyse van  de hele procedure werd gemaakt. Het werd zo erg dat de voorzitter het seniorenconvent(=fractievoorzitters) bijeen riep. Wat daar werd besproken is natuurlijk geheim, maar het maakte wel een eind aan de discussie. Het zou mij niet verbazen als de geheimhouding van het contract daarbij een rol heeft gespeeld. Om toch iets te besluiten werd een motie van Keerpunt aangenomen (dat alleen al is een opmerkelijk feit). Het college moet voor het zomerreces komen met een financiële verantwoording van de 10 miljoen verlies die al is ingeboekt. Die gegevens zijn volgens mij in de jaarrekeningen wel te vinden. Veel belangrijker is de vraag wat nu de positie van GBB in de gemeente Grave is en in hoeverre die het beleid in Grave beïnvloedt. De discussie over de woningmarktstrategie zou daar misschien nog enige duidelijkheid kunnen verschaffen.

Helaas was daar geen tijd meer voor. De vergadering wordt dinsdag 26 maart voortgezet.

2013-33 Bestemmingsplan buitengebied: Let op!!!!

Op de gemeentelijke website is een voortgangsbericht verschenen over het bestemmingsplan buitengebied. Daarin wordt meegedeeld dat de raad zal worden gevraagd het plan in de raadsvergadering van 23 april vast te stellen. Op maandag 15 april komt het ook in de commissie Ruimte. Die datum wijkt af van de normale gang van zaken. Die vergadering zou eigenlijk op dinsdag 9 maart moeten plaatsvinden. Waarom dat is weet ik (nog) niet. In de vergaderagenda op diezelfde site staat hij nog voor 9 maart gepland. Aan dat soort tegenstrijdigheden in gemeentelijke informatie zijn we inmiddels wel gewend, maar het is wel hinderlijk.

Erger is dat de raadstukken al voor de commissievergadering definitief moeten zijn. De commissievergadering kan daarop dus geen invloed meer hebben. Dat wil zeggen dat alles wat in de commissie wordt gezegd, en door de commissie zinnig wordt bevonden, in de raadsvergadering zal moeten worden herhaald. En daar heeft de raad een hekel aan.

In de mededeling staat ook dat er voor de vergadering geen mogelijkheid meer is tot reageren. Dat is in zoverre juist dat er op grond van wettelijke voorschriften pas na het raadsbesluit weer actie kan worden ondernomen. Maar dat wil niet zeggen dat er totaalk geen mogelijkheden zijn.

Allereerst kunt u zich wenden tot de politieke partijen in de gemeenteraad. Die hebben allen hun openbaar fractieberaad. Ook zijn de raadsleden wel persoonlijk aanspreekbaar.

Vervolgens is er zowel in de commissievergadering als in de raadsvergadering zelf een agendapunt spreekrecht. Dat geeft burgers de gelegenheid gedurende 5 minuten de commissie en/of raad toe te spreken.

De verordening op de commissies biedt nog eend erde mogelijkheid. In artikel 24 van dat reglement staat dat de commissie niet-leden kan uitnodigen aan de beraadslagingen deel te nemen. Dat heeft de commissie nog nooit gedaan, dus het zal wel enige moeite kosten het zover te krijgen.

Het leek mij nuttig even op deze mogelijkheden te wijzen. De gemeente huldigt kennelijk het standpunt dat hetgeen niet verplicht is ook verboden is. Tussen verboden en verplicht is nog veel ruimte voor wenselijk, zinvol, klantvriendelijk en wat dies meer zij.

2013-32 Agenda raadsvergadering 19 maart: wie van de drie?

Van de agenda voor de vergadering van 19 maart heb ik nu drie versies.

Allereerst de versie op de website van de gemeente zoals die tot en met donderdag 14 maart op de site stond.

Dan de versie uit de Graafsche courant van 12 maart met de mededeling dat de stukken in de bibliotheek en de gemeenschapshuizen ter inzage liggen, hetgeen dus niet het geval is.

Ten slotte de agenda zoals ik die vanmorgen (vrijdag) in het stadhuis heb gezien. Daarbij was alleen vermeld dat de stukken in het stadhuis ter inzage liggen en wel vanaf 22 februari. Had ik dat maar eerder geweten want volgens de aankondiging zouden ze er maar tot 5 februari liggen. Dus zou ik mooi te laat zijn. Gelukkig hoef je deze mededelingen van de gemeente niet altijd serieus te nemen. De stukken waren er wel, dacht ik.

Totdat ik de stukken van het bestemmingsplan centrum Grave wilde inzien. In mijn commentaar op de commissie Ruimte stelde ik dat het antwoord van de wethouder over de bevoegdheid van het college de bestemming “groen” en “maatschappelijke voorziening” te wijzigen in “parkeren” onjuist was. Ik baseerde dat op de beschikbare stukken. Voor de zekerheid wilde ik daarom aan de hand van het laatste voorstel kijken wie er nu gelijk heeft; de wethouder of ik. Laat nu dat bestemmingsplan niet bij de stukken liggen. Door welwillende ambtenaren is er nog gezocht maar niet gevonden. Op de daarvoor bestemde website staat nog steeds de versie van november 2011.

Inmiddels is gebleken dat op de site van de gemeente inmiddels dezelfde agenda staat als ter inzage ligt. Het kan dus wel

Het geheel is volledig in strijd met de bepalingen van het reglement van orde. Maar volgens sommige raadsleden moet je daar soepel mee omspringen. Nou, als het gaat om de inbreng van burgers worden de regels akelig strak aangehouden. Volgens sommige (andere?) raadsleden zelfs krampachtig.

Is het allemaal zo erg? Er vloeit toch niet direct bloed uit. Misschien niet, maar de raadsvergadering is toch de plaats en tijd waar het allemaal gebeurt. Dan verwacht je toch dat de organisatie piekfijn in orde is. Dat het gemeentebestuur zich nu echt wat aan het betrekken van het publiek bij het raadswerk gelegen laat liggen kan je niet zeggen. Een nieuwe partij met als enige doel: “de burger serieus nemen” zou niet gek zijn. De huidige partijen beweren alleen maar dat doen. Let wel “serieus nemen” is niet hetzelfde als “zijn zin geven”.

Over de agenda zelf kan ik kort zijn. De commissievergaderingen hebben niets toegevoegd of afgedaan aan hetgeen ik al eerder heb geschreven. Dat komt omdat de commissievergaderingen niet echt een bijdrage leveren aan de meningsvorming.

Er staan maar liefst drie burgerinitiatieven op de agenda. Van alle drie moet worden besloten of ze in behandeling worden genomen. Van 2 ervan (Binnenhof en Valkruid) heeft de raad dat al eerder gedaan. Blijkbaar moet het nu opnieuw, omdat in dat besluit ook de datum was vermeld waarop het inhoudelijk zou worden behandeld. Die datum bleek onhaalbaar, dus moet een nieuwe datum worden geprikt. Ik vrees dat ook die onhaalbaar blijken dus wordt dit een manier om in behandeling zijnde initiatieven in beeld te houden. Het derde initiatief “ondergrondse afvalcontainers” is dermate veelomvattend dat de echte behandeldatum nog wel een paar keer zal worden verschoven. Goed bericht is dat het alle drie A-stukken zijn. Er zal niet over worden gesproken.  

Het informatiebeleid en harmonisatieplan ICT voor Cuijk, Grave en Mill oogstte lof van alle partijen en naar mijn idee terecht. Interessant en , naar ik hoop, leerzaam was het verschil te zien tussen het raadsvoorstel voor Cuijk en dat voor Grave.

Het is ook een A-stuk

Het eerste B-stuk is de kredietaanvraag voor de brede scholen. Dat wordt een herhaling van vorige keer. Toen liep het verkeerd af en dat moet worden hersteld. Of het nu goed gaat zal nog moeten blijken. De mededeling van de wethouder dat Esterade toch kan worden verkocht om het MFC te financieren omdat het geen rol meer speelt in de plannen voor het onderbrengen van “wijkgebonden activiteiten” viel her en der in de commissie toch wel wat rauw op het dak.

De vraag hoe het nou eigenlijk zit met dat MFC is nu buiten de orde, maar het wordt toch wel tijd dat daar duidelijkheid over komt. Er zal  daarbij wel een flink aanvullend krediet moeten worden verleend.

De overeenkomsten met Visio zijn weliswaar tot B-stuk verklaard, maar of er nog enige wijziging in de situatie komt waag ik te betwijfelen. Over de toekomstige ontwikkeling heeft de gemeente niets vast weten te leggen. Ook wat parkeerterrein betreft ligt er niets vast. Vanuit Visio is dat te begrijpen. Zij willen een groot deel afstoten en daar natuurlijk zo weinig mogelijk belemmerende verplichtingen op hebben. Een gemiste kans dus.

Hoe er een zinnige inhoudelijke discussie met een conclusie waar we wat aan hebben over het rekenkamerrapport over het Wisseveld moet komen, zou ik niet weten. Laat staan dat er duidelijkheid over de situatie komt.

Aan de gemeenschappelijke uitvoeringsdienst (RUD), die nu Omgevingsdienst Noord-Brabant (OBN) heet, valt blijkbaar niet te ontkomen. Toch doet één gemeenta dat wel en daardoor kost het de anderen, waaronder Grave wat meer.

De regionale woningmarktstrategie wordt alom goed ontvangen. Desondanks geven volgens de berichten alle gemeenten te kennen dat zij er naar zullen streven hun plannetjes toch, en liefst versneld, uit te voeren. Zouden er echt zoveel win-win situaties zijn uit te halen?

Ik blijf erbij dat volgens de beschikbare stukken van het bestemmingsplan centrum Grave de wijzigingsbevoegdheid het college de mogelijkheid biedt naast Bekaf ook de Mariakapel en de Lovendaalsingel tot parkeerterrein te bestemmen. Nu past die hele wijzigingsbevoegdheid niet in dit conserverende bestemmingsplan. De raad zou er dus kort over kunnen zijn: weg ermee.

Zo lang er geen spijkers met koppen worden geslagen op de weg naar grote parkeerterreinen blijft het geklungel met in plaats van minder auto’s in de binnenstad meer vehikels die op zoek zijn naar één van de plaatsjes die nu worden aangelegd. Na 10 minuten zijn ze dat zat, rijden door naar Wijchen of zo en komen nooit meer terug. Zo lost het parkeerprobleem zichzelf op en krijgt de nieuwe centrummanager een rustig bestaan.

Het houden van v.d. Horst aan de overeenkomst over sociale huurwoningen ligt voor de hand. Ik zou wel wat meer willen weten over de omstandigheden en de alternatieven om te kunnen beoordelen of het behalve conform de afspraak ook verstandig is.

En als we dan alles hebben gehad en het is nog geen half elf moet er worden beslist over een motie van VPGrave met het doel een Raadsenquête te houden over de scheepswerf. Een wapen dat de raad van Grave voor het eerst zou gaan gebruiken. Geen onderwerp om  zomaar even aan het eind van een zware vergadering over te beslissen. Hierover zou ik eerst toch wel eens wat meer over willen lezen, nadenken en met elkaar praten, alvorens ja of nee te zeggen. Maar misschien is met deze motie ook niet meer bedoeld.

2013-31 Ter inzage leggen stukken

Vorige keer eindigde ik met een opmerking over een audioverslag dat (nog) niet beschikbaar wordt gesteld. Het presidium had dat beslist.

Er is meer aan de hand met de bereikbaarheid voor de burgers van op zich openbare stukken. Zo hoort de agenda van een raadsvergadering met de bijbehorende stukken volgens de eigen regeling van de raad 7 werkdagen van te voren voor iedereen beschikbaar te zijn. Gebruikelijk is dat de stukken ter inzage liggen in het stadhuis de gemeenschapshuizen en de bibliotheek. Ook zijn de stukken te vinden op de gemeentelijke website. Over de agenda’s en stukken is bij de vorige raadsvergaderingen al het nodige te doen geweest.

Zo lagen de raadstukken vorige keer pas een dag voor de vergadering in de bibliotheek. Voor de komende vergadering op 19 maart (over een week) was en is in de bibliotheek niets terug te vinden. Ook de commissiestukken ontbraken, terwijl die daar altijd netjes op tijd lagen. De medewerkers van de bibliotheek wisten niet waarom ze er niet waren.

Alvorens hier heisa over te maken heb ik proberen te achterhalen wat er aan de hand zou kunnen zijn. Vandaag kreeg ik van mevrouw Schuts een mailtje van de griffier doorgestuurd. Het presidium had besloten de stukken niet meer ter inzage te leggen. Dat wil zeggen zeker niet in de bibliotheek. De reden was dat de stukken toch op de website van de gemeente te zien zijn. Dat argument, als het juist is, geldt ook voor de gemeenschapshuizen en het stadhuis zelf. Daar liggen ze dus ook niet meer ter inzage als de gemeente tenminste consequent is. In dit geval gelukkig, is dat vaak niet het geval.

Alhoewel ik zelf prima vanachter mijn bureau van de stukken kennis kan nemen, als tenminste niet wordt vermeld dat ze nog ontbreken, geldt dat zeker niet voor iedereen. Bovendien zijn er ook nog heel veel mensen, en soms hoor ik daar ook bij, die de stukken liever uitgespreid op tafel voor zich hebben.

Kennelijk heeft ook niemand het nodig gevonden de bibliotheek en wellicht ook anderen hiervan op de hoogte te stellen. Ook de burgers mogen toch wel weten dat zij voortaan op de website moeten kijken?

Het “mooiste” komt nu: Thuiskomend uit de commissie kijk ik in de Graafsche Courant op de gemeentelijke informatiepagina. En daar lees ik de aankondiging van de raadsvergadering van 19 maart met een agenda (onder voorbehoud). Dat de agenda al definitief moet zijn , met agendapunt 2 vaststellen agenda als vangnet en dus het “onder voorbehoud” een merkwaardige opmerking is, is deze keer niet zo belangrijk.

Het gaat om de mededeling dat de stukken ter inzage liggen in alle gemeenschapshuizen in de gemeente en in de openbare bibliotheek aan de Trompetterstraat (ik zet het adres erbij om de mogelijkheid uit te sluiten dat ik in de verkeerde bibliotheek heb gekeken). Ook kunt u de stukken inkijken in het stadhuis op de werkdagen van 9:00 uur tot 13:00 uur tot en met maandag 18 maart en op de dinsdagmiddag van 16:00 uur tot 19:30. Waarom de stukken op dinsdagmorgen 19 maart niet meer kunnen worden ingezien weet ik niet. Misschien heeft het college ze dan nodig?

Kennelijk was ook de opsteller van de informatiepagina niet op de hoogte van de uitsluiting van in ieder geval de bibliotheek.

Ik vind dit te gek voor woorden. Zou iemand anders dat ook vinden?

2013-30 impressie commissie Ruimte 5 februari 2013

De vergadering van de commissie ruimte van afgelopen dinsdag heeft mij wel enkele dingen duidelijk gemaakt.

Allereerst is een absolute randvoorwaarde dat de vergadering om 22:30 uur wordt beëindigd. Dat prevaleert boven alles.

Voor de meeste leden dient de commissie vooral om nadere informatie te krijgen van wethouder(s), eventueel geholpen door ambtenaren. Een enkele keer probeert iemand nog een gedachtewisseling uit te lokken, maar gewoonlijk wordt die in de kiem gesmoord. Maar zelden komt het voor dat een wethouder het voorstel moet verdedigen door aan te geven hoe dom de raad zou doen door het voorstel af te wijzen of te amenderen. Deze keer voegde wethouders Daandels aan zijn beantwoording van de vragen, die vooral bestond uit herhalen van zaken die ook in de stukken waren te vinden, nog al eens de opmerking toe dat uiteindelijk de Raad beslist. Nu is dat altijd het geval, dus niets nieuws, maar door het zo te stellen wekte hij in ieder geval bij mij de indruk dat hij afwijzen van het collegevoorstel niet zo erg zou vinden. Geen fractie ging daar op in. Een uitwisseling van voorlopige standpunten met eventuele wijzigingsvoorstellen in de commissie heel goed kunnen werken. Dan kunnen college en fracties zich tenminste goed voorbereiden op de finale discussie en besluitvorming in de raadsvergadering.

Geen wonder dat het enige inhoudelijke dat uit de commissie komt de uitspraak is of het een A- dan wel B-stuk wordt. En meestal is het dan een B-stuk.

Als consequentie van deze opvatting over de commissie zijn er zelfs fracties die bijna geen mond open doen. Een mening wordt maar zelden gevraagd en als dat toch het geval is, niet gegeven.

Ook vanwege het tijdschema wordt nogal eens de suggestie gedaan een vraag maar schriftelijk te stellen, waardoor ook het college natuurlijk alle kans krijgt als antwoord te geven dat het antwoord schriftelijk komt. Dat het wel eens mogelijk zou kunnen zijn dat het publiek geïnteresseerd is in zowel vraag als antwoord speelt duidelijk geen rol.

Nog even kort over de inhoud (of het gebrek daar aan).

Omdat ik actief aan die vergadering had meegedaan  had ik over het verslag daarvan per e-mail opmerkingen gemaakt. Blijkbaar was wel een gecorrigeerd verslag aan de leden gestuurd, maar tot nu toe weet ik nog steeds niet wat er met mijn opmerkingen is gebeurd. Het verslag werd dus veranderd vastgesteld, maar het oude staat nog steeds op de site. Maar ach, het wordt lente.

Van de insprekers viel mij vooral de persoon op die vertelde dat hij in onderhandeling met de gemeente was over de aankoop van wat grond naast zijn huis. Hem was gevraagd even geduld te hebben; de gemeente zou contact opnemen. Dat gebeurde niet, wel constateerde hij dat de gemeente binnenkort 2 parkeerplaatsen op die plek gaat leggen. Ede commissie nam zijn opmerkingen voor kennisgeving aan, net als bij de overige insprekers.

VPGrave was in tegenstelling tot enkele andere fracties niet zo blij met de overeenkomsten met Visio. De gemeente had daar veel meer ui kunnen en moeten halen. Er was veel overeenkomst met de opmerkingen die ik over dit punt had gemaakt. Het wordt in ieder geval geen A-stuk, dus er kan nog over worden gepraat.

Het rekenkamerrapport over het Wisseveld verdween bijna nog van de agenda omdat begin van het jaar de raad had afgesproken dat het direct in de raad zou worden behandeld. Dat ging niet door, maar veel kwam er niet uit de discussie. Ik ben optimist dus heb ik nog hoop op de behandeling in de raad.

Wat voor Grave de concrete consequenties voor Grave zijn van de regionale woningmarktstrategie werd niet veel duidelijker. Men was er nogal optimistisch over. Als je dan later in de krant leest dat Grave een overschot aan plannen heeft en dat Landerd nogal drastische maatregelen moet nemen om dat zelfde verschijnsel daar te lijf te gaan begin ik toch wel wat te twijfelen.

De behandeling van het voorstel over de Regionale UitvoeringsDienst deed mij weer twijfelen aan de toegevoegde waarde van de gemeenteraad bij dit onderwerp.

De behandeling van het bestemmingsplan centrum Grave bleef beperkt tot het stellen van enkele vragen en de beantwoording daarvan door de wethouder. Tenzij de gepubliceerde stukken niet de juiste zijn (idioot eigenlijk dat ik deze restrictie moet geven) was zijn antwoord onjuist over de strekking van de wijzigingsbevoegdheid. Volgens die stukken is de wijzigingsbevoegdheid er voor alle gronden met de bestemming “Groen” of  “Maatschappelijk”. De enige voorwaarde is dat die gronden ook in de parkeernota 2010 worden genoemd. Dat is nog steeds het geval voor Mariakapel en Lovendaalsingel. Maar de wethouder laat het aan de raad over.

Naar aanleiding van de opmerkingen over de mate van conserverendheid zei de wethouder dat initiatiefnemers nog in de gelegenheid waren gesteld zaken aan te brengen die nog zouden kunnen worden meegenomen. Jammer dat de commissie niet vroeg hoe de wethouders wist wie er nog met initiatieven rondliepen.

De raad zal moeten beslissen.

Datzelfde geldt voor het voorstel van het college om aan de Stadhouderslaan een parkeerterrein aan te leggen.

Bij de vragen kwam de audio-opname van de informatieavond over het Binnenhof nog aan de orde. Het blijkt dat het presidium per keer gaat beslissen over de opnames. Laat hu juist het snel verschijnen van die opnames op de site één van de positieve dingen zijn die je over de communicatie van de gemeente met zijn burgers zeggen. En van die positieve opmerkingen kunnen we er echt geen één missen.

2013-29 Commissie Ruimte 5 maart 2013; Overige punten

Er liggen nog  3 agendapunten voor de commissievergadering en het is al dinsdag.

Allereerst het bestemmingsplan centrum Grave. Het is vorige keer van de agenda gehaald omdat LPG nog enkele punten wilde bekijken. Daarmee is ook alles wat besproken is tijdens de vorige commissievergadering mogelijk in de mist verdwenen.

Nieuws heb ik ook niet te melden. Er is veel mis met het bestemmingsplan waarvan de verdienste alleen is dat het voor 1 juli 2013 wordt vastgesteld.

Voor mij zijn er 2 wezenlijke zaken.

Allereerst moet de wijzigingsbevoegdheid voor het college om met name groen te veranderen in parkeerterrein van de baan.

Vervolgens moet worden vastgelegd dat dit bestemmingsplan nooit mag worden gebruikt om ontwikkelingen tegen te houden of handhavingprocedures te starten. Eerst zal de raad een uitspraak moeten doen over de inhoud van initiatief of de overtreding.

Vervolgens is er het alternatief voor de parkeerterreinen bij de Mariakapel en de Lovendaalsingel. Zoals ik al vermoedde en ook opschreef komt het college nu met de Stadhouderslaan als oplossing om in ieder geval getalsmatig aan de opdracht te voldoen.

Cijfers en berekeningen zijn belangrijk maar niet zaligmakend. In het geval van parkeren is de omvang en de bereikbaarheid zeker zo belangrijk. Al diverse malen is betoogd, en de wethouder heeft het zelf ook toegegeven, de aanleg van een tweetal grote parkeerterreinen dichtbij de invalswegen de aangewezen oplossing voor langparkeerders. Maar van gemeentewege wordt daar kennelijk niet echt aan gewerkt. Dat zelfs maar de helft van de parkeergelegenheid aan de Stadhouderslaan echt meetelt om aan de overeenkomst met vd Horst te voldoen is wel tekenend.

Het beroerde is dat ik ook geen andere plek weet dan Visio, Wisseveld en Jan van Cuijkdijk als echte oplossing. En aan die drie plekken trekt het college niet echt hard. Zie de besprekingen met Visio. Totaal geen concrete aanzetten.

Parkeerplaatsen aanleggen aan een doodlopende weg zoals de Arnoud van Gelderweg is leuk voor de aanwonenden, maar speelt natuurlijk geen echte rol in  het voorzien van de parkeerbehoefte van de bezoekers van onze mooie stad waarop wij toch rekenen. Misschien dat een ambtenaar die vroeg op zijn werk wil zijn er een vaste plak kan vinden.

Ook de kwestie van sociale huurwoningen in het Hart van Grave komt aan de orde. Helaas is de website van de gemeente op dit moment niet bereikbaar. Ik was gewaarschuwd dus had daar rekening mee kunnen houden. Maar ik weet wel dat het college wil vasthouden aan de overeenkomst en dus moeten er 10 huurwoningen in die categorie komen. Natuurlijk is dat een goed standpunt van een college. Een overeenkomst is om na te leven. Maar bekend is ook het gezegde “operatie geslaagd, patiënt overleden”. Er is toch wel aanleiding om iets dieper te kijken. Het is blijkbaar niet eenvoudig een investeerder te vinden die deze woningen wil verhuren. Waarom niet? Zijn er andere constructies mogelijk. Ik ben benieuwd in hoeverre de commissie hier in wil duiken. Laten we niet vergeten dat de gemeenteraad van Grave met het initiëren van dit project bewust een groot risico heeft genomen.

Nog iets anders. Ik heb geconstateerd dat de  stukken voor de commissies in tegenstelling met voorgaande vergaderingen niet in de bibliotheek beschikbaar zijn. Ook is er geen audio-opname van de informatieavond over het Hart van Grave, of liever gezegd de bomen en de muur van het Binnenhof. Bij vorige informatieavonden –qua vorm een vergadering van de raad- was dit wel het geval. Een stap terug in de communicatie met de burger????

2013-28 Commissie ruimte 5 maart 2013 agendapunt 10 Regionale woningmarktstrategie

De regionale woningmarktstrategie.

Een ingewikkelde en ook merkwaardige materie vol tegenstrijdigheden, met uiteindelijk nog geen concreet inzicht in bouwplannen die de komende jaren zouden moeten, maar vooral ook kunnen worden gerealiseerd.

We kunnen constateren dat er steeds meer bestaande woningen langdurig leeg komen te staan. Er zijn al veel huishoudens die eigenlijk wel toe zijn aan een nieuwe woning, maar geen nieuwe durven of/en kunnen kopen voordat het oude huis is verkocht. Het huis is wel te koop, maar staat niet leeg. Kortom, er is een groot aanbod van bestaande huizen. En toch is berekend dat er in het land van Cuijk jaarlijks 320 nieuwe huizen moeten worden gebouwd om aan de vraag te voldoen. Eigenlijk een vreemde zaak. Een oorzaak is dat als gevolg van de jaren gekoesterde gedachte dat je aan wonen kon verdienen veel mensen zijn verleid de zogenaamde overwaarde van hun huis te incasseren ofwel een te duur huis hebben gekocht. Zolang ze de woonlasten kunnen opbrengen gaat het wel, maar als ze na verkoop een restschuld overhouden is er een probleem. Het gevolg is dat de doorstroming stagneert. De enigen die nog onbevangen de woningmarkt op kunnen zijn degenen die zo’n last niet hebben dus vooral starters. Ook eigenaren van huizen met een lage hypotheeklast zouden vrij kunnen verkopen. En dan komt een tweede probleem in zicht. De huidige huizenprijs is naar mijn mening nog steeds te hoog. De hoop is bij velen nog gesteld op een herstel van de woningmarkt. Daarmee wordt dan bedoeld dat de prijsdaling stopt. Naar mijn idee is de woningmarkt juist verziekt door de enorme stijging van de huizenprijs en is die markt pas gezond voor zowel kopers als verkopers als de prijs nog verder daalt. Veel mensen zullen darvoor afscheid moeten nemen van een deel van hun vermogen. Maar in feite is dat een virtueel vermogen omdat je dat pas hard kunt maken door je huis te verkopen en geen ander huis met een verziekte prijs hoeft terug te kopen.

Dalende huizenprijzen zijn volgens de rekensommen weer slecht voor de economie en de winstkansen voor ontwikkelaars. De economie vraagt om het bouwen van nieuwe woningen. Maar wie investeert nou als er weinig of gen winstkansen zijn.

Er is dus sprake van en vicieuze cirkel. Hoe kunnen we die doorbreken. In het verleden waren oorlogen en rampen vaak een oplossing voor dit soort problemen. Daar vielen natuurlijk slachtoffers, maar die werden door het noodlot getroffen en niet door bewust beleid. Voor die willekeurig gekozen slachtoffers kwamen dan rampenfondsen. Misschien moeten we voor de woningmarkt naar een vergelijkbare aanpak zoeken. Elementen daarvan zijn al wel zichtbaar.

Allereerst moeten we met z’n allen accepteren dat wonen geld kost. Aflossingsvrije hypotheken zijn daarbij uit den boze. Ook bij de nu gekozen halve aanpak blijft er een blok aan het been.  Ook zullen allen die gegokt hebben op een toekomstige hoge vraag naar relatief dure huizen en hebben geïnvesteerd in dure bouwgrond, dus ontwikkelaars en gemeenten, hun verlies moeten nemen. We moeten koersen naar een veel lagere woningprijs. Dat kan je niet aan de vrije markt over laten.

De zaak is natuurlijk nog ingewikkelder en het voorgaande gaat niet verder dan voorkomen dat de ellende nog groter wordt. Ook de ontstane situatie van onverkoopbare huizen moet worden aangepakt. Dat kan alleen door het onvermijdbare verlies van individuen over te hevelen naar de gemeenschap. En omdat de gemeenschap bestaat uit een verzameling individuen hebben we daar geen zin in.

Alles bij elkaar zie ik deze problematiek van groter belang voor een gezamenlijke woningmarktstrategie dan de rekensommen die hebben geleid tot die 320 woningen per jaar.

Ik kan niet zeggen dat ik de rapporten uitgebreid heb bestudeerd. Misschien is dat er de verklaring voor dat ik nu alleen maar kan zeggen: mooie rapporten maar wat moet ik er mee. Hopelijk weten de gemeenteraden daar een antwoord op.

2013-27 Commissie ruimte 5 maart 2003 agendapunt 7 Visio

Commissie ruimte 5 maart 2003 agendapunt 7 Visio

Het Instituut dat begonnen is als het blindeninstituut voor meisjes, de Wijnberg en nu Visio heet is verouderd en staat deels leeg. Er moet dus een nieuwe ontwikkeling komen en dus is er overleg tussen de gemeente en Visio. Dat overleg is al een tijdje gaande en op 7 februari 2012 heeft de gemeenteraad ingestemd met de opzet van dat overleg. De voorwaarden van de gemeentelijke medewerking waren vervat in een brief van de gemeente van 11 oktober 2011. Die brief, met daarin de gemeentelijke voorwaarden, werd, zonder dat iemand weet waarom, aanvankelijk geheim gehouden. Die geheimhouding is eind 2012 opgeheven, maar de inhoud was niet meer interessant want op 29 november hebben Visio en burgemeester en wethouders van de gemeente een intentieovereenkomst en een samenwerkingsovereenkomst getekend. Die overeenkomsten zijn echter alleen van kracht als de gemeenteraad van Grave die uiterlijk op 23 april 2013 goedkeurt. Dan is er inderdaad een raadsvergadering, maar dan zou de raad met de rug tegen de muur moeten beslissen. Het is dan maar goed dat de raad de overeenkomsten in deze vergadering aan de orde stelt. Vraag is natuurlijk wel waarom dat niet al eerder is gebeurd.

Dergelijke overeenkomsten dienen zorgvuldig te worden bestudeerd. De gang van zaken bij andere projecten (zie Wisseveld) heeft wel geleerd dat er heel wat haken en ogen aan zitten. Ik hoop dan ook maar dat de raadsleden heel wat tijd aan de stukken hebben besteed alvorens er over te gaan beslissen. Ik beperk me tot het eenmalig doorlezen en dus een eerste indruk.

Globaal gezegd komt het er op neer dat Visio het oostelijk deel, waar nu gymzaal, zwembad en sportvelden zijn wil gebruiken voor een nieuw instituut met daarbij woonruimte voor 24 inwonende leerlingen en de ontwikkeling van een klein woonbuurtje, wat dat ook moge inhouden.

Het overblijvende westelijke deel komt dan vrij voor nieuwe ontwikkeling. Daarvoor is een zogenaamde houtskoolschets gemaakt die volgens het raadsvoorstel niet leidend is, maar dient als inspiratiebron.

Voor het gehele gebied is de intentieovereenkomst opgesteld. Voor het oostelijk gebied is ook een samenwerkingsovereenkomst afgesloten. Daar is de ontwikkeling een stuk verder. In de toelichting van het raadsvoorstel staat nog dat de wijze waarop de partijen de ontwikkeling van het westelijk deel zullen aanpakken nog in een projectplan moet worden vastgesteld. Heel vaag nog. Wel staat er dat het vaststellen van de visie exclusief aan de gemeenteraad is voorbehouden nadat inspraak is verleend. Het heeft daarom weinig zien hier nu diep op in te gaan. Alleen viel mij op dat het begrip parkeren in het hele verhaal niet voorkomt. Gelet op de medewerking die volgens de samenwerkingsovereenkomst van de gemeente wordt gevraagd had een bepaling dat bijvoorbeeld Visio 1,7 ha aan de gemeente zou afstaan om daarop een parkeerterrein te realiseren niet hebben misstaan.

Waarom 1,7 ha?

De gemeente heeft zich in de samenwerkingsovereenkomst verplicht mee te werken aan de ontwikkeling van een woonwijk van 15-20 woningen in het oostelijk deel, dus waar ook de school en de zorgwoningen komen. Daarvoor verkoopt Visio de grond aan een ontwikkelaar (1,7 ha). De openbare verkoopprocedure is zelfs daarvoor al gestart. De gemeente heeft zich verplicht voor het contingent te zorgen. Het is weliswaar een inspanningsverplichting, maar omdat er elders in de gemeente ook nog bouwplannen zijn kan door daar contingenten te weigeren makkelijk aan de inspanningsverplichting worden voldaan. Gewoon medewerking aan andere plannen weigeren. Ook zal de gemeente voor de openbare infrastructuur moeten zorgen. Die moeten in principe wel door Visio worden voldaan, maar over de wijze van berekenen wordt daarover in de overeenkomsten niets gezegd. Dat moet alsnog worden geregeld in een exploitatieovereenkomst. Partijen zullen er volgens de samenwerkingsovereenkomst naar streven die exploitatieovereenkomst op 30 juni gereed te hebben. Dat is niet echt hard. Bovendien kan ik me niet voorstellen dat voor die tijd voldoende informatie beschikbaar is om een goed inzicht te hebben in de kosten. In de overeenkomsten heb ik ook niet kunnen vinden welke invloed de gemeente heeft op de keuze van de ontwikkelaar en de aard van de woningen. De gemeente gaat wel verplichtingen aan, maar krijgt niets concreets terug.

Dat is toch de algemene indruk die ik heb van de overeenkomst. De verplichtingen van de gemeente zijn aardig concreet, maar die van Visio moeten later worden vastgelegd. Salamitactiek wordt dat wel genoemd, ofwel de vinger vragen en de hele hand pakken.

Het enige wapen dat de gemeente heeft is om op 31 december 2013 de samenwerking te beëindigen. Dan zitten beide partijen met de gebakken peren. En ik zie de gemeente de poot nog niet stijf houden.

Had het anders gekund? Op zijn minst zou ik de medewerking aan dat woonwijkje afhankelijk hebben gemaakt van het beschikbaar zijn van de visie op het westelijk deel en het bekend zijn van de totale planning van de woningbouw in Grave. Het geheel lijkt mij nu wat teveel op krenten uit de pap halen door Visio.

Ook opvallend is dat Visio de grond alvast kan verkopen, maar de gemeente de plankosten voorlopig moet voorfinancieren.

Ik zou het verstandig hebben gevonden als deze overeenkomsten door een deskundige waren getoetst. daarover hebik in het raadsvoorstel niets gelezen. Het recente verleden heeft toch wel uitgewezen dat in goed vertrouwen aangegane overeenkomsten tot grote problemen in Grave hebben geleid.

2013-26 Commissie Ruimte 5 maart

De agenda’s en stukken voor de komende commissievergaderingen staan sinds enkele dagen op de site. De raad krijgt heel wat te verstouwen, en de enthousiaste volgers dus ook.

Hierbij wat snel commentaar op een aantal aspecten van de agenda. Op andere punten kom ik afzonderlijk terug.

Commissie Ruimte.

2.    Vaststellen agenda

Op de agenda staat een nieuwe term: “Op voorstel van het presidium worden de stukken later verzonden”. De conclusie daarvan ligt voor de hand: de stukken zijn klaar, maar om één of andere reden wil het presidium niet dat ze al openbaar worden. Het gaat om de punten 9 Omgevingsdienst (RUD) en punt 13 Exploitatieovereenkomst en aantal sociale huurwoningen plan Hart van Grave. Dat dit onderwerp agendapunt 13 is zal wel toeval zijn. Waarschijnlijk ging de besloten vergadering afgelopen dinsdag over deze onderwerpen. Dat verklaart het achterhouden van de stukken. Nog steeds vind ik dat stukken niet nagezonden mogen worden tenzij er echt te weinig tijd beschikbaar was. In dit geval is te laat komen veroorzaakt door te laat beginnen. De onderwerpen zijn al heel lang geleden aangesneden.

Het burgerinitiatief Binnenhof staat niet eens op de agenda. De eerste bewoners zullen hun appartement waarschijnlijk betrekken zonder dat ze weten hoe de omgeving er uit gaan zien. Slechte zaak.

3.    Vaststellen afsprakenlijst van 22 januari 2013

Al eerder heb ik opgemerkt dat je aan de verslagen niets hebt. Er staat gewoon niets in. Dit keer ga ik er schriftelijk opmerkingen over maken. Ik sta vermeld als deelnemer aan de vergadering namens LPG. Ik heb slechts één agendapunt meegedaan als gast van LPG met de nadrukkelijke aantekening, ook van LPG-zijde, dat ik niet namens LPG optrad. Van de toch wel van belang zijnde discussie is helemaal niets terug te vinden. Hetzelfde geldt voor alle andere discussies en hetgeen de insprekers hebben ingebracht. Je moet wanneer je als inspreker enige aandacht wil krijgen wel “onwelvoeglijke” taal gebruiken, zo is gebleken.

Burgerinitiatief: “Ondergrondse opslag van afval”

Dit zal wel een A-stuk worden. Blijkens de standaardbrief van de griffier (waarvan de redactie wel wat duidelijker kan) voldoet het initiatief aan de eisen en kan de raad niet anders dan besluiten het in behandeling te nemen en het college gelegenheid geven zijn visie bekend te maken. Tijdig voor de vergadering van 11 juni moet die visie bekend zijn. Dat lijkt me wat snel. Het is niet zo’n simpele zaak.

Burgerinitiatief: “Aanleg parkeervakken aan het Valkruid”

Dit initiatief zou inhoudelijk moeten worden behandeld. In tegenstelling tot een vergelijkbaar initiatief over parkeren aan de Quaylaan is er nu geen visie van het college beschikbaar. Ik heb geen idee wat de raad er nu over kan zeggen. Er is nog wat tijd, want ook dit onderwerp is voor 11 juni geagendeerd, tenminste volgens de brief van de griffier.

Rapport v Rekenkamercommissie over het project Wisseveld enz. enz.

Wie dacht dat er nu duidelijkheid zou komen over het Wisseveld komt bedrogen uit. Het college wil zich er niet aan branden. Om dat vast te stellen is wel bijna een jaar nodig geweest. De eerste verontschuldiging van het college is dat de raad niet direct om een reactie heeft gevraagd. Alsof er voor een zich zelf respecterend college geen aanleiding was om uit zich zelf met een reactie te komen

Vervolgens wordt gesteld dat men er zelf niet bij was geweest. Daarom wordt niet gereageerd op de feiten en omstandigheden van toen. Dat men er zelf niet bij was betrokken vind ik juist een voordeel. Voor een onafhankelijk oordeel is enige afstand juist een voordeel. Overigens was de rekenkamercommissie er zelf ook niet bij. Dat is die commissie nooit. Het is ook nooit een belemmering om een goed onderzoek te doen en een oordeel te geven. Bovendien speelt hier dat het huidige college nog politiek verantwoordelijk is voor de gevolgen van het handelen van voorgangers. Ik had verwacht dat de reactie van het college zo lang uitbleef omdat men zich aan het verdiepen was in de materie. Dat daarbij ook informatie zou worden ingewonnen bij bestuurders, ambtenaren en andere adviseurs die wel rechtstreeks betrokken waren had voor de hand gelegen. De rekenkamer heeft duidelijk aangegeven dat zij dit niet had gedaan. Het had een duidelijke aanvulling op het rapport kunnen zijn.

Vervolgens heeft het college zich gerealiseerd dat met de kennis van nu wordt teruggekeken naar feiten en omstandigheden van toen. Dat is een enorme dooddoener want zo is het altijd als je naar het verleden kijkt. Je moet daarom bij een beoordeling ook altijd de vraag stellen of de kennis van toen inderdaad minder was dan de kennis van nu. Ik durf te beweren dat dit niet het geval was. Door de gemeente zijn in het geval van het Wisseveld fouten op het gebied van projectmanagement die met de kennis van toen niet gemaakt hadden hoeven worden. Dat was niet alleen het geval bij het Wisseveld, maar in Grave structureel.

Vandaar ook de overeenkomst tussen de rekenkamerrapporten over het Wisseveld en het Trefpunt waar het college op wijst. Dezelfde fouten vind je ook terug in projecten als het Hart van Grave, de brede school en ga zo maar door.

In het raadsvoorstel wordt ook geen enkele aanwijzing gegeven hoe uit het Wisseveldmoeras kan worden gekomen en hoe volgens dit college met de kennis van nu herhaling kan worden voorkomen. Ik vrees dat er niets is veranderd. Eigenlijk is de boodschap van het college aan de raad: “Hier heb je onze ontwijkende reactie en zoek het zelf maar uit”.

Het memo waarop het raadsvoorstel is gebaseerd voegt daar weinig aan toe. Wel kan ik bij enkele opmerkingen waarbij het college de aantekening “met de kennis van nu” plaatste stellen dat die zaken in 2000 ook al bekend waren. Het viel mij op dat het memo een concept-reactie wordt genoemd. Ook hield het memo wel erg plotseling op. Het leek wel of er één of meer pagina’s ontbraken.

Het grote probleem is echter dat we niet mogen weten in welk moeras we met GBB verzeild zijn geraakt. Het is met zoveel problemen waar de vraag hoe kom ik er af belangrijker is dan de vraag hoe kom ik er aan. En op die vraag kunnen we geen antwoord geven omdat we niet mogen weten wat ons mankeert.

Bij de behandeling van het rapport –op dit moment zou ik daar nog geen draaiboek voor kunnen leveren- zou de raad er daarom goed aan doen de geheimhouding van het lopende contract op te heffen. Het risico van financiële en economische schade moet dan maar voor lief worden genomen. Het is echt nodig dat duidelijk wordt hoe de positie van de gemeente in deze kwestie is. Het onderhandelingsresultaat waar ik ook naar had gevraagd is van de baan. Alhoewel het voor de beoordeling van de gang van zaken interessant zal zijn is het voor de beschrijving van de huidige situatie minder van betekenis.

Tot zover deze keer. De overige agendapunten moet ik nog doornemen.

2013-25 Informatieavond Binnenhof

De informatieavond over de inrichting van de openbare ruimte behorende tot het hart van Grave verliep zodanig dat een direct commentaar wel op zijn plaats is.

De aankondiging was niet echt duidelijk over vorm en inhoud. Uiteindelijk bleek het alleen over het burgerinitiatief voor het Binnenhof te gaan. De ambtenaar die min of meer de regie van de avond had liet bij zijn inleiding blijken dat de reden daarvan was dat het algemene plan er nog niet is. De ontwikkelaar (vd Horst) was er nog niet mee klaar. Laat ik nu denken dat de gemeente verantwoordelijk is voor de openbare ruimte en dat houdt meer in dan een stoepje en  een bankje. Het gaat ook over parkeren verkeersafwikkeling en de algehele aanblik. In dit geval spelen de carillontoren en het historisch stadhuis natuurlijk ook een rol. De winkels zijn voor een deel al operationeel en over één à twee maanden trekken de eerste bewoners er ook in. Je zou zo denken dat het dan toch wel tijd wordt er iets aan te doen. Dat de gemeente de ontwikkelaar opdracht geeft het plan te maken is best. Als dan die ontwikkelaar niet met het plan op tafel komt ga je niet zitten afwachten maar dan sla je met de vuist op tafel. Of is de zaak wat complexer en is de rol van de ontwikkelaar niet zo omvangrijk? Want nu er een burgerinitiatief opduikt over het Binnenhof wordt de gemeente op dat onderdeel wel actief. Dat brengt me in de verleiding om voor de Hoofdwagt en de Hoofschestraat ook maar een burgerinitiatief te beginnen. Ik vrees echter dat de wijkraad mij daarbij niet wil helpen. Want hoe mooi het plannetje dat ik lanceer ook zal zijn er komt ongetwijfeld tegenstand. Dat bleek vanavond ook wel.

Maar goed het Binnenhof was in zijn eentje al voldoende om de beschikbare tijd te vullen.

De vorm van de vergadering bleek een informatieve raadsvergadering te zijn, alhoewel er bij een enkele fractie ook een commissielid deelnam. Dat wil zeggen dat afgezien van enkele ingeprogrammeerde insprekers het publiek diende te zwijgen. Toch gaf de wethouder enkele malen te kennen dat er nog niets was besloten en dat het juist het de bedoeling van deze avond was de mening van de samenleving te horen. Een nieuwe vorm van zwijgende meerderheid?

De gemeente had inmiddels een landschapsarchitect al aan het werk gezet om met ideeën te komen. Maar in plaats van die ideeën te presenteren en vervolgens naar de mening van de aanwezigen te vragen kregen eerst enkele insprekers het woord.

De voorzitter van de wijkraad was uitgenodigd om het burgerinitiatief toe te lichten. De strekking daarvan is: bestaande muur en bomen laten staan. Die stelling werd onderbouwd op basis van deskundigenverklaringen op het gebied van bomen en de historie van het stratenplan.

Vervolgens werd een vertegenwoordiger van de toekomstige bewoners aangekondigd. Deze begon met mee te delen dat hij wel een toekomstige bewoner is en zelfs voorzitter van de vereniging van eigenaren, maar dat die vereniging niet was uitgenodigd. Hij sprak dus op persoonlijke titel. Zijn betoog kwam er op neer dat er ook een lijst met handtekeningen bestaat van tegenstanders van het laten staan van muur en bomen. Eigenlijk had dat ook in  het initiatief moeten worden meegenomen. Als je daarover even doordenkt kan een burgerinitiatief een merkwaardig middel worden. Twee tegengestelde initiatieven tegelijk indienen. Je zet er de raad wel mee aan het werk.

Kennelijk was de gang van zaken intern niet goed doorgesproken want na 5 minuten wilde de voorzitter de eerste inspreekster laten stoppen. Die had daar al op gerekend en zekerheidshalve de uitnodiging meegenomen waarin stond dat zij ca 10 minuten spreektijd had. Overigens is er voor zo’n informatieavond helemaal geen reglement. Afhankelijk van het onderwerp kan er dus een opzet worden gemaakt.

Misschien ook daarom vroeg de voorzitter of er nog meer mensen op de tribune zaten die wat wilden zeggen. Zoiets moet je mij niet vragen. Ik greep de kans aan om mijn teleurstelling uit te spreken over het feit dat er nog steeds geen duidelijkheid kwam over toren historisch stadhuis en de straten rondom het Hart van Grave. De discussie over al of niet handhaven van muur en bomen had ook twee jaar geleden kunnen worden gevoerd.

Ook de ex-directeur Gemeentewerken, die niet op het programma stond, deelde nog mede dat hij was uitgenodigd iets te zeggen over de geschiedenis van muur en bomen. De muur was bedoeld om ongerechtigheden te maskeren en niet echt solide gebouwd. Daaruit zou een ieder de conclusie kunnen trekken dat weghalen van de muur geen verlies zou zijn.

Ook de gemeente had een bomendeskundige ingeschakeld, en wel dezelfde die nog zeer onlangs had geconcludeerd dat de bomen dermate belangrijk zijn dat zij niet zo maar weggehaald mogen worden. De gemeenteraad heeft ze daarom op de bomenlijst geplaatst. Hij legde uit dat het eigenlijk maar zielige bomen zijn. Twee zijn er in ieder geval ziek en van de anderen is het misschien alleen nog maar niet te zien. Een vorm van boomeuthanasie is daarom wellicht het beste. Hij gaf ook aan dat muur en bomen tot elkaar veroordeeld zijn. Als je alleen de bomen weghaalt overleeft de muur het niet en omgekeerd als je muur weghaalt waaien de bomen om. Het was toch een raadslid opgevallen dat het toch wel merkwaardig is dat dezelfde adviseur die aanraadt de bomen te beschermen tegen kap nu aanraadt ze maar weg te halen. Deze samenloop zorgt in ieder geval voor tijdverlies.

Daarmee was de weg geopend voor de volgende deskundige om met een nieuwe opzet te komen. In de opdracht stond wel dat er geen parkeerplaats verloren mocht gaan. Omdat toch wel grote waarde werd gehecht aan de sfeer die muur en bomen oproepen en men er geen parkeerplein van wilde maken werden er twee varianten gepresenteerd. Één met een nieuwe muur en nieuwe bomen en een ander met de platanen uit de Hoofschestraat, die nu in de volkstuinen staan, en een combinatie van metselwerk en haag als vervanging van de muur. In wezen werd daarmee in mijn ogen aardig tegemoet gekomen aan het basisidee van het burgerintiatief. De vorm was wel iets anders dan de bestaande, maar het principe van afscheiding tussen Scheerestraat en Binnenhof bleef gehandhaafd. Voorstanders van pleinvorming zouden het nakijken hebben

Toen kwam de wethouder met de vraag wat de mogelijkheden zouden zijn als je de parkeereis zou loslaten. Maar dan zou de raad wel moeten zeggen dat men dat wilde bekijken. Ik vond dat een in meerdere opzichten een merkwaardige handelwijze. Natuurlijk vond de raad het een aantrekkelijke suggestie om te bekijken . Daarmee werd nog maar eens aangetoond dat je het Binnenhof alleen maar in groter verband kunt bekijken. Wat de wethouder wel bereikt is dat de zaak weer word uitgesteld. Ik kan me niet voorstellen dat voor de vergadering van de commissie ruimte van volgende week alle consequenties zijn bekeken. Uit de raad kwam nog de suggestie Bekaf dan als alternatief voor de verloren parkeerplaatsen in te zetten Hoon was het loon voor die suggestie. Over de loswal durfde niemand het te hebben.

Om positief te eindigen kwam vanuit de raad nog de opmerking dat het toch wel wenselijk is het geheel te bekijken. Dat werd wel beaamd maar er werden geen harde afspraken gemaakt of toezeggingen gedaan.

Eindconclusie: we zijn niets wijzer, geen stap verder en de behandeling van het burgerinitiatief zal wel weer worden uitgesteld om zodoende nieuwe alternatieven uit te werken. Als men zich daarbij maar herinnert dat bij het ontwerp van het HvG heel sterk is aangedrongen op het handhaven van het Graafse karakter. De ontwikkelaar heeft daar goed naar geluisterd en het bouwwerk daarop aangepast. Dat moet dan ook voor de openbare ruimte gelden  en dat betekent geen Scheereplein, maar een Scheerestraat.

En dan hebben we het nog niet eens gehad over de rol van de Scheerestraat bij de verkeersafwikkeling. De in- en uitgang van da parkeergarage verdient die aandacht toch wel.

Bij nader inzien weten we toch iets meer, maar eigenlijk hadden we dat al kunnen weten. Doordat de bomen door de raad op de bomenlijst zijn gezet is voor het kappen een vergunning nodig en dus een procedure met de mogelijkheid zienswijzen in te dienen. Dat geeft in ieder geval mij een “Katterig” gevoel. Het rooien van de bomen en planten van nieuwe betekent ook dieper graven dan 50 cm en dan is er een archeologisch onderzoek nodig met alle consequenties van dien: tijdverlies.

2013-24 Informatieavonden

Deze week zijn er twee informatieavonden. Dinsdagavond wordt tussen 19:30 uur en 21:00 informatie gegeven over de openbare ruimte binnen en rond het Hart van Grave. Donderdag gaat het over de directe omgeving van het Catharinahof. Maar dat is een inloopavond.

Dat die informatie wordt gegeven is natuurlijk een goede zaak, al is het in beide gevallen rijkelijk laat. Ik weet niet hoe het met u is, maar als ik er over denk een huis of appartement te kopen wil ik wel graag weten hoe de directe omgeving er uit gaat zien.

Met deze twee soortgelijke gevallen zijn enkele vreemde dingen aan de hand, althans volgens mij.

Allereerst de vorm, bij het HvG wordt waarschijnlijk een plan aan de aanwezigen gepresenteerd en daar kan misschien op worden gereageerd. Bij het Catharinahof gaat het om een zogenaamde inloopavond. Daar kun je binnen de openingstijden binnenlopen om vragen te stellen over het plan dat daar dan zal liggen. Waarom dit verschil in benadering?

Het plan voor Catharinahof is al een tijdje geleden door het college goedgekeurd en vertrouwelijk aan de raad gepresenteerd. Overigens wist niemand, noch raad, noch wethouder waarom dat vertrouwelijk is gebeurd. De wethouder had geen bezwaar tegen publicatie en dat zou ook gebeuren. Normaal is ook bij een inloopbijeenkomst dat je de plannen eerst ergens kunt bekijken om dan te kunnen beoordelen of het zin heeft daar binnen te lopen en zo ja gericht vragen te kunnen stellen. Waarom dat niet is gebeurd zou ik graag willen weten. Het plan is nergens in te zien of te downloaden.

Bij het Hart van Grave ligt het wat anders. Er zou intussen wel een plan moeten zijn, maar of dat er is betwijfel ik. Daarbij loopt er ook nog een burgerinitiatief over het Binnenhof. De publicatie is niet echt duidelijk over de reikwijdte van de informatieavond; gaat het alleen over het Binnenhof of over het hele gebied en zo ja tot hoever reikt dat. In de commissie heeft de wethouder gezegd dat ook de bestemming van de toren en het historisch stadhuis aan de orde komen. Dat zou een goede zaak zijn. Maar dan is de uitgetrokken tijd van anderhalf uur toch wel kort. Bij een avond als deze verwacht je dat eerst het plan wordt gepresenteerd en dat dan de aanwezigen tijd krijgen de tekeningen te bekijken en vragen te formuleren. Die vragen moeten worden gesteld en liefst ook beantwoord. Met een onderwerp als bomen en muur van het Binnenhof laten staan of juist verwijderen moet je rekenen op een heftige discussie. De informatie afdoen met een planpresentatie en de mededeling dat men na publicatie een zienswijze kan indienen leidt tot enorme vertraging. Kijk maar naar de Kat en de bestemmingsplannen Buitengebied en Centrum Grave.

Over beide plannen heb ik al enkele concrete vragen. Het leek mij handig die alvast nu ten stadhuize te deponeren om daardoor de kans te vergroten dat ik een antwoord zou krijgen. In de aankondiging stond dat je voor nadere informatie bij een met name genoemde ambtenaar terecht kon. Ik dus gebeld. Krijg ik de mededeling dat de betrokkene tot donderdag afwezig is!!! Ik heb al meer gemerkt dat er aan de coördinatie in het stadhuis van alles mankeert. Een hoe goed ambtenaren individueel ook opereren, als de coördinatie niet deugt, dan deugt de hele zaak niet. 

2013-23 Raadsvergadering 5 februari

De raadsvergadering van 5 februari heb ik gemist. Wat ik er over in de krant heb gelezen was voldoende aanleiding om commentaar te leveren. Om misverstanden te vermijden heb ik het verschijnen van de opname van de vergadering op de gemeentelijke website afgewacht. Deze keer duurde dat wel erg lang. Dat vind ik overigens wel vreemd. Gewoonlijk is die opname binnen enkele dagen beschikbaar. Het kan dus wel.

Standaard kent de agenda een vijftal standaard onderwerpen die in een goed voorbereide vergadering in een paar minuten zouden kunnen zijn afgewerkt. De enige uitzondering daarop kan zijn punt 4: spreekrecht. Deze keer duurde het 40 vergaderminuten alvorens deze agendapunten waren afgewerkt. Het spreekrecht heeft daar maar een zeer geringe bijdrage aan geleverd. De inspreekster werd gewoon afgekapt. Daar heb ik al op gereageerd.

De opening verliep probleemloos.

Het vaststellen van de agenda kostte meer moeite.

Allereerst het burgerinitiatief Binnenhof. In de commissievergadering was al aangekondigd dat het college dit onderwerp wilde uitstellen vanwege een te houden informatieavond op 26 februari. In de agenda voor de raadsvergadering zoals die in de Graafsche Courant stond was dit punt dan ook niet opgenomen. Op de agenda van de zoals die op de website stond en ook op de formele agenda die overigens veel te laat verscheen was het punt weer wel opgenomen. Hoe het zou zijn verlopen als mevrouw Schuts niet had gevraagd hoe het er mee zat zullen we nooit weten want er lag geen verzoek van het college om het punt alsnog af te voeren. Nu kreeg mevrouw Schuts als antwoord van het college dat men inderdaad behandeling liever zou uitstellen vanwege die informatiebijeenkomst. Dit zou alleen door de raad kunnen. Volgens mij en volgens de verordeningen is het vaststellen van de agenda een taak van het presidium. Ik heb het nog eens nagekeken en dat klopt. Ook de verordening op het burgerinitiatief heb ik nog maar eens bekeken. Dat gaat prima via de website als je tenminste de weg weet. Het was heel leerzaam. Allereerst is er geen enkele reden om de huidige spastische weg te volgen. Alleen de formele verklaring dat het initiatief ontvankelijk is moet zo snel mogelijk gebeuren nadat de griffier heeft geconstateerd dat de stukken in orde zijn. Voor de inhoudelijke behandeling is geen afwijking van de normale gang van zaken aangegeven. Het presidium kan dus vrij beslissen over de vergadering van behandelen en daarbij natuurlijk eerst beoordelen of de voorbereiding voldoende is geweest en eventueel op verzoek van het college het punt alsnog afvoeren. Omdat ik toch bezig was heb ik de hele verordening nog eens doorgelezen en daarbij geconstateerd dat de raad wel heel slordig met deze materie omspringt. Zo heeft de indiener van een initiatief het recht om in de raadsvergadering het voorstel toe te lichten en te verdedigen. Ook spelen de commissies een actieve rol bij de behandeling!

LPG vroeg de behandeling van het bestemmingsplan centrum Grave alsnog af te voeren. Men had onvoldoende tijd gehad om enkele zaken nader te onderzoeken. De wethouder reageerde wat verbaasd. De stukken waren in december toch al beschikbaar? Er was wel een kleine aanpassing als gevolg van de parkeerterreinen. Het antwoord was natuurlijk dat wijziginkje wel weer zorgvuldig moest worden bekeken. En die gegevens waren pas een paar dagen geleden verschenen ( en nog niet eens helemaal. Op de landelijke site staat nog steeds het achterhaalde ontwerpbestemmingsplan). Kennelijk was de wethouder de behandeling in de commissie alweer vergeten. Want daar had ook Trots ook al om uitstel gevraagd. Aldus geschiedde. Het is duidelijk dat ik dat terecht vind. Het voorstel was niet rijp voor behandeling. Maar uitstellen alleen helpt niet er moet wel wat gebeuren. Daarbij spelen de indieners van zienswijzen ook een rol. Ik heb in de commissie daarvoor wel een suggestie gedaan. Afwachten wat er gaat gebeuren. 5 Maart is de vergadering van de commissie ruimte alweer; 26 februari is dan de presidiumvergadering en dan zou de voorbereiding moeten zijn afgerond. Daarvoor is dus nog een week beschikbaar.

Om de Bomenlijst en met wat daarmee verband houdt op de agenda te houden was nog een schorsing nodig. Dat lukte.

Het agendapunt vragen is bedoeld voor dringende vragen met een politieke lading. Een wat vage formulering die de raadsleden voldoende inspireerde. Opvallend vond ik dat de heer Stoffers al tevreden was met het antwoord dat hij niet nog eens 4 maanden op het antwoord op zijn zo lang geleden gestelde vragen hoefde te wachten. Het was bovendien een fractielid dat hem er op had gewezen dat hij nog nooit antwoord had gehad.

Op de besluitenlijst wordt voortaan weer vermeld hoeveel bezoekers er op de tribune hebben gezeten. Als nu ook nog wordt vermeld wat er precies is besloten begint het ergens op te lijken.

Het eerste echte agendapunt was het vervolg van de huisvesting van de scholen en maatschappelijke voorzieningen: de brede scholen.  Al eerder had de raad de uitgangspunten vastgesteld en die waren nu uitgewerkt. In de commissie had Keerpunt 2010 al een veel omvattend amendement aangekondigd. Ogenschijnlijk lagen de kaarten dus op tafel, maar het werd een echt theaterstuk met een verrassend slot. Het amendement van Keerpunt werd door de coalitie weggeblazen en de fracties hielden gloedvolle betogen over het belang van deze ontwikkeling dat in goede samenwerking met betrokkenen tot stand was gekomen. VPGrave diende nog wel een amendement in dat betrekking had op de financiering. Dat ondervond instemming. Aan de opmerking van de indieners dat het amendement wel zou moeten leiden tot een aangepast voorstel werd niet ingegaan. Het amendement Keerpunt werd dus verworpen en dat van VPGrave aangenomen. En dus bracht de voorzitter het geamendeerde voorstel (niet aangepast dus aan de gevolgen daarvan) in stemming. Toen de fractievoorzitter van VPGrave zijn stem moest uitbrengen had hij een probleem. Logischerwijze zou hij moeten tegenstemmen omdat hij eerder had gezegd dat het voorstel eerst zou moeten worden aangepast. Bij een aangenomen amendement dat door hem zelf was ingediend zou dat een vreemde zaak zijn. Er was een schorsing nodig en daarna werd het geamendeerde voorstel met algemene stemmen verworpen. Ik heb dat stukje twee keer afgeluisterd om een verklaring van deze ommezwaai t vinden. Dat is niet gelukt.  Bij het afluisteren van dit stuk kwam ik tot de ontdekking dat ook via een geluidsopname non-verbale communicatie mogelijk is.

Strikt genomen is daarmee het hele onderwerp brede school van de baan. Hopelijk is dat niet het geval, maar een droom is wel uiteengespat. De gang van zaken wijst er natuurlijk weer op dat dit punt onvoldoende was voorbereid. Dat had in de commissie beter gemoeten.

Bij de behandeling van het IGP Velp bleek dat de opmerkingen van de commissie niet hadden geleid tot een aangepast voorstel en dus werd de commissiebehandeling herhaald.

De overige agendapunten geven mij geen aanleiding nog opmerkingen te maken..

2013- 22 Spreekrecht bron van ellende?

Voor de tweede keer op rij werd mevrouw Kruizinga, voorzitter van de wijkraad binnenstad, verhinderd het woord te voeren tijdens het spreekrecht, zoals zij volgens de regels had afgesproken. “Afspraak is afspraak” is een kreet die ook gemeentelijk veelvuldig wordt gehanteerd. Zij wilde spreken over het door haar, namens inwoners van de binnenstad, ingediende burgerinitiatief. Maar twee keer werd haar dit onmogelijk gemaakt omdat het punt zojuist van de agenda was afgevoerd.

Laat ik eens een rare vergelijking maken met de gemeente in de slachtofferrol. Het is een heel goede gewoonte dat de burgemeester een echtpaar dat 50 of 60 (of meer) jaar is getrouwd komt feliciteren. Daarvoor wordt met de feestelingen een afspraak gemaakt. De burgemeester belt op het afgesproken tijdstip, goed voorbereid, met een bos bloemen aan bij de feestelingen. Maar daar wordt dan gezegd dat het zo mooi weer is en dat de familie gaat wandelen. Of de burgemeester meer een keer terug wil komen. Een nieuwe afspraak wordt gemaakt. De rest snapt u zelf wel. Een rare vergelijking??? Ik zie toch wel overeenkomsten.

In de Arena van deze week stond een reactie van enkele raadsleden. Niemand was echt blij maar allemaal wezen ze op de regels. Wel vonden enkelen dat de burgemeester de regels wat krampachtig toepaste. Daarbij brak mijn klomp. Dat je als raad hinderlijke regels die van buitenaf worden opgelegd creatief probeert toe te passen kan ik goed begrijpen. Maar de voorzitter van de raad verwijten dat zij de regels die de raad zelf heeft gesteld strikt toepast is volkomen knots.

De fractievoorzitter van het CDA-voorzitter geeft zelf aan dat als het niet bevalt de raad de regels moet wijzigen. Helemaal waar, maar hij geeft geen enkel teken dat hij ook vindt dat die regel anders moet, laat staan dat hij het initiatief neemt. De voorzitter van Keerpunt 2010 wil daar wel een poging toe wagen, maar de verhoudingen in de raad zijn tegenwoordig zo dat als hij het voorstel doet het zeker niet zal gebeuren. Een beetje pikant is wel dat bij de laatste vergadering van de commissie Ruimte het CDA met twee raadsleden aan tafel zat. Dat is tegen de regels, maar die zou je soepel moeten toepassen!!!

Geen van de raadsleden gaat in op de aanleiding tot deze onverkwikkelijke gang van zaken. Hoe is het in hemelsnaam mogelijk dat het presidium tot 2 keer toe een onderwerp op de agenda zet dat vervolgens tijdens de vergadering weer wordt afgevoerd. En dit is niet het enige voorbeeld van deze en andere raadsvergaderingen. Het is toch de taak van het presidium er voor te zorgen dat onderwerpen goed voorbereid op de agenda komen. Als dat niet het geval is moet het niet op de agenda worden geplaatst.

Een tweede opmerking betreft het verschijnsel spreekrecht zelf. Ik heb dit al eerder een nutteloze bezigheid genoemd. De vorige burgemeester zei, als de inspre(e)k(st)er was uitgesproken, nog dat de raad wellicht rekening zou houden met de inbreng. Meestal was dit niet het geval. Ik had daar niet zo’n probleem mee. De raadsleden moeten goed voorbereid met alle beschikbare informatie naar de vergadering komen. Het op het laatste moment nog met nieuwe informatie komen is een gemene vergadertruc. En zeker nu bij de laatste reglementswijziging het spreekrecht werd beperkt tot punten die op de agenda staan is dit spreekrecht in een goed functionerende raad overbodig en onterecht. Let wel in een goed functionerende raad. Bij zo’n raad heeft iedere geïnteresseerde of belanghebbende al lang van te voren de gelegenheid gehad zijn of haar mening te geven.

Wat hier is gebeurd, is op zich staand incident. Het is één van de onafwendbare gevolgen van de slechte organisatie van het raadswerk en daarbij ook nog de slechte uitvoering daarvan. Dat is niet in een paar dagen op te lossen en toch mag dit voor joker zetten van burgers die het goed menen met de gemeente niet meer voorkomen.

Noodmaatregelen dus. Daarom een paar suggesties.

·         Neem als ijkpunt de oorspronkelijke agenda. De CDA-fractievoorzitter suggereerde dit ook al. Maar anders dan ik, die alleen maar kan suggereren, kan hij er voor zorgen dat het ook zo gebeurt. Wel moet er dan ook maar één oorspronkelijke agenda zijn. Afgelopen keer is in de Graafsche Courant een agenda gepubliceerd waar het onderwerp al was weggelaten.

·         Zet het agendapunt spreekrecht voor het punt vaststellen agenda. Dan kan het gebruik maken van het spreekrecht ook nog invloed hebben op het al dan niet behandelen van het onderwerp.

Volgens mij kunnen deze twee aanpakken zonder reglementswijzigingen. Incidenten als deze zijn darmee wel van de baan, maar ik vind het toch niets.

Deelnemen aan een formele raadsvergadering is voorbehouden aan raadsleden. Bij de invoering van het duale stelsel mochten zelfs wethouders niet meer meepraten en de voorzitter moest zich beperken tot het in goede banen leiden van de vergadering, dus het reglement hanteren. Dat is nu weer wat anders. Het college mag zijn voorstellen nu weer verdedigen.

Dat burgers in de vergadering het woord voeren is dus onterecht. Het is natuurlijk ook de achtergrond van de bepaling dat raadsleden niet mogen ingaan op hetgeen bij het gebruik maken van het spreekrecht is gezegd. Eigenlijk is het stellen van technische vragen en de onvermijdelijke beantwoording daarvan al fout.

Als je het recht om een raad als geheel toe te spreken wilt handhaven, en daar zijn als aanvulling en desnoods vangnet voor normaal overleg, best argumenten voor, moet dat buiten de formele raadsvergadering gebeuren. Bij een goede voorbereiding is het niet nodig nog in te spreken op de agendapunten voor die vergadering. Maar omdat te verbieden gaat mij te ver. Iets verbieden waar toch niemand behoefte aan heeft is overbodige regelzucht.

Aangezien deze vorm van spreekrecht buiten de formele agenda valt is het reglement ook niet van toepassing en kan het zonder meer worden ingevoerd.

Zou er wat veranderen?

2013-21 Parkeren we in Grave hufterig?

Het bericht dat er in Grave 800 en nog wat bekeuringen zijn uitgereikt heeft nogal wat aandacht getrokken. Grave zou tot de meest hufterige plaatsen van Nederland behoren. Dat is natuurlijk weer een voorbarige conclusie uit een cijfer. Maar we willen nu eenmaal alles meetbaar hebben. En dus is er een markt voor allerlei onderzoeken, opiniepeilingen en statistieken. Voor iedere onzinnige conclusie is tegenwoordig wel een onderzoek te vinden dat die conclusie bevestigd. Geen wonder dat er ook figuren komen die dat soort rapporten leveren zonder er zelfs een onderzoek voor nodig te hebben.

Dat Grave relatief veel bekeuringen uitdeelt kan ook wijzen op een goed handhavingsysteem. Een gemeente die praktisch niets doet aan handhaving is volgens dit onderzoek een heel nette gemeente, maar het kan er net zo goed een puinhoop zijn.

De gemeente Grave heeft zich gehaast te verklaren dat het met de hufterigheid wel meevalt, maar dat Grave de onvermijdelijke hufterigheid wel aanpakt. Door daar niet verder op in te gaan wordt door veel Gravenaren de conclusie getrokken dat Grave dus beschikt over een aantal overijverige BOA’s, die er een genoegen in scheppen goedwillende personen te bekeuren. Even terzijde; ik heb een hekel aan die afkorting BOA. Die doet me altijd denken aan mijn oma die altijd zo’n harig ding om haar nek had. “Daar heb je oma met de boa”. Ik houd het daarom maar bij stadswacht. Dan hebben de kerkdorpen ook iets stedelijks.

Het is ook helemaal verkeerd om als er bij de gemeente iets fout gaat de ambtenaren meteen maar de schuld te geven. Het bestuur is de eerst verantwoordelijke. Als je huis verkeerd gebouwd is spreek je de aannemer aan en niet de bouwvakkers.

Het cijfer is natuurlijk wel iets om over na te denken. Allereerst rijst natuurlijk de vraag waarvoor bekeuringen worden uitgedeeld. Verkeersovertredingen en met name bij het parkeren en wildplassen zouden de hoofdzaak zijn. Aangezien niemand zo stom zal zijn om te gaan wildplassen in het zicht van een stadswacht zullen parkeerovertredingen wel zwaar in de meerderheid zijn. Hondenpoep is wel een probleem, maar ook daar is betrappen door een stadswacht ook nagenoeg onmogelijk. In deze gevallen heb je alleen de keus tussen fatsoenlijk gedrag en een politiestaat.

In Grave hebben we een aantal besluiten genomen op het gebied van parkeren. Er zijn plaatsen waar je helemaal niet mag parkeren en er zijn plaatsen waar je 2 uur mag parkeren. Die laatste maatregel is genomen om parkeerplaatsen beschikbaar te hebben voor de bezoekers aan de winkels. Daarvoor is 2 uur wel voldoende en zo kun je met hetzelfde aantal parkeerplaatsen meer klanten helpen. Nu is dat natuurlijk niet nodig als de winkels dicht zijn. Vandaar dat de blauwe zone ’s nachts en op zondag niet van kracht is. Maar ook op maandag zijn veel winkels dicht. Handhaven van de blauwe zone is in die tijd dan ook niet nodig. Anders is het natuurlijk op vrijdagmorgen tijdens de markturen en zeker zolang de markt op een parkeerterrein wordt gehouden. Dan moet de wel beschikbare ruimte optimaal beschikbaar zijn. Dat de stadswachten opdracht hebben, tenminste dat neem ik aan, op vrijdagmorgen overtreders van de parkeertijd te bekeuren is dan ook helemaal terecht. Er is natuurlijk wel een mits.

Er moeten natuurlijk wel voldoende parkeerplaatsen beschikbaar zijn. Als die er niet zijn hebben mogelijke bezoekers de keus tussen niet naar de markt en de winkels gaan op vrijdagmorgen of toch maar verkeerd parkeren. Ik kan me niet voorstellen dat ondernemers en dus ook het gemeentebestuur de burgers en toeristen aan zullen raden op vrijdag maar niet naar Grave te komen.

Het is dus heel zinnig te kijken of het merendeel van de bekeuringen inderdaad wordt uitgereikt op vrijdag en of het parkeren op de verkeerde plaats betreft of dat de toegestane parkeertijd wordt overtreden. In dat laatste geval is het goed eens te kijken tot welke categorie de overtreders behoren. Zijn het toeristen of zijn het ambtenaren en ondernemers en hun personeel. Tegelijk is het verstandig daarbij te bekijken of de wel beschikbare langparkeerplaatsen wel bezet zijn.

Het zou mij niet verbazen als hieruit de conclusie volgt dat er toch een gebrek is aan langparkeerruimte op redelijke afstand en dat veel langparkeerders uit gemakzucht dan maar in de blauwe zone parkeren en om de twee uur een rookpauze nemen om even de schijf te verzetten en het risico nemen een bekeuring te krijgen, waarbij de stadswacht vervolgens tot boosdoener wordt verklaard.

Ik heb het al meer gesteld. Een bezoeker moet  op eenvoudige wijze een toegelaten parkeerplaats kunnen vinden, anders loopt het mis. En zo als het er nu naar uitziet voldoet Grave daar voorlopig nog niet aan.

Met enige schrik heb ik in de B&W-besluiten gelezen dat tijdens de opknapbeurt van de Lunette de markt naar het Arsenaal gaat. Dat betekent 2 langparkeerterreinen minder. De mogelijke tijdelijke vervangende terreinen loswal en Bekaf worden al uitgesloten. Wat blijft er over? Gemeentehuis en Mooiland op vrijdag sluiten of toch maar in de blauwe zone parkeren? Arme stadswachten die dan de klap mogen opvangen van slecht bestuurlijk handelen.

Als de Lunette eenmaal blauwe zone is en de markt daar weer verdwijnt kan het kortparkeerprobleem wel minder zijn en dus ook het aantal overtredingen. Maar helaas is er nog geen vervangende langparkeerlocatie. De gemeente moet nog steeds een vervangende ruimte vinden in de buurt van het centrum. Als je dan in de parkeernota kijkt resteert er nog een plek aan de Stadhouderslaan en de ijsbaan en Dahliatuin. Stadhouderslaan lijkt mij het eenvoudigst. Zeker als je niet buiten de al bekende locaties wil of kan kijken. De discussie zal wel weer opnieuw losbranden.

Als we in Grave dan toch hufterig parkeren komt het misschien omdat het gemeentebestuur dit uitlokt.